Σήμερα Παρασκευή γελάμε με την καρδιά μας στην παράσταση "ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΒΓΗΚΕ ΑΠ' ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ"

 

Ετοιμαστείτε για την πιο ανατρεπτική κωμωδία του καλοκαιριού!  Αν θέλετε να ξεχάσετε τα πάντα και να γελάσετε με την ψυχή σας, αυτή η παράσταση είναι φτιαγμένη για εσάς.
​Παίρνουμε θέση κάτω από τα αστέρια και ετοιμαζόμαστε για ασταμάτητο γέλιο! Μην το χάσετε! Το γέλιο βγήκε απ' τον παράδεισο!!!!
​ Υπαίθριο Θέατρο Καρύστου
 24/7
 21:15
Είσοδος ελεύθερη

Ανακοίνωση του ΚΚΕ ΚΟΒ ΚΑΡΥΣΤΟΥ για τις θεατρικές παραστάσεις " Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ " και "ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΕ ΛΕΝΕ"

Λαϊκή Συσπείρωση Καρύστου

Η Κομματική Οργάνωση Καρύστου του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της Θεατρικής Ομάδας Ενηλίκων του Θεατρικό Τμημα Καρυστου του Δήμου Καρύστου - ηθοποιούς, σκηνοθέτες, τεχνικούς - για τις δύο θεατρικές παραστάσεις που ετοίμασαν και παρουσίασαν στο κοινό.

Η θεατρική παράσταση «Σωτηρία με λένε», της Σοφίας Αδαμίδου σε σκηνοθεσία Γιώργος Μπινιάρης, είναι μια εξαιρετική προσπάθεια που δίκαια πέτυχε την καλλιτεχνική αναγνώριση στο 10ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου Δήμου Μονεμβασίας, με τρία βραβεία. Α Γυναικείου Ρόλου στην Sofia Kakavogianni για το ρόλο της Σωτηρίας Μπέλλου, Βραβείο Κοινού και Έπαινος για την απόδοση ζωντανής μουσικής στη

Sevi Steliatou και τον Βαγγέλης Βαρελάς.

Επίσης , η θεατρική παράσταση «Ο ματωμένος γάμος» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε σκηνοθεσία Petroula Mantzoukidou, με υψηλή αισθητική και συλλογική δουλειά, κατάφερε να μετατρέψει τη θεατρική πράξη σε ένα ζωντανό και συλλογικό βίωμα για το κοινό.

Σε μια εποχή που η τέχνη συχνά εμπορευματοποιείται, οι συγκεκριμένες παραστάσεις αποτελούν παράδειγμα για το πώς το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο διαπαιδαγώγησης, αφύπνισης και ανάδειξης κοινωνικών μηνυμάτων.

Ειδικά η ερασιτεχνική δημιουργία - όπου το Θεατρικό Τμήμα του Δήμου Καρύστου αποδεικνύει ότι μπορεί να είναι υψηλού επιπέδου - αποτελεί ανάσα για τη νεολαία και την τοπική κοινωνία.

Η τέχνη δεν αποτελεί διακοσμητικό στοιχείο ή τουριστικό προϊόν. Δε μπορεί να αντιμετωπίζεται με εμπορικούς όρους κόστους και οφέλους. Το «όφελος» της τέχνης δεν μετριέται με χρήμα, δεν αφορά τους λίγους, αντίθετα διαχέεται σε όλη την κοινωνία.

Για αυτό πρέπει να εξασφαλίζεται διαρκώς η απαραίτητη υλικοτεχνική υποδομή, οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας με δικαιώματα στους εργαζόμενους στον πολιτισμό, με αποκλειστικά δωρεάν πρόσβαση όλων των δημοτών σε όλες τις πολιτιστικές δράσεις του Δήμου χωρίς συνδρομές και δίδακτρα.

Το ΚΚΕ στηρίζει σταθερά τη δημιουργική πάλη των ανθρώπων στον πολιτισμό, που θέτουν την τέχνη τους στην υπηρεσία του λαού και των αναγκών του. Στηρίζει με κάθε τρόπο τα δικαιώματά τους για να μπορούν να προάγουν την τέχνη τους απρόσκοπτα.

Σας ευχόμαστε καλή δύναμη και ανάλογες επιτυχίες στους επόμενους καλλιτεχνικούς σας σταθμούς. Το χειροκρότημα του κόσμου είναι η μεγαλύτερη δικαίωση για το έργο σας.

Συγκλονιστικές ερμηνείες στον Ματωμένο Γάμο απόψε!

Απόψε το βράδυ παρουσιάστηκε στο κοινό η φετινή παραγωγή του θεατρικού Καρύστου, ο Ματωμένος Γάμος.

Ήταν μια εκπληκτική παράσταση γεμάτη λυρισμό .

Η Γιωργία Κόλλια ήταν συγκλονιστική στον ρόλο της μάνας. Με το σκηνοθετικές οδηγίες της Πετρούλας Μαντζουκίδου δημιούργησαν μια επιβλητική και δυναμική γυναίκα που έκρυβε τον πόνο της με αξιοπρέπεια και εγκαρτέρηση.

Οι μορφές του θανάτου που παραφυλούσαν σε όλη την πλοκή και το φεγγάρι που διψούσε για αίμα, δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στον θεατή για την έκβαση της ιστορίας.

Η Φανή Σταυρουλάκη και η Σοφία Σταμπέλου που έπαιζαν τις ζητιάνες στην μορφή του θανάτου και η Περσεφόνη Κώσταρου στον ρόλο του αδυσώπητου φεγγάρι διαπότιζαν την σκηνή με την τρομακτική μοίρα που μετέφεραν.

Το μοιραίο ζευγάρι με την Αθηνά Ξενούλη και τον Στέφανο Μπάστα ταίριαξε τέλεια στον ρόλο τους . 

Όλοι οι ηθοποιοί μας έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό και θα ήταν κρίμα να αφήσω κάποιαν χωρίς να αναφέρω,  

Στον ρόλο της δούλας η Σοφία Κακαβογιάννη, τρυφερή και συμπονετική στις ψυχολογικές εναλλαγές της νύφης, τον Παναγιώτη Καρακίζο σε διαφορετικό ρόλο από ότι τον έχουμε δει μέχρι τώρα , στον ρόλο του γαμπρού στάθηκε επ΄άξια στο ύψος του ρόλου, η Μαρία Πολυμέρου , η γειτόνισσα που μοιράζεται τις χαρές και τις λύπες, εξαιρετικά συγκινητική στις σκηνές με την μάνα, 

ο χορός που είναι τόσο σημαντικός σε κάθε τραγωδία ,πλαισίωνε και έδινε ένταση και ρυθμό στην παράσταση, η γυναίκα του Λεονάρντο , η Φωτεινή Ρουμελιώτη . Ο Σταμάτης Μπαλτάς όπως πάντα εξαιρετικός στον ρόλο του πατέρα της νύφης.

Παλικάρι- Θοδωρής Πανανικολάου

Γυναίκες- Σεβαστή Μπαλτά, Μαρία Βοργιά, Ανατολή Κοτσιφαράκη, Μάτα Αντωνίου, Φρόσω Μπαράκου, Πέγκυ Μπουρνού, και Αντωνία Παλαμίδη.

Κορίτσι- Οργίτα Ζεκόι- Πολύ χαριτωμένο παιδί με πολύ μέλλον που ελπίζουμε να συνεχίσει να μας χαρίζει στο θέατρο την παρουσία της

Τα λόγια του ποιητή στα χείλη των ηρώων της ιστορίας που ειπώθηκαν τόσες και τόσες φορές ήταν το "Δεν φταίω εγώ". "Δεν φταίω εγώ, λέει ο Λεονάρντο, φταίει η Γη. " Και πάλι, " Δεν φταίω εγώ, μήπως εσύ δεν έκαμες αυτόν τον γάμο με τα ίδια σου τα χέρια?" αναφερόμενος στην νύφη που την είχε 3 χρόνια αρραβωνιασμένη για τον δικό του γάμο. Σε ένα γάμο που φερόταν σκληρά και πλήρωνε την δική του επιλογή, αυτή που πραγματικά δεν έφταιγε σε τίποτα, δηλ στην γυναίκα του.

Η νύφη πάει στην χαροκαμένη μάνα και της φωνάζει "Δεν φταίω εγώ και εσύ στην θέση μου το ίδιο θα έκανες" ...Όχι μόνο αποποιείται την ευθύνη της στην συμμετοχή της στον σκοτωμό αλλά ζητά ακόμα να κάνει την μάνα συμμέτοχο στην αδυναμία της, για να της δείξει όχι απλά έλεος και συγχώρεση αλλά και επιείκεια με την δικαιολογία ότι θα μπορούσε να κάνει και αυτή το ίδιο, λες και κανείς δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στο πάθος.

'Τούτο το χέρι δεν είναι δικό μου" λέει ο γαμπρός ενώ τρέχει πίσω από τους εραστές για να σκοτώσει τον Λεονάρντο. "Είναι του πατέρα μου και του αδελφού μου που ζητούν το αίμα', η εκδίκηση που βγαίνει στην επιφάνεια και παίρνει την δική του ευθύνη για το φονικό.

Οι ήρωες δεν έχουν όνομα. Ούτε η μάνα, ούτε ο γαμπρός, ούτε η νύφη , ούτε ο πατέρας της. Είναι μόνο ονομασμένοι κατά τον ρόλο που τους έταξε η ζωή . Όνομα έχει μόνο ο Λεονάρντο, λες και ο ποιητής ονοματίζει μόνο το μέγιστο κακό για να δώσει και το μεγαλύτερο κρίμα στο φονικό.

"Αν κανείς δεν φταίει τότε πως φτάσαμε ως εδώ", λέει σπαρακτικά η μάνα. 

Μα ποιος φταίει πράγματι? Μήπως ο θάνατος που τους είχε βάλει στόχο ακόμα και από την πρώτη σκηνή του έργου? Η, πάλι το φεγγάρι που φωτίζει τα πάντα και μέσα στην ηρεμία της νύχτας βλέπει τις σκιές των προσωπικών σκέψεων, των ανομολόγητων ονείρων και των καταπιεσμένων παθών να ζωντανεύουν ?

Το έργο μπορεί να είναι μιας παλαιότερης εποχής αλλά και πόσο σύγχρονο μιας και ζούμε σε μια κοινωνία που πολύ δύσκολα θα ακούσεις κάποιον να αναλαμβάνει την ευθύνη των πράξεων του και το βάρος που έχουν στην ζωή των γύρω του.

Η σκηνοθέτης χρησιμοποίησε όλον τον προσφερόμενο χώρο σε μια σχεδόν κινηματογραφική κίνηση σωμάτων και εικόνων.

Πολλά πολλά συγχαρητήρια σε όλους και όλες και πολλές ευχαριστίες μιας και μας δίνουν την ευκαιρία να γίνουμε κοινωνοί στην θεατρική τέχνη. Σε μια τέχνη που έχει τεχνική, ταλέντο, ψυχή, όνειρα και πολλές θυσίες.

 

Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ 19 και 22 Ιουλίου στο Υπαίθριο θέατρο Καρύστου.( Εκεί που η ποίηση του λόγου εκφράζεται στην ποίηση της σκηνοθεσίας)

Η διανομή ρόλων με σειρά εμφάνισης είναι:

Μάνα- Γεωργία Κόλλια

Γαμπρός- Παναγιώτης Καρακίζος

Γειτόνισσα - Μαρία Πολυμέρου

Χορός- Σεβαστή Μπαλτά, Μαρία Βοργιά, Ανατολή Κατσιφάκη

Μάτα Αντωνίου, Φρόσω Μπαράκου, Πέγκυ Μπουρνού, και Αντωνία Παλαμίδη.

Γυναίκα Λεωνάρδο- Φωτεινή Ρουμελιώτη

Λεονάρδο- Στέφανος Μπάστας

Κορίτσι- Οργίτα Ζεκόι

Φεγγάρι- Περσεφόνη Κώσταρου

Θάνατος- (σαν ζητιάνες) Σοφία Σταμπέλου. Φανή Σταυρουλάκη

Δούλα- Σοφία Κακαβογιάννη

Πατέρας Νύφης- Σταμάτης Μπαλτάς

Νύφη- Αθηνά Ξενούλη

 Παλικάρι- Θοδωρής Πανανικολάου

Γυναίκες- Σεβαστή Μπαλτά, Μαρία Βοργιά, Ανατολή Κοτσιφαράκη, Μάτα Αντωνίου, Φρόσω Μπαράκου, Πέγκυ Μπουρνού, και Αντωνία Παλαμίδη.

Στο σημείωμα του προγράμματος η σκηνοθέτης του έργου αναφέρει τα εξής:

Φέτος η ομάδα αποφάσισε να αναμετρηθεί με ένα μεγάλο κλασικό κείμενο και έναν σπουδαίο ποιητή, τον Federico Carcia Lorca.

Όπως έχει δηλώσει και ο Λόρκα:

"To θέατρο που επέζησε πάντα είναι το θέατρο των ποιητών. Δεν μπορεί να υπάρξει θέατρο χωρίς ποιητικό περιβάλλον, χωρίς εύρημα, χωρίς φαντασία.

Πάντα το θέατρο βρισκόταν στα χέρια των ποιητών."

 Και ήταν μεγαλύτερο το θέατρο όσο μεγαλύτερος ήταν και ο ποιητής. Παρέδωσα τα χέρια της ομάδας αυτό το έργο επειδή πιστεύω βαθιά πως η ποίηση είναι βάλσαμο στην ψυχή μας και πως σε αυτούς τους δύσκολους και χαλεπούς καιρούς που ζούμε δεν πρέπει ποτέ να αφήσουμε τον ποιητή να σωπαίνει. Τα φώτα χαμηλώνουν ..και ο ποιητής έχει τον λόγο.

Καλή σας θέαση

Πετρούλα Μαντζουκίδου.

Η παράσταση είναι παραγωγή της Θεατρικής Ομάδας Ενηλίκων του Δήμου Καρύστου. Όπως είπαμε η σκηνοθέτης της παράστασης είναι η Πετρούλα Μαντζουκίδου με βοηθό σκηνοθέτη τον Κωσταντίνο Θωμά. Το υπέροχο σκηνικό είναι της Ευαγγελίας Αθανασίου και το μακιγιάζ της Χάιδως Μπαρού.

Ο σχεδιασμός της  αφίσας και του προγράμματος έγινε από την Πέγκυ Μπουρνού και ο σχεδιασμός φωτισμού από τον Κωσταντίνο Θωμά.

Λίγα λόγια για το έργο ( από το πρόγραμμα)

Η Θεατρική ομάδα Ενηλίκων του Δήμου Καρύστου παρουσιάζει φέτος το εμβληματικό αριστούργημα της παγκόσμιας δραματουργίας το Ματωμένο Γάμο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

 Μέσα από την λυρική και βαθιά ανθρώπινη ματιά της ερασιτεχνικής μας ομάδας, το κορυφαίο έργο του Ισπανού ποιητή ζωντανεύει στην σκηνή, μεταφέροντας το κοινό στην άνυδρη Ανδαλουσιανή ύπαιθρο, εκεί όπου το πάθος συγκρούεται θανάσιμα με τα κοινωνικά πρέπει. 

Ένας γάμος βαμμένος με αίμα, ένας έρωτας που δεν ζήτησε την άδεια κανενός για να υπάρξει, παρά μόνο ακολούθησε την ορμή του ανέμου και το κάλεσμα της μοίρας. 

Εμπνευσμένος από ένα πραγματικό έγκλημα της εποχής του, ο Λόρκα, συνθέτει μια σύγχρονη τραγωδία για τον έρωτα, την ελευθερία και τον θάνατο. Μια κοινωνία εγκλωβισμένη σε αυστηρούς κανόνες και άγραφους νόμους παρακολουθεί δύο νέους να παρασύρονται από την δίνη ενός απαγορευμένου αρχέγονου πάθους. Ένας πατημένος όρκος, μια απόδραση στο σκοτεινό δάσος και το αίμα που κυλάει, γίνονται ο μονόδρομος για μια αναπόφευκτη μοίρα.

Θερμές ευχαριστίες στους Γιώργο Τσολάκη και Ιωάννα Μούτση.

Ο ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ στο υπαίθριο θέατρο Καρύστου στις 19 Ιουλίου.

 

Ένα συγκλονιστικό έργο έρχεται στις 19 Ιουλίου στο υπαίθριο θέατρο μας από την ομάδα ενηλίκων του Θεατρικού Καρύστου και σε σκηνοθεσία της Πετρούλας Μανζουκίδου.

 

Ο ποιητικός λόγος του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα γίνεται ένα μεγάλο αναδευτήρι που φέρνει στην επιφάνεια επιθυμίες, αναμνήσεις, ανεκπλήρωτα όνειρα και κρυφά μυστικά.

Γίνεται ένα μολύβι που βουτά στο μελάνι του πάθους για να γράψει μια ερωτική ιστορία που στο τέλος της τσάκισε τους ήδη τσακισμένους ανθρώπους των οικογενειών τους.

Διαβάζουμε πολλές κριτικές και αναλύσεις για το έργο που αναφέρουν τα σύμβολα και το ότι ο ποιητής ήθελε να αναδείξει τους αυστηρούς κανόνες της τότε κοινωνίας και το πως επέβαλαν μιας ζωή τις γυναίκες στην σιωπή  . Μια σιωπή που άκουγαν μόνο οι τοίχοι του σπιτιού τους . Μπορεί να ήθελε να ταυτίσει το φευγιό των ερωτευμένων με εκείνο προς την ελευθερία μιας και τα χρόνια εκείνα ήταν σκληρά για όλους.

Κανείς δεν ξέρει πραγματικά το τι ήθελε να πει ο ποιητής ,εκτός και αν το πει ο ίδιος. Σε μας μένει μόνο να αφήνουμε τα λόγια του έργου να μπουν μέσα μας και να δώσουμε την δική μας εξήγηση και ερμηνεία στον κάθε χαρακτήρα του έργου.

Με πόση πίκρα βλέπουμε στο όνομα του έρωτα να γίνονται φόνοι σχεδόν κάθε βδομάδα τον τελευταίο καιρό? Τι είναι τόσο αρχέγονο μέσα στον ψυχισμό του ανθρώπου και δεν μπορεί να ξεριζωθεί τόσους αιώνες τώρα, και που οδηγεί τους  να παίρνουν την ζωή ενός άλλου για την διεκδίκηση ενός ερωτικού συντρόφου?

Σε όλο το έργο οι ήρωες είχαν την ευκαιρία να διαλέξουν να σωθούν. Τα σημάδια υπήρχαν αλλά προτίμησαν να κλείσουν τα μάτια τους σε ότι τους ενοχλούσε και τους φόβιζε. Μήπως αυτό δεν κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι? Μήπως δεν αποφεύγουμε να αγγίξουμε σκέψεις και αισθήματα από τον φόβο του τι μπορεί να εμφανιστεί στην θέση τους?

Ο Ματωμένος γάμος είναι ένα καταξιωμένο έργο και το πολύ σημαντικό του στοιχείο είναι ότι επιτρέπει στον κάθε θεατή ξεχωριστά να το αισθανθεί με τον δικό του προσωπικό τρόπο. Για αυτό να μην το χάσετε.

Η σκηνοθετική ματιά της Μαντζουκίδου , διερευνητική και βαθιά, δημιούργησε με τους ερασιτέχνες ηθοποιούς μας ένα μυστηριώδη και αινιγματικό τόπο όπου το έργο παίρνει σάρκα και οστά .

Το ευρηματικό σκηνικό που δημιούργησε η Ευαγγελία Αθανασίου εκφράζει την τραγικότητα των καταστάσεων .

Αν αγαπάτε το θέατρο, την ποίηση και θέλετε πραγματικά να ΨΥΧΑ- ΑΓΩΓΕΙΘΗΤΕ , ελάτε στην παράσταση και καλή σας θέαση!

Ματωμένος Γάμος ή Ματωμένα Στέφανα^[1], όπως είναι επίσης γνωστό στα ελληνικά είναι ο τίτλος θεατρικού έργου του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. (ισπ. Bodas de Sangre).

Ο Λόρκα εμπνεύστηκε από ένα άρθρο εφημερίδας που ανέφερε ένα έγκλημα στην ανδαλουσιανή πόλη Níjar. Ο Ματωμένος Γάμος είναι ένα από τα τρία τραγικά θεατρικά έργα της "ισπανικής υπαίθρου"^[2] του συγγραφέα. Τα άλλα δυο είναι η "Γέρμα" και "Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα". Και τα τρία έργα υπογραμμίζουν την πειθήνια υποταγή των γυναικών που αποζητούν ελευθερία στην παραδοσιακή κοινωνία της ισπανικής υπαίθρου, η οποία τους αρνείται την κοινωνική ή ερωτική ισότητα.

Ο Φεδερίκο δελ Σαγράδο Κοραθόν δε Χεσούς Γαρθία Λόρκα (ισπαν.:Federico del Sagrado Corazón de Jesús García Lorca, προφέρεται: [feðeˈɾiko ɣarˈθi.a ˈlorka]) (Φουέντε Βακέρος, 5 Ιουνίου 1898 – Βιθνάρ, 19 Αυγούστου 1936), ήταν Ισπανός ποιητής και δραματουργός που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ’27», ομάδα συγγραφέων που προσέγγισε την ευρωπαϊκή αβάν-γκαρντ με εξαιρετικά αποτελέσματα, ούτως ώστε το πρώτο μισό του 20ου αιώνα να ορίζεται ως «αργυρή εποχή» (edad de plata) της ισπανικής λογοτεχνίας. Δολοφονήθηκε κατά το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου από αγνώστους, οι οποίοι πολύ πιθανόν συνδέονταν με τον εθνικιστικό φασισμό, επειδή ο ίδιος σχετιζόταν ή υποστήριζε τους Δημοκρατικούς^[1][2].

Σοφία Κακαβογιάννη- Μάτα Αντωνίου- Γιώργος Μπινιάρης- η Υπέρβαση !

Σήμερα το βράδυ Κυριακής 5 Ιουλίου η παράσταση ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΕ ΛΕΝΕ ανέβηκε σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μπινιάρη στο υπαίθριο θέατρο Καρύστου. Στον ρόλο της Σωτηρίας , η Σοφία Κακαβογιάννη και στον ρόλο της νοσοκόμας, η Μάτα Αντωνίου. Βοηθός Σκηνοθέτη ο Κωσταντίνος Θωμάς.

Την παράσταση πλαισίωσαν με μουσική και τραγούδι η Σέβη Στελιάτου και ο Βαγγέλης Βαρελάς.

Το δυνατό κείμενο της Σοφίας Αδαμίδου έγινε ο καμβάς όπου κεντήθηκε με μαεστρία ο ρόλος της Σωτηρίας και της νοσοκόμας της από τον Γιώργο Μπινιάρη..  Η Σοφία Κακαβογιάννη ήταν συγκλονιστική στους μονολόγους της, και νομίζω ότι αυτός ο ρόλος την ώθησε να εξερευνήσει νέους τρόπους υποκριτικής και να κάνει την υπέρβαση που καθορίζει κάθε μελλοντική πορεία στο πριν και το μετά.

Η Μάτα Αντωνίου σας γλυκύτατη νοσοκόμα στάθηκε αντάξια στην έκρηξη των συναισθημάτων της Κακαβογιάννη.

Λυπάμαι που το λεξιλόγιο μου είναι φτωχό για να περιγράψω όπως θα έπρεπε την παράσταση η οποία θα παρουσιαστεί ξανά στο κοινό τέλη Αυγούστου.

Να σημειώσουμε ότι το έργο έχει επιλεγεί για να παρουσιαστεί στο φεστιβάλ Μονεμβασιάς και Δυστόμου.

Όσο αφορά το κοινό που κατέκλυσε ακόμα και τις σκάλες πριν αρχίσει η παράσταση, μπορούμε να πούμε με πίκρα ότι δεν πρέπει ποτέ να υποτιμάς το κοινό. Λέω με πίκρα, γιατί παρασυρόμαστε εύκολα από τις γενικές εντυπώσεις και βλέπουμε εκπτώσεις στην τέχνη παντού, ενώ, όπως αποδείχθηκε για άλλη μια φορά σήμερα, το κοινό εκτιμά , αναγνωρίζει και χαίρεται ακόμα και παραστάσεις που ώρες ώρες είναι σαν μαχαίρι στην καρδιά.

Όσο για τους καπετάνιους της Θεατρικής μας ομάδας, την Πετρούλα Μαντζουκίδου και τον Γιώργο Μπινιάρη, κρατούν πάντα ψηλά την σημαία του καλού θεάτρου.

Μην χάσετε τις επόμενες παραστάσεις , δηλ ΤΟΝ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΓΑΜΟ και την επανάληψη της Σωτηρίας για όσους δεν ήταν σήμερα μαζί μας.

οι καλές φωτό από Λευτέρη Ραβιόλο
  

Τι γράφουν οι θεατές.

Sofia Thoma

Χθες είχα τη χαρά να παρακολουθήσω την παράσταση της θεατρικής ομάδας ενηλίκων του Δήμου Καρύστου και πραγματικά έφυγα βαθιά συγκινημένη.

Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους τους συντελεστές, αλλά ιδιαίτερα στη Σοφία Κακαβογιάννη, που στον μονόλογο-εξομολόγηση της Σωτηρίας παρέδωσε μια συγκλονιστική ερμηνεία, γεμάτη αλήθεια, συναίσθημα και δύναμη. Εξαιρετική ήταν και η παρουσία της Μάτας Αντωνίου, που συνέβαλε ουσιαστικά στη δύναμη της παράστασης.

Η παράσταση θα ανέβει ξανά τον Αύγουστο. Μην τη χάσετε. Είναι από εκείνες τις θεατρικές εμπειρίες που μένουν στην καρδιά και σου θυμίζουν τη δύναμη της τέχνης και των ανθρώπων που την υπηρετούν με αγάπη.