Τι δείχνει το πράσινο χρώμα στα άμφια την Κυριακή των Βαίων.

 

Από την AI GOOGLE.

Την Κυριακή των Βαΐων, στην Ορθόδοξη Εκκλησία συνηθίζεται να φορούν πράσινα άμφια (ή άμφια με πράσινες λεπτομέρειες/στολισμούς) για τους εξής συμβολικούς λόγους:

• Συμβολισμός της Φύσης και της Ανάπτυξης: Το πράσινο χρώμα είναι το κατεξοχήν χρώμα που περιγράφει τα φυτά και την ανάπτυξη της φύσης. Συμβολίζει τη νέα βλάστηση και την αναγέννηση, ταιριάζοντας με την εποχή της άνοιξης.
• Τα Βάια (Κλαδιά Φοίνικα): Η γιορτή θυμίζει την υποδοχή του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, όπου τα πλήθη κρατούσαν βάια βαΐων (κλαδιά φοίνικα) και κλάδους ελιάς. Το πράσινο χρώμα παραπέμπει άμεσα σε αυτά τα φύλλα που στρώθηκαν στο δρόμο.
• Πνευματική Άνοιξη: Συμβολίζει την "πνευματική άνοιξη", καθώς η Κυριακή των Βαΐων σηματοδοτεί το τέλος της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και την είσοδο στη Μεγάλη Εβδομάδα, μια περίοδο ανανέωσης. [1]

Αξίζει να σημειωθεί ότι, αν και το πράσινο είναι το πιο σύνηθες για τη συγκεκριμένη ημέρα λόγω του θέματος της γιορτής, σε κάποιες παραδόσεις ή τοπικά έθιμα μπορεί να χρησιμοποιηθούν και λευκά ή άλλα χρώματα.

• 
  

To Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας- ΕΚΕΑ βράβευσε τους αιμοδότες μας.

 

Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας-ΕΚΕΑ

Η Αδελφότητα Καρυστίων αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ανιδιοτελούς προσφοράς, κρατώντας ζωντανό το μήνυμα της εθελοντικής αιμοδοσίας για 40 συναπτά έτη!

Το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας-ΕΚΕΑ είχε την ιδιαίτερη τιμή να βραβεύσει την Αδελφότητα Καρυστίων για αυτά τα 40 χρόνια δράσεων εθελοντικής αιμοδοσίας, αναγνωρίζοντας την αδιάλειπτη και πολύτιμη συμβολή της στην κοινωνία, αλλά και τους τακτικούς εθελοντές αιμοδότες της Καρύστου που χαρίζουν διαχρονικά ζωή, μέσα από μια όμορφη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε χθες (4/4) στο Hotel Karystion.

Την εκδήλωση άνοιξε με μια συγκινητική ομιλία ο Δρ. Λεωνίδας Μαμάς (Γυναικολόγος-Μαιευτήρας-Καθηγητής Ιατρικής Σχολής ΕΚΠΑ), που υπό την Προεδρία του, πραγματοποιήθηκε η πρώτη αιμοδοσία της Αδελφότητας το μακρινό 1986 σε συνεργασία με την Υπηρεσία Αιμοδοσίας του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου, και ακολούθησαν χαιρετισμοί από την Πρόεδρο του Εθνικού Κέντρου Αιμοδοσίας κα Έλενα Τσάγκαρη και τον Επιστημονικό Δ/ντη κ. Κωνσταντίνο Σταμούλη.

Ξεχωριστή στιγμή της εκδήλωσης αποτέλεσαν οι βραβεύσεις των τακτικών εθελοντών αιμοδοτών μαζί με τις οικογένειές τους. Άνθρωποι απλοί, αλλά ταυτόχρονα σπουδαίοι, που με συνέπεια και αίσθημα ευθύνης προσφέρουν ζωή ξανά και ξανά δίνοντας ταυτόχρονα ένα ζωντανό παράδειγμα συνέχειας, όπου η σκυτάλη της προσφοράς περνά από γενιά σε γενιά.

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απονομή τιμητικής πλακέτας από την Πρόεδρο του ΕΚΕΑ κα Τσάγκαρη προς την Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της Αδελφότητας, κα Ευαγγελία Βαγενά-Παλαιολόγου ως αναγνώριση μιας πορείας γεμάτης αφοσίωση, συνέπεια και ουσιαστικής προσφορά. Την τελετή τίμησαν με την παρουσία τους, ο Δήμαρχος Καρύστου κ. Λευτέρης Ράβιολος, ο Διοικητής του Διόκλειου Νοσοκομείου Καρύστου κ. Δημήτριος Σαραβάνος και στελέχη της Ν.Υ, Αιμοδοσίας του Ιποκράτειου Νοσοκομείου που πραγματοποιούν διήμερη αιμοδοσία στην Κάρυστο (4/5 και 5/5)

Με βαθιά ευγνωμοσύνη, τιμούμε και ευχαριστούμε όλους τους πολίτες της Καρύστου που με πράξεις βαθιάς ανθρωπιάς, γίνονται φως και ελπίδα για κάθε συνάνθρωπό μας που έχει ανάγκη.

Κυριακή των Βαίων . Και σκέψεις πάνω στον λόγο της λειτουργίας.

 

Σήμερα ο Δεσπότης Νίκαρδος στον λόγο του ανέφερε τον πόλεμο που είναι πόλεμος των ισχυρών και προσευχήθηκε για όλα τα αθώα θύματα , τις μητέρες και τα παιδιά.

Είμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι και μέσα στην θρησκεία μας, προσευχόμαστε για όλους , γιατί ο ΆΛΛΟΣ, είναι ο άνθρωπος που υποφέρει και όχι μόνο ο άλλος Χριστιανός. Στην θρησκεία μας υπάρχει ισότητα για όλους και δεν υπάρχουν τάξεις, κάστες, και σεξισμός.

Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν τις κοινωνικές νόρμες, τις ανθρώπινες αδυναμίες και τις σχέσεις εξουσίας , με τα διδάγματα τα οποία δυστυχώς, πολλές φορές επισκιάζονται από όλα τα πάρα πάνω. Όμως, είναι αυτά τα διδάγματα που έκαναν την κοινωνία να προχωρήσει και να ξεχωρίζει από άλλες θρησκείες που έχουν μείνει στον Μεσαίωνα.

Ο Δεσπότης είπε ακόμα να προσφέρουμε στους γέροντες και στους ασθενείς. Να προσφέρουμε ότι μπορούμε στο Γηροκομείο μιας και στηρίζεται κατά μεγάλο μέρος στην προσφορά μας.

Πολλοί λένε, "τα παιδιά δεν χρωστάνε τίποτα στους γονείς τους", και είναι μια ανατριχιαστική πραγματικά φράση μιας και είναι αντίθετη από όλες τις διδαχές όχι μόνο της θρησκείας μας αλλά και της αρχαιοελληνικής σκέψης.

Ο σεβασμός και η βοήθεια στους γονείς είναι ένας από τους πυλώνες όλων των πολιτισμών και βλέπουμε ακόμα την τιμή στους προγόνους σε όλες τις τελετές.

Δεν είναι δυνατόν να "μη χρωστάμε τίποτα στους γονείς " αλλά να χρωστάμε πολλά στους δασκάλους, στους αγωνιστές της ελευθερίας, στους δωρητές και βοηθούς της κοινωνίας, στους εθελοντές τόσων και τόσων κοινωφελών οργανισμών. Όλοι αυτοί είναι γονείς και φανταστείτε να τους σέβονται όλοι και να αισθάνονται ότι τους χρωστούν κάτι εκτός από τα παιδιά τους. Αντίστροφα όμως, αν μαθαίνουμε να σεβόμαστε τους γονείς και να αισθανόμαστε ευγνώμονες για ότι μας προσφέρουν, τότε θα μπορούμε να μάθουμε να σεβόμαστε και να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για όλους τους άλλους ανθρώπους.

Ακόμα περισσότερο σύμφωνα με την θρησκεία μας, η ζωή είναι υπέρτατο δώρο και έτσι οι γονείς μας είναι οι δωρητές μας. Και ποιος δεν είναι ευγνώμων για το δώρο που παίρνει?

• «Στους γονείς οφείλομεν το ζην, στους δε διδασκάλους το ευ ζην» (Μέγας Αλέξανδρος): Στους γονείς οφείλουμε το ότι ζούμε, και στους δασκάλους το ότι ζούμε καλά.
• «Γονείς αιδού» (Σόλων): Να σέβεσαι τους γονείς σου.
• «Τoιούτος γίγνου περί τους γονείς, οίους αν εύξαιο περί σεαυτόν γενέσθαι τους σαυτού παίδας» (Ισοκράτης): Να συμπεριφέρεσαι στους γονείς σου έτσι, όπως θα ήθελες να συμπεριφέρονται τα παιδιά σου σε σένα.
• «Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων -μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν» (Όμηρος): Να αριστεύεις πάντα και να ξεχωρίζεις από τους άλλους, και να μην ντροπιάζεις τη γενιά των πατέρων σου.
• «Τον πατέρα τίμα, και την μητέρα» (Πυθαγόρας): Τίμησε τον πατέρα και τη μητέρα σου.
• «Ουδείς ων ράθυμος ευκλεής ανήρ, άλλ' οι πόνοι τίκτουσι την ευδοξίαν»: Κανένας τεμπέλης δεν έγινε ποτέ ένδοξος, οι κόποι γεννούν τη δόξα (αναφέρεται στην ευθύνη του παιδιού να τιμά τους γονείς με το έργο του). [1, 2, 3]

Τα ρητά αυτά υπογραμμίζουν ότι ο σεβασμός προς τους γονείς αποτελεί θεμελιώδη αξία της αρχαίας ελληνικής κοινωνίας και δείγμα υψηλού ήθους.

Στα Ηθικά Νικομάχεια, ο Αριστοτέλης θεωρεί τη φιλία/αγάπη προς τους γονείς ως μια θεμελιώδη, φυσική σχέση, αντίστοιχη με αυτή προς τους θεούς, καθώς είναι τα αίτια της ύπαρξης και της ανατροφής των παιδιών. Η σχέση αυτή βασίζεται στην ευγνωμοσύνη, με το παιδί να οφείλει σεβασμό και τιμή, ενώ η υπεροχή των γονέων καθιστά τη σχέση αυτή μη ισότιμη. [1]

Βασικά σημεία για τους Γονείς στα Ηθικά Νικομάχεια (Βιβλίο Θ'):

• Φυσική Φιλία: Η φιλία προς τους γονείς είναι έμφυτη και φυσική, αποτελώντας τη βάση για άλλες μορφές φιλίας.
• Αίτιοι της Ύπαρξης: Ο Αριστοτέλης τονίζει ότι οι γονείς είναι υπεύθυνοι για το «εἶναι» (γέννηση) και το «τραφῆναι» (ανατροφή/εκπαίδευση) των παιδιών.
• Ανισότητα Σχέσης: Η φιλία παιδιού-γονέα δεν είναι ίση (όπως μεταξύ φίλων). Οι γονείς αξίζουν μεγαλύτερης τιμής, όπως οι θεοί ή οι ανώτεροι/άρχοντες, επειδή έχουν προσφέρει τα μέγιστα.
• Χρέος Τιμής: Τα παιδιά έχουν ηθική υποχρέωση να αποδίδουν στους γονείς τιμή και φροντίδα, ανάλογη με αυτή που έλαβαν.
• Συμβουλευτική-Παιδαγωγική: Η σχέση αυτή περιλαμβάνει και το στοιχείο της καθοδήγησης, με τους γονείς να προσφέρουν την εμπειρία τους, κάτι που είναι ουσιώδες για την ηθική ανάπτυξη των παιδιών. [1]

Ετυμολογία του Έργου:
Σημειώνεται ότι τα Ηθικά Νικομάχεια πήραν το όνομά τους είτε από τον πατέρα του Αριστοτέλη, Νικόμαχο, ο οποίος ήταν γιατρός, είτε από τον ομώνυμο γιο του, δείχνοντας τη σημασία των οικογενειακών δεσμών στη ζωή του φιλοσόφου. [1]

Ομιλία για το πως επικοινωνούμε από την Σχολική Ψυχολόγο Ανατολή Κατσιφαράκη.

 

Ανατολή Κατσιφαράκη.

To Σάββατο το απόγευμα παρακολούθησα μια πολύ ενδιαφέρουσα ομιλία για την Επικοινωνία , σε μια εκδήλωση του Συλλόγου Γονέων του 2ου Δημοτικού Σχολείου με την Σχολική Ψυχολόγο Ανατολή  Κατσιφαράκη.

Η ομιλία έγινε στην έκτη τάξη στον δεύτερο όροφο, και είχα την ευκαιρία να δω τις πολύ ωραίες εργασίες των παιδιών για τα θέματα που μαθαίνουν. 

Όπως είπαμε, το θέμα ήταν η επικοινωνία με το παιδί κυρίως, αλλά αν ανοίξουμε λίγο περισσότερο το κλείστρο του θέματος, θα δούμε ότι αφορούσε την επικοινωνία με τους ανθρώπους γενικά.

Όλοι αναγνωρίζουμε ότι ζούμε σε μια παιδοκεντρική κοινωνία και αυτό μόνο κακό κάνει στα παιδιά μιας και μαθαίνει να αναγνωρίζει μια διαστρεβλωμένη εικόνα του κόσμου από την μια, ενώ βλάπτει σε τελική ανάλυση τις σχέσεις του με την οικογένεια σε πρώτη φάση και αργότερα με τους άλλους ανθρώπους που έρχεται σε επαφή.

Από την άλλη, υπάρχει η θεωρία αλλά υπάρχει και η πράξη. Και η πραγματικότητα πολλές φορές δυσκολεύει πάρα πολύ να εφαρμόσεις την θεωρία στην πράξη. 

Η ομορφιά της κοινωνίας και το ενδιαφέρον της είναι στην πολυπλοκότητα της και στην ποικιλία της και θα ζούσαμε σε έναν πολύ βαρετό κόσμο αν όλοι φερόντουσαν το ίδιο , έστω και αν αυτό το ίδιο ήταν το" καλό. "Κατά την αιρετική μου γνώμη βέβαια μιας και γράφω στο προσωπικό μου ιστολόγιο και η γνώμη μου δεν έχει καμιά βαρύτητα σε αυτά τα θέματα.

Μια πολύ σωστή συμβουλή είναι να μην δίνεις συμβουλές αν δεν σε ρωτήσουν. Παρόλα αυτά θα ήθελα να δώσω μια συμβουλή αν με διαβάζει κάποια μικρή μαμά η κάποιος μικρός μπαμπάς, και αυτή δεν είναι άλλη από το να παραλείπει να δείχνει στο παιδί του ότι το αγαπά και το αποδέχεται και να μη νιώθει τύψεις ούτε για αυτό που είναι ούτε για ότι δεν μπορεί να του προσφέρει. 

Νομίζω ότι θα ταίριαζε να υπογράψω 

η γιαγιά Σοφία

όπως τις στήλες με συμβουλές που διαβάζαμε στα περιοδικά παλαιότερα.💓