Γέμισε το υπαίθριο θέατρο με μουσική και συγκίνηση.

ε

 

Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου Απολογισμός 39ου Συνεδρίου ΟΚΛΕ στην Κάρυστο

 Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου

Απολογισμός 39ου Συνεδρίου ΟΚΛΕ στην Κάρυστο: Σάββατο 12 Ιουνίου.

Το γεμάτο πρόγραμμα του Σαββάτου περιελάμβανε τις ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες εισηγήσεις πάνω στο θέμα του συνεδρίου: "Κινηματογράφος και Εικαστικές Τέχνες". Ευχαριστούμε τους εισηγητές: κα. Ιφιγένεια Καλαντζή, κα. Μιρέλλα Λεγάκη, κα. Ιωάννα Νεοφύτου, κα. Ρέα Βαλντέν, κα. Έυα Στεφανή, κο. Δημήτρη Θεοδωρόπουλο, κο. Χρήστο Σκυλλάκο και κο. Δημήτρη Αρβανίτη.

Παρακολουθήσαμε το ντοκιμαντέρ του κ. Δημήτρη Θεοδωρόπουλου "Sinfonietta - πόλης, συνομιλία με τον Dziga Vertov και ακολούθησε συζήτηση με τον σκηνοθέτη.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Δήμαρχος Καρύστου κος. Ελευθέριος Ραβιόλος στον οποίο δόθηκε τιμητική πλακέτα από τον πρόεδρο της ΟΚΛΕ.

Ιδιαίτερα συγκινητική για την Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου η απονομή τιμητικής πλακέτας από το Νίκο Σαράντη στον Σάκη Μπινιάρη, ιδρυτικό μέλος και πρώτο πρόεδρο της λέσχης μας, ο οποίος μας εξιστόρησε πως ξεκίνησε η ιδέα για τη δημιουργία κινηματογραφικής λέσχης στην Κάρυστο.

Η βραδιά έκλεισε με αρκετή συγκίνηση επίσης από την κα. Έυα Στεφανή κατά την απονομή τιμητικής πλακέτας στην ίδια από την ΟΚΛΕ και τον κ. Δημήτρη Καλαντίδη. Οι κυρίες Έυα Στεφανή και Ρέα Βαλντέν είχαν ένα εξαιρετικό διάλογο πριν την προβολή του καταπληκτικού ντοκιμαντέρ της κας. Στεφανή "Η καρδιά του Ταύρου".

Η προσέλευση του κοινού (εκτός συνέδρων) για την προβολή των ντοκιμαντέρ αλλά και για τις τιμητικές εκδηλώσεις της βραδιάς μας χαροποίησε πολύ!

Ομοσπονδία Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας

Το Υποκριτικό τμήμα ΣΑΕΚ θα λειτουργήσει πάλι από Σεπτέμβρη - ετοιμαστείτε για μια ενδιαφέρουσα χρονιά!

Η Πετρούλα Μαντζουκίδου και ο Γιώργος Μπινιάρης διδάσκουν την υποκριτική τέχνη στο τμήμα Υποκριτικής ΣΑΕΚ Χαλκίδας στο παράρτημα της Καρύστου.

Για άλλη μια χρονιά είδαμε το αποτέλεσμα της δουλειάς τους στον Φιλόξενο χώρο εκδηλώσεων του Γυμνασίου και ΕΠΑΛ και περάσαμε πολύ ωραία.

Είδαμε το Ελεύθερο ζευγάρι σε σκηνοθεσία του Γιώργου και απόσπασμα από την Ηλέκτρα σε σκηνοθεσία της Πετρούλας. Επίσης οι τελειόφοιτοι παρουσίασαν μια δική τους εργασία.

Εκτός από την υποκριτική τέχνη, διδάσκονται μουσική, χορό, και άλλα μαθήματα που εμπλουτίζουν την ικανότητα κάθε ατόμου να προσεγγίσει και να αποδώσει ένα θεατρικό έργο.

Όπως σε κάθε σχολείο, η εμπιστοσύνη στην καθοδήγηση του δασκάλου είναι το σπουδαιότερο βήμα για την καλύτερη εξέλιξη σε κάθε μαθητεία. Η Πετρούλα και ο Γιώργος μέσα από την πολυετή παρουσία τους, έχουν αποδείξει την βαθιά γνώση του αντικειμένου και έχουν οδηγήσει τις θεατρικές μας ομάδες σε πλήθος παραστάσεων που έχουν κερδίσει τις καρδιές του κοινού. Επίσης έχουν κερδίσει πολλά βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ.

Όποιος και όποια αποφασίσει να ασχοληθεί και να μελετήσει την επόμενη χρονιά, να αφεθεί στην έμπειρη καθοδήγηση των καλών καθηγητών που στελεχώνουν το τμήμα, είναι σίγουρο ότι θα έχει μια πολύ ενδιαφέρουσα χρονιά . Όσο αφορά τους νέους, τους δίνεται η ευκαιρία για επαγγελματική αποκατάσταση και περαιτέρω εξέλιξη στην θεατρική σκηνή.

 Καλό καλοκαίρι !

Ο Ανδρέας Παπανδρέου και μεις.

 Προσοχή- διαβάζετε την ανάρτηση με δική σας ευθύνη .

Σε κάθε κοινωνικό θέμα που κάθε φορά μας απασχολεί και δημιουργείται μια κάποια αντίδραση και κοινωνική κινητοποίηση, βλέπουμε με λύπη μας την απουσία της νεολαίας. Ακόμα και σήμερα που έχουν περάσει λίγοι μήνες από την ανακοίνωση της Κυβέρνηση ότι σχεδιάζει στο άμεσο μέλλον να δημιουργήσει πυρηνικές εγκαταστάσεις στην Θράκη, η , στην Νότια Εύβοια, η, και στα δύο σημεία, δεν υπάρχει καμιά απολύτως αντίδραση σε ακραία αντίθεση , με ότι συνέβη παλαιότερα με τον πάνδημο ξεσηκωμό.

Τι φταίει λοιπόν? Πως άλλαξαν τα πράγματα έτσι?

Μπορούμε να ξεκινήσουμε με την γήρανση του πληθυσμού και την νεολαία να πιέζετε για να επιβιώσει σε ένα δύσκολο και πιεστικό κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον. Αλλά από την άλλη, και τότε τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα , ούτε στο σύνολο της η νεολαία ήταν σε θέση να αντιληφθεί, να οργανωθεί, να αντιδράσει με πλήρη συνείδηση όλων των παραμέτρων σε μια τέτοια προοπτική.

Μπορούμε να πούμε ότι τώρα ο κόσμος εδώ όπως και παντού, έχει απομονωθεί παρά την υπερ-πληροφόρηση. Όμως και τότε, οι κοινωνικές συνθήκες ήταν πολύ πιο πιεστικές, ειδικά για τις γυναίκες. Ήταν πολύ πιο δύσκολο να ενημερωθεί ο κόσμος και για αυτό ήταν πολύ σημαντικές οι μαζικές συγκεντρώσεις. Από την άλλη, υπήρχε η δυσκολία να ενημερωθούν και να πειστούν να συμμετάσχουν, κάτι που όμως έγινε, και μάλιστα με τεράστια επιτυχία.

Θα μπορούσε ακόμα να πει κάποιος, ότι ο πληθυσμός τότε ήταν πολύ πιο ομοιογενής από ότι είναι σήμερα. Οι γειτονιές είχαν μια έντονη κοινωνική ζωή με επαφή των μελών της, όλοι γνώριζαν όλους, η Κάρυστος ήταν για τους Καρυστινούς, σε αντίθεση με το τώρα, που είναι από όλες τις φυλές του κόσμου και οι παλιές γειτονιές έχουν γεμίσει από αγνώστους.

Είναι αρκετά όμως όλα αυτά να δικαιολογήσουν αυτήν την  απραξία?

Δεν είναι μόνο φαινόμενο της πόλης μας αλλά σε μικρότερο η μεγαλύτερο βαθμό το βλέπουμε παντού και μόνο σε πολύ μεγαλύτερες πόλεις όπου μπορούν να βρεθούν αρκετά άτομα να δημιουργήσουν κάποιους πυρήνες με κοινό ενδιαφέρον, βλέπουμε κινήσεις αντίστοιχου περιεχομένου.

Πολλοί καταλήγουν στο συμπέρασμα της έλλειψης αρχηγού και κατά ένα μεγάλο βαθμό πιστεύω ότι έχουν δίκιο, όμως και πάλι, είναι τόσο μεγάλη η απογοήτευση και η γενική εντύπωση ότι τίποτα δεν αλλάζει και ότι και αν κάνουν είναι καταδικασμένα σε αποτυχία.

Τι ήταν λοιπόν τόσο διαφορετικό τότε που η νεολαία της Καρύστου αντέδρασε τόσο διαφορετικά?

Τι ήταν αυτό που έδωσε αέρα στα φτερά της και την γέμισε με πίστη ότι μπορούν να τα καταφέρουν?

Και αν πάμε πιο πέρα, μιας και η κοινωνία είναι ένα σώμα- τι ήταν αυτό που έκανε την Ελλάδα να αρχίσει να ασχολείται με το περιβάλλον , με μια άλλη αντίληψη για τα πράγματα, με την πίστη ότι όλα θα αλλάξουν και θα είναι καλύτερα?  

Μα βέβαια, ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου που έκανε μια χώρα να ελπίζει, που έδωσε στην νεολαία ελπίδες και όραμα και αυτό το όραμα μοιράστηκε σε πόλεις και χωριά και είχε φτάσει και στην δική μας μικρή γωνιά.

Αν σήμερα, υπήρχε ένας νέος Ανδρέας, που θα μπορούσε να εμπνεύσει τον κόσμο, που θα μπορούμε να δώσει μια νέα ελπίδα και ένα άλλο όραμα, τότε πιστεύω ότι η νεολαίοι θα ξαναέβρισκαν θάρρος και θα τους βλέπαμε να διεκδικούν δυναμικά μια καλύτερη ζωή τόσο μαζικά ώστε να δημιουργούνται κινήματα .

Το συμπέρασμα είναι λοιπόν, εκ του αποτελέσματος, ότι ο αρχηγός παίζει το πρωτεύοντα ρόλο και για αυτό βλέπουμε να κυριαρχούν τα προσωποκεντρικά κόμματα. Και αυτό φαίνεται ακόμα με την πτώση των ποσοστών όταν ο ένας χαρισματικός ηγέτης αποχωρεί.

Δυστυχώς έχουμε γεμίσει με μούφα  Παπανδρέου, και με καρικατούρες του πρώτου Κωσταντίνου Καραμανλή και κατεβαίνοντας την κλίμακα, έχουμε γεμίσει από όμοιους τους διάφορους αξιωματούχους .

Αυτό το συμπέρασμα έχω βγάλει και αν έχετε εσείς μια άλλη εξήγηση, ευχαρίστως να την ακούσω.

Ενστάσεις του Μελισσοκομικού Συλλόγου Καρύστου " Δημήτρης Ρήγας" στη δημόσια διαβούλευση του (ΕΧΠ) για τις ΑΠΕ

 

Ενστάσεις του Μελισσοκομικού Συλλόγου Καρύστου " Δημήτρης Ρήγας" στη δημόσια διαβούλευση του (ΕΧΠ) για τις ΑΠΕ

Η δημοσίευση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου (ΕΧΠ) για τις ΑΠΕ το οποίο έχει θέσει σε δημόσια διαβούλευση η Κυβέρνηση επιβεβαιώνει ότι τίποτα θετικό δεν έχει να περιμένει ο κλάδος της μελισσοκομίας και όλος ο πρωτογενής τομέας παραγωγής στην Νότια Εύβοια από αυτό.

Η μελισσοκομία στον τόπο μας βιώνει εδώ και αρκετά χρόνια τις επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης εγκατάστασης Αιολικών Σταθμών και πλείστων άλλων έργων ΑΠΕ, με σημαντικές για τους μελισσοκόμους απώλειες σε ζωικό κεφάλαιο, εγκαταστάσεις και παραγωγή.

Πάγιο αίτημα των μελισσοκόμων της Νότιας Καρυστίας αποτελεί η λήψη κρατικών ρυθμίσεων προστασίας κατά της ζοφερής πραγματικότητας που αντιμετωπίζουν. 

Αντί αυτού, το πλαίσιο που διαμορφώνεται με το νέο ΕΧΠ για τις ΑΠΕ έρχεται να βάλει οριστικά την ταφόπλακα στην μελισσοκομία και την κτηνοτροφία, σημαντικούς κλάδους του πρωτογενούς τομέα παραγωγής στην τοπική οικονομία, από τους οποίους βιοπορίζονται πάνω από 1000 οικογένειες, ενώ μεριμνά με κάθε τρόπο για την εξασφάλιση των επενδυτικών επιδιώξεων των επιχειρηματικών ομίλων της Ενέργεια, εις βάρος μας.

Σε προτεραιότητα βρίσκεται η κάλυψη των νέων επενδύσεων της «πράσινης μετάβασης», με την ανάπτυξη δικτύων, τη χωροθέτηση μπαταριών αποθήκευσης και άμεσης κατανάλωσης της ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ, καταστρέφοντας τεράστιες εκτάσεις μελισσοκομικής χλωρίδας, αλλά και βοσκοτόπων, στο ήδη βεβαρημένο φυσικό περιβάλλον από τις προηγούμενες εγκαταστάσεις ΑΠΕ. 

Οι αδειοδοτημένες σήμερα θέσεις για μπαταρίες αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας στο Δήμο Καρύστου αφορούν σε εκτάσεις που ξεκινούν από τέσσερα στρέμματα, η μικρότερη, και φτάνουν έως εκατόν πέντε στρέμματα, η μεγαλύτερη.

Συγχρόνως, επιδιώκεται η εξασφάλιση όσο το δυνατόν περισσότερων, και των καλύτερων από άποψη αιολικού δυναμικού εκτάσεων.

Για τους σκοπούς αυτούς επιβάλλονται αλλαγές στη χρήση γης σε στεριά και θάλασσα σε όλην την Ελλάδα: Σε προστατευόμενες περιοχές, σε γη υψηλής παραγωγικότητας, σε αρχαιολογικούς χώρους, ακόμη και σε εθνικούς δρυμούς.

Παράλληλα, για την καλύτερη εξυπηρέτηση των επιχειρηματικών ομίλων υπάρχουν διάφορες «εξαιρέσεις» και ρυθμίσεις μέσα από τις οποίες παρακάμπτονται οι υποτιθέμενες απαγορεύσεις του νέου ΕΧΠ για τις ΑΠΕ. Τέτοια είναι και η εξαίρεση από το νέο ΕΧΠ όσων έργων έχουν μια σχετικά προχωρημένη αδειοδότηση. 

Γεγονός που για την περιοχή του Δήμου Καρύστου σημαίνει ότι στις ήδη εγκατεστημένες 528 ανεμογεννήτριες, εύκολα θα προστεθούν άλλες 195, που έχουν άδεια παραγωγού και άλλες 68, που βρίσκονται υπό αξιολόγηση.

Είναι φανερό ότι η νέα χωροθέτηση των επενδύσεων των επιχειρηματικών ομίλων καμία σχέση δεν έχει με τις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας, με την ισόρροπη ανάπτυξη, το σεβασμό στο Περιβάλλον και στην Υγεία των κατοίκων.

Για τους λόγους αυτούς ζητάμε:

- Ρύθμιση για καμία νέα εγκατάσταση κάθε μορφής βιομηχανικών ΑΠΕ, σε όποιο στάδιο αδειοδότησης και αν βρίσκονται, σε όλη την έκταση του Δήμου Καρύστου λόγω του υπερκορεσμού.

- Ρύθμιση για λήψη κρατικών μέτρων προστασίας της μελισσοκομίας και όλου του πρωτογενούς τομέα παραγωγής, από τις εργασίες εγκατάστασης και λειτουργίας αιολικών σταθμών, συσσωρευτών ενέργειας, φωτοβολταϊκών σταθμών, διαφόρων συνοδών και λοιπών έργων ΑΠΕ.

- Ρύθμιση για λήψη μέτρων προστασίας των εκτεταμένων ερρεικώνων πορφυρής ερείκης (επιστημονική ονομασία: Erica manipuliflora ή Erica verticillata) του Δήμου Καρύστου που αποτελούν βασική πηγή παραγωγής του ΠΟΠ μελιού " Κισσούρι ", " Meli Kissouri ". 

Μόνο στη θέση Άγιος Μάμας του όρους Όχη, πρόκειται να αποψιλωθούν ολοκληρωτικά εκατόν πέντε πολύτιμα στρέμματα ερρεικώνα, προκειμένου να εγκατασταθεί μπαταρία συσσώρευσης ενέργειας. 

Η απόφαση αυτή αφαιρεί καθολικά τη δυνατότητα παραγωγής μελιού από τους μελισσοκόμους, οι οποίοι εργάζονται στην περιοχή παραδοσιακά για περισσότερα από εκατό έτη.

-Ρύθμιση για την κάλυψη της απώλειας του εισοδήματος των μελισσοκόμων, που θα καθορίζει αποζημιώσεις, στο 100%, για ζημιές που προκλήθηκαν, και προκαλούνται σε βάθος χρόνου, από την εγκατάσταση και την λειτουργία ΑΠΕ σε ζωικό κεφάλαιο, υποδομές και παραγωγή, έως ότου ανακάμψει η φύση από τις καταστροφές, όσο αυτό είναι δυνατόν.

- Ρύθμιση για την υποχρεωτική υπογειοποίηση όλων των εναέριων γραμμών μεταφοράς ρεύματος από τους αιολικούς σταθμούς προς αποφυγή των καταστροφικών πυρκαγιών, ώστε να προστατεύεται η ζωή και η περιουσία μας.

- Πραγματοποίηση από δημόσιο φορέα, Συνολικής Περιβαλλοντικής Μελέτης για όλους τους εγκατεστημένους αιολικούς σταθμούς στην περιφέρεια του Δήμου Καρύστου, με σκοπό την ολοκληρωμένη αποτύπωση των συνεπειών τους στο περιβάλλον, την υγεία και τις επαγγελματικές δραστηριότητες των κατοίκων.

- Ρύθμιση για την υποχρεωτική αποξήλωση των ανεμογεννητριών που ολοκληρώνουν τον κύκλο ζωής τους (20ετία), χωρίς αυτόματο δικαίωμα αντικατάστασης (repowering). Με την αυτόματη αντικατάσταση, τοποθετούνται ανεμογεννήτριες διπλάσιου ή τριπλάσιου μεγέθους επιφέροντας βαρύτερο γύρο περιβαλλοντικής υποβάθμισης στην περιοχή.

- Ρύθμιση για την πλήρη απομάκρυνση του αποξηλωμένου υλικού και πραγματική αποκατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος και της κατεστραμμένης μελισσοκομικής χλωρίδας με μελισσοκομικά φυτά, βάση ουσιαστικών επιστημονικών μελετών για την τοπική χλωρίδα.

Εν κατακλείδι, το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ είναι στην αντίθετη ακριβώς κατεύθυνση από τις ανάγκες της ζωής μας, για αυτό ζητάμε από την κυβέρνηση την απόσυρσή του.

Το ΔΣ του

Μελισσοκομικού Συλλόγου Καρύστου

" Δημήτρης Ρήγας"

Πως ξεκίνησε ο Αντι- πυρηνικός αγώνας στην Κάρυστο.

 Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τις προσωπικές μαρτυρίες όσων βρίσκονται κάθε φόρα παρόντες, όσοι δημιουργούν τις καταστάσεις που οδηγούν σε πάνδημες αντιδράσεις , και όπως σχεδόν πάντα, ξεκινούν από τις παρέες.

Ας φανταστούμε λοιπόν ένα απόγευμα, ένα όμορφο απόγευμα με την θάλασσα να κτυπάει την ακτή όπως τώρα αλλά πάνω από μισό αιώνα πίσω. Στην ταβέρνα στο Ποτάμι μια παρέα χαίρεται το νόστιμο φαγητό , την θέα, την παρέα τους και εκεί ανάμεσα στις άλλες κουβέντες αναφέρουν τα σχέδια για το πυρηνικό εργοστάσιο που επρόκειτο να γίνει και είχαν πάει για να δουν το πως θα ξεκινήσει το έργο.

Για κακή τους τύχη ο Χρήστος Καλόγηρος τους άκουσε αλλά δεν είπε τίποτα μπροστά τους. Όμως κατέβηκε στην Κάρυστο και στον Γαλαξία που ήταν τότε το στέκι της παρέας, ειδοποίησε τα παιδιά , τους φίλους και τις φίλες του για το τι άκουσε. Αμέσως κτύπησε συναγερμός!

Μερικοί από τους πρώτους που έμαθαν και κινητοποιήθηκαν άμεσα ήταν ο Δημήτρης και ο Γιώργος Παπαλυμπέρης, ο Κώστας Μαστρογιάννης και ο Νίκος ο Νταλάκας.

Ο Νίκος ήταν που εντόπισε το αυτοκίνητο της εταιρίας που πήγαινε προς τον Πλατανιστό και το ακολούθησε. Όταν βγήκαν οι επιβάτες για να ...δουν το σημείο...εκείνος γρήγορα άρπαξε τον φάκελο του έργου από το ανοικτό παράθυρο και φαντάζομαι με τι καρδιοχτύπι οδήγησε μέχρι την Κάρυστο.

Τα σχέδια αυτά τα διέρρευσαν στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία και έτσι το θέμα μαθεύτηκε παντού .

Εκεί στο στενό όπου ήταν το κουρείο του Παπαλυμπέρη γράφτηκαν τα συνθήματα, απλώθηκαν και βάφτηκαν τα πανό, οργανώθηκε η πρώτη μαγιά για τον Σύλλογο Περιβάλλοντος που πρόεδρος έγινε ο Γιώργος Τσολάκης ενώ όλο και περισσότεροι νεολαίοι στελέχωναν τις τάξεις του.

Φαντάζομαι όλα αυτά τα παιδιά με ενθουσιασμό και πίστη να προσπαθούν να βρουν τον τρόπο που θα λειτουργούσαν και να σταθούν στο ύψος των καταστάσεων, να βρουν στηρίγματα και συμμάχους, να προσπαθούν να επικοινωνήσουν όλη την αγωνία αλλά και την αγωνιστικότητα τους.

Ευχαριστώ πάρα πολύ όσους μου είπαν αυτές τις ιστορίες και είναι πολύ κρίμα που δεν έχουμε φωτογραφίες και έγγραφα μιας και  όλα τα αρχεία του συλλόγου χάθηκαν.

Με τον γενικό ξεσηκωμό , όρθωσαν ανάστημα όχι μόνο ο δήμος απέναντι στην Κυβέρνηση αλλά και ο κλήρος με πολύ δυναμικό στέλεχος τον παπά Σύλλα . 

Τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου ετοιμαζόταν να ξεκινήσει την λαμπρή πολιτική του διαδρομή και να αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στην ιστορία. Υποσχέθηκε ότι δεν έμπαινε πυρηνικό εργοστάσιο πουθενά και κράτησε την υπόσχεση του. 

Πρέπει να ξέρουμε την ιστορία μας, γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν φάρσα και πολύ φοβάμαι κατά πόσο είμαστε προετοιμασμένοι η έχουμε το απαραίτητο ανθρώπινο δυναμικό να ανταπεξέλθουμε στην νέα καταιγίδα που μας προκύπτει με τα σχέδια της Κυβέρνησης για το πυρηνικό η στην Θράκη η εδώ .

Ευχαριστούμε όλους αυτούς τους ανθρώπους που μας κάνουν μέχρι σήμερα περήφανους για την τότε δράση τους.

Ιστορική αναδρομή για τον αντιπυρηνικού αγώνα στα ΝΕΑ.

ΤΑ ΝΕΑ -2007 

Ελληνικό παρελθόν έχει το μέτωπο υπέρ της πυρηνικής ενέργειας που σχηματίζεται τώρα στην Ευρώπη με πρωταγωνιστές τους ηγέτες της Γαλλίας και της Βρετανίας. Τη δεκαετία του 1970, κατασκευάστηκαν στη Γαλλία και την Αγγλία δεκάδες πυρηνικοί σταθμοί, πολλοί εκ των οποίων φέρουν την υπογραφή της αμερικανικής εταιρείας ΕΒΑSCΟ. Τότε έγινε και η μοναδική απόπειρα να δημιουργηθεί στην Ελλάδα πυρηνικό εργοστάσιο.

«Έπειτα από διεξοδική μελέτη των υποψήφιων ελληνικών περιοχών, το επιστημονικό επιτελείο της ΕΒΑSCΟ κατέληξε στην πρόταση της Καρύστου για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου. Το 1977 μόλις είχα προσληφθεί στην εταιρεία και ήταν η πρώτη μου επαγγελματική αποστολή εκτός ΗΠΑ. Θυμάμαι ότι υπήρχαν μεγάλες αντιδράσεις από τους κατοίκους της περιοχής, γινόταν αυτό που θα χαρακτήριζε κανείς ξεσηκωμός», λέει στα «ΝΕΑ» ο Φρέντερικ Σμάιντερ, πρώην υπάλληλος της ΕΒΑSCΟ στον τομέα των γεωλογικών- γεωφυσικών ερευνών.

«Η Νότια Εύβοια είχε επιλεχθεί λόγω του ότι οι μελέτες της ΕΒΑSCΟ τη χαρακτήριζαν ως “ασεισμική περιοχή”. Όμως, υπήρχαν και άλλοι λόγοι για τη συγκεκριμένη επιλογή, όπως για παράδειγμα ότι υπάρχει άφθονο νερό που θα χρησίμευε στην ψύξη του πυρηνικού αντιδραστήρα, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται στο κέντρο βάρους της ραχοκοκαλιάς του ηλεκτρικού δικτύου της Ελλάδας. Αν δεν κάνω λάθος, ανάμεσα στις υποψήφιες περιοχές ήταν και η Βόρεια Κεντρική Ελλάδα, ενώ ο στρατός στα τέλη της δεκαετίας του 1970 είχε ζητήσει να κατασκευαστεί το πυρηνικό εργοστάσιο νότια της Λάρισας», αναφέρει ο δρ Αναστάσιος Γιούτσος, διευθυντής του Ινστιτούτου Πυρηνικής Τεχνολογίας- Ακτινοπροστασίας στο ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος».

Οι πρωταγωνιστές του εγχειρήματος θυμούνται πως είχε γίνει ξεσηκωμός και συλλαλητήρια στη Χαλκίδα

Τους κυνήγησαν. «Ήταν Απρίλιος

του 1978 όταν κάτοικοι των χωριών της περιοχής αντιλήφθηκαν την παρουσία ξένων με μηχανήματα που πραγματοποιούσαν μετρήσεις. Η φήμη ότι η Κάρυστος ήταν μία από τις υποψήφιες τοποθεσίες για την κατασκευή πυρηνικού σταθμού είχε κυκλοφορήσει, αλλά δεν υπήρχε κάποιο έγγραφο που να επιβεβαιώνει το γεγονός. Οι κομματικές παρατάξεις δεν έπαιρναν θέση, ενώ η κυβέρνηση Ράλλη δεν διέψευδε τις φήμες. Οι ξένοι με τα μηχανήματα ήταν η απόδειξη και οι κάτοικοι των χωριών τούς κυνήγησαν με τα φτυάρια», αναφέρει η κόρη του δημάρχου Καρύστου εκείνη την εποχή κ. Μόσχα Χατζηνικολή. Μοναδική εξαίρεση ήταν ο πρόεδρος της ΕΔΑ Ηλίας Ηλιού, ο οποίος παραβρέθηκε στην εκδήλωση διαμαρτυρίας που πραγματοποιήθηκε στην Χαλκίδα στις 20 Μαΐου 1979 όπου συγκεντρώθηκαν πάνω από 8.000 άτομα.

Η ΕΚΠΟΙΖΩ. Η οικολογική οργάνωση η οποία πρωτοστάτησε στους αντιπυρηνικούς αγώνες που διήρκεσαν από το 1978 έως το 1980 ήταν η Ένωση για την Ποιότητα Ζωής, από την οποία προέκυψε η σημερινή καταναλωτική οργάνωση ΕΚΠΟΙΖΩ. «Ήμασταν ο μοναδικός φορέας που έλεγε όχι στο πυρηνικό εργοστάσιο. Θυμάμαι ότι η κοινή γνώμη τότε είχε διχαστεί: υπήρχε μια μερίδα Ελλήνων που ήθελε τη δυτική τεχνολογία και άλλοι που ήθελαν την ανατολική. Το ίδιο ίσχυε και για το ουράνιο με το οποίο θα λειτουργούσε ο πυρηνικός σταθμός. Οι συζητήσεις είχαν προχωρήσει αρκετά, ενώ η κυβέρνηση ήταν σαφώς υπέρ του πυρηνικού εργοστασίου», αναφέρει ο κ. Ηλίας Κουκογιάννης, γενικός γραμματέας σήμερα της ΕΚΠΟΙΖΩ. Ανάμεσα στις δράσεις της οικολογικής οργάνωσης ήταν και η υποβολή υπομνημάτων στην κυβέρνηση Ράλλη, οργάνωση συγκεντρώσεων και ομιλιών με θέμα την επικίνδυνη «φύση της πυρηνικής ενέργειας» καθώς και η εκπόνηση μελέτης για τους κινδύνους από πυρηνικό ατύχημα.

Με βενζίνη στο εργοτάξιο. Στις αρχές του 1980 ο δήμαρχος Χατζηνικολής ξεσήκωσε για άλλη μία φορά τους κατοίκους της Καρύστου και με εργάτες του δήμου πήραν μπιτόνια με βενζίνη και πήγαν στο χώρο όπου βρίσκονταν τα μηχανήματα για τις έρευνες στην περιοχή, απειλώντας τα κλιμάκια της ΕΒΑSCΟ ότι θα τα κάψουν αν δεν φύγουν αμέσως. Τελικά τους ανάγκασαν να φύγουν, ενώ το γεωτρύπανο της εταιρείας έμεινε για μερικές ημέρες έξω από το Αστυνομικό Τμήμα Καρύστου «προς αποφυγήν δολιοφθοράς».

«Τα κύρια επιχειρήματά μας για να μην κατασκευαστεί ο πυρηνικός σταθμός ήταν καταρχήν ότι η Κάρυστος βρίσκεται κοντά σε σεισμογενείς περιοχές, όπως η Σκύρος. Λέγαμε τότε: «Είμαστε μια πατημασιά χώρα, αν γίνει ένα ατύχημα τίποτα δεν θα μπορεί να μας σώσει». Σιγά σιγά άρχισαν να βγαίνουν στον Τύπο και δημοσιεύματα από επιστήμονες που τόνιζαν την επικινδυνότητα ενός πυρηνικού εργοστασίου. Βέβαια, αν ήθελαν να το φτιάξουν θα το έφτιαχναν. Γι΄ αυτό πιστεύω ότι τα κριτήρια για την ακύρωση ήταν τελικά οικονομικής φύσεως και όχι επειδή είχαμε ξεσηκωθεί», λέει ο κ. Κουκογιάννης.

Ο άνεμος και το κύμα φυγής. «Κατά τη γνώμη μου, το επιχείρημα της σεισμικότητας ήταν αστείο. Ήδη στην Ιαπωνία είχαν κατασκευαστεί πυρηνικοί σταθμοί, οι οποίοι αντέχουν περισσότερα από 8 Ρίχτερ. Καθόλου αστείο όμως δεν ήταν ότι στις αρχές του 1980 στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΔΕΗ ειπώθηκε το εξής: Αν υπήρχε μια φήμη για διαρροή από το εργοστάσιο, ο Τύπος και τα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης της εποχής το προέβαλλαν και φυσούσε ανατολικός άνεμος, ο οποίος θα μετέφερε τη ραδιενέργεια στο Λεκανοπέδιο, τότε τα τρία εκατομμύρια Αθηναίων θα προσπαθούσαν να εγκαταλείψουν την πόλη από την αντίθετη πλευρά, δηλαδή θα πήγαιναν προς Κόρινθο. Πώς θα μπορούσε να περάσει από τη διώρυγα όλος αυτός ο κόσμος χωρίς να υπάρξουν θύματα;», λέει ο κ. Γιούτσος. Οι συζητήσεις για την κατασκευή του πυρηνικού εργοστασίου στην Κάρυστο έληξαν οριστικά το 1982.