Πρόβατο με ευλογιά vs άνθρωπος με covid.

Η επιδημία της ευλογιάς των αιγοπροβάτων απειλεί και τα δικά μας τα κοπάδια αλλά τα μέτρα προστασίας των υγιών δεν μοιάζουν αρκετά, όπως δεν μοιάζει αρκετά και η σπουδή της πολιτείας να ελέγξει την κατάσταση.

Μόλις πριν λίγες μέρες μετά από προσπάθειες του προέδρου του Αγροτοκτηνοτροφικού συλλόγου, Βαγγέλη Σφυρίδη στην περιφέρεια, μπήκε σε λειτουργία σταθμός απολύμανσης στην είσοδο του δήμου, 300 μέτρα πριν τον Αλμυροπόταμο ,σε συνεργασία με τον δήμο Καρύστου.

Στην ανακοίνωση του δήμου, τονίστηκε η ατομική ευθύνη και από ότι κατάλαβα, δεν θα υπάρχει κάποιο άτομο να ελέγχει την είσοδο και την έξοδο των αυτοκινήτων που μεταφέρουν ζώα.

Δηλ, αν έχει φιλότιμο κάποιος καλώς, αν είναι γαιδούρι ξεσαμάρωτο, θα φέρει την αρρώστια στην περιοχή και τα σφαγιαστούν χιλιάδες αιγοπρόβατα.

Αυτή η κατάσταση, που απειλεί τόσο άμεσα εκατοντάδες κτηνοτρόφους και εμάς με απουσία βασικών ειδών της διατροφής μας, μου θυμίζει την κατάσταση που υπήρχε με τον covid, όπου η αστυνομία έκανε περιπολίες , δεν επιτρεπόταν να κυκλοφορούμε μετά από κάποια ώρα, λες και ο ιός πήγαινε για ύπνο όταν εμείς γυρίζαμε και κυκλοφορούσε μόνο, όταν εμείς μαζευόμασταν.

Θυμήθηκα τα πρόστιμα σε γέροντες που τους έπιαναν λίγα λεπτά μετά την προθεσμία έξω από τα σούπερ μάρκετ, θυμήθηκα τα χαρτιά που έπρεπε να κουβαλάμε μαζί μας που πιστοποιούσαν ότι ήμασταν εμβολιασμένοι.

Θυμάμαι, τα συνεχή τηλεοπτικά μηνύματα, τα ρεπορτάζ όταν απομόνωναν ολόκληρα χωριά επειδή είχε αρρωστήσει ένας κάτοικος, τα κλειστά φέρετρα στις κηδείες, τους γάμους και τις βαπτίσεις με τους κουμπάρους και βία , τους γονείς...

Όλα έρχονται καθαρά στο μυαλό μου σαν να είχαμε πάρει μέρος σε μια  παράσταση του παραλόγου που πίεζε ασφυκτικά τον ψυχικό μας κόσμο και τα αποτελέσματα, τα βλέπουμε μέχρι και σήμερα.

Γιατί λοιπόν δεν είναι πιο αυστηρά τα μέτρα την ώρα που έχουν αυτοκτονήσει άνθρωποι από την απελπισία τους? Γιατί χάνεται έτσι, κάπως αδιάφορα, ένας εθνικός πλούτος, μια πηγή τροφής, ένα αναπόσπαστο μέρος της ίδιας μας της ζωής?

Τι θα πει, "ατομική ευθύνη"? Και ποιες θα είναι οι κυρώσεις και ποια η τιμωρία και ποιος ο ένοχος να τα υποστεί αφού δεν υπάρχει έλεγχος?

Πως είχαν βρει τότε τόσους ανθρώπους να ελέγχουν και τώρα δεν μπορούν ?

Ας μπει μια κάμερα έστω και να καταγράφεται ο αριθμός του αυτοκινήτου. Δεν ξέρω, μπορεί να λέω βλακείες αλλά το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να μένει στην "ατομική ευθύνη" και στο "'Έχει ο θεός".

ΠΡΟΣΟΧΗ! Προστατέψτε τα κοπάδια της περιοχής μας. Στα 300 μέτρα μετά την διασταύρωση για τον Αλμυροπόταμο!

 

Από την σελίδα της Μαρίας Κανέλλου.

Με πρωτοβουλία της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας, σε συνεργασία με το Δήμο Καρύστου, δημιουργήθηκε ο πρώτος σταθμός απολύμανσης στην Π.Ε. Ευβοίας, με στόχο την πρόληψη εξάπλωσης της ευλογιάς των αιγοπροβάτων. Η δράση υλοποιείται με στενή συνεργασία της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου μας και υπό τις οδηγίες της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής και του Τμήματος Πολιτικής Προστασίας της Π.Ε. Ευβοίας, όπου μας χορήγησαν τόσο την τάφρο, όσο και το απολυμαντικό φάρμακο. Στην είσοδο του Δήμου μας, στο ρεύμα προς Κάρυστο, λειτουργεί ο σταθμός απολύμανσης αγροτοκτηνοτροφικών οχημάτων. Η πρόληψη είναι ατομική ευθύνη, γι αυτό κρίνεται σκόπιμο, όλα τα οχήματα μεταφοράς ζώντων ζώων, γάλακτος, ζωοτροφών και κτηνοτροφικά οχήματα, να εισέρχονται για απολύμανση. Ο χώρος θα λειτουργεί καθημερινά καθ'όλο το 24ωρο.

Όλοι μαζί μπορούμε να συμβάλλουμε στη θωράκιση του ζωικού κεφαλαίου του Δήμου μας.

Η ψυχολογική καταπίεση του Αγίου Βαλεντίνου.

 

"Η κόλαση μας είναι οι άλλοι" είχε πει κάποτε ο Ζαν Πωλ Σαρτρ , και ταιριάζει μια χαρά στην αυριανή ημέρα που είναι 14 Φλεβάρη και όλος ο πλανήτης γιορτάζει τον έρωτα στο όνομα του Αγίου Βαλεντίνου.

Όταν θέλεις να δεις από που ξεκινά κάτι, ακολούθησε το χρήμα και το χρήμα μας πηγαίνει σε έναν τεράστιο κύκλο εργασιών που έχουν κάθε συμφέρον να προωθήσουν αυτήν την μέρα, μιας και σαν καταναλωτική κοινωνία που είμαστε, όλα περνούν από το πορτοφόλι που πρέπει να ανοίξει για λουλούδια, γλυκά, δώρα, εξόδους και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.

Μη φανταστείτε ότι είμαι καμιά από αυτές τις φεμινίστριες που αρνούνται τα πάντα στο όνομα τη; ανωτερότητας, η ότι δεν είμαι και εγώ μέρος αυτής της καταναλωτικής κοινωνίας, η ακόμα, ότι είμαι από αυτούς που λένε "Την αγάπη την γιορτάζεις κάθε μέρα" όταν είναι σίγουροι ότι δεν πάρουν ούτε σοκολατάκι υγείας και παρηγορούν τον εαυτό τους με κάτι τέτοια. Κάθε άλλο. Αυτό που με ενοχλεί όμως η ψυχολογική πίεση που αισθάνονται πολλοί άνθρωποι να ανταποκριθούν στις παράλογες απαιτήσεις των συντρόφων τους και λυπάμαι τον κόσμο που δεν κάνει κάτι με την καρδιά του, αλλά με το "πιστόλι στον κρόταφο", γιατί αλλιώς, έχουν γκρίνια και ότι προσπάθεια έχουν κάνει τους γυρίζει μπούμεραγκ και τους μαυρίζει την ψυχή.

Το θέμα είναι να μην κάνει κανείς κάτι με το ζόρι. Και αν κάνει κάτι, να γίνει αποδεκτό με χαρά. Και αν δεν κάνει τίποτα, δεν πειράζει βρε αδελφέ, ας το καταπιούν με στωικότητα χωρίς να προσπαθούν πουν κάτι που δεν νιώθουν.

 Δεν είναι όλες οι ώρες ίδιες, ούτε η διάθεση πάει ανάλογα το ημερολόγιο. Τώρα έχουμε αποκριές, ΄τώρα θα διασκεδάσεις , τώρα είναι του αγίου Βαλεντίνου, τώρα θα σε πιάσει η ρομάντζα για αξέχαστες στιγμές.

Όλα καλά είναι και ωραία, αρκεί να μην υπάρχει η πίεση, ο ψυχικός εξαναγκασμός να αισθανθείς οπωσδήποτε αυτό που προστάζει η μέρα, η , ο περίγυρος.

Καλά να περάσετε όλοι τις αποκριές, και αν είστε σε διάθεση για ξεφάντωμα , να το ρίξετε έξω, αν πάλι έχετε τις κλειστές σας, ας χαρείτε με την χαρά των άλλων. 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------

https://www.klebair.gr/%CE%B7-%CE%BA%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%B9-%CF%83%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%81/

Ο Σαρτρ υποστηρίζει ότι η ύπαρξη των άλλων μας περιορίζει. Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε υπό την κρίση και την αντίληψη των άλλων. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί άγχος και αποξένωση, καθώς συνειδητοποιούμε ότι οι άλλοι έχουν τη δύναμη να μας καθορίσουν, να μας δώσουν νόημα και να μας επιβάλλουν την ταυτότητα που εκείνοι αντιλαμβάνονται. Η κόλαση δεν είναι μια μεταφυσική τιμωρία, αλλά η συνειδητοποίηση ότι η ύπαρξή μας εξαρτάται από τις προσδοκίες και τις αντιλήψεις των άλλων.

Η Κοινωνική Υπαρξιακή Καταδίκη

Η φράση «Η Κόλαση είναι οι Άλλοι» αντικατοπτρίζει την κοινωνική υπαρξιακή καταδίκη στην οποία είμαστε καταδικασμένοι. Κάθε πράξη, κάθε επιλογή, κάθε λόγος, κρίνεται και επηρεάζεται από το βλέμμα των άλλων. Ο Σαρτρ θεωρεί ότι αυτή η κατάσταση είναι αναπόφευκτη. Ότι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την παρουσία των άλλων και από τον τρόπο που επηρεάζουν την ταυτότητά μας.

Ωστόσο, αυτή η συνθήκη μπορεί να γίνει και η πηγή της αυθεντικής ύπαρξης. Σύμφωνα με τον Σαρτρ η ελευθερία μας έγκειται στο να αναγνωρίσουμε και να αποδεχθούμε αυτήν την κατάσταση, να ζήσουμε με την ευθύνη των επιλογών μας, ακόμη και υπό την κρίση των άλλων. Μόνο έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ζωή που είναι αυθεντική και πραγματικά δική μας.

Η Αντίσταση στην Κοινωνική Κριτική

Παρά την αναπόφευκτη παρουσία των άλλων, ο Σαρτρ πιστεύει ότι μπορούμε να αντισταθούμε στην καταδίκη και να ζήσουμε με ελευθερία. Αυτό σημαίνει να αποδεχθούμε την ευθύνη για τη δική μας ύπαρξη, να κάνουμε επιλογές που αντικατοπτρίζουν τις δικές μας αξίες και να μην επιτρέψουμε στις κρίσεις των άλλων να καθορίσουν την ταυτότητά μας.

Η φιλοσοφία του Σαρτρ μας καλεί να ζήσουμε αυθεντικά, να αμφισβητήσουμε τις κοινωνικές νόρμες και να επιλέξουμε να ζήσουμε σύμφωνα με την αλήθεια του εαυτού μας, παρά τις κοινωνικές πιέσεις. Η ελευθερία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι ο μόνος δρόμος προς μια αυθεντική ζωή.

Επιπροσθέτως, η φράση «Η Κόλαση είναι οι Άλλοι» έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία σε έναν κόσμο όπου η κοινωνική κριτική είναι πανταχού παρούσα μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της διαρκούς έκθεσης σε κοινά μάτια. Η ανάγκη να ζούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων μπορεί να προκαλέσει άγχος, αποξένωση και αισθήματα ανεπάρκειας.

Ωστόσο, το έργο του Σαρτρ μας υπενθυμίζει ότι παρά την κοινωνική πίεση, έχουμε τη δύναμη να «επιλέξουμε» τον εαυτό μας. Μπορούμε να αντισταθούμε στις επιβολές των άλλων και να ζήσουμε σύμφωνα με τις δικές μας αξίες και επιλογές.

Αγιογραφίες στον Άγιο Δημήτριο στα Αλαμανέικα.

 

Εκτός από την φροντίδα στους εξωτερικούς χώρους, έχει υπάρξει και φροντίδα και εξωραισμός και στο εσωτερικό της εκκλησίας με προσεγμένες αγιογραφίες δωρεά κατοίκων και φίλων του ναού.

Έχουμε αναφέρει το αίτημα για πεζοδρόμηση του μικρού δρόμου ,που απλά ήταν ένα φαρδύ μονοπάτι που δεν εξυπηρετεί κάποιον κάτοικο παρακείμενης οικίας.

Ο Πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Καρύστου μας είπε ότι έχει λάβει το αίτημα και έχει γίνει δεκτό.

Περιμένουμε να το δούμε στην πράξη και να δικαιωθούν οι καθημερινές προσπάθειες των ανθρώπων που προσπαθούν να αναδείξουν το σημείο και να δώσουν ένα χώρο παιχνιδιού στα παιδιά.

 

Κάλεσμα στο Πανελλαδικό Συλλαλητήριο στην Αθήνα την Παρασκευή 13 Φλεβάρη στο Σύνταγμα.

 

Απολυμαντική τάφρος 300 μέτρα μετά την διασταύρωση για τον Αλμυροπόταμο. Προσοχή στην διαδικασία!

 Βαγγελης Σφυριδης

Κατόπιν αιτήματος και σχετικού εγγράφου που απέστειλε ο Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος στις 22/09/2025 για τη λήψη όσο το δυνατόν περισσότερων μέτρων βιοασφάλειας απέναντι στις ζωονόσους (ευλογιά), σε έναν Δήμο που φέτος καθαρά από τύχη δεν έχει επιβεβαιωμένο κρούσμα, η Περιφέρεια ανταποκρίθηκε θετικά.

Μετά και από τηλεφωνική επικοινωνία στις 20/10/2025, δεσμεύτηκε και τελικά απέστειλε απολυμαντική τάφρο για τα οχήματα που εισέρχονται στον Δήμο μας, γεγονός για το οποίο την ευχαριστούμε.

Η τοποθέτηση θα γινόταν σε συνεννόηση με την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου και την αρμόδια Αντιδήμαρχο. Παρ’ όλα αυτά, πραγματοποιήθηκε με μεγάλη χρονική καθυστέρηση, περίπου πριν από 10 ημέρες, καθυστέρηση για την οποία σίγουρα υπάρχουν ευθύνες.

Η απολυμαντική τάφρος έχει τοποθετηθεί 300 μέτρα μετά τη διασταύρωση για τον Αλμυροπόταμο.

Από εδώ και πέρα όμως, γεννώνται σοβαρά ερωτήματα:

Έχει δοθεί και λειτουργεί επίσημα η απολυμαντική τάφρος;

Ποιος έχει την ευθύνη λειτουργίας και ελέγχου;

Γιατί δεν υπήρξε καμία απολύτως ενημέρωση από τον Δήμο;

Υπάρχει προσωπικό για έλεγχο και καθοδήγηση των οχημάτων;

Αν όχι, θα υπάρξει αυστηροποίηση της αστυνόμευσης (με δεδομένη και την υποστελέχωση του Α.Τ. Καρύστου);

Θα τοποθετηθεί έστω κάποια κάμερα ελέγχου ή απλώς όλα αφήνονται στην «ατομική ευθύνη»;

Θα υπάρξει αντίστοιχη μέριμνα και για τα λιμάνια, που αποτελούν επίσης πύλες εισόδου;

Το θέμα δεν είναι απλό και απαιτεί τη δέουσα σοβαρότητα.

Είναι ζήτημα επιβίωσης της κτηνοτροφίας στον τόπο μας.

Υ.Γ. Τη Δευτέρα που πέρασα από το σημείο, μέσα σε 5 λεπτά πέρασαν δύο οχήματα που σχετίζονται άμεσα με το αντικείμενο και δεν σταμάτησε κανένα. Προφανώς δεν υπήρχε γνώση ή ενημέρωση.

Οι "Φίλιπποι "σας προσκαλούν στις 14 Φλεβάρη στο Χωνί.