Ελεύθερη Άποψη- Εφημερίδα.

 

"1999-2000- Ελεύθερη Άποψη" Η Εγκατάλειψη των μνημείων και οι φωνές της αγωνίας που ακόμα συνεχίζουν να μην ακούγονται..

Διαβάζοντας τα άρθρα της εφημερίδας βλέπουμε την διαχρονική αδιαφορία και εγκληματική αμέλεια και ολιγορία της Αρχαιολιγικής υπηρεσίας σε ότι αφορά τα μνημεία μας.

Και θα μπορούσε να απαντήσει κάποιος ότι, υπάρχουν τόσα πολλά που πρέπει να κάνουμε επιλογή. Θα μπορούσε όμως να απαντήσει επίσης κάποιος ότι σε κατασκευές και επιδιορθώσεις που θα μπορούσαν να γίνουν με οδηγίες τους, πάλι σε δίνουν την άδεια . Για παράδειγμα, οι Καμάρες του υδραγωγείου που καταρρέουν  στο βάρος των χρόνων.

Η Κάρυστος ήταν επίνειο της Παλαιάς Χώρας. Και ακόμα πιο παλιά, η Αρχαία Κάρυστος. Μια πόλη με μεγάλη δύναμη και δικό της νόμισμα.

Πριν να θαφτεί κάτω από το σχέδιο της Οθωμανούπολης τα αρχαία απομεινάρια χρησιμοποιήθηκαν από τους κατοίκους για την κατασκευή διαφόρων ναών, οικιμάτων κλπ. Όπως και τα υλικά από το Κάστρο.

Τι κάνουμε όμως εμείς για να διασώσουμε τα ελάχιστα που έχουν απομείνει από την ιστορία μας που χάνεται μέσα στο βάθος των χιλιετιών?

Εκτός από το κάνουμε τα πάντα να μοιάσουμε σε μια απρόσωπη και χωρίς ψυχή πόλη?

Τα διάσπαρτα μνημεία της αρχαιότητας, της Βυζαντικής και της νεώτερης ιστορίας, αφήνονται στην φθορά και πνίγονται από την αδιαφορία.

Θα μπορούσαμε να σώσουμε πολλά αρκεί να το πιστέψουμε, αρκεί να δημιουργήσουμε ένα όραμα μέσα στην άρνηση και την απαξίωση.

 

Επιλεγμένα άρθρα από την Ελεύθερη Άποψη.΄Έτος 1999.

Μάρτης 1999

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΑΠΟΨΗ  ΕΤΟΣ 3- ΑΡ.ΦΥΛΛΟΥ 32 ΣΕΛ 4

 

Σε αυτό το πολύ σημαντικό τεύχος διαβάζουμε ένα πολύ κατατοπιστικό άρθρο που φωτίζει σημερινές σκοτεινές σελίδες της ζωής μας. 

Εδώ ένα μέρος του άρθρου και μπορείτε να το διαβάσετε όλο ανοίγοντας την φωτογραφία στην σελίδα.

‘Ηταν  τον περασμένο Ιούλιο, όταν η Ε.Α. με τίτλο «ΩΡΙΜΟΣ Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΟΣ Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ» ασχολήθηκε με το ζήτημα της άναρχης κατασκευής πάρκων παραγωγής αιολικής ενέργειας αφού κανενός είδους μελέτη δεν προηγείται αυτής και η εγκατάσταση των ανεμογεννητριών γίνεται με μοναδικό κριτήριο το όφελος (βλέπε μικρότερο κόστος) των επιχειρηματιών.

Τότε , τον Ιούλιο, ήταν που ο Δήμος Καρύστου, με απόφαση του , δήλωνε «Είμαστε αντίθετοι στην απρογραμμάτιστη και ανεξέλεγκτη εγκατάσταση ανεμογεννητριών. Θεωρούμε ότι για να υπάρξει σύμφωνη γνώμη του Δήμου Καρύστου για εγκατάσταση των αιολικών πάρκων εντός των ορίων του, πρέπει προηγούμενα να προηγηθεί αναλυτική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων της όλης περιοχής. Να εκπονηθεί χωροταξική μελέτη και να ορισθούν οι χώροι εγκατάστασης αυτών».

 

Αλλά, στο ίδιο μήκος κύματος και ο βουλευτής κ.Πιπεργιάς , γνώστης του αντικειμένου εκ της συνδικαλιστικής καταγωγής του, ζητούσε χωροταξική μελέτη και καθορισμό τέλους υπέρ των ΟΤΑ  και εις βάρος των επιχειρήσεων αιολικής ενέργειας.

Τότε ο Νομάρχης κ.Παπανδρέου , δήλωνε αδυναμία δράσης και επέμβασης και καθιστούσε υπεύθυνο για οποιαδήποτε απόφαση το Υπουργείο Ανάπτυξης.

Από τότε τι μεσολάβησε? Καταρχήν ήρθε στο φως η μελέτη ρύθμισης του Νατούρα, που παρά το γεγονός ότι φιλοδοξεί να προστατέψει  το περιβάλλον , επιτρέπει την ελεύθερη κατασκευή αιολικών πάρκων , σε ολόκληρη την Γ ΖΩΝΗ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΘΕΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ. Γεγονός που δεν μπορεί παρά να προκαλέσει απορίες  και να προβληματίσει. Τι φοβήθηκε η μελετητική ομάδα και δεν έθεσε κάποιους περιοριστικούς όρους η όρους στο αυθαίρετο  φύτεμα ανεμογεννητριών , όπου και όποτε θελήσουν οι επιχειρηματίες? ( που παρεμπιπτόντως δεν είναι παρά πέντε-έξι συγκεκριμένοι κύριοι?) Όλα αυτά μάλιστα, τη στιγμή που οι μελετητές επέδειξαν ιδιαίτερη αυστηρότητα σε άλλες περιπτώσεις , πίσω από τις οποίες δεν κρύβονται  μεγάλες επιχειρήσεις αλλά απλώς μικροί ιδιώτες, ιδιοκτήτες μικρών εκτάσεων γης.

 

 

 

 

Εφημερίδες που δεν θα υπάρξουν πια.."Ελεύθερη Άποψη"

 Διαβάζοντας τα τεύχη της εφημερίδας βλέπει κανείς ξεκάθαρα ότι γινόταν ένα ρεπορτάζ σε κάθε θέμα σε βάθος πριν να γραφεί ένα άρθρο που αφορούσε τα τοπικά θέματα και προβλήματα.

Και με λύπη σκέφτομαι ότι μπορεί να υπάρχουν πολλές σελίδες πια στο ίντερνετ που αντιγράφουν άρθρα από άλλες εφημερίδες και αναρτούν ανακοινώσεις οργανισμών και πολιτικών, αλλά έρευνα δεν κάνει κανείς.

Έρευνα έκανα και γω στο Sofiascomments και τα άρθρα με τους αγώνες και τις αγωνίες έχουν πια καταχωνιαστεί σε ένα συρτάρι.

Έχουν κατέβει διακριτικά και ήσυχα από το αέρα του διαδικτύου γιατί κατά πολύ μεγάλο ποσοστό, η μοναξιά ήταν αφόρητη , παρά τα πολλά μάτια που διάβαζαν τις σελίδες.

Οι συντάκτες της Ελεύθερης Άποψης, νέα παιδιά τότε, προσπαθούσαν να αλλάξουν τον κόσμο προς το καλύτερο.

Να είναι πιο ενημερωμένοι, αρα πιο ενεργοί πολίτες. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε στον μικρό μας τούτο τόπο που όλα παραμένουν επιφανειακά και ελάχιστοι αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες.

Οι δήμαρχοι αλλάζουν αλλά η νοοτροπία όχι.

Τα παιδιά μεγάλωσαν, έκαναν όμορφες δουλειές και μέσα από αυτές έβαλαν το δικό τους λιθαράκι στην βελτίωση που επιθυμούσαν.

Έγιναν με τα χρόνια, η αλλαγή που ήθελαν χωρίς να το καταλάβουν.

Τελικά, ίσως μέσα από την καθημερινή μικρή μας πάλη με τις αντιξοότητες της ζωής, μπορούμε να κάνουμε αυτό που πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε με άλλους τρόπους.

Η δημοσιογραφία έχει καταντήσει λακές της κάθε εξουσίας και να το λέω εγώ που δεν είμαι αριστερή, φανταστείτε το πόσο διεφθαρμένο είναι το σύστημα που συντηρεί την ενημέρωση.

Μια επαρχιακή ενημέρωση τόσο επιφανειακή όσο και το νερό της θάλασσας που κανείς δεν ξέρει τι κρύβουν τα βάθη της.

Έχουμε πιο πολύ μορφωμένους από κάθε άλλη εποχή και όμως όλα αυτά τα χαρτιά, είναι απλά χαρτιά για μια καλύτερη δουλειά και όχι για μια πιο ωραία κοινωνία.

Πικρές αλήθειες και διαχρονικές διαπιστώσεις ...σε μια εποχή που οι φόβοι μεγαλώνουν, η ανασφάλεια προκαλεί αύξηση των ψυχικών ασθενειών, οι δημοκρατικοί  θεσμοί τρίζουν κάτω από το βάρος των μεγάλων συμφερόντων και η νοοτροπία του κόσμου γίνεται όλο και πιο συντηριτική και εσωστρεφής.

Αύγουστος και Σεπτέμβρης 1998.

 Σεμπτέβρης και Αύγουστος 1998.

Τον Αύγουστο του 1998 ανακυρήχθηκε διαγωνισμός από την Εταιρία Ευβοικών σπουδών με θέμα  "ΤΗΝ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΥΣΤΟ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ 19ου ΚΑΙ 20ου αιώνα.

Κατά τα άλλα, η μικρούλα μας Κάρυστος, φιλοξένησε τις όμορφες κοπέλες των Πολωνικών καλλιστείων στις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη.

Κάθε τέτοια κίνηση αναπτερώνει τις ελπίδες των κατοίκων για ένα παράθυρο στον τουρισμό. Έτσι είχε γίνει και τότε.

Θέματα όπως το σημερινό Γυμνάσιο, οι δρόμοι, το λιμάνι, υπηρεσίες που άρχισαν να φεύγουν με πρώτο το Τελωνείο τότε, λογοτεχνικά θέματα και σχόλια με ψευδόνυμο.

Τότε,δεν τους έλεγαν κουκουλοφόρους, απλά είχε την γοητεία της ανωνυμίας και την ελευθερία για ποιο καυστικό σχολιασμό, πάντα με ευπρέπεια .

Οι εκδηλώσεις για το καλοκαίρι και η μεγάλη συναυλία για την γιορτή του κρασιού επίσης ήταν από τα βασικά θέματα.

Την Παρασκευή στις 28 Αυγούστου έγινε μεγάλη παράσταση του Χορευτικού Καρύστου με την ορχήστρα του Θ.Γεωργοπούλου, ενώ το Σάββατο 29 η Ελένη Λεγάκη-Κονιτοπούλου με δεκαμελή ορχήστρα.

 

Πράσινο η φαλακρό βουνό? Μια ιστορία για βρυκόλακες και το ξεχασμένο Castello Rosso."E.A.Nοέμβριος 1998"

Μια ευχάριστη έκπληξη μας περιμένει στο τεύχος του Νοεμβρίου. Η ανακοίνωση κάποιου πολιτιστικού συλλόγου με το όνομα ΦΥΣΗ!! που είχε την πρωτοβουλία της αναδάσωσης στην Όχη.

Πρώτη φορά ακούω για αυτόν τον σύλλογο και ποτέ δεν άκουσα για κάποια τέτοια προσπάθεια όλα αυτά τα χρόνια.

Μήπως κάποιος/α αναγνώστης μπορεί να δώσει περισσότερες πληροφορίες?

Τι θα σκέφτονται σήμερα οι άνθρωποι που ονειρεύονταν να πρασινίσει το βουνό με τα νέα για παράνομα λατομεία και όλον αυτόν τον χαμό που γίνεται παντού?

Εσείς ξέρατε ότι τους βρυκόλακες τους έλεγαν ΔΗΓΟΥΣ? Ότι πίστευαν στους βρυκόλακες και ότι υπήρχαν μαρτυρίες που δεν υπήρχαν αμφισβήτηση για την ορθότητα τους?

Διαβάζουμε μια ιστορία με τίτλο Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΔΗΓΩΝ!

Βέβαια στο τετραγωνάκι με τίτλο την ΧΡΥΣΗ ΚΟΥΤΑΛΑ , βλέπουμε τα ποσά που είχαν διατεθεί για τον γνωστό μας δρόμο Κάρυστο Μαρμάρι. Παρόλα τα λεφτά, υπάρχουν λάθη που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί με τόσα λεφτά. Από κάτω διαβάζουμε άρθρο για τις αρχαιότητες στην Εύβοια. Έγινε Εφορία Αρχαιοτήτων βέβαια, αλλά το καημένο το Καστέλλο Ρόσσο, συνεχίζει να καταρρέει και οι καμάρες του υδραγωγείου πέφτουν μαζί με τα τοίχη η μια μετά την άλλη.

 

"Ελεύθερη Άποψη" Οκτώβριος 1998.

Πάγιο αίτημα για στέγαση των πολιτιστικών τμημάτων στην πόλη μας όπως βλέπουμε και από το πάρα πάνω άρθρο. Κατά τα άλλα, το 1998 ήταν η χρονιά που το Νοσοκομείο μας ονομάστηκε ΔΙΟΚΛΕΙΟΝ, και η προβληματική θαλάσσια σύνδεση με την Αττική δεν έλειψε από την αρθρογραφία.

Θα έλεγε κανείς, κάθε πέρυσι και καλύτερα.

 

Τι κοινό έχουν οι Ανεμοπύλες με το αίμα κουκουβάγιας και τις εκλογές του '99? "Ελεύθερη Άποψη -Γενάρης 1999- αρ.φ.22. 2ος χρόνος."

 Την ώρα που ο Γιάννης Μανώλης αναγγέλει την δημιουργία ενός νέου δημοτικού συνδυασμού για τις επόμενες δημοτικές εκλογές του 2023, διαβάζουμε για την μεγάλη εκλογική νίκη του Σπύρου Πλατυμέση μετά από τις 2 τετραετίες του Χ.Παπαχατζή. Απέναντι του στην Αντιπολίτευση είχε τον Χ.Παπαχατζή και τον Θ.Καρύκα, ενώ η Κούλα Βρανά δεν είχε καταφέρει να μπει στο Δ.Σ.

Στις 12 σελίδες της μηνιαίας εφημερίδας, βλέπουμε ειδήσεις και ανακοινώσεις που θυμίζουν συλλογικότητες που δεν υπάρχουν πια, και πολιτιστικές δράσεις που σπάνια βλέπουμε.

Για παράδειγμα στην σελίδα 12 η ανακοίνωση για τους ΠΑΝΕΥΒΟΙΚΟΙ  ΑΓΩΝΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ  '99.

Επίσης μεγάλο αφιέρωμα στους αγώνες και στις νίκες της ποδοσφαιρικής μας ομάδας ΑΟΚ Καρύστου, του ΝΟΚ, δηλ του Ναυτικού Ομίλου αλλά και του Θ.Ε.Κ.

Το Θ.Ε.Κ είναι το ακρονύμιο του ΘΕΑΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ που είχε ανεβάσει παραστάσεις με πολύ μεγάλη επιτυχία με τα δραστήρια και ταλαντούχα μέλη του. Τμήμα του ΘΕΚ ήταν και η ομάδα μπάσκετ που είχε πολλές και μεγάλες νίκες.

Θα πρέπει να καταγράψουμε την πορεία του ΘΕΚ, των ραδιοφωνικών σταθμών που τότε είχαν μεγάλο και καθοριστικό ρόλο στα πολιτικά και στα πολιτιστικά πράγματα της εποχής, διασκεδάζοντας ταυτόχρονα όλο τον κόσμο αφού η ακροαματικότητα τους κτυπούσε απίστευτα νούμερα.

    Ακόμα στην στήλη ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ, διαβάζουμε ένα χρονικό για την αντιμετώπιση του κοκίτη με αίμα κουκουβάγιας!!, ενώ το δίπλα άρθρο του Γιάννη Θεοδώρου, μας βάζει σε πολλές πολλές σκέψεις για την πορεία των πολιτιστικών δρώμενων στην πόλη μας.

Εν τάχει αντιγράφουμε ότι το 1999 η δημοτική αρχή του Χ.Παπαχατζή, είχε παραδώσει τις Ανεμοπύλες με δυναμικό 220 ατόμων στο ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΤΜΗΜΑ, επίσης ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΤΕΧΝΩΝ με 100 άτομα, ΣΚΑΚΙΟΥ με 20,  ΘΕΑΤΡΟΥ με 120 συμμετέχοντες μικρούς και μεγάλους , ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ στους χώρους του Γιοκαλείου.

Συμφωνώ μέχρι κεραίας με όσα αναφέρει το άρθρο του Γ.Θεοδώρου και θα σας παρακαλούσα να το ανοίξετε και να το διαβάσετε και εσείς.  

Σε κάποιο άλλο άρθρο θυμόμαστε την προβολή του ΤΙΤΑΝΙΚΟΥ από την Κινηματογραφική Λέσχη Καρύστου. Ωραίες αναμνήσεις στο κατάμεστο Γιοκάλειο.

"Μαρία και Χουανίτο" Μια ιστορία αγάπης δημοσιευμένη στην "Ελεύθερη Άποψη"

 Στο Γιοκάλειο Ίδρυμα βρίσκουμε μερικά φύλλα της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΥΕΡΗ ΑΠΟΨΗ, ιδιοκτησίας του Ισίδωρου Παπαλυμπέρη. Έγραφαν πολλοί με το όνομα τους αλλά και άλλοι με ψευδώνυμο.

Πολιτική επικαιρότητα, πολιτιστικά δρώμενα, κοινωνικά θέματα και ανάμεσα τους διαχρονικά προβλήματα με τους δρόμους, την θαλάσσια σύνδεση μας με Αττική και νησιά και πολλά άλλα άρθρα από επιστημονικά μέχρι και ανέκδοτα.

Θα κάνουμε μια αναδρομή ανα φύλλο, αλλά για σήμερα θα αντιγράψουμε μια ωραία ιστορία αγάπης που γεννήθηκε και πέθανε στο Κάστρο μας.

Πηγή Γιάννη Π.Γκίκα " Κάστρα του θρύλου και της ιστορίας" Α τόμος/σελ 89-90. Επιμέλεια -Δημήτρης Παπαγεωργίου. Ελεύθερη Άποψη 2ος χρόνος  Οκτώβριος 1998. Αρ.φύλλου 20.

"Κάτι που πάντα εντυπωσιάζει και που θα εξακολουθήσει να εντυπωσιάζει κάθε γενιά Καρυστινών είναι το Κάστρο. Χτισμένο σε θέση περίοπτη αγκαλιάζει με τον όγκο του όλη την περιοχή στέλνοντας μηνύματα από το παρελθόν.

Σε μια τέτοια παλιά ιστορία θα ανεφερθούμε και τώρα , μια ιστορία που μόνο το Κάστρο επιμένει να μας την υπενθυμίζει. " Ο γάμος της Μαρίας ( κόρης της Αγνής ντε Σικόν και του Βονιφάτιου) με τον Ντον Αλφόνσο, λένε πως στάθηκε λαμπρός στα μεσαιωνικά χρόνια. Κανείς δεν έλειψε απ' αυτόν τον γάμο. Μονάχα ο γαμπρός! Γιατί ο άξεστος Ντον Αλφόνσο, απασχολημένος με τις εκστρατείες του, έστειλε αντιπρόσωπο του να παντρευτεί για λογαριασμό του την Μαρία. Και ο αντιπρόσωπος του ήταν ένα μοιραίο πρόσωπο. Ένας ψηλός και ωραίος ξανθομάλλης Καταλανός αξιωματικός, ο Χουανίτο, που μια παράδοση μας λέει, πως η μητέρα του καταγόταν από κάποιο χωριό του Καβοντόρου και πως τον είχαν αρπάξει οι Κουρσάροι σαν ήταν έξι χρονών. Τότε, λένε, έπαψε να λέγεται Γιάννης και πήρε το ξενόφερτο όνομα Χουανίτο.

Δεν άργησε όμως, σφοδρός έρωτας να πλήξει τις καρδιές του Χουανίτο και της Μαρίας , που ο άντρας της έλειπε συνέχεια σε πολεμικές επιχειρήσεις. Είναι νύχτα χειμωνιάτικη. Από εκείνες τις άγριες Καβοντορίτικες βροχερές και σκοτεινές νύχτες που φοβάσαι και τον ίσκιο σου, αν μείνεις λίγο μόνος. Η Μαρία, μονάχη , στο βαρυφορτωμένο απ΄το βελούδο σώμα της τρέμει από την αγάπη της για τον Χουανίτο. Αυτός κρεμασμένος από μια χοντρή τριχιά ανεβαίνει σβέλτα στο παράθυρο της.

Οι δυο ερωτευμένοι το σκάνε μυστικά και βγαίνουν απ' το κάστρο από μια κρυφή καταπακτή που μονάχα οι αξιωματικοί σαν τον Χουανίτο γνωρίζουν. Οι άγρυπνοι πορτάρηδες τους παίρνουν είδηση και αρχίζει το κυνηγητό μέσα σρα πυκνά ρουμάνια και στα αγριοτόπια της Μεκουνίδας, ενώ η βροχή τους πότιζε ως το κόκκαλο. Το στιλέτο που έμπηξε στη καρδιά του Χουανίτο ο φρουρός του κάστρου, στάθηκε ισχυρότερο από την φλογερή τους αγάπη.

Ο καιρός περνάει,μα δεν περνάει και ο πόνος της Μαρίας. Δεν μιλάει, δε γελάει, δε δέχεται κανέναν στο δωμάτιο της. Μόνο κοιτάζει με απλάνητα μάτια ψηλά από τα παραθύρια των πύργων κατά τον κάμπο με τ' αμπέλια , και τα λεμονοπερίβολα και η ματιά της χάνεται μέσα στα φουρτουνιασμένα μπουγάζια που ξαποστέλνει ο μανιασμένος Καβοντόρος. Οι βάγιες της ορκίζονταν πως είναι νεραιδοπαρμένει"...

Ιστορία τραγική , σαν την ίδια την ζωή του Κάστρου, που πεισματικά αντιστέκεται στον χρόνο βλέποντας με όση περιφάνεια του έχει πια απομείνει , το ίδιο του το σώμα να καταρρέει κομμάτι-κομμάτι.

Και εμείς αδιάφορα χαζεύουμε ...."