Μια σημαντική έκδοση για την ιστορία μας.

 

Συγγραφέας Γιώργος Κωσταντίνος Κούκιος.

"Μετανάστευση από την Νότια Καρυστία προς την Αμερική από 1892 έως 1924" Αριστοτέλης Β.Δελιγιώργης.

 

Georgios Tsaknakis

22 λ.  · 

Σε μια αξιοπρόσεκτη έκδοση προχώρησε, πρόσφατα, ο Δήμος Καρύστου.

Αφορά μία έρευνα του συμπολίτη μας ,Τέλη Δεληγιώργη,σχετικά με τη μετανάστευση κατοίκων της Ν.Καρυστίας προς την Αμερική,από το 1892 έως και το 1924.

Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με προσοχή από τα αρχεία που τηρούνται στο ΚΕΝΤΡΟ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ELLIS ISLAND.

Στην έκδοση καταγράφονται τα ονόματα 1093 μεταναστών από την Ν.Εύβοια,,ο τόπος καταγωγής,το έτος μετανάστευσης,η ηλικία τους ,το όνομα του πλοίου και το λιμάνι αναχώρησης.

Τα θερμά μας συγχαρητήρια, στον Τέλη Δεληγιώργη,που για άλλη μια φορά ,μέσω του αρχείου του και της παρούσας έρευνας ,αφήνει ένα σημαντικό αποτύπωμα στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, για την περιοχή μας.

Συγχαρητήρια ,επίσης,στο Δήμο Καρύστου,για την ανάληψη του κόστους έκδοσης και στον Παν.Ελευθερίου,για την επιμέλεια.

Διανέμεται δωρεάν από το Δήμο Καρύστου.

Ένα αντιπολεμικό ημερολόγιο ενός Καρυστινού. Κώστας Κάτσαλης από το Κόμητο.

 Το 1983 ο Σταμάτης Παπαμιχήλ, έγραφε για το ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΜΟΥ ΖΩΗΣ. Αθήνα 1978, που το είχε γράψει ο Κώστας Κάτσαλης από το Κόμητο.

Ο μπάρμπα Κώστας ο ταβερνιάρης, είχε ένα ταβερνάκι στα Κάτω Πετράλωνα που πολλοί Καρυστινοί πήγαιναν τότε.

Στις 114 σελίδες του βιβλίου συνέταξε τις σημειώσεις που είχε κρατήσει από τον καιρό που ήταν στρατιώτης 1916 με 1922.

Στο ίδιο κείμενο μαθαίνουμε για το βιβλίο του Γιώργου Σακκά με τον τίτλο Βασίλισσα Χαρτζάνα. 

Πρόλογος Σίμωνος Καρά στο βιβλίο του Γιάννη Π.Γκίκα " Μουσικά όργανα και λαικοί οργανοπαίχτες στην Ελλάδα"

Αν το σκεφτούμε λίγο, το να σε κάνουν να πιστεύεις ότι ο πολιτισμός σου, τα ήθη και τα έθιμα σου, οι συνήθειες και ο τρόπος ζωής, είναι "κατώτερος" από τον κάποιον άλλον, που επιβάλλεται από τις όποιες συνθήκες, είναι η αρχή της πνευματικής χειραγώγησης που οδηγεί σε κάθε είδους δουλεία και υποταγή. Οι άνθρωποι δημιουργούν τέχνη στην καθημερινότητα τους. Οι ήχοι γίνονται μουσική, τα λόγια τους καταλήγουν σε στίχους, η φαντασία τους δημιουργεί μύθους και ιστορίες, οι παρέες γεννούν ανέκδοτα και γνωμικά, τα χέρια τους ψάχνουν διέξοδο σε δραστηριότητες για να περνά η ώρα και η συνταγή γίνεται νοστιμότερη, η κήπος πιο όμορφος, τα κεντήματα πιο περίτεχνα. Πως φτάσαμε να μας καλλιεργούν την εντύπωση ότι ο λαικός μας πολιτισμός δεν έχει αξία? Πως μεθοδεύτηκε η ζωή μας και η εκπαίδευση μας έτσι ώστε να μην εκτιμούμε τις παραδόσεις και πολλές φορές να ντρεπόμαστε για αυτές? Ο μεγάλος δάσκαλος Σίμωνας Καράς, γράφει χαρακτηριστικά.

Μέρος του προλόγου, γραμμένος σε πολυτονικό.

" Η έρευνα, η καταγραφή και η διάσωσι των παραδοσιακών στοιχείων του Έθνους, είναι καθήκον κάθε πατριώτου που είναι σε θέσι να βοηθήση σε μια τέτοια προσπάθεια.Τα παλαιότερα χρόνια ακόμη και άνθρωποι με όχι μεγάλη μόρφωσι, εφιλοτιμούντο να καταγράφουν τα ήθη, τα έθιμα και τα τραγούδια του τόπου των η του τόπου της επαγγελματικής δραστηριότητος των. Σήμερα, όμως, οι πλείστοι των "διανοουμένων"των αστικών κέντρων , που να καταδεχθούν ν ασχοληθούν με τέτοια πράγματα. είναι ,άλλως τε, ως εκ του αστικού βιώματος των, και ανίκανοι ν αναλάβουν τοιούτου είδους προσπάθειας. Αυτοί είναι δημιουργοί...Γράφουν τα ατομικά των, αυτοθαυμάζονται, διαφημίζει η μια παράταξι την άλλην και κάμουν και το Κράτος, να ήναι υπερήφανο γιατί ήδη έχει φτιάξει το νεοελληνικό του πολιτισμό, ε! και λίγο ακόμη΄να φθάση και το επίπεδο των πολιτισμένων εθνών της Δύσεως, να γίνωμε, δηλαδή, και στο πνευματικό πεδίο, "Κοινή αγορά".

Σίμων Καράς.

Όμως η γνήσια εθνική πνευματική παράδοσι βρίσκεται στην ύπαιθρο, στο χωριό. Ό,τι ο απλός χωριάτης κρατά εκ παραδόσεως, αυτό δεν είναι παρορμήσεις ενός πρωτογόνου ανθρώπου, αλλ' υπολείμματα, σε ελάσσονα κλίμακα, λόγω της δουλείας ενός μεγάλου και λαμπρού πολιτισμού που ξεκινά χιλιάδες χρόνια απ την Αρχαιότητα για να φθάση μέσω του Βιζαντίου, με την ζωογόνο ευεργετική επίδραση του πάνω στα ήθη, την ζωή και την κοινωνική ευπρέπεια του Έθνους, και ό,τι δεν έχει σκοπό να αναλάβη η οργανωμένη αστική  κοινωνία μας, είτε άτομα, είτε ιδρύματα η οργανώσεις, είτε Εκκλησία είτε Κράτος, το επιχειρούν φωτισμένοι πατριώτες γιατί πιστεύουν πως ο ρόλους του Έθνους δεν είναι να έλθει ουραγός στα ξεπεσμένου γούστου σύγχρονα συνήθεια και ήθη των "πολιτισμένων" εθνών  αλλά άλλη μια φορά, να δώση κανόνα ζωής, ήθους και ευπρέπειας στα έθνη, όπως όταν ακόμα έπεφτε στην δουλεία και στην αφάνεια , τους έδειχνε με την παιδεία του τον ανώτερο τρόπο ζωής."

Συνοπτική βιογραφία

Ο Σίμων Καράς υπήρξε μουσικολόγος και ερευνητής της Ελληνικής μουσικής παράδοσης και κληρονομιάς. Πολλοί θεωρούν ότι χάρη στην πολύχρονη και επίπονη ερευνητική του προσπάθεια διασώθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της παραδοσιακής μουσικής, την οποία κατέγραψε σε όλο το φάσμα της ελληνικής επικράτειας.

Γεννήθηκε το 1903 στο χωριό Λέπρεον (Στροβίτσι η παλαιότερη ονομασία) του νομού Ηλείας. Από πολύ νεαρή ηλικία ξεκίνησε η μύηση του στη μουσική, από τον πατέρα του που έπαιζε ταμπουρά και τον ιερέα του χωριού παπα-Στάθη Λαμπρινόπουλο που του έμαθε και τα πρώτα γράμματα και τον ενθάρρυνε να συνεχίσει τις μουσικές σπουδές του.

Ο Σίμων Καράς ήρθε στην Αθήνα το 1921 έχοντας εισαχθεί στη Νομική Σχολή, την οποία τελείωσε χωρίς να πάρει το πτυχίο. Ο ίδιος ξεκίνησε τις προσωπικές του μουσικές σπουδές και έρευνες εκτός του χώρου των οργανωμένων ωδείων, να μελετά τα θεωρητικά έργα των Αρχαίων Ελλήνων, των Βυζαντινών και μεταβυζαντινών συγγραφέων, αναζητά, αποκρυπτογραφεί και ερμηνεύει παλιά μουσικά χειρόγραφα βιβλιοθηκών όπως του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, του Αγίου Όρους της Εθνικής Βιβλιοθήκης κ.α. Έτσι καταφέρνει και γίνεται βαθμιαία ως ένας μοναδικός αυτοδίδακτος μουσικοδιδάσκαλος.

Από το 1931 μέχρι το 1934, ο Καράς ήταν ψάλτης στο εκκλησάκι του Προφήτη Ελισσαίου στο Μοναστηράκι της Αθήνας. Το 1929 είχε ιδρύσει το Σύλλογο προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής, στον οποίο ανέπτυξε μέχρι το τέλος της ζωής του μία πολύπλευρη και σημαντική δραστηριότητα, στην ψαλτική τέχνη και στο δημοτικό τραγούδι με Σχολή έξι ετών και εντελώς δωρεάν φοίτηση, την Εκκλησιαστική Χορωδία και τη Μεικτή Χορωδία Εθνικών Τραγουδιών, και τέλος χορευτική ομάδα.

Οι χορωδίες του συλλόγου είχαν πολλές εμφανίσεις στην εκπομπή Ελληνικοί Αντίλαλοι, την οποία παρουσίαζε ο ίδιος ο Σίμων Καράς με θέμα πάντα την παραδοσιακή μουσική από όλη την Ελλάδα, από τη χρονιά ίδρυσης του Ε.Ι.Ρ. (Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας) το 1937 μέχρι το 1972. Έχει εκδώσει μεγάλο αριθμό βιβλίων και δίσκων κυρίως από το 1972 και εξής.

Έχει πραγματοποιήσει σε όλη την Ελλάδα καταγραφή των δημοτικών τραγουδιών με κασσετόφωνο τα οποία κυκλοφόρησαν σε δίσκους καθώς επίσης όλες τις Ακολουθίες και τους Ύμνους της Εκκλησίας. Πέθανε το 1999 σε ηλικία 96 ετών.

Το έργο και το αρχείο του Σίμωνα Καρά διαχειρίζεται σήμερα το Κέντρο Έρευνας και Προβολής της Εθνικής Μουσικής – Μουσικό, Λαογραφικό και Φιλολογικό Αρχείο Σίμωνος και Αγγελικής Καρά (ΚΕΠΕΜ), το οποίο ιδρύθηκε από την σύζυγο του Σίμωνα Καρά, Αγγελική το 2009 με σκοπό την διάσωση και διάδοση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής (εκκλησιαστικής και κοσμικής), του ελληνικού χορού, των οργάνων, των ηθών και εθίμων του ελληνικού παραδοσιακού πολιτισμού,την διαφύλαξη, συντήρηση και προβολή στο ευρύ κοινό με επιστημονική αξιοπιστία του συγκεκριμένου έργου και αρχείου, και την συντήρηση και ανάδειξη του κτηριακού χώρου όπου στεγάζεται η σχολή αλλά και η οικία του Σίμωνα Καρά, προκειμένου αυτός να ανταποκρίνεται στα σύγχρονα δεδομένα διδασκαλίας και έρευνας.

Αναλυτική βιογραφία από τον Νίκο Διονυσόπουλο

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΥΡΕΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ.

 ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΕΥΡΕΣΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΣ ΕΥΒΟΙΑΣ.

Η βιβλιοθηκάριος του Γιοκαλείου Ιδρύματος μου έκανε την χάρη και συνένταξε έναν κατάλογο με ότι υπάρχει στην βιβλιοθήκη μας και αφορά την λαογραφία, την ιστορία και την παράδοση της Νότιας Καρυστίας.

1. ΑΡΧΕΙΟ ΕΥΒΟΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ. 40 τόμοι!

2. ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ ΣΤΑΜΑΤΗΣ. "Ας γνωρίσουμε την Κάρυστο" Το βιβλίο έρχεται σε δύο τόμους. Ο Α΄το 1996 και ο Β' τόμος το 1998. Επίσης ο κ.Παπαμιχαήλ έγραψε το βιβλίο "Μεταχριστιανική Κάρυστος" το οποίο εκδόθηκε το 2002.

3. ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α. ' Ιστορία της Νήσου Εύβοιας" 1930.

4. ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Γ. "Δοκίμιον του Γλωσσικού Ιδιώματοσ Καρύστου και των Πέριξ"1915.

5. ΠΑΝΕΥΒΟΙΚΟ ΛΕΥΚΩΜΑ. "Εύβοια-Σκιάθος- Σκόπελος- Σκύρος" 1933.

6. ΓΛΥΚΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Β. "Η Καρυστία και η Σκύρος μέσα στον Χρόνο" 1998. Και το βιβλίο " Ο Λαικός Πολιτισμός της Καρυστίας και της Σκύρου" 2000.

7. ΧΑΤΖΗΚΩΣΤΑΝΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Κ."Ιστορία της Καρύστου" 1947

8. ΙΩΑΝΝΑ ΜΟΥΤΣΗ-ΣΤΑΜΠΕΛΟΥ. "Καρυστινό Ανθολόγιο" 2003. Το βιβλίο το βρίσκεται στην αγορά και στα Αγγλικά. Η κ.Μούτση επίσης εκδίδει το περιοδικό ΣΤΗΝ ΗΧΩ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ. Μπορείτε να έρθετε σε επαφή μαζί της στην σελίδα της στο facebook https://www.facebook.com/profile.php?id=100008219970029

9. ΜΑΙΡΗ ΚΑΒΒΑΔΑ-ΤΡΙΜΠΑΛΗ "Εν Αετώ" Το βιβλίο είναι διαθέσιμο και μπορείτε να έρθετε σε επαφή με την κ.Τρίμπαλη στην σελίδα της στο facebook. https://www.facebook.com/maria.kabbada.1

10.  ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΙΚΑΣ Π.   Α. "Οι Αρβανίτες και το Αρβανίτικο Τραγούδι στην Ελλάδα. Έρευνα στην Νότια Εύβοια" 1978.   Β. "Μουσικά όργανα και Λαικοί Οργανοπαίχτες στην Ελλάδα : Nότια Εύβοια και Σκύρος" 1975.   Γ. "Αρβανίτικα τραγούδια του Καβοντόρου" .

11. ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΕΤΡΟΣ Κ. "Ιστορικά Λαογραφικά της Καρύστου ΓΑ" 199? Επίσης, "Συλλογή Αρβανίτικων Παροιμιών στην Καρυστία"1997.

12. MICHELLE AVEROFF . "Μαρούλα ντ Αραγκόν-  Η κυρά της Καρύστου." 1962

13.  ΝΙΤΣΑ ΤΖΩΡΤΖΩΓΛΟΥ " Ο Ιππότης της Λευτεριάς" 1989

14.  ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΙΚΑΣ Π. "Ντελάληδες . Έρευνα και χρονικό" 1983

15. ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΟΥΤΗΣ - 2 βιβλία. " Ο Παρασκευάς : Kαρυστινές αναφορές και θρύλοι" 1988. " Ο Παρασκευάς Β- Δικοί μας άνθρωποι- δικοί μας τόποι" 1995.

16. ΤΑΣΟΣ ΖΑΠΠΑΣ. " Ευβοικά ΤΑ1959 - ΤΒ1978 - 3 Τόμος ΤΓ1984.

17. ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΙΚΑΣ Π. "Κάστρα,ταξίδια στην Ελλάδα του θρύλου και της πραγματικότητας" ΤΟΜΟΣ Ε 1995  . " Κάστρα του Εικοσιένα:  Έντεκα χρονικά από τις μεγάλες ώρες των κάστρων τα χρόνια του Αγώνα."

Φυσικά υπάρχουν και άλλα βιβλία που αναφέρονται στην Μυθολογία, στην Αρχαιολογία, στην Ιστορία, και στο Όρος Όχη.  Όμως σε αυτόν τον κατάλογο σίγουρα όλοι μας μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά σε όσα φανταζόμασταν για πάντα χαμένα.

Το κτίριο  όπου στεγάζεται η Βιβλιοθήκη μαζί με το Αρχαιολογικό μας Μουσείο και φιλοξενεί μια αίθουσα εκδηλώσεων η οποία είναι πια πολύ μικρή για το μέγεθος του πληθυσμού και τις καλλιτεχνικές ανάγκες της πόλης. Είναι ΔΩΡΕΑ του Νικολάου Γιοκαλά και ανεγέρθη το 1959. Μέρος της δωρέας είναι και το Καταφύγιο στην Όχη.

Θα πρέπει να θυμίσουμε ότι η Βιβλιοθήκη μας διαθέτει 17000 τόμους και ανάμεσα τους, πάρα πολύ σπάνιες εκδόσεις. Ξεκίνησε την λειτουργία της το 1973 και τον Οκτώβριο του 2017, ξεκίνησε την λειτουργία της παιδικής βιβλιοθήκης.  Ένας φάρος πολιτισμού και γνώσης που σίγουρα πρέπει να αναδειχθεί η σημασία της περισσότερο μέσα στην κοινωνία.

"Ο Ιππότης της λευτεριάς" Παιδικό βιβλίο για τον Λικάριο στην βιβλιοθήκη Γιοκαλείου Ιδρύματος

Στην βιβλιοθήκη του Γιοκαλείου Ιδρύματος θα βρείτε πλούσια βιβλιογραφία για την ιστορία, την λαογραφία και την λογοτεχνία που έχει σχέση με την περιοχή μας και την ιστορία της. Η κ.Ζωζώ, είναι πάντα πρόθυμη και εξυπηρετική να σας βοηθήσει. Η βιβλιοθήκη λειτουγεί και σαν δανειστική. Καλές καλοκαιρινές αναγνώσεις.