Η ανάγκη για Λιμνοδεξαμενή άμεση όσο ποτέ!!

 Η ανομβρία συνεχίζεται και η ανησυχία είναι πια κοινός τόπος για όλους μας. Τα δέντρα δεν έχουν πάρει στις ρίζες τους όσο νερό θα έπρεπε να δυναμώσουν  οι χυμοί των δέντρων ώστε ο καρπός να είναι γερός και ανθεκτικός στον αέρα. Τα μπαξεβανικά δεν θα μπουν ούτε φέτος στα περιβόλια, και η ερημοποίηση της γης θα συνεχιστεί με όλα τις δυσοίωνες επιπτώσεις που θα αφήσουν τα ζώα χωρίς αρκετή τροφή και με τους κτηνοτρόφους να έρχονται ακόμα ένα βήμα πιο κοντά στο αδιέξοδο του δύσκολου επαγγέλματος τους.

Όσο για τις φωτιές,..καλύτερα να μην τις αναφέρουμε σαν να τις ξορκίζουμε με την ελπίδα να πιάσει το ξόρκι.

Η ιδέα της Λιμνοδεξαμενής δεν είναι νέα. Είναι πολύ παλιά και ήταν κάποτε έτοιμα όλα για να γίνει. Δυστυχώς δεν έγινε. Ο κ.Λεωνίδας Μαμάς, πολλές φορές έχει ανακαινίσει το θέμα και ενώ όλοι καταλαβαίνουμε την ανάγκη και την σημασία της, η πρόταση δεν έχει προχωρήσει. 

Βλέπουμε να γίνονται μεγάλα έργα στον δήμο μας γενικότερα, και ακόμα μεγαλύτερα μπαίνουν στην δρόμο τους σύμφωνα με τις ανακοινώσεις στην Διαύγεια. Είναι ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για την Λιμνοδεξαμενή στον κάμπο? Να αρχίσουν πάλι να καλλιεργούν όσοι δεν μπορούν λόγω έλλειψης νερού? Να έχουν τα κοπάδια νερό να πίνουν? Να παραμείνουν στον κάμπο όσοι θέλουν να παράγουν στην Γη από την Γη ?

Δεν πρέπει να χάνεται το πολύτιμο νερό από τα ρέματα, δεν πρέπει να αφήσουμε την ερημοποίηση να προχωρήσει. 

Η σημασία  της πρόληψης είναι πάντα η πιο σημαντική , οριοθετεί τις ανάγκες του παρόντος και τις εξελίξεις του μέλλοντος . 

Ας κάνουμε λοιπόν την αρχή να δούμε την λύση στο πρόβλημα που μας καίει και ας κάνουμε κάτι για αυτό.

Παρασκευή 7 Οκτωβρίου 2016

Παραγωγικός Κάμπος Καρύστου και Λιμνοδεξαμενή

Λιμνοδεξαμενή 'η Πυρκαγιές - Παραγωγικός Κάμπος Καρύστου και Λιμνοδεξαμενή

Το 1992, η Κάρυστος στερήθηκε την δημιουργία λιμνοδεξαμενής, για την οποία είχε εγκριθεί και εκταμιευτεί το ποσό των 100.000.000 δραχμών για την αποζημίωση των ιδιοκτητών γης της που θα καταλάμβανε (ΦΕΚ νο 963/25-09-1992/Αριθ. 2653).

Δε θα αναζητηθούν εδώ τα αίτια που εμπόδισαν τη δημιουργία της λιμνοδεξαμενής, αυτά θα τα κρίνει η ιστορία. Σήμερα, όμως, η δημιουργία του έργου αυτού κρίνεται πλέον αναγκαία λόγω της λειψυδρίας που μαστίζει την περιοχή, των κοινωνικών αναγκών και των 

συχνών πυρκαγιών.

Φέτος, ζήσαμε τις πυρκαγιές στην περιοχή, οι οποίες, σύμφωνα με το πόρισμα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, οφείλονταν σε κολώνα της ΔΕΗ.

Η ηλεκτρική ενέργεια είναι αναμφίβολα απαραίτητη στη ζωή μας και η ηλεκτρική ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) είναι το μέλλον.

Είναι απαραίτητο λοιπόν, να βρεθούν άμεσα τρόποι ώστε να ελαττωθεί, αφενός η πιθανότητα της πυρκαγιάς και αφετέρου η περιοχή να μην έχει τόση έντονη ξηρασία ώστε να είναι ευάλωτη στις πυρκαγιές. Επιπλέον ο όμορφος και μοναδικός κάμπος της Καρύστου μαραζώνει λόγω της έντονης λειψυδρίας.

Οι γεωτρήσεις πλέον δεν αποδίδουν και όσες πραγματοποιούνται ενδέχεται να έχουν υφάλμυρο νερό λόγω του χαμηλού υψομέτρου του κάμπου(10 - 15 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας).

Δεν είναι ορθό τα νερά από τις πηγές των βουνών της Καρύστου, που τρέχουν μέχρι τα μέσα του Αυγούστου, να καταλήγουν στη θάλασσα, με αποτέλεσμα ο κάμπος να στερείται το νερό, και οι κάτοικοι να περιορίζουν την κατανάλωση του λόγω της έλλειψης.

Ακόμη και οι πηγές που τροφοδοτούν το υδραγωγείο έχουν ελαττωμένη αποθήκευση. Με την λιμνοδεξαμενή θα εμπλουτισθεί ο υδροφόρος ορίζοντας.

Δεν είναι σωστό η Κάρυστος με τόσα νερά να στερείται το νερό. Η Μύκονος, με την ίδια στάθμη βροχής, έχει δύο φράγματα με 3.500.000 κυβικά μέτρα νερού εξασφαλίζοντας πλήρη επάρκεια νερού, αλλά και δυνατότητα παροχής και σε άλλα νησιά. 

Ήδη το φράγμα της Σέτας, κοντά την Κύμη τελειώνει ενώ στην Κάρυστο, με τις τόσες πηγές, το νερό χαραμίζεται. Ο μοναδικός Κάμπος διψάει καίγεται και στερείται της παραγωγικότητας που θα έπρεπε να είχε σε φυτική και ζωική παραγωγή. 

Θα πρέπει να ενεργοποιηθούμε όλοι μας ώστε να ξεκινήσει ξανά το έργο, οι κάτοικοι, με πρωτοπόρο τη Δημοτική αρχή και την Περιφέρεια που θα βοηθήσει να ενταχθεί το έργο σε ένα από τα Προγράμματα κοινής ωφέλειας.

Η μελέτη υπάρχει, τα σχέδια είναι έτοιμα και το έργο, όταν ολοκληρωθεί, θα βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής μας και την παραγωγικότητα της περιοχής μας.

Η κλιματική αλλαγή είναι πλέον πραγματικότητα. Η ξηρασία θα επιτείνεται. Οφείλουμε όλοι λοιπόν να φροντίσουμε για το παρόν το δικό μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Δρ. Λεωνίδας Μαμάς

Μαιευτήρας – Γυναικολόγος

Καλλιεργητής Κάμπου Καρύστου

ΤΟ σχετικό ΦΕΚ νο 963/25-09-1992/Αριθ. 2653

Σοβαρά θέματα με σοβαρές επιπτώσεις. Ονοματοδοσία των οδών.

Ένα θέμα που το λέμε και το ξαναλέμε αλλά ποτέ δεν λύνεται είναι η ονοματοδοσία των οδών.

Είχε γίνει κάποτε μια αρχή που άρχισε και τελείωσε με την ονοματοδοσία του δρόμου Αγίου Δημητρίου στα Αλαμανέικα. Είχαν γίνει κάποιες κινήσεις και είχε γίνει κάποια επιτροπή όπως ορίζει ο νόμος επί Μανώλη η οποία δεν προχώρησε και από τότε, παρά τις συνεχής οχλήσεις κατοίκων και δημοσιευμάτων, αυτό το θέμα δεν έχει θεωρηθεί άμεσης ανάγκης, η έστω, ανάγκης, από κανέναν αρμόδιο σε οποιαδήποτε πλευρά και αν κάθεται στο δημοτικό συμβούλιο.

Μιας και λέμε πάλι για τα σοβαρά θέματα και ακούμε τους λόγους, ας το ξαναφέρουμε στην επιφάνεια μήπως και κάποιος το καταλάβει και δώσει προτεραιότητα με την έναρξη της νέας δημοτικής αρχής.

Το να έχει όνομα ένας δρόμος δίνει διεύθυνση στις κατοικίες. Σαν αποτέλεσμα, μπορεί να στείλει και να λάβει ταχυδρομείο κάθε είδους.

Μπορεί να τυπώσει διαφημιστικά μιας επιχείρησης και μπορεί να βάλει το ακίνητο στον χάρτη. Όταν λέμε χάρτη, εννοούμε κυρίως στην αναζήτηση στο διαδικτυακό χάρτη όπου ο κάθε ενδιαφερόμενος, μπορεί να βρει την διαδρομή του και το αντίστοιχο στίγμα.

Μπορεί να βάλει την διεύθυνση στο gps  και να φτάσει με σιγουριά εκεί που θέλει να πάει. 

Εκτός από την σοβαρότητα του θέματος που επηρεάζει τον κάθε επιχειρηματία, επηρεάζει και τον κάθε κάτοικο γιατί ακόμα και τα ασθενοφόρα πρέπει να βρίσκουν τον προορισμό τους.

Οι οδηγοί του ΕΚΑΒ δεν είναι όλοι κάτοικοι, και ακόμα και αν είναι, είναι αδύνατον να ξέρουν που μένει ο καθένας. Χάνεται πολύτιμος χρόνος να ρωτούν κάποιον που ξέρει, και αν τον βρίσκουν, η να ακολουθούν τις οδηγίες όσων τους καλούν που όπως καταλαβαίνεται είναι πολύ δύσκολο και χρονοβόρο.

Σκεφτείτε ότι μπορεί μια ζωή μπορεί να σωθεί η να χαθεί επειδή το ασθενοφόρο είναι χαμένο στα χωράφια και στους εξοχικούς δρόμους των επεκτάσεων και των οικισμών.

Δεν είναι δύσκολο να γίνει. Απλές διαδικασίες είναι και μάλιστα ΔΩΡΕΑΝ,όσο για τις ταμπέλες,..πιστεύω ότι είμαστε διαθετημένοι να τις βάλουμε και μόνοι μας.

Υπάρχουν αρκετά τέτοια θέματα που αναφέρουμε και αφορούν την καθημερινότητα μας. Όσο για τα αιολικά που με ρωτάτε αρκετοί γιατί δεν γράφω αυτήν την εποχή, περιμένω με υπομονή να ακούσω τι έχουν να πουν οι υποψήφιοι. Λίγες μέρες έμειναν.

"Κοκόνια" Η Καρυστινή ράτσα σκυλιών

 Κοκόνια: Τα μικρόσωμα χνουδωτά σκυλιά και η σχέση τους με την αρχαία Ελληνική οικογένεια

Οκτωβρίου 08, 2021 - Διάφορα  https://arxaia-ellinika.blogspot.com/2021/10/kokonia-mikrosoma-skylia-arxaia-ellada.html?fbclid=IwAR3bKJYAjPIhmICqU1zNlLybckbjuOv6DzeLMD2JEN11vVTHpB7TlbTZ4js

Εικόνα © Αρχαία Ελληνικά

---

Πρόκειται για μια απολύτως Ελληνική φυλή, και μάλιστα αρχαία, κάτι που δεν ξέρουν πολλοί. Άπειρες αναπαραστάσεις σε αγγεία, αγάλματα, ειδώλια και νομίσματα φανερώνουν την ύπαρξη του φοβερού αυτού σκύλου και την κοντινή σχέση του με την αρχαία Ελληνική οικογένεια. Από αναφορές σε κείμενα και γκραβούρες ο σκύλος αυτός εμφανίζεται από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα σε μια αδιάσπαστη συνέχεια σε όλο τον Ελλαδικό χώρο.

Τα κοκόνια αποκαλούνταν «παρέστια», επειδή τριγυρνούσαν στα πόδια των γυναικών όσο αυτές ετοίμαζαν το φαγητό στην εστία. Οι Αθηναίες αρχόντισσες τα έπαιρναν μαζί τους στην αγορά. Στις περισσότερες απεικονίσεις παιδιών από την αρχαία εποχή -π.χ. στο Μουσείο της Βραυρώνας- θα δούμε αυτό το μικρόσωμο σκυλάκι να τα συνοδεύει.

Τα κοκόνια που λέτε, μην τα βλέπετε έτσι μικρά χνουδωτά και χαριτωμένα! ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΟΞΑ ΣΚΥΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΤΟΥΣ! (για αυτό κοιμούνται συνέχεια - ξεκουράζονται από το κουβάλημα της ιστορίας!).

Επειδή στην Αρχαία Ελλάδα τα κοκόνια περνούσαν το μεγαλύτερο χρόνο μέσα στο σπίτι, μαζί με τις γυναίκες και τις κόρες τους, το όνομά τους προέρχεται από τη λέξη κοκόνα (μια άλλη λέξη για τη “κόρη”). Ήταν λοιπόν “ο σκύλος της κόρης” ή ο “σκύλος για το σπίτι”, σε αντίθεση με τους σκύλους για τους κυνηγούς και τους τσοπάνηδες!

Βέβαια, γνωρίζοντας και τον Μελέτη, με σιγουριά λέω, πως δεν ήταν πως δεν μπορούσαν να κυνηγήσουν, ΔΕ ΘΕΛΑΝΕ ΝΑ ΚΥΝΗΓΗΣΟΥΝ! Είναι σκυλιά εκλεπτυσμένα, με αρχές, που βάζουν συνειδητά τα όρια τους!

Είναι ορίτζιναλ Ελληνική “ράτσα” και στην αρχαία Ελλάδα μάλιστα, υπήρχαν κοκόνια σχεδιασμένα σε μαρμάρινα έργα, σε αγγεία ακόμα και σε νομίσματα! Προφανώς, η αίγλη τους είναι για λίγους και εκλεκτούς, καθώς αναγνωρίζονται σαν ράτσα μόνο στην Ελλάδα!

ΓΕΝΙΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Τα κοκόνια φτάνουν τα 23-26 εκατοστά ύψος και τα 4-8 κιλά βάρος, κάτι που τα κατατάσσει στις μικρόσωμες ράτσες.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ

Το κοκόνι θεωρείται το ελληνικό μικρόσωμο σκυλί συντροφιάς. Πάντα χαρούμενο, ανεξάρτητο, ιδιαίτερα πιστό, και φουντωτό, δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από ένα πεκινουά ή ένα τεριέ.

Η μουσουδίτσα του μοιάζει λίγο με της αλεπούς αφού είναι μακριά και το σώμα του είναι λίγο πιο μακρύ από το ύψος των ποδιών του. Αλλά αυτό που σε κερδίζει αμέσως είναι τα μεγάλα, υπέροχα μάτια του. Μια ακόμα λεπτομέρεια είναι ότι έχει πολύ καλή υγεία και δεν θα σας απασχολήσει ούτε με τα μάτια, ούτε με τα οστά του.

ΦΡΟΝΤΙΔΑ – ΠΕΡΙΠΟΙΗΣΗ

Είναι σκυλάκια ανθεκτικά και υγιέστατα, εύκολα, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις φροντίδας και διατροφής. Σαν φυλή δεν έχει κληρονομικά προβλήματα υγείας και ζει πολλά χρόνια, ίσως επειδή δημιουργήθηκε μέσα από τη φυσική επιλογή και όχι από την ανθρώπινη.

ΚΑΤΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ

Ένα πράγμα που πρέπει να ξέρετε είναι ότι τα κοκόνια δεν μοιάζουν με τα άλλα μικρόσωμα. Δεν είναι σκυλάκια αγκαλιάς. Μπορούν να ζήσουν άνετα μέσα στο σπίτι, αλλά και στον κήπο. Έχουν επίσης ανάγκη από άσκηση και τρέξιμο, τους αρέσει να μαθαίνουν, αλλά κυρίως έχουν ανάγκη τη συντροφιά μας. Αντιλαμβάνονται τα πάντα, έχουν δηλαδή αίσθηση του τι συμβαίνει και δίνουν σήμα «συναγερμού». Είναι τα πλέον ιδανικά για παιδιά και ηλικιωμένους, καλά σκυλιά για πρωτάρηδες καθώς προσφέρουν την τέλεια συμβίωση.

Πηγή: petpet https://www.facebook.com/ai.lob.them.ol/posts/441507567539644

Κάρυστος: Γνωριμία με τα έθιμα του Κάβο Ντόρο

 

Κάρυστος: Γνωριμία με τα έθιμα του Κάβο Ντόρο

της δημοσιογράφουΕΥΑΓΓΕΛΙΑΣ ΓΟΥΡΝΗ

Η επιτελική θέση της Καρύστου στη Νότια Εύβοια και το Κάβο Ντόρο, την κάνει ιδανικό προορισμό τόσο για το καλοκαίρι, όσο και για το χειμώνα, την άνοιξη και γενικά όλες τις εποχές. Όποια εποχή και αν βρεθείτε στην Κάρυστο, θα είναι ιδανική για να γνωρίσετε τα μοναδικά ήθη και έθιμα της αλλά και για να γευθείτε τις μοναδικές τοπικές σπεσιαλιτέ…

O «Μακαρούνας» της Καθαράς Δευτέρας
Ένα παλιό αποκριάτικο έθιμο της Καρύστου και της Νότιας Εύβοιας, γενικότερα, είναι το έθιμο ο «Μακαρούνας». Σύμφωνα με την  παράδοση, ο «Μακαρούνας» ήταν ένας άντρας με πολύ ανεπτυγμένη σεξουαλική δράση που δεν άφηνε καμία γυναίκα παραπονεμένη. Ήρθε, όμως, η τελευταία Κυριακή της αποκριάς όπου σύμφωνα με τα έθιμα της Καρύστου φτιάχνουν ζυμαρικά, τα επονομαζόμενα και μακαρούνες. Του «Μακαρούνα» του άρεσαν τόσο, που έφαγε – κυριολεκτικά- μέχρι σκασμού, ενώ όταν το πληροφορήθηκε ο γυναικείος πληθυσμός της περιοχής έπεσε σε μεγάλο θρήνο.

Έτσι, λοιπόν, κάθε Καθαρή Δευτέρα μια ομάδα από καρναβαλιστές φτιάχνει το πτώμα του «Μακαρούνα», ένα σκιάχτρο με παλιά ρούχα παραγεμισμένα για να τονίζεται η τεράστια κοιλιά του από το πολύ φαΐ αλλά και από το ξεκούμπωτο παντελόνι του να βγαίνει ένα τεράστιο πέος. Την συνέχεια αναλαμβάνουν οι γυναίκες που τον μοιρολογούν, ενώ και η νεκρώσιμη ακολουθία είναι παραλλαγμένη με καυστικό τρόπο. Στη συνέχεια, στήνεται τρικούβερτο γλέντι με πολύ κρασί και χορό.

Παραδοσιακές συνταγές
Στην Κάρυστο, τόσο τα θαλασσινά όσο και τα κρεατικά έχουν ιδιαίτερη θέση στο τραπέζι… Καθίστε σε κάποιο από τα παραθαλάσσια ταβερνάκια και προτιμήστε τους μεζέδες της θάλασσας, που όπως ισχυρίζονται οι ντόπιοι τα ισχυρά θαλάσσια ρεύματα στην περιοχή του Καβοντόρου, φέρνουν στην επιφάνεια της θάλασσας θρεπτικές ουσίες, το αντίστοιχο «βοτάνι» της λαϊκής παράδοσης, και τα θαλασσινά τους είναι πεντανόστιμα.

Το τηγανόψωμο είναι μια μοναδική πίτα στο τηγάνι που είναι διάσημη με παραλλαγές σε όλη την Εύβοια και φυσικά στην Κάρυστο. Η μοσχαροκεφαλή σε λαδόκολλα είναι ένα μοναδικός μεζές που συνηθίζεται στη Νότια Εύβοια. Μπορείτε ακόμα να απολαύσετε κεφτέδες με κολοκυθανθούς, ματιές χοιρινές (ένας ιδιαίτερος μεζές που τρώγεται συνήθως τα Χριστούγεννα από τα έντερα του γουρουνιού), λουκάνικα Καρυστινά, κουκιά ξερά με μελιτζάνες, μπακαλιάρο πλακί ή Πασπαλά Καρύστου (μια παραδοσιακή συνταγή που παρασκευάζεται με κρέας χοιρινό αλάτι και θρούμπι) κ.α.

Τέλος, από γλυκά ιδιαίτερα είναι το παραδοσιακό σουτζούκι και η μουσταλευριά της περιοχής, τα αμυγδαλωτά αλλά και η κοπεγχάγη, που είναι ένα ιδιαίτερο και πολύ νόστιμο γλυκό, το οποίο δεν βρίσκεται συχνά, οπότε αν το βρείτε τιμήστε το. Ακόμα θα βρείτε το τοπικό παστέλι.

Ο Καβοντορίτικος & άλλοι χοροί
Στην Κάρυστο υπάρχει πλούσια μουσική παράδοση, μάλιστα είναι πολύ οι λαϊκοί οργανοπαίχτες με καταγωγή από την Κάρυστο και τα χωριά της. Στους ρυθμούς της τσαμπούνας και του λαούτου, ο πιο γνωστός χορός είναι ο νησιώτικος ο καβοντορίτικος ή σταυρωτός. Όχι εξίσου γνωστοί αλλά εξίσου ωραίοι είναι και ο μυλωνιάτικος και ο καρυστινός μπάλλος.

Τοπικά προϊόντα
Στην Κάρυστο μπορείτε να βρείτε ότι λαχταρά η ψυχή σας μιας και πρόκειται για μια περιοχή που είναι «προικισμένη» με πολλά καλά… Φρέσκια μυζήθρα και ανθότυρο σε ένα από τα παραδοσιακά κονάκια του Καστανόλογγου, το πικάντικο τουλουμίσιο τυρί και την κεφαλογραβιέρα της Καρυστίας. Στην περιοχή παράγεται και ένα ξεχωριστό μέλι από κισσούρι, τα άνθη δηλαδή των ρεικιών, το οποίο είναι ιδιαίτερης γεύσης και είναι κατάλληλο για διαβητικούς.

Στον κάμπο της Καρύστου υπάρχει παράδοση αμπελουργίας με μεγάλη παραγωγή κρασιού και βιολογικής καλλιέργειας αλλά και του τοπικού γλυκού λιαστού. Εφοδιαστείτε από τα τοπικά καταστήματα τα νοστιμότατα κουρκουμπίνια ή γκόγκλιες  που είναι πολύ ιδιαίτερα και γευστικά ζυμαρικά αλλά και γλυκά του κουταλιού και νοστιμότατα κρέατα από τις πλαγιές της Όχης.

Το Κοτομάζωμα & το Κοτοφάγωμα των Φώτων
Από τα παλιά τα  χρόνια τη παραμονή των  Φώτων  στην Κάρυστο είχε καθιερωθεί σαν έθιμο να λένε οι καλαντάρηδες, πού έβγαιναν με τα όργανα ,  τα τοπικά παραδοσιακά κάλαντα των Φώτων. Μάλιστα, επειδή οι κοινωνίες τότε ήταν κλειστές όλοι γνώριζαν τι συμβαίνει στο κάθε σπίτι και οι ευχές και τα στιχάκια ήταν ανάλογα.

Όσο για τα φιλέματα από τους νοικοκυραίους, αυτά δεν ήταν ότι και ότι αλλά ζωντανές κότες.  Οι κότες, λοιπόν, που μαζεύονταν εκείνη την ημέρα στη συνέχεια σφάζονταν και στήνονταν μεγάλο γλέντι για να τις φάνε με όλο το χωριό, το γνωστό ως Κοτοφάγωμα.

Αν και τα χρόνια μετά τον πόλεμο, το έθιμο είχε ατονήσει, πριν από 20  χρόνια ιδρύθηκε ο τοπικός πολιτιστικός σύλλογος της περιοχής  Γραμπιά Καρύστου «Καστέλλο Ρόσσο» , που δραστηριοποιήθηκε σε πολιτιστικά έργα  προβολής της παράδοσης της περιοχής. Μετά από πρόταση του Γιώργου Κουκουράκη, έναν Καρυστινό με Κρητικές ρίζες και με πάθος για τον τόπο και τις παραδόσεις, ο σύλλογος ανέλαβε  από τότε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να διοργανώνει τα  τοπικά παραδοσιακά κάλαντα των Φώτων και να  κάνει το Κοτομάζωμα καθιερώνοντας σαν ημέρα για το Κοτοφάγωμα το τελευταίο Σάββατο του Γενάρη κάθε χρονιάς,  προσελκύοντας κάθε χρόνο πολύ κόσμο.

Η υποδοχή του Αγίου Φωτός
Αν αποφασίσετε να επισκεφθείτε τα χωριά του Κάβο Ντόρο το Πάσχα να ξέρετε ότι πρόκειται για την καλύτερη ίσως εποχή. Η φύση είναι στα καλύτερα της, ολάνθιστη και τα πασχαλινά έθιμα είναι αρκετά και ξεχωριστά… Αυτό που, όμως, ξεχωρίζει είναι η λαμπερή τελετή υποδοχής του Αγίου Φωτός το Μεγάλο Σάββατο στο λιμάνι της Καρύστου.

Το Άγιο Φώς μεταφέρεται από το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος στο λιμάνι της Ραφήνας και από εκεί με καΐκι ξεκινάει την διαδρομή προς την Κάρυστο. Την ώρα πού φτάνει στον κόλπο της Καρύστου, πολλοί ψαράδες με τα καΐκια τους ανοίγονται στη θάλασσα προκειμένου να το υποδεχτούν. Από το λιμάνι την συγκινητική αυτή υποδοχή παρακολουθεί πλήθος κόσμου.

Η γιορτή κρασιού
Από τις πιο γνωστές γιορτές στην περιοχή της Καρύστου και του Κάβο Ντόρο είναι η γιορτή κρασιού, η οποία πραγματοποιείται στο τέλος κάθε Αυγούστου, στην παραλία της Καρύστου.  Εκεί, ντόπιοι και επισκέπτες μπορούν να δοκιμάσουν άφθονο ντόπιο κρασί, να γευτούν φρέσκο ψάρι και να διασκεδάσουν μέχρι πρωίας.

Η σφυριχτή γλώσσα της Αντιάς
Η σφυριχτή γλώσσα της Αντιάς, γνωστή και ως σφυριά, είναι μια σφυριχτή γλώσσα που ομιλείται από τους κατοίκους του ορεινού χωριού Αντιά Εύβοιας. Εκτός από την Αντιά, διάλογοι μέσω σφυριγμάτων έχουν καταγραφεί και στα χωριά Σιμικούκι και Ευαγγελισμός. Κάθε σφύριγμα αντιστοιχεί σε ένα γράμμα της αλφαβήτου και η σύνθεσή τους οδηγεί στη δημιουργία των σφυριχτών λέξεων.

Αυτό που επικρατεί ως πιθανότερη θεωρία είναι ότι οι κάτοικοι της Αντιάς ήταν απόγονοι Περσών στρατιωτών, οι οποίοι φρουρούσαν Έλληνες αιχμαλώτους στην περιοχή της Καρύστου. Ύστερα από την ήττα τους στην Ναυμαχία της Σαλαμίνας, ο Περσικός στρατός εγκατέλειψε τους φρουρούς της Καρύστου, οι οποίοι κατέφυγαν στις ορεινές περιοχές γύρω από την Αντιά όπου και αναμείχθηκαν με το ντόπιο πληθυσμό και αφομοιώθηκαν.

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, οι κάτοικοι της Αντιάς είναι δωρικής καταγωγής, αφού σε αντίθεση με τους γύρω πληθυσμούς δεν μιλούν αρβανίτικα. Μια λιγότερο γνωστή εκδοχή παρουσιάζει ως «πατέρες» της σφυριάς μια ομάδα από κατοίκους της Αίνου στη Θράκη, οι οποίοι μεταφέρθηκαν στην περιοχή το 1469 ως αιχμάλωτοι των Βενετών.