Χτες το πρωί πήγα στο Νοσοκομείο για μαστογραφία στο νέο ψηφιακό μαστογράφο.
Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που ο κόσμος μαύρισε, και βρέθηκα ένα βήμα πριν την λυποθυμία. Απλά μου είχε πέσει η πίεση, τίποτα σοβαρό.
Η γιατρός ήταν πολύ γλυκειά, η νοσοκόμα που ήρθε αμέσως με βοήθησε να συνέλθω, και η άλλη γιατρός με ηρεμία και υπομονή μου εξήγησε τα επόμενα βήματα που περιλαμβάνει η εξέταση για την τελική διάγνωση.
Θέλω να πω ότι η συμπεριφορά τους με βοήθησε να συνέλθω πιο γρήγορα και να μην αισθάνομαι άσχημα που ενόχλησα , η καθυστέρησα την ροή της δουλειάς τους.
Φεύγοντας από το νοσοκομείο εκτός από την ανακούφιση του ότι μπορούμε να εξυπηρετηθούμε στον τόπο μας δωρεάν, ήμουν και συγκινημένη από την αντιμετώπιση τους.
Όλους τους ανθρώπους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε με καλοσύνη και σεβασμό, αλλά όταν πρόκειται για οποιοδήποτε θέμα που αφορά την υγεία μας, η συμπεριφορά παίζει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο να νιώθεις άνθρωπος και όχι περιστατικό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου