Ταξικές διαφορές.

 

Τι θέλεις να πάρεις....

και τι παίρνεις.....

Τα μικρά και παράλογα της καθημερινότητας.

Με μεγάλη χαρά είδα ότι φυτεύτηκαν νέα δέντρα στην βορινή πλευρά του πρώτου Δημοτικού όπως και στην Ανατολική.

Τα πρώτα δέντρα είχαν φυτευτεί πριν περίπου 60 χρόνια και το θυμάμαι πάρα πολύ καλά αν και ήμουν ένα πολύ μικρό παιδάκι.  Τότε είχαν σκάψει έναν τεράστιο λάκκο , εκεί στην πρώτη , στην γωνία ανατολικής και βορινής πλευράς χωρίς να τον σκεπάσουν μέχρι να φυτέψουν το δέντρο. Ήταν χειμώνας και έβρεχε ακατάπαυστα με αποτέλεσμα ο λάκκος να γεμίσει με νερό. Κάποτε τελείωσε η βροχή και τα παιδιά βγήκαν να παίξουν. Το ίδιο έκανα και γω μόνο που κατέληξα να πέσω μέσα στο νερό. Θυμάμαι τα δάκτυλα μου να γλιστρούν στο λασπωμένο χώμα προσπαθώντας να συγκρατηθώ και να μην βυθιστώ στο νερό. Ευτυχώς για μένα με είδε με μεγαλύτερη αδελφή μου και φώναξε αμέσως την μητέρα μου που με έβγαλε εγκαίρως έξω.

Αναρωτιέμαι καμιά φορά, τι θα είχε γίνει να συνέβαινε κάτι τέτοιο στις μέρες μας.

Μετά μπήκαν τα δέντρα, και είχαμε όμορφες μουριές να σκιάζουν το καλοκαίρι. 

Τότε τα αυτοκίνητα ήταν λίγα, αλλά και αργότερα που έγιναν περισσότερα, δεν ενοχλούσαν μιας και ο δρόμος δεν είναι πολυσύχναστος και λόγω του σχολείου δεν υπάρχουν κάτοικοι και από τις δυο πλευρές. Η αλήθεια είναι ότι δεν χωράει να περάσει καρότσι πάνω στο πεζοδρόμιο, αλλά λόγω όσων έγραψα πιο πάνω, δεν μας δυσκόλεψε ποτέ.

Ποιο είναι το παράλογο τώρα των νέων κατασκευών με τις νέες οδηγίες.

Στην ανατολική και νότια πλευρά, τα πεζοδρόμια έχουν πλατύνει για να δώσουν περισσότερο χώρο στους πεζούς και έχουν γίνει μονόδρομοι. Υπάρχει και λωρίδα για τους τυφλούς.  Δεν υπάρχει όμως ούτε στην δυτική πλευρά ούτε στην βόρεια.  Καταλαβαίνω ότι είναι λόγω στενότητας του πεζοδρομίου αλλά τι νόημα έχει να βάζουν κάτι τέτοιο όταν δεν μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον περιμετρικά στο ίδιο κτήριο? 

Δεν έχει χρειαστεί μέχρι τώρα και εύχομαι να μην χρειαστεί ποτέ , αλλά λέμε για το παράλογο της κατασκευής, τουλάχιστον όπως το βιώνω στο σημείο.

Εύχομαι πραγματικά να δούμε περισσότερο πράσινο στην πόλη με τρόπους που διευκολύνουν όλους γιατί τα δέντρα δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη ζωής στην πόλη.

Έχουμε μια νέα πόλη για να δημιουργηθεί κάτι νέο και ωραίο. Ελπίζω οι σημερινοί και οι αυριανοί υπεύθυνοι να πράξουν ότι χρειάζεται μιας και υπάρχουν ανάλογα προγράμματα χρηματοδότησης στην ΕΕ , και να έχουμε μια βιώσιμη και όμορφη πόλη.

Stamatios Sekliziotis

6 ώρ. ·

Καλημέρα...

Poznan Πολωνία.... μεταμόρφωση του αστικού τοπίου σε τρία χρονάκια....

Αυτά μόνο αλλού....
Εκεί που δήμαρχος σημαίνει ΔΗΜΑΡΧΟΣ, οι εθισμένοι στη μίζα και στο κλεψιμο πάνε στη φυλακή χωρίς μαφιόζικα στηρίγματα και νοοτροπίες.. και οι πολίτες εκπαιδεύονται από μικρά παιδιά, γιατί στα σχολεία από νήπια μαθαίνουν ότι τα δένδρα τα λουλούδια και τα πουλιά στην πόλη είναι προορισμός, καθαρή αναπνοή, αισθητική, ευχαρίστηση, ψυχική και σωματική υγεία...
Ήθελα να ξέρω πότε η Αθήνα θα καταφέρει να μεταμορφωθεί από τσιμεντούπολη πρωτεύουσα βόρειας Αφρικής σε κομψή κυρία ανάμεσα στις όμορφες της Ευρώπης....

Ποιος Δήμαρχος όμως με κότσια και αγάπη για την πόλη θα το πιστέψει και ποιος θα καταφέρει να βάλει φρένο στην κατάντια... Αυτοί που πέρασαν και αυτός που έχουμε είναι αποτυχίες, θλίψη και κομματικοί περαστικοί διαβάτες στο δρόμο για τη Βουλή.....Το δημαρχείο υπήρξε πάντα ενδιάμεσος σταθμός...

Δεν διδασκεται κανένας τους.....

 

¨Μορφές - Θάλασσα" 2 ποιήματα .

22/3/1081. 

ΜΟΡΦΕΣ.

Αγαπητές μορφές, παρηγορητικές και ευπροσήγορες.

Ο ήλιος, η ίριδα σας, και ο ζεστός ουρανός το μέτωπο σας.

Μορφές που στ΄αντίκρυσμα σας γελάει ο Χειμώνας

,και η Άνοιξη μοιάζει να μεγαλώνει μαζί σας.

Μορφές αλλιώτικες , και αγαπημένες μεταξύ σας,

σύμβολα αγάπης και ελπίδας του κόσμου.

Θάλασσα.

Πάνω στο γυαλιστερό και στο διάφανο,

στο μπλε και στο γαλάζιο

πλέουν οι βάρκες.

Απόπαιδο είσαι του ήλιου στου φεγγαριού το φως,

γλυκό συντρόφεμα.

Παιχνίδι των ανέμων

να σκορπίζουν τα κύματα γύρω

σηκώνοντας δίπλες ατέλειωτες.

Της φύσης παντέλειο δημιούργημα

αγαπημένη του καλοκαιριού,

που του δροσίζεις το καψωμένο πρόσωπο.

Στόλισμα στα υγρένια σου μαλλιά,

στεριανό χάρισμα σε σένα, οι αμμουδιές σου.

Αγάπη ατέλειωτη κι άφθαρτη

αιώνια κρατά τις ψυχές των ανθρώπων

Για Σένα.

"Οβρέικα" Ένας δρόμος γεμάτος αναμνήσεις.

 

Ήταν το μακρινό 1981 και αυτή είναι μια μικρή περιγραφή του δρόμου που αποκαλούμε 

"Οβρέικα". Την είχα γράψει σε ένα πρόχειρο χαρτί , εκεί που έγραφα τότε που δεν υπήρχαν τα blogs, να τα γράψω δημοσίως,

Πολλές φορές λένε για μας ότι δεν θα γράφαμε αν δεν ήταν τα blogs, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ συγκινητικό να έρχεσαι σε επαφή με τον νεότερο εαυτό σου και να βλέπεις τι σκέψεις έκανες στην μακρινή σου νιότη.

Ο κόσμος φώτισε και λάμπει η Γη ολόκληρη από την χαρά της σήμερα. Μετά τόσο καιρό, ο ήλιος ξαναβγήκε να μας φτιάξει το κέφι.

Οι άνθρωποι άρχισαν να κινούνται όπως χτες και πέρυσι. Όπως προχθές και πρόπερσι. Άνοιξαν τα παράθυρα και τεντώθηκαν τα χαλιά και στα στρωσίδια στα μπαλκόνια.  Οι μπάρες έπεσαν, οι κλειδαριές έτριξαν και τα ρολά σηκώθηκαν.

Οι μηχανές των αυτοκινήτων ξανά άρχισαν να ξεφυσούν καυσαέριο, και οι πρωινές κουβέντες αντήχησαν.

Ο δρόμος ξύπνησε . Άλλη μια μέρα αρχίζει στον πιο κεντρικό δρόμο της πόλης μας. 

Στενός και μακρύς μαύρος και τυραννισμένος , τον θυμάμαι τόσα χρόνια και στέκει στο ίδιο μέρος και να κουβεντιάζει με μια πλαγιά από την μια, και την θάλασσα από την άλλη.

Πρώτοι του πελάτες άνθρωποι με την θητεία του ήλιου στα πρόσωπα και τα χέρια αργασμένα από την δουλειά.

Έγνοιες, χαρές και βάσανα αυλάκωσαν τα πρόσωπα τους και ο δρόμος είναι αυτός που πρώτος τα γνώρισε.

Τα ένιωσε από την ελαφράδα του βήματος η από κάποιο δάκρυ και το ένιωσε να χάνεται κάτω από την πατούσα κάποιου περαστικού.

Θεατής όλων αυτών που συμβαίνουν και κατά κύριο λόγο αποτελούν την κινητήρια δύναμη της ζωής μας.

Μουσική εκδήλωση Μνήμης , Τιμής και Λαογραφίας της Παραδοσιακής Ορχήστρας Ν.Καρυστίας ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ.

" ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΟΣΧΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΚΕΛΑΙΔΟΥΣΑΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ"

Το Σάββατο 18 Απριλίου παρακολουθήσαμε μια πολυθεματική εκδήλωση μνήμης, τιμής και λαογραφίας , την οποία διοργάνωσε σε κάθε λεπτομέρεια η κ.Χρυσούλα Παλιούρη μετά από έρευνα μηνών σε όλη την Νότια Καρυστία.

Είναι αξιοθαύμαστη η προσπάθεια της και πολύ σημαντικά τα αποτελέσματα της εργασίας της.

Πολλά πολλά συγχαρητήρια στην κ.Παλιούρη και σε όλους όσους συνέβαλαν και βοήθησαν στην εκδήλωση.

Στην ορχήστρα εκτός από τα παλαιά μέλη , έπαιξε και ο Βαγγέλης Βαρελάς, ενώ η Χορωδία Μελίφωνος της  Μουσικής Σχολής της Σέβης Στελιάτου, τραγούδησε ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Ηλία Μαυρομιχάλη στην θεματική ενότητα που αφορούσε την Μάχη στα Στύρα και το μνημείο στο οποίο γίνονται γιορτές μνήμης κάθε χρόνο.

Επίσης, 2 μαθητές από τα Στύρα μίλησαν για το μνημείο και η απόγονος της οικογένειας Μαυρομιχάλη μας μίλησε για την θυσία των μελών της οικογένειας της.

Άλλη θεματική ενότητα ήταν για τον βοριά με πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες για την μεγάλη γιορτή που γινόταν στην Φυλάγρα. Να πούμε ότι το έθιμο κρατά από την αρχαιότητα και ενσωματώθηκε με την Χριστιανική θρησκεία.

Η Ελιά, η εκκλησία της Θεοσκέπαστης, ο Πλατανιστός, και ο Ταχυδρόμος του Καβοντόρου με την τιμητική πλακέτα να απονέμεται στον  κ.Καραμπουρνιώτη Ευθύμιο .

Όλα τα θέματα είχαν τραγούδια εμπνευσμένα από αυτά και είναι δημιουργίες της ορχήστρας.

Παρουσιάστηκαν σχετικά βίντεο  και η εκδήλωση έκλεισε με τον ευχαριστήριο λόγο της κ.Παλιούρη.

ο βουλευτής Ευβοίας Θανάσης Ζεμπίλης τίμησε την εκδήλωση και
παρευρέθηκαν η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ.Μαρία Βερούχη-Λεμονιά και
ο Γιάννης Μανώλης αρχηχός της Μείζονος Αντιπολίτευσης.

η απόγονος της οικογένειας Μαυρομιχάλη.

 

τα παιδιά από τα Στύρα

Την εκδήλωση παρουσίασε η Σοφία Κακαβογιάννη.

 

«Μπλόκο» στις ΑΠΕ έως το 2040 - Αντισυνταγματικό το νέο νομοσχέδιο

 

Σε μετωπική σύγκρουση με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ) προχωρά η περιφερειακή παράταξη «Πατρίδα μας η Στερεά», εξαπολύοντας δριμεία επίθεση κατά του νέου νομοσχεδίου για τον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ)

Με φόντο τη δημόσια διαβούλευση που ολοκληρώνεται στις 14 Απριλίου, η Περιφερειακή Αρχή καλείται να εγκαταλείψει τη στάση αναμονής και να απαιτήσει άμεση νομοθετική ρύθμιση για την αναστολή κάθε νέας εγκατάστασης ΑΠΕ στη Στερεά Ελλάδα μέχρι το 2040

«Προσχηματική διαβούλευση και αντισυνταγματικές διατάξεις»

Σύμφωνα με το δελτίο τύπου, το προτεινόμενο νομοσχέδιο παραβιάζει το Σύνταγμα και την ενωσιακή περιβαλλοντική νομοθεσία . 

Οι κυριότερες ενστάσεις επικεντρώνονται στα εξής:

Κατάργηση Περιβαλλοντικής Αδειοδότησης: Στις λεγόμενες «Περιοχές Επιτάχυνσης ΑΠΕ», τα έργα θα εξαιρούνται από την υποχρέωση περιβαλλοντικής μελέτης και ειδικής οικολογικής αξιολόγησης

Αναδασωτέες Εκτάσεις: Το άρθρο 96 ανοίγει τον δρόμο για εγκατάσταση ΑΠΕ σε καμένες δασικές εκτάσεις (π.χ. Βόρεια Εύβοια, Δαδιά), ανακαλώντας υποχρεωτικά τις πράξεις αναδάσωσης

Περιοχές Natura: Καταγγέλλεται η υποβάθμιση της προστασίας τους με την παροχή δυνατοτήτων πολεοδόμησης εντός αυτών

Οι 4 άξονες της πρότασης για τη Στερεά Ελλάδα

Η παράταξη υπογραμμίζει ότι η Στερεά Ελλάδα είναι ήδη «υπερκορεσμένη», κατέχοντας την πρώτη θέση σε αιολικά και φωτοβολταϊκά. Η νομοθετική πρόταση που καταθέτουν περιλαμβάνει:Καθολικό «πάγωμα» έως το 2040 για κάθε νέα βεβαίωση παραγωγού και άδεια εγκατάστασης

Άμεση εφαρμογή της αναστολής για έργα που δεν έχουν ξεκινήσει ή βρίσκονται σε αρχικό στάδιο διαμόρφωσης

Οριζόντια ισχύ σε όλες τις Περιφερειακές Ενότητες και τους Δήμους της Στερεάς

Εξαιρέσεις μόνο για κοινωνικούς σκοπούς, όπως έργα ενεργειακών κοινοτήτων για αυτοκατανάλωση (ύδρευση, φωτισμός, αγροτική παραγωγή) και βιομηχανική αυτοπαραγωγή

Κάλεσμα σε «ξεσηκωμό»

Η Περιφερειακή Αρχή καλείται να κινητοποιήσει άμεσα δήμους, φορείς και πολίτες, ασκώντας πολιτική πίεση στην κυβέρνηση και τους βουλευτές. 

Όπως επισημαίνεται, η αναστολή αυτή δεν θα θέσει σε κίνδυνο τους εθνικούς στόχους για το 2030 και το 2050, αλλά θα βάλει τέλος σε ένα «άναρχο επενδυτικό πάρτι» που απειλεί τη φυσιογνωμία της περιοχής .

Δημήτρης Ι. Κατσούλης

Δικηγόρος

Περιφερειακός Σύμβουλος Στερεάς Ελλάδας

παράταξη: ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ Η ΣΤΕΡΕΑ

Εικόνες Πάσχα- Χριστός Ανέστη.

Στις λειτουργίες της εκκλησίας τα λόγια είναι ίδια κάθε χρόνο, το πως τα καταλαβαίνουμε όμως αλλάζει με τα χρόνια και με τα προσωπικά βιώματα μας.

Απόψε στην λειτουργία της Ανάστασης βρέθηκα δίπλα σε ένα πολύ μικρό κοριτσάκι , περίπου τριών χρονών. Όταν ακούστηκε το Χριστός Ανέστη , κοιτούσε την μητέρα του με προσήλωση και προσπαθούσε να ψάλλει και αυτό μαζί της. Κρατούσε την άσπρη της λαμπάδα με προσοχή και το προσωπάκι της έλαμπε από χαρά. Στο τέλος είπε " γιούπι" και γέλασε χαρούμενα.

Ρώτησα την μητέρα της το γιατί είναι τόσο χαρούμενο το παιδί και μου είπε, "Επειδή αναστήθηκε"/

Τόσο απλά και τόσο όμορφα, περνάει η παράδοση και η πίστη από γενιά σε γενιά και πέφτει το σποράκι της αγάπης του Χριστού στις παιδικές καρδιές .

Είναι οι εικόνες που αποτυπώνουμε στις φωτογραφίες αλλά είναι και εκείνες οι καθημερινές αυθόρμητες στιγμές που έρχονται να μας γεμίσουν το Φως της Αγάπης μέσα από την τρυφερότητα μας μανούλας και της άδολης χαράς ενός παιδιού.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!