Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026

Ετοιμαστείτε για ένα φοβερό νησιώτικο γλέντι!!

 


Η μάχη του ιππικού στο Λυκόρεμα Καρύστου τον Μάρτιο 1826 που στέρησε από το Ελληνικό ιππικό να φέρει σημαία έως το 1922 .


Γράφει ο Αντώνης Καλλιανιώτης.


 Η μάχη του ιππικού στο Λυκόρεμα Καρύστου τον Μάρτιο 1826 που στέρησε από το Ελληνικό ιππικό να φέρει σημαία έως το 1922 .

Το 1822 µια µικρή δύναµη Ιππέων επάνδρωσε το στρατό του Οδυσσέα Ανδρούτσου στην ανεπιτυχή πολιορκία της Καρύστου. Το ότι η πολιορκία αυτή δεν ευοδώθηκε οφείλεται σε εξωστρατιωτικούς λόγους, και συγκεκριµένα σε διαταγή του Αρείου Πάγου, στις 15 / 02 / 1822, µε την οποία καλούσε τον Οδυσσέα Ανδρούτσο να αποσυρθεί.
Το έτος 1825, και αφού η ∆ιοίκηση του Ελληνικού Στρατού παραδόθηκε στον Γάλλο Φιλέλληνα Συνταγµατάρχη Φαβιέρο, δηµιουργήθηκε Σώµα Ιππικού µε έδρα την Αθήνα που αποτελούνταν από τρεις Ίλες, µία Λογχιστών, µία Καραβινοφόρων και µία Ανίππων, των ογδόντα ανδρών η κάθε µία. Στο Σώµα αυτό το Βαρύ στοιχείο αντιπροσωπευόταν από την Ίλη των Λογχιστών και το Ελαφρό από την Ίλη των Καραβινοφόρων. Το πρώτο αυτό Ελληνικό Ιππικό είχε ∆ιοικητή τον Γάλλο Επίλαρχο Ρεϋνώ Ντε Σαίν ντ' Αντζελύ, τον µετέπειτα Στρατάρχη της Γαλλίας. Από οικονοµικής πλευράς η θέση του ιππέα ήταν πλεονεκτική έναντι των συναδέλφων του των άλλων Όπλων.
Δικαιούταν, εκτός από το σιτηρέσιο το οποίο έπαιρναν όλοι, µηνιαίο µισθό 25 γρόσσια, έναντι 20 του πυροβολητού και 16 του πεζού. Με βάση δάνειο το οποίο είχε συνοµολογηθεί µε την Αγγλία, το Ιππικό παρήγγειλε στο Λονδίνο 500 στολές Αγγλικού τύπου και µε ανάλογο οπλισµό. Μέχρι να ετοιµαστούν αυτές, φορούσαν την εθνική ενδυµασία. Η καινούρια στολή άρχισε να χρησιµοποιείται από τον Αύγουστο του 1826. Έδρα του Ιππικού αρχικά ήταν το Ναύπλιο, όπου και είχε συγκροτηθεί. Από τον Οκτώβριο του 1825 µεταστάθµευσε στην Αθήνα. Περί τα τέλη Φεβρουαρίου - αρχές Μαρτίου 1826, το Ιππικό µετείχε στην δεύτερη ατυχή εκστρατεία κατά της Καρύστου υπό τις διαταγές του Φαβιέρου.
Η εκστρατεία εκείνη έλαβε χώρα κάτω από δυσµενείς καιρικές συνθήκες και ελλειπή έως ανύπαρκτη τροφοδοσία του Σώµατος από την µεριά της Διοίκησης.
Απο την πλευρά των Τούρκων, ο Ομέρ Πασάς επικεφαλής 4.000 , προσβάλλει στο Λυκόρεμα της Καρύστου τις ελληνικές δυνάμεις, υπό το Γάλλο φιλέλληνα Φαβιέρο. Μετά από αλλεπάλληλες συγκρούσεις διάρκειας πέντε ημερών, οι Έλληνες καταφέρνουν και απωθούν τον εχθρό.
Η γενική δράση του Ιππικού στην εκστρατεία αυτή υπήρξε εξαιρετική, αµαυρώθηκε όµως από την απώλεια της πολεµικής του σηµαίας. Ο σηµαιοφόρος, ηγούµενος του τµήµατος κατά την επέλαση, κυκλώθηκε κατά τη διάρκεια της κρούσεως από πολλούς Ντελήδες. Μη έχοντας άλλο µέσο να αµυνθεί κατά των Τούρκων που τον περιέσφιγγαν, άρχισε να τους χτυπά µε τον κοντό της σηµαίας, τον οποίο µεταχειρίσθηκε ως δόρυ.
Σε µια στιγµή κατά την οποία ο σηµαιοφόρος διαπερνούσε µε το αιχµηρό πέδιλο έναν Τούρκο ιππέα, το πέδιλο σφηνώθηκε στο σώµα του αντιπάλου του και ενώ αυτός προσπαθούσε να το αποσπάσει, κατασπαθίστηκε από τους Ντελήδες και έπεσε νεκρός πάνω στη σηµαία, κοντά στη θέση Λυκόρρευµα. Η απώλεια αυτή της σηµαίας, παρά τον ηρωϊκό θάνατο του σηµαιοφόρου και τη νίκη του Ιππικού που επακολούθησε, έγινε αφορµή να στερηθεί το Ιππικό της τιµής να φέρει σηµαία, µέχρι το 1922.
Η πολιορκία της Καρύστου από τον Φαβιέρο διήρκεσε 24 μέρες. Η φρουρά της Καρύστου νίκησε τους Έλληνες επαναστάτες. Σώζεται τουρκικό έγγραφο με το οποίο ο αρχηγός της φρουράς της Καρύστου διατάσσεται να αποστείλει τα κεφάλια και τα αυτιά των επαναστατών που ηττήθηκαν. Αυτή ουσιαστικά ήταν και η τελευταία πολεμική επιχείρηση της Επανάστασης στην Κάρυστο.
Ο Ίππαρχος Χατζηµιχάλης Νταλιάνης από το ∆ελβινάκι της Ηπείρου ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από εκστρατεία στην Συρία όπου είχε λάβει μέρος από τον Φεβρουάριο του 1826 επικεφαλής 80 ατάκτων ιππέων και 800 πεζών, έσπευσε στην Κάρυστο, όπου κινδύνευε ο Φαβιέρος µε τους Τακτικούς του και βοήθησε την αποχώρηση τους.
Απογοητευµένος από το ατύχηµα ο Επίλαρχος Ρεϋνώ, παραιτήθηκε µετά την επιστροφή του Εκστρατευτικού Σώµατος στην Στερεά Ελλάδα και επέστρεψε στη Γαλλία.

ΙΠΠΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ- ΟΙ "ΦΙΛ-ΙΠΠΟΙ"- Μια ωραία ιστορία που συνεχίζεται..

 

Ο πολύ δραστήριος σύλλογος ΦΙ-ΙΠΠΟΙ, μας κρατάνε εδώ και πολλά χρόνια παρέα με τις διάφορες κοινωνικές τους δράσεις και φυσικά τις εξαιρετικές παρελάσεις, που κάθε χρόνο αφήνουν τις καλύτερες εντυπώσεις και μας έχουν φέρει στο επίκεντρο της κάθε εορταστικής ημέρας στο πανελλήνιο.

Ο σύλλογος ιδρύθηκε το 2011 με σκοπό να έχουν οργανωμένες πορείες και να αντιμετωπίσουν από κοινού, θέματα που προκύπτουν καθημερινά με τα ζώα και τον εξοπλισμό τους.

Από τότε όμως και τους αρχικούς σκοπούς ο σύλλογος έχει δείξει έντονη κοινωνική δράση όπως:

Παρουσιάσεις στα σχολεία 1ο , 2ο Δημοτικό και Μαρμαρίου των στρατιωτικών στολών του 40 , του οπλισμού και της ιπποσκευής.

Το 2024 έγινε παρουσίαση της φορεσιάς και του οπλισμού των αγωνιστών του 1821 στο Πρώτο και Δεύτερο Δημοτικό Σχολείο Καρύστου.


Το Απρίλιο του 2024 έγινε επίδειξη της χρήσης του αλόγου στην καθημερινή ζωή στο Γυμνάσιο Μαρμαρίου και στο Πρώτο Δημοτικό Σχολείο στο κτήμα Καλλιανιώτη. Τα παιδιά γνώρισαν την χρήση του κάρου , την συμμετοχή του αλόγου στον θερισμό, στο μαγκανοπήγαδο, και γενικά του αναπόσπαστου ρόλου του ζώου σαν σύντροφος του ανθρώπου σε όλες του τις δουλειές.


Θεραπευτική ιππασία σε παιδιά με ειδικές ανάγκες

Σεμινάριο ίππευσης και σωστής εκπαίδευσης αλόγου από τον αναγνωρισμένο παγκοσμίως ειδικό Στίβ Βεργής.

Χριστουγεννιάτικες γιορτές που δίνουν χαρά σε μικρούς και μεγάλους (2019 και 2025)

Συμμετοχή στην λιτανεία της εικόνας του Αγίου Γεωργίου στο Μαρμάρι

Πορείες στο Καστρί -Ρούκλια και αλλού

Συμμετοχή σε πανελλήνιες ιππικές συναντήσεις

και βεβαίως -τις παρελάσεις.

Τα μέλη του συλλόγου συνεισφέρουν στην κοινωνική ενότητα και λειτουργούν πάντα με γνώμονα τον σεβασμό στην παράδοση, την αγάπη για την διάδοση της ιστορικής μνήμης και την καλλιέργεια της αγάπης για την φύση.

Όλα αυτά τα περνάνε και στα μικρά παιδιά που ακολουθούν τους γονείς τους και με αυτόν τον τρόπο έρχονται σε επαφή και γνωρίζουν όχι μόνο το υπέροχο ζώο που είναι το άλογο, αλλά και την φύση. Κοινωνικοποιούνται μέσω τις επαφής με τα άλλα μέλη, και δημιουργούν δεσμούς ζωής με τους φίλους τους.

Ο σύλλογος αριθμεί περίπου 60 μέλη αλλά είναι δεκτός και δεκτή όποιος θα ήθελε να ακολουθήσει τις πορείες και τις εκδηλώσεις τους ακόμα και χωρίς να είναι ιδιοκτήτης αλόγου.

Δεν θα μπορούσα να κλείσω αυτήν την ανάρτηση χωρίς να αναφερθώ στην Μαρία Τσαπέπα που για χρόνια κρατούσε με επιτυχία τα ηνία του συλλόγου, τον Αντώνη Καλλιανιώτη που ακολούθησε με την βαθιά του γνώση της ιστορίας που πρόθυμα μοιράζεται με όποιον ενδιαφέρεται, και την νεότερη Ευθυμία Καράβολα που προσπαθεί να σταθεί αντάξια των προκατόχων της.

Πολλά συγχαρητήρια στον Σύλλογο και καλή συνέχεια στο μέλλον.

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Ακολουθούν μερικές πρόσφατες σχετικά δημοσιεύσεις από την σελίδα τους.


ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ 16-17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2026 ΣΤΟ ΚΑΣΤΡΙ



















Την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2025 ο ιππικός σύλλογος Καρύστου ΦΙΛΙΠΠΟΙ πραγματοποίησε μια χριστουγεννιάτικη γιορτή στην αγκυρα που γέμισε χαρά και χαμόγελα μικρούς και μεγάλους . Χριστουγεννιάτικη μουσική , πάγκοι με διακοσμημένα πέταλα-γούρια , γιορτινές ζωγραφιές , άγιο Βασίλη , κεράσματα και βόλτες με άλογα δημιούργησαν ένα ευχάριστο και όμορφο κλίμα .θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα:
-τον κ. Βαγγέλη Σπύρου για την πολύτιμη βοήθεια του
-τον ΟΛΝΕ για την παραχώρηση του χώρου
-τον κ. Παναγιώτη Τσαπέπα για την όμορφη μουσική του
-τον κ. Νίκο Τσίγκρο για την αφιλοκερδή προσφορά του στο σύλλογο μας
-όλους όσους μας στήριξαν με την παρουσία τους
-και τέλος όλους όσους βοήθησαν για την επιτυχή πραγματοποίηση της εκδήλωσης


Παρέλαση 28ης 2025











Το Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2025 οι Φίλιπποι διοργανώνουν μια από τις πιο αγαπημένες ιππικές πορείες, με προορισμό τα Ρουκλια. Θα διανυκτερευσουμε στο φιλόξενο μαγαζί του Βαγγέλη Μπουρελου και θα επιστρέψουμε την κυριακη .Η αφετηρία της πορείας είναι το Πέτρινο Γεφύρι με ώρα αναχώρησης στις 2:30

Η Ελληνική Ομάδα Ιστορικής Αναβίωσης σε συνεργασία με την εταιρεία κατασκευής στολών και εξοπλισμού Khaki Depot, προσκεκλημένοι του ΙΠΠΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ "ΦΙΛ-ΙΠΠΟΙ", παρεβρέθηκαν για δεύτερη φορά στην όμορφη πόλη της Καρύστου με σκοπό να συμμετάσχουν στην παρέλαση που διεξήχθη την Δευτέρα 28 Οκτωβρίου 2024 προς τιμήν της Εθνικής επετείου, της ημέρας του ΟΧΙ.
Ευχαριστούμε για την πρόσκληση.Τιμή μας.





Επίσκεψη στον Ιππικό Σύλλογο Καρύστου "ΦΙΛ-ΙΠΠΟΙ"🐴, στο κτήμα Καλλιανιώτη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Φιλοζωίας.
Σας ευχαριστούμε θερμά για τη φιλοξενία και για την υπέροχη εμπειρία που προσφέρατε στους μαθητές και τις μαθήτριες μας!

















Επίσκεψη του Ιππικού Συλλόγου “Φίλιπποι” στο σχολείο μας

Πολεμικό Μουσείο στο σχολείο μας!

Ο Ιππικός Σύλλογος Καρύστου “Φίλιπποι” επισκέφτηκε το σχολείο μας, στα πλαίσια της έλευσης του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου 1940. Πραγματοποίησαν μια επίδειξη-παρουσίαση της στολής του στρατιώτη του 1940, καθώς και του οπλισμού του. Έφεραν στον χώρο του σχολείου τον εξοπλισμό των στρατιωτών, των ιππέων, ξιφολόγχες, σπαθιά, φυσιγγιοθήκες, καθώς και τις ενδυμασίες των αξιωματικών, των ιππέων και των νοσοκόμων του Ερυθρού Σταυρού. Ευχαριστούμε θερμά τον Ιππικό “Φίλιπποι” που ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρόσκληση μας και για την παρουσίαση που πραγματοποίησαν. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας έμειναν έκπληκτοι με τα όσα είδαν, άκουσαν κι έμαθαν.

collage 18 300x225 1





 

 

 

 

 




Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Αντιφασιστική και αντιρατσιστική εκδήλωση στο πατάρι της Χόβολης.

 


Μια επίσκεψη διαφορετική από τις άλλες στην Κάρυστο.





Γράφει ο Θοδωρής Μπούσουλας.











Ο Mert η Bilge και η μαμά τους η Tülin. Ενα οδοιπορικό, 193 χρόνια μετά, στο Καστελο Ροσσο ή Κιζίλ Χισάρ. Το κάστρο της Καρύστου.
Εφέτος, αρχές Σεπτέμβρη, το 9ο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Καρύστου που διοργάνωσε η Κινηματογραφική Λέσχη είχε θέμα την προσφυγιά και την μετανάστευση. Την τρίτη μέρα ο καλεσμένος ομιλητής κύριος Σταύρος Ανεστίδης του κεντρου Μικρασιατικών Σπουδών, μας ανέπτυξε το θέμα της ανταλλαγής των πληθυσμών λόγω της καταστροφής του 1922 και της συνθήκης της Λοζάνης .
Τελειώνοντας προσθέσαμε οτι πίσω απο τις συνθήκες, τα πρωτόκολλα, τις υπογραφές και τις σφραγίδες υπάρχουν οι άνθρωποι και οι τραγικές τους ιστορίες. Με αφορμή αυτο , ακούσαμε την ιστορία των μουσουλμάνων καρυστινών που και αυτοί 90 χρόνια πριν την μικρασιατική καταστροφή, το 1833 , λόγω του πρωτοκόλλου του Λονδίνου ξεριζώθηκαν απο τον τόπο τους. Η Κάρυστος , που εκείνη την εποχή λεγόταν στα τουρκικά " Κιζίλ Χισάρ" (κοκκινόκαστρο ) λόγω του επιβλητικου της κάστρου, εντάχθηκε μαζι με την υπόλοιπη Εύβοια στο νέο ελληνικό κράτος ( όχι λογω της επανάστασης του '21 μιας και δεν καταληφθηκε ποτέ απο τους επαναστάτες, αλλα απο τις διεθνείς συνθήκες) Οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι κάτοικοι ( αποτέλεσμα εξισλαμισμών του 17ου αιώνα) έπρεπε να φύγουν για πάντα. Το ιστορικό αυτού του γεγονότος διασώζεται σε έναν έμμετρο θρήνο ,σαν μοιρολόι , σε ελληνική γλώσσα, στο καρυστινο ιδίωμα.
Πάντα ειχα την απορία τι συνέβη σε αυτούς τους ανθρώπους και που βρέθηκαν. Μετα απο μια συγκυρία και με λίγη ερευνα, έκανα μια ανάρτηση στα social media που λύνει αυτή την απορία και αποτελεί μια σταγόνα ιστορίας μέσα στην πλημμύρα των ιστορικών γεγονότων. https://www.facebook.com/share/1Dzn7kzcLv/
Μετά απο το ταξίδι τους κατέληξαν στο Seferihisar και στο επίνειο του το Siğacik , περιοχές νότια της Σμύρνης.
Τελείως τυχαία, 4 χρόνια μετά απο αυτη την ανάρτηση, ο Mert έστειλε μήνυμα σε καρυστινή σελίδα στο fb λέγοντας οτι ειναι Τούρκος και οι προπαπουδες του κατάγονται απο την πόλη μας και θα έρθει να μας επισκεφτεί
Ανταλλάξαμε μηνύματα στα οποία μου έγραψε οτι η γιαγιά του ακομα και πριν λίγα χρόνια χρησιμοποιούσε ελληνικές λέξεις. Σαν παράδειγμα μου έφερε την λέξη " νοικοτσυρά" ή " νοικοτσύρικο " - νοικοκυρά και νοικοκύρικο- με τα " τσ" που χρησιμοποιούσαν τα παλιά χρόνια οι καρυστινοί. Επίσης μια φωτογραφία απο τάφο προγονου του που ειχε σαν παρατσούκλι το όνομα "Karisti " , καρυστινός δηλαδή.
Έγραψε επίσης οτι πολλοί συγγενείς του έχουν το παρατσούκλι "bentürkçebilmez" που σημαίνει " δεν ξέρω τούρκικα ".
Το τελευταίο μήνυμα ήρθε κατά την διάρκεια του φεστιβάλ και ενημέρωνε ότι στις 11 Σεπτεμβρίου μαζί με την μητέρα του και την αδελφή του θα έρθουν στην Κάρυστο για δύο μόνο διανυκτερεύσεις .
Η συνάντηση έγινε στο ξενοδοχείο τους και ο πάγος έσπασε με τον πρώτο χαιρετισμό και το πρώτο αληθινά ζεστό χαμόγελο. Νεότατοι, μοντέρνοι και ευγενικοί άνθρωποι που σε κέρδιζαν αμέσως. Μετά από έναν απογευματινό καφέ και την πρώτη κουβέντα ( σε κακά Αγγλικά από πλευράς μου ) ξεκινήσαμε για βόλτα στα γύρω χωριά .
Περάσαμε απο την βρύση της Αρετής με την οθωμανική επιγραφή, την Αγία Σοφία του Γραμπιά με τις οθωμανικές βρύσες και καταλήξαμε στο Καστέλο Ρόσσο , μέσα απο τα εξωτερικά τείχη του οποίου, ζούσαν οι πρόγονοι των επισκεπτών μας .
Είπαμε διαφορα ιστορικά στοιχεία και περάσαμε την πύλη. Η συγκίνηση τους δεν περιγράφεται. Η κυρία Tülin φανερά συγκινημένη μου έδειξε την καρδιά της και έκανε νόημα " ... πάει να σπάσει " . Φανταστείτε, δυο αιώνες μετά και η μνήμη ειναι ακόμα ζωντανή. Θυμίζει αντίστοιχες ιστορίες των μικρασιατών ξεριζωμένων του '22 και των απογόνων τους, μόνο που σε αυτή την περίπτωση μας χωρίζουν σχεδόν 200 χρόνια.
Βέβαια ο ξεριζωμος και η προσφυγιά δεν μπαίνουν στο ζύγι.
Στην συνέχεια ανεβήκαμε στο εκκλησάκι του προφήτη Ηλία ,(πρόσωπο κοινό και στις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες) που στο σημείο του ,μάλλον, βρισκόταν το αρχοντικό του Ομέρ πασά. Εντυπωσιάστηκα απο τον σεβασμό που είχαν οι ταξιδιώτες μας στον ιερό χώρο και στις απεικονίσεις του Ιησού και της Μαρίας ( Ισά και Μαριάμ , αντίστοιχα, στο Κοράνι) .
Μόνο αν ήμουν λογοτέχνης θα μπορούσα να μεταφέρω το κλίμα που έζησα μαζί τους εκεί στο κάστρο.
( Δυστυχώς, καταντράπηκα για την κατάντια του αρχαιολογικού χώρου. Αν δεν γίνουν γρήγορα αναστηλώσεις θα το χάσουμε )
Στην επιστροφή συναντήσαμε την Αλεξάνδρα και την Ειριάννα. " Για εμας ήρθαν;" είπαν με έκπληξη και χαρά οι ξενοι μας .
Μετά το γνωστό αστειάκι για τον καφέ αν είναι τούρκικος ή ελληνικός, συνεχίσαμε με μεζε και κρασάκι στους Μύλους.
Σαν το πιο φυσικό πράγμα μοιραστήκαμε τις κοινές μας ιστορίες για την καθημερινότητα. Ίδιες ανάγκες, ιδιες ανησυχίες, ίδιες χαρές, πολλά ίδια γεγονότα, κοινά φαγητά. Μας κέρασαν "κιζίλ χισάρ τραχανά" με συνταγή φερμενη απο εδω ,της εποχής του 19ου αιώνα, οπως τον φτιάχνουν ακόμα .
Την άλλη μέρα το πρωί αποχαιρετιστήκαμε στο πλοίο με αγκαλιές και έντονη συγκίνηση . Επόμενη συνάντηση θα ειναι στο Seferihisar στο οποίο , όπως είπαν, η καταγωγή απο την Κάρυστο ειναι κατι πολυ ευπρόσδεκτο στους εκει κατοίκους.
Την εποχή των πολέμων και των εντάσεων, επιβάλλεται να τονίζουμε την αγαθή σχέση με τους άλλους λαούς, πόσο μάλλον με τους συγγενικούς . Θα ήταν μια καλή κίνηση απο τον Δήμο μας η επαφή με τον αντίστοιχο Δήμο του Seferihisar.


Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Προβολές σελίδας την προηγούμενη εβδομάδα

Αναγνώστες