Τα τελευταία χρόνια γίνονται πολλές παρεμβάσεις στην πόλη από την δημοτική αρχή, δηλ από τον Λευτέρη Ραβιόλο, το δήμαρχο του δήμου μας.
Είτε είναι σε συνεργασία με την Περιφέρεια όπως το θέατρο, είτε με τον ΟΛΝΕ όπως η παραλία, είτε με κυβερνητικά προγράμματα η άλλα, το θέμα είναι ότι υπάρχουν ΝΕΑ πεζοδρόμια, και τώρα γίνεται και η πλατεία. Τα πεζοδρόμια γύρω από το δημοτικό δεν είναι παρά λίγους μήνες που φτιάχτηκαν και ήδη τα μαύρα στίγματα από τις τσίχλες είναι πολλά, όπως είναι παντού.
Καλώς η κακώς φτιάχνεται και τώρα και η πλατεία και αυτό που με απασχολεί είναι να μην την κάνουμε "σίχριστη" με το καλημέρα.
Δεν έχει νόημα να χανόμαστε σε ένα πέλαγος από δικαιολογίες και να τονίζουμε πόσα χειρότερα υπάρχουν από το να φτύνουμε τις τσίχλες κάτω, όπως την ανακύκλωση , τους ανοιχτούς κάδους, την αδιαφορία και τα λοιπά που όλοι ξέρουμε. Ας κάνουμε μια προσπάθεια να συγκεντρωθούμε στις τσίχλες.
Είναι τόσο κρίμα να επενδύουμε σαν κοινότητα τόσα χρήματα- ταλαιπωρία- και προσμονή για κάτι καλύτερο για να καταλήγει σε ένα λερωμένο τόπο που χαλάει κάθε ομορφιά.
Θα μου πεις, "Εσύ άλλη δουλειά δεν έχεις παρά να κοιτάς κάτω τις τσίχλες?" Θα σου πω ότι υπάρχουν χώρες που έχουν απαγορεύσει ακόμα και την είσοδο τσίχλας στην χώρα τους για να την κρατούν καθαρή.
Το πρώτο βήμα είναι να δούμε τις βρωμιές και να αποφασίσουμε ότι είναι μια βρωμιά που δεν πρέπει να υπάρχει.
Το δεύτερο βήμα είναι να υπάρχουν για αρχή πινακίδες που να το θυμίζουν. Ακόμα και στα περίπτερα θα μπορούσαν να υπάρχουν σήματα που απαγορεύουν το πέταμα της τσίχλας.
Ένας άλλος τρόπος είναι να συνεννοηθούμε με τα σχολεία να τονιστεί στα παιδιά.
Σιγά σιγά θα αλλάξει κάτι γιατί αν δεν το πιστεύουμε αυτό γιατί να μπαίνουμε στον κόπο καν να αλλάξουμε κάτι για να είναι πιο όμορφο?
Καταλαβαίνω ότι υπάρχει κάποια συγκράτηση για το πως μπορεί να γίνει αυτό χωρίς να "προσβληθεί" κάποιος. Απλά όταν λέμε ότι να πετάμε τις τσίχλες κάτω είναι καφρίλα, και ας παρεξηγηθεί όποιος έχει την μύγα και μυγιάζεται.
Ας κάνουμε μια προσπάθεια για να μην λερώσει η πλατεία πριν καλά καλά την καμαρώσουμε καινούργια, και ας κάνουμε μια προσπάθεια ενημέρωσης και καθαρισμού των πεζοδρομίων για να κάνουμε μια νέα αρχή.
Θυμάστε τι έλεγαν για τα τσιγάρα όταν απαγορεύτηκαν? Ότι δεν θα πετύχει , και τώρα μπαίνει σε μια αίθουσα και δεν καπνίζει κανείς. Κάποτε κάπνιζαν και στα χειρουργεία αν θυμάστε.. Τα πράγματα αλλάζουν αρκεί να επιμένεις.
🚫 Πλήρης (ή σχεδόν πλήρης) απαγόρευση
Σιγκαπούρη
-
Η πιο γνωστή περίπτωση.
-
Από το 1992 απαγορεύεται η εισαγωγή και πώληση τσίχλας.
-
Επιτρέπεται μόνο φαρμακευτική τσίχλα (π.χ. νικοτίνης) με συνταγή.
-
Πρόστιμα είναι τσουχτερά αν παραβείς τον νόμο.
⚠️ Όχι πλήρης απαγόρευση, αλλά αυστηρά πρόστιμα / περιορισμοί
Σε αυτές τις χώρες η τσίχλα δεν είναι παράνομη, αλλά η χρήση ή το πέταγμά της μπορεί να σου κοστίσει ακριβά:
-
Ταϊλάνδη – Βαριά πρόστιμα αν πετάξεις τσίχλα στον δρόμο (θεωρείται ρύπανση).
-
Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα – Πρόστιμα για μάσημα τσίχλας σε δημόσιους χώρους όπως ΜΜΜ ή δημόσιες υπηρεσίες.
-
Ιαπωνία – Όχι απαγόρευση, αλλά πολύ αυστηρή κοινωνική αποδοκιμασία και κανόνες καθαριότητας (ειδικά στα τρένα).
🏙️ Τοπικές απαγορεύσεις (όχι χώρες)
Κατά καιρούς έχουν υπάρξει απαγορεύσεις σε πόλεις ή περιοχές (π.χ. ιστορικά κέντρα ή ΜΜΜ), αλλά πολλές έχουν καταργηθεί με τα χρόνια.





