Τετάρτη 29 Απριλίου 2026

Μια σημαδιακή Πρωτομαγιά με προεκλογική γιορτή.

 




Πριν πολλά χρόνια πια, το 2010 , ήταν το ενακτήριο λάκτισμα για την πρώτη προεκλογική κίνηση του Συνδυασμού του Λευτέρη Ραβιόλου για τις επερχόμενες εκλογές τον επόμενο χρόνο.

Ήταν μια Ανοιξιάτικη μέρα γεμάτη ήλιο και ζέστη. Ο ενθουσιασμός , η αγωνία η πρόκληση και το θάρρος που χρειαζόταν για μια τέτοιου είδους έκθεση ήταν μεγάλη όλων μας.

Το γραφείο ήταν το ορμητήριο και τα πρώτα διαφημιστικά φυλλάδια ήταν έτοιμα. Καλάθια γεμάτα λουλούδια παντού μιας και με κάθε φυλλάδιο, δίναμε και ένα λουλούδι.

Πολλοί είχαν απορήσει το γιατί να συμμετέχω σε μια τέτοια κίνηση , δηλ να μοιράζω φυλλάδια γιατί οι καιροί ήταν πολύ " πιεσμένοι" ψυχολογικά ,για να χρησιμοποιήσω μια πολύ ήπια έκφραση, και πραγματικά χρειαζόταν πολύ θάρρος να βγεις στον δρόμο για κάτι τέτοιο.

Ο Συνδυασμός ήταν γεμάτος άτομα που εκτιμούσα και πίστευα ότι πράγματι θα μπορούσε να ανταποκριθεί άριστα στην νέα θητεία και για αυτό, έκανα ότι μπορούσα για να είναι μια νικηφόρα προσπάθεια.

Θυμάμαι τα πρόσωπα στα αυτοκίνητα που μοίραζα τα φυλλάδια. Άλλοι είχαν ένα αμήχανο χαμόγελο, άλλοι με κοιτούσαν γεμάτοι απορία, άλλοι είχαν ένα καλό λόγο να πουν, και μόνο ελάχιστοι ήταν αρνητικοί.

Ξεκινήσαμε από την Κάρυστο και όλη η ομάδα , μοιράσαμε φυλλάδια σε όλον τον δήμο μέχρι που βρεθήκαμε στην παραλία στους Τσακαίους όπου γεμάτοι κούραση αλλά με αμείωτο ενθουσιασμό, ανταλλάσσαμε τις εντυπώσεις την ημέρας.

Τις χάσαμε τις πρώτες εκλογές αλλά ήταν μια χρήσιμη περίοδος για τον Λευτέρη Ραβιόλο να αξιοποιήσει την εμπειρία  για τις επόμενες θητείες , που ήδη πια είναι τρεις.

Πολλοί από τους συμμετέχοντες στην πρώτη προσπάθεια αποχώρησαν , νέα μέλη μπήκαν, μεταγραφές , πολλές μεταγραφές από άλλον συνδυασμό , και έτσι, με την πείρα των χρόνων, άλλοι έμαθαν να επιβιώνουν πολιτικά και άλλοι να κρατάμε αποστάσεις .

Μπορεί το υλικό του πρώτου blog - του Sofias commnents- να έχει κατέβει, αλλά έχω κρατήσει πολύ υλικό εντύπως, και έτσι θυμάμαι πράγματα που φέρνουν ανάμικτα συναισθήματα.

Όμως εκείνη η πρωτομαγιά ήταν μια πολύ όμορφη ξεχωριστή μέρα και χαίρομαι που την έζησα . Περάσαμε μια ...ταραχώδη τριετία και το blog ήταν καθημερινά στις προεκλογικές επάλξεις με τον ίδιο ενθουσιασμό μέχρι την νίκη .

Μετά, ήρθαν οι εκλογές του 14 και από τότε είναι οι φωτογραφίες που βλέπετε.

Σαν συμπέρασμα , δεν μετανιώνουμε για τους αγώνες που κάνουμε, είτε μοιράζουμε φυλλάδια σε μια προεκλογική περίοδο, είτε στεκόμαστε απέναντι στα ΜΑΤ για να μην μπουν ανεμογεννήτριες , είτε  συγκρουόμαστε με συμφέροντα που  διαταράζουν την ψυχική μας γαλήνη, αρκεί να υπηρετούμε την εσωτερική μας πυξίδα που μας δείχνει το καλύτερο για την κοινωνία και την φύση κάθε φορά.









Δευτέρα 27 Απριλίου 2026

Στα μουλωχτά αποφασίζουν να ισχύουν οι άδειες που είχαν δοθεί στις καμένες εκτάσεις.

 


https://www.dimokratia.gr/politiki/685865/sta-moylochta-nomos-papastayroy-kaiei-ta-dasi/


Στα μουλωχτά νόμος Παπασταύρου «καίει» τα δάση

Το νέο σχέδιο νόμου του υπ. Περιβάλλοντος δήθεν για τον εκσυγχρονισμό των ανανεώσιμων πηγών και τη «βιώσιμη ανάπτυξη» κατατέθηκε στη Βουλή με διαβούλευση-εξπρές 15 ημερών εν μέσω Πάσχα

Γράφει ο Δρ. Βασίλης Λύκος*

Με αφορμή τη δημόσια ηλεκτρονική διαβούλευση του σχεδίου νόμου του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας με τίτλο «Εκσυγχρονισμός της νομοθεσίας για τη χρήση και την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές – Ενσωμάτωση Οδηγίας (ΕΕ) 2023/2413, Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1405 και μερική ενσωμάτωση της Οδηγίας (ΕΕ) 2024/1788 – Ρυθμίσεις για την αγορά ενέργειας – Πολεοδομικές ρυθμίσεις – Διατάξεις περιβαλλοντικής και δασικής προστασίας – Ρυθμίσεις για την οργάνωση και την επαρκή στελέχωση του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και λοιπών φορέων εποπτείας του» η κυβέρνηση το παρουσίασε ως μια αναγκαία μεταρρύθμιση για την επιτάχυνση της πράσινης μετάβασης.

Πίσω όμως από τους βαρύγδουπους τίτλους περί «εκσυγχρονισμού» και «βιώσιμης ανάπτυξης», κρύβεται ένα νομοθετικό πακέτο που προκαλεί βαθύ προβληματισμό για το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου, της δασικής γης και των προστατευόμενων περιοχών.

Το νομοσχέδιο, που ήδη κατατέθηκε στη Βουλή, διατηρεί τις πιο αμφιλεγόμενες διατάξεις, παρά τις σφοδρές αντιδράσεις επιστημονικών φορέων, περιβαλλοντικών οργανώσεων και νομικών. Η ουσία είναι μία: ανοίγει ο δρόμος για έργα ΑΠΕ χωρίς την αυστηρή περιβαλλοντική προστασία που μέχρι σήμερα θεωρούνταν αυτονόητη, για κατάργηση αναδασώσεων σε καμένες εκτάσεις και για οικιστικές επεκτάσεις ακόμη και μέσα σε περιοχές Natura. Πρόκειται για μια συνολική ανατροπή της ισορροπίας ανάμεσα στην ανάπτυξη και την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Στην καρδιά του νομοσχεδίου βρίσκεται η πρόβλεψη για τις λεγόμενες «περιοχές επιτάχυνσης ΑΠΕ». Σε αυτές τις ζώνες, έργα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορούν να προχωρούν με ταχύρρυθμες διαδικασίες, με ειδικά κίνητρα αδειοδότησης και με σαφή αποδυνάμωση του κλασικού συστήματος περιβαλλοντικού ελέγχου. Αυτό σημαίνει πρακτικά ότι σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας αιολικά και φωτοβολταϊκά έργα θα μπορούν να εγκαθίστανται χωρίς την πλήρη διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης που απαιτούσε μέχρι σήμερα μελέτες επιπτώσεων, οικολογικές αξιολογήσεις και γνωμοδοτήσεις υπηρεσιών. Η πράσινη μετάβαση όμως δεν μπορεί να γίνει συνώνυμο της κατάργησης των δικλίδων ασφαλείας.

Ακόμη πιο σοβαρή είναι η διάταξη που αφορά τις καμένες εκτάσεις. Το νομοσχέδιο προβλέπει ότι σε τμήματα δασών ή δασικών εκτάσεων που κάηκαν, αλλά πριν από την πυρκαγιά είχε ήδη δοθεί άδεια επέμβασης για έργο -όπως αιολικά πάρκα, ενεργειακά δίκτυα ή άλλες εγκαταστάσεις- η αναδάσωση μπορεί να ανακαλείται. Με απλά λόγια, ενώ μέχρι σήμερα η Πολιτεία όφειλε να αποκαταστήσει το δάσος, πλέον δημιουργείται δυνατότητα εξαίρεσης.

Η διάταξη αυτή προκαλεί εύλογα την ανησυχία ότι τα καμένα δάση δεν θα επιστρέψουν ποτέ στη φυσική τους μορφή, αλλά θα μετατραπούν οριστικά σε χώρους εγκατάστασης ενεργειακών έργων. Για τις τοπικές κοινωνίες της περιφέρειας αυτό ισοδυναμεί με απώλεια γης, φυσικού πλούτου και παραγωγικού χώρου.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, το νομοσχέδιο ανοίγει για πρώτη φορά τόσο καθαρά τον δρόμο για πολεοδόμηση και οικιστικές επεκτάσεις μέσα σε περιοχές Natura 2000. Με τη νέα ρύθμιση μπορούν να καθορίζονται νέες περιοχές προς πολεοδόμηση μέσω Τοπικών και Ειδικών Πολεοδομικών Σχεδίων μέσα σε ζώνες «βιώσιμης διαχείρισης φυσικών πόρων». Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι πρόκειται για περιορισμένες επεκτάσεις, υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Ομως περιβαλλοντικές οργανώσεις και πολεοδόμοι προειδοποιούν ότι η ρύθμιση λειτουργεί ως θεσμικό παράθυρο για εντατικοποίηση της δόμησης σε προστατευόμενες περιοχές.

Το ζήτημα εδώ δεν είναι απλώς νομικό. Είναι βαθιά κοινωνικό και αναπτυξιακό. Από τη Θράκη και τη Δυτική Μακεδονία μέχρι την Εύβοια, την Ηπειρο και τα νησιά του Αιγαίου, οι τοπικές κοινωνίες βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα νέο μοντέλο ανάπτυξης που αποφασίζεται ερήμην τους. Βουνά, βοσκότοποι, καλλιεργήσιμες εκτάσεις και φυσικά τοπία μετατρέπονται σε πεδία εγκατάστασης αιολικών και φωτοβολταϊκών πάρκων, με ρυθμούς που δεν αφήνουν χώρο ούτε για ουσιαστικό διάλογο ούτε για πραγματική κοινωνική συναίνεση.

Η ελληνική περιφέρεια ήδη δοκιμάζεται από εγκατάλειψη, δημογραφική συρρίκνωση και παραγωγική αποδυνάμωση. Οταν μεγάλες εκτάσεις δεσμεύονται για βιομηχανικά ενεργειακά έργα, όταν καμένες περιοχές δεν αναδασώνονται και όταν ακόμη και οι προστατευόμενες ζώνες ανοίγουν στη δόμηση, το μήνυμα προς τους κατοίκους είναι σαφές: ο τόπος τους αποφασίζεται αλλού. Χωρίς ουσιαστική συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών, η πράσινη ανάπτυξη μετατρέπεται σε μηχανισμό υφαρπαγής γης.

Η ενεργειακή μετάβαση είναι αναγκαία. Ομως δεν μπορεί να χτίζεται πάνω στην αποψίλωση των θεσμικών εγγυήσεων, στην υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος και στην περιθωριοποίηση της υπαίθρου. Μια χώρα δεν σώζει το κλίμα καταστρέφοντας τον ίδιο τον τόπο της.

Αν συνεχιστεί αυτή η πορεία, ο λογαριασμός δεν θα είναι μόνο περιβαλλοντικός. Θα είναι εθνικός: άδεια χωριά, δεσμευμένη γη, σιωπηλή περιφέρεια. Και τότε η «πράσινη μετάβαση» θα έχει μετατραπεί σε νομοθετημένη ερήμωση.

*Διδάκτωρ Ολοκληρωμένης Περιβαλλοντικής Διαχείρισης Παν/μίου Κρήτης
Ανεξάρτητος Περιφερειακός Σύμβουλος Στ. Ελλάδας

Στα μουλωχτά νόμος Παπασταύρου «καίει» τα δάση

Σάββατο 25 Απριλίου 2026

Τα μικρά και παράλογα της καθημερινότητας.

Με μεγάλη χαρά είδα ότι φυτεύτηκαν νέα δέντρα στην βορινή πλευρά του πρώτου Δημοτικού όπως και στην Ανατολική.

Τα πρώτα δέντρα είχαν φυτευτεί πριν περίπου 60 χρόνια και το θυμάμαι πάρα πολύ καλά αν και ήμουν ένα πολύ μικρό παιδάκι.  Τότε είχαν σκάψει έναν τεράστιο λάκκο , εκεί στην πρώτη , στην γωνία ανατολικής και βορινής πλευράς χωρίς να τον σκεπάσουν μέχρι να φυτέψουν το δέντρο. Ήταν χειμώνας και έβρεχε ακατάπαυστα με αποτέλεσμα ο λάκκος να γεμίσει με νερό. Κάποτε τελείωσε η βροχή και τα παιδιά βγήκαν να παίξουν. Το ίδιο έκανα και γω μόνο που κατέληξα να πέσω μέσα στο νερό. Θυμάμαι τα δάκτυλα μου να γλιστρούν στο λασπωμένο χώμα προσπαθώντας να συγκρατηθώ και να μην βυθιστώ στο νερό. Ευτυχώς για μένα με είδε με μεγαλύτερη αδελφή μου και φώναξε αμέσως την μητέρα μου που με έβγαλε εγκαίρως έξω.

Αναρωτιέμαι καμιά φορά, τι θα είχε γίνει να συνέβαινε κάτι τέτοιο στις μέρες μας.

Μετά μπήκαν τα δέντρα, και είχαμε όμορφες μουριές να σκιάζουν το καλοκαίρι. 

Τότε τα αυτοκίνητα ήταν λίγα, αλλά και αργότερα που έγιναν περισσότερα, δεν ενοχλούσαν μιας και ο δρόμος δεν είναι πολυσύχναστος και λόγω του σχολείου δεν υπάρχουν κάτοικοι και από τις δυο πλευρές. Η αλήθεια είναι ότι δεν χωράει να περάσει καρότσι πάνω στο πεζοδρόμιο, αλλά λόγω όσων έγραψα πιο πάνω, δεν μας δυσκόλεψε ποτέ.

Ποιο είναι το παράλογο τώρα των νέων κατασκευών με τις νέες οδηγίες.

Στην ανατολική και νότια πλευρά, τα πεζοδρόμια έχουν πλατύνει για να δώσουν περισσότερο χώρο στους πεζούς και έχουν γίνει μονόδρομοι. Υπάρχει και λωρίδα για τους τυφλούς.  Δεν υπάρχει όμως ούτε στην δυτική πλευρά ούτε στην βόρεια.  Καταλαβαίνω ότι είναι λόγω στενότητας του πεζοδρομίου αλλά τι νόημα έχει να βάζουν κάτι τέτοιο όταν δεν μπορεί να συνεχιστεί τουλάχιστον περιμετρικά στο ίδιο κτήριο? 

Δεν έχει χρειαστεί μέχρι τώρα και εύχομαι να μην χρειαστεί ποτέ , αλλά λέμε για το παράλογο της κατασκευής, τουλάχιστον όπως το βιώνω στο σημείο.

Εύχομαι πραγματικά να δούμε περισσότερο πράσινο στην πόλη με τρόπους που διευκολύνουν όλους γιατί τα δέντρα δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη ζωής στην πόλη.

Έχουμε μια νέα πόλη για να δημιουργηθεί κάτι νέο και ωραίο. Ελπίζω οι σημερινοί και οι αυριανοί υπεύθυνοι να πράξουν ότι χρειάζεται μιας και υπάρχουν ανάλογα προγράμματα χρηματοδότησης στην ΕΕ , και να έχουμε μια βιώσιμη και όμορφη πόλη.





Καλημέρα...

Poznan Πολωνία.... μεταμόρφωση του αστικού τοπίου σε τρία χρονάκια....

Αυτά μόνο αλλού....
Εκεί που δήμαρχος σημαίνει ΔΗΜΑΡΧΟΣ, οι εθισμένοι στη μίζα και στο κλεψιμο πάνε στη φυλακή χωρίς μαφιόζικα στηρίγματα και νοοτροπίες.. και οι πολίτες εκπαιδεύονται από μικρά παιδιά, γιατί στα σχολεία από νήπια μαθαίνουν ότι τα δένδρα τα λουλούδια και τα πουλιά στην πόλη είναι προορισμός, καθαρή αναπνοή, αισθητική, ευχαρίστηση, ψυχική και σωματική υγεία...
Ήθελα να ξέρω πότε η Αθήνα θα καταφέρει να μεταμορφωθεί από τσιμεντούπολη πρωτεύουσα βόρειας Αφρικής σε κομψή κυρία ανάμεσα στις όμορφες της Ευρώπης....

Ποιος Δήμαρχος όμως με κότσια και αγάπη για την πόλη θα το πιστέψει και ποιος θα καταφέρει να βάλει φρένο στην κατάντια... Αυτοί που πέρασαν και αυτός που έχουμε είναι αποτυχίες, θλίψη και κομματικοί περαστικοί διαβάτες στο δρόμο για τη Βουλή.....Το δημαρχείο υπήρξε πάντα ενδιάμεσος σταθμός...

Δεν διδασκεται κανένας τους.....





 

¨Μορφές - Θάλασσα" 2 ποιήματα .

22/3/1081. 


ΜΟΡΦΕΣ.

Αγαπητές μορφές, παρηγορητικές και ευπροσήγορες.

Ο ήλιος, η ίριδα σας, και ο ζεστός ουρανός το μέτωπο σας.

Μορφές που στ΄αντίκρυσμα σας γελάει ο Χειμώνας

,και η Άνοιξη μοιάζει να μεγαλώνει μαζί σας.

Μορφές αλλιώτικες , και αγαπημένες μεταξύ σας,

σύμβολα αγάπης και ελπίδας του κόσμου.




Θάλασσα.

Πάνω στο γυαλιστερό και στο διάφανο,

στο μπλε και στο γαλάζιο

πλέουν οι βάρκες.

Απόπαιδο είσαι του ήλιου στου φεγγαριού το φως,

γλυκό συντρόφεμα.

Παιχνίδι των ανέμων

να σκορπίζουν τα κύματα γύρω

σηκώνοντας δίπλες ατέλειωτες.

Της φύσης παντέλειο δημιούργημα

αγαπημένη του καλοκαιριού,

που του δροσίζεις το καψωμένο πρόσωπο.

Στόλισμα στα υγρένια σου μαλλιά,

στεριανό χάρισμα σε σένα, οι αμμουδιές σου.

Αγάπη ατέλειωτη κι άφθαρτη

αιώνια κρατά τις ψυχές των ανθρώπων

Για Σένα.

"Οβρέικα" Ένας δρόμος γεμάτος αναμνήσεις.

 

Ήταν το μακρινό 1981 και αυτή είναι μια μικρή περιγραφή του δρόμου που αποκαλούμε 

"Οβρέικα". Την είχα γράψει σε ένα πρόχειρο χαρτί , εκεί που έγραφα τότε που δεν υπήρχαν τα blogs, να τα γράψω δημοσίως,

Πολλές φορές λένε για μας ότι δεν θα γράφαμε αν δεν ήταν τα blogs, όμως αυτό δεν είναι αλήθεια. Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ συγκινητικό να έρχεσαι σε επαφή με τον νεότερο εαυτό σου και να βλέπεις τι σκέψεις έκανες στην μακρινή σου νιότη.





Ο κόσμος φώτισε και λάμπει η Γη ολόκληρη από την χαρά της σήμερα. Μετά τόσο καιρό, ο ήλιος ξαναβγήκε να μας φτιάξει το κέφι.

Οι άνθρωποι άρχισαν να κινούνται όπως χτες και πέρυσι. Όπως προχθές και πρόπερσι. Άνοιξαν τα παράθυρα και τεντώθηκαν τα χαλιά και στα στρωσίδια στα μπαλκόνια.  Οι μπάρες έπεσαν, οι κλειδαριές έτριξαν και τα ρολά σηκώθηκαν.

Οι μηχανές των αυτοκινήτων ξανά άρχισαν να ξεφυσούν καυσαέριο, και οι πρωινές κουβέντες αντήχησαν.

Ο δρόμος ξύπνησε . Άλλη μια μέρα αρχίζει στον πιο κεντρικό δρόμο της πόλης μας. 

Στενός και μακρύς μαύρος και τυραννισμένος , τον θυμάμαι τόσα χρόνια και στέκει στο ίδιο μέρος και να κουβεντιάζει με μια πλαγιά από την μια, και την θάλασσα από την άλλη.

Πρώτοι του πελάτες άνθρωποι με την θητεία του ήλιου στα πρόσωπα και τα χέρια αργασμένα από την δουλειά.

Έγνοιες, χαρές και βάσανα αυλάκωσαν τα πρόσωπα τους και ο δρόμος είναι αυτός που πρώτος τα γνώρισε.

Τα ένιωσε από την ελαφράδα του βήματος η από κάποιο δάκρυ και το ένιωσε να χάνεται κάτω από την πατούσα κάποιου περαστικού.

Θεατής όλων αυτών που συμβαίνουν και κατά κύριο λόγο αποτελούν την κινητήρια δύναμη της ζωής μας.

Σάββατο 18 Απριλίου 2026

Μουσική εκδήλωση Μνήμης , Τιμής και Λαογραφίας της Παραδοσιακής Ορχήστρας Ν.Καρυστίας ΜΕΛΙΣΜΑΤΑ.


" ΟΤΑΝ ΟΙ ΚΑΡΔΙΕΣ ΜΟΣΧΟΒΟΛΟΥΣΑΝ ΚΑΙ ΚΕΛΑΙΔΟΥΣΑΝ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ"
Το Σάββατο 18 Απριλίου παρακολουθήσαμε μια πολυθεματική εκδήλωση μνήμης, τιμής και λαογραφίας , την οποία διοργάνωσε σε κάθε λεπτομέρεια η κ.Χρυσούλα Παλιούρη μετά από έρευνα μηνών σε όλη την Νότια Καρυστία.
Είναι αξιοθαύμαστη η προσπάθεια της και πολύ σημαντικά τα αποτελέσματα της εργασίας της.
Πολλά πολλά συγχαρητήρια στην κ.Παλιούρη και σε όλους όσους συνέβαλαν και βοήθησαν στην εκδήλωση.

Στην ορχήστρα εκτός από τα παλαιά μέλη , έπαιξε και ο Βαγγέλης Βαρελάς, ενώ η Χορωδία Μελίφωνος της  Μουσικής Σχολής της Σέβης Στελιάτου, τραγούδησε ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Ηλία Μαυρομιχάλη στην θεματική ενότητα που αφορούσε την Μάχη στα Στύρα και το μνημείο στο οποίο γίνονται γιορτές μνήμης κάθε χρόνο.
Επίσης, 2 μαθητές από τα Στύρα μίλησαν για το μνημείο και η απόγονος της οικογένειας Μαυρομιχάλη μας μίλησε για την θυσία των μελών της οικογένειας της.

Άλλη θεματική ενότητα ήταν για τον βοριά με πολύ ενδιαφέρουσες φωτογραφίες για την μεγάλη γιορτή που γινόταν στην Φυλάγρα. Να πούμε ότι το έθιμο κρατά από την αρχαιότητα και ενσωματώθηκε με την Χριστιανική θρησκεία.

Η Ελιά, η εκκλησία της Θεοσκέπαστης, ο Πλατανιστός, και ο Ταχυδρόμος του Καβοντόρου με την τιμητική πλακέτα να απονέμεται στον  κ.Καραμπουρνιώτη Ευθύμιο .
Όλα τα θέματα είχαν τραγούδια εμπνευσμένα από αυτά και είναι δημιουργίες της ορχήστρας.
Παρουσιάστηκαν σχετικά βίντεο  και η εκδήλωση έκλεισε με τον ευχαριστήριο λόγο της κ.Παλιούρη.
ο βουλευτής Ευβοίας Θανάσης Ζεμπίλης τίμησε την εκδήλωση και
παρευρέθηκαν η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού κ.Μαρία Βερούχη-Λεμονιά και
ο Γιάννης Μανώλης αρχηχός της Μείζονος Αντιπολίτευσης.

η απόγονος της οικογένειας Μαυρομιχάλη.


 


τα παιδιά από τα Στύρα

Την εκδήλωση παρουσίασε η Σοφία Κακαβογιάννη.

 

Μια σημαδιακή Πρωτομαγιά με προεκλογική γιορτή.

  Πριν πολλά χρόνια πια, το 2010 , ήταν το ενακτήριο λάκτισμα για την πρώτη προεκλογική κίνηση του Συνδυασμού του Λευτέρη Ραβιόλου για τις ε...