"Η κόλαση μας είναι οι άλλοι" είχε πει κάποτε ο Ζαν Πωλ Σαρτρ , και ταιριάζει μια χαρά στην αυριανή ημέρα που είναι 14 Φλεβάρη και όλος ο πλανήτης γιορτάζει τον έρωτα στο όνομα του Αγίου Βαλεντίνου.
Όταν θέλεις να δεις από που ξεκινά κάτι, ακολούθησε το χρήμα και το χρήμα μας πηγαίνει σε έναν τεράστιο κύκλο εργασιών που έχουν κάθε συμφέρον να προωθήσουν αυτήν την μέρα, μιας και σαν καταναλωτική κοινωνία που είμαστε, όλα περνούν από το πορτοφόλι που πρέπει να ανοίξει για λουλούδια, γλυκά, δώρα, εξόδους και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.
Μη φανταστείτε ότι είμαι καμιά από αυτές τις φεμινίστριες που αρνούνται τα πάντα στο όνομα τη; ανωτερότητας, η ότι δεν είμαι και εγώ μέρος αυτής της καταναλωτικής κοινωνίας, η ακόμα, ότι είμαι από αυτούς που λένε "Την αγάπη την γιορτάζεις κάθε μέρα" όταν είναι σίγουροι ότι δεν πάρουν ούτε σοκολατάκι υγείας και παρηγορούν τον εαυτό τους με κάτι τέτοια. Κάθε άλλο. Αυτό που με ενοχλεί όμως η ψυχολογική πίεση που αισθάνονται πολλοί άνθρωποι να ανταποκριθούν στις παράλογες απαιτήσεις των συντρόφων τους και λυπάμαι τον κόσμο που δεν κάνει κάτι με την καρδιά του, αλλά με το "πιστόλι στον κρόταφο", γιατί αλλιώς, έχουν γκρίνια και ότι προσπάθεια έχουν κάνει τους γυρίζει μπούμεραγκ και τους μαυρίζει την ψυχή.
Το θέμα είναι να μην κάνει κανείς κάτι με το ζόρι. Και αν κάνει κάτι, να γίνει αποδεκτό με χαρά. Και αν δεν κάνει τίποτα, δεν πειράζει βρε αδελφέ, ας το καταπιούν με στωικότητα χωρίς να προσπαθούν πουν κάτι που δεν νιώθουν.
Δεν είναι όλες οι ώρες ίδιες, ούτε η διάθεση πάει ανάλογα το ημερολόγιο. Τώρα έχουμε αποκριές, ΄τώρα θα διασκεδάσεις , τώρα είναι του αγίου Βαλεντίνου, τώρα θα σε πιάσει η ρομάντζα για αξέχαστες στιγμές.
Όλα καλά είναι και ωραία, αρκεί να μην υπάρχει η πίεση, ο ψυχικός εξαναγκασμός να αισθανθείς οπωσδήποτε αυτό που προστάζει η μέρα, η , ο περίγυρος.
Καλά να περάσετε όλοι τις αποκριές, και αν είστε σε διάθεση για ξεφάντωμα , να το ρίξετε έξω, αν πάλι έχετε τις κλειστές σας, ας χαρείτε με την χαρά των άλλων.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο Σαρτρ υποστηρίζει ότι η ύπαρξη των άλλων μας περιορίζει. Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε υπό την κρίση και την αντίληψη των άλλων. Αυτή η κατάσταση δημιουργεί άγχος και αποξένωση, καθώς συνειδητοποιούμε ότι οι άλλοι έχουν τη δύναμη να μας καθορίσουν, να μας δώσουν νόημα και να μας επιβάλλουν την ταυτότητα που εκείνοι αντιλαμβάνονται. Η κόλαση δεν είναι μια μεταφυσική τιμωρία, αλλά η συνειδητοποίηση ότι η ύπαρξή μας εξαρτάται από τις προσδοκίες και τις αντιλήψεις των άλλων.
Η Κοινωνική Υπαρξιακή Καταδίκη
Η φράση «Η Κόλαση είναι οι Άλλοι» αντικατοπτρίζει την κοινωνική υπαρξιακή καταδίκη στην οποία είμαστε καταδικασμένοι. Κάθε πράξη, κάθε επιλογή, κάθε λόγος, κρίνεται και επηρεάζεται από το βλέμμα των άλλων. Ο Σαρτρ θεωρεί ότι αυτή η κατάσταση είναι αναπόφευκτη. Ότι δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από την παρουσία των άλλων και από τον τρόπο που επηρεάζουν την ταυτότητά μας.
Ωστόσο, αυτή η συνθήκη μπορεί να γίνει και η πηγή της αυθεντικής ύπαρξης. Σύμφωνα με τον Σαρτρ η ελευθερία μας έγκειται στο να αναγνωρίσουμε και να αποδεχθούμε αυτήν την κατάσταση, να ζήσουμε με την ευθύνη των επιλογών μας, ακόμη και υπό την κρίση των άλλων. Μόνο έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια ζωή που είναι αυθεντική και πραγματικά δική μας.
Η Αντίσταση στην Κοινωνική Κριτική
Παρά την αναπόφευκτη παρουσία των άλλων, ο Σαρτρ πιστεύει ότι μπορούμε να αντισταθούμε στην καταδίκη και να ζήσουμε με ελευθερία. Αυτό σημαίνει να αποδεχθούμε την ευθύνη για τη δική μας ύπαρξη, να κάνουμε επιλογές που αντικατοπτρίζουν τις δικές μας αξίες και να μην επιτρέψουμε στις κρίσεις των άλλων να καθορίσουν την ταυτότητά μας.
Η φιλοσοφία του Σαρτρ μας καλεί να ζήσουμε αυθεντικά, να αμφισβητήσουμε τις κοινωνικές νόρμες και να επιλέξουμε να ζήσουμε σύμφωνα με την αλήθεια του εαυτού μας, παρά τις κοινωνικές πιέσεις. Η ελευθερία δεν είναι εύκολη, αλλά είναι ο μόνος δρόμος προς μια αυθεντική ζωή.
Επιπροσθέτως, η φράση «Η Κόλαση είναι οι Άλλοι» έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία σε έναν κόσμο όπου η κοινωνική κριτική είναι πανταχού παρούσα μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της διαρκούς έκθεσης σε κοινά μάτια. Η ανάγκη να ζούμε σύμφωνα με τις προσδοκίες των άλλων μπορεί να προκαλέσει άγχος, αποξένωση και αισθήματα ανεπάρκειας.
Ωστόσο, το έργο του Σαρτρ μας υπενθυμίζει ότι παρά την κοινωνική πίεση, έχουμε τη δύναμη να «επιλέξουμε» τον εαυτό μας. Μπορούμε να αντισταθούμε στις επιβολές των άλλων και να ζήσουμε σύμφωνα με τις δικές μας αξίες και επιλογές.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου