Είναι γνωστό σε Δύση και Ανατολή,
ο γέρος από πέσιμο πιο πολύ
πάει στον άλλον κόσμο
χωρίς αναβολή.
Κ' κει που περπατούσα
ανέμελα και ονειροπολούσα,
πατάω σε κάτι ασταθές
-πέτρες ακατάστατες
γεμάτες εγκοπές, -
και παραλίγο να 'πεφτα σε μια καταπακτή
και θα' βλεπα τον Πλάστη μου
ανεπιστρεπτί.
Από φρεάτιο ντροπή
όπως και να το κάνεις
πως να παρουσιαστείς στον Άγιο Πέτρο, αλλά,
και τι να κάνεις!..
Αφού την γλύτωσα από κει
σκούπισα τα χέρια μου
σε ένα μαντηλάκι
αλλά κάδος πουθενά
ούτε και παγκάκι.
Τέλος πάντων κούτσα κούτσα
πήρα το αυτοκίνητο να φύγω από κει,
αλλά από την σαστιμάρα μου
δεν πρόσεξα καλά
και παραλίγο ν' πέφτα
σε μια πεζοδρομίου προεξοχή
που κανείς δεν έμαθε
γιατί να είναι εκεί.
Με τούτα και με αυτά
έφτασα στο σπίτι μου
σώα και αβλαβής
τον σταυρό μου έκανα
και ήμουν πανευτυχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου