Ήρθε το αποκαλόκαιρο και οι ανακοινώσεις για τις εκδηλώσεις και τα πανηγύρια αντικαταστάθηκαν από μαθήματα όλων των ειδών. Τέλος λοιπόν, ότι είδαμε είδαμε, αλλά να έχουμε το νου μας ότι όλη η περίοδος μέχρι το άλλο καλοκαίρι έχει πολλά πολλά ωραία πράγματα να μας δίνουν μια ανάσα και χαρά μέσα στον Χειμώνα. Για παράδειγμα η βραδιά με τον Μπάση τις απόκριες τον περασμένο χειμώνα ήταν μοναδική και αξέχαστη!
Από ότι έγινε στην Κάρυστο , -μιας και δεν αξιώθηκα να πάω σε κάποια εκδήλωση εκτός πόλης,- δεν αναφέρθηκε στην σελίδα η πολύ αξιόλογη παιδική παράσταση "'Ένα παιδί μετράει τ΄άστρα". Μια άρτια παράσταση με διδάγματα και ηθικές αναφορές. Με κοινωνικά και αξιακά παραδείγματα που αφορούν όλες τις εποχές . Ανάμεσα στους ηθοποιούς είναι και το Καρυστινό μας παιδί, η Άννα Ραβιόλου στα πρώτα της επαγγελματικά βήματα. Η παρουσία της εντυπωσίασε και της ευχόμαστε μια συνέχεια γεμάτη αγάπη και επιτυχίες. Δεν πήρα φωτογραφίες γιατί μας το απαγόρευσαν ορθά κοφτά και είπα να υπακούσω.
Από το πολύ πετυχημένο θεατρικό μας καλοκαίρι, αξέχαστος θα μας μείνει η γάμος του Γιάννη και της Μαρίας που έγινε επί σκηνής! Να ζήσουν σαν τα ψηλά βουνά τα παιδιά!
Ξέρετε, σκέφτομαι ότι τα πολιτιστικά των δήμων έχουν εκτός από τον κοινωνικό τους ρόλο και ένα ψυχοθεραπευτικό. Τόσοι και τόσοι άνθρωποι που δεν έχουν την ευκαιρία ούτε την δυνατότητα να διασκεδάσουν με μια παράσταση, με μια συναυλία, με κάτι καλλιτεχνικό γενικά, βρίσκουν την χαρά σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις. Είναι πάρα πολύ σημαντικές και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε αυτήν την ζωή, τίποτα δεν είναι δεδομένο και προσωπικά είμαι ευγνώμων .
Για δύο εκδηλώσεις στενοχωρέθηκα πολύ που δεν μπόρεσα να πάω . Η πρώτη ήταν η συναυλία του Μουσικού Σχολείου που έγινε στο Δεύτερο Δημοτικό λόγω αέρα, και η δεύτερη η συναυλία που συμμετείχε και η Φωτεινή Τσακνάκη και έμαθα ότι ήταν απλά , ΥΠΕΡΟΧΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ.
Χτες το βράδυ το θέατρο έλαμψε με την παραγωγή της θεατρικής ομάδας Μαρμαρίου. Ήταν μια παράσταση ισάξια μεγάλου κηποθεάτρου της Αθήνας. Όλοι έπαιξαν με μεγάλη επιτυχία τους ρόλους τους και ειδικά η Μαριάννα Γκίγκα σε ένα ρόλο που είχε εναλλαγή από την κωμωδία στο δράμα , έκανε τρομερή εντύπωση. Η σκηνοθεσία της Αθανασίας Καλογιάννη φυσικά. Επίσης, με τον ωραίο φωτισμό, τα μικρόφωνα που ακουγόντουσαν πεντακάθαρα μέχρι και το τελευταίο...καρεκλάκι.. με τα κοστούμια και τον πολυπληθή θίασο τους , έδωσαν έναν άλλο αέρα στο θέατρο. Είδα και τους συμμαθητές μου να δίνουν τα ρέστα τους που λένε και πολύ το χάρηκα. Μπράβο μπράβο και του χρόνου!
Φυσικά η γιορτή του κρασιού ήταν απλά τέλεια. Είχε από όλα για όλους και όλοι έμειναν ενθουσιασμένοι και ήμουν πολύ χαρούμενη που έβλεπα χαρούμενους ανθρώπους γύρω μου. Γιατί κακά τα ψέματα, χαρούμενος μόνος σου, ούτε στον παράδεισο... σε παράφραση.
Στην πλατεία μεγάλη επιτυχία σημείωσε η νέα προσπάθεια του κ.Δημητρίου με το Σομελιέ . Μια πραγματικά διαφορετική πρόταση στην πόλη που εκτιμήθηκε και εκτιμάτε δεόντως!
Κάτι που ευχαριστεί πολύ τους επισκέπτες είναι τα παγωτά μας! Έχουμε μια καταπληκτική παραγωγή παγωτών στο Άρτε Ιταλιάνα, (παγωτατζίδικο) του Γιάννη Παγιάβλα, το Κάλλιστον του Γιώργου Γκιβίση, και το Λα Φαμίγια, του Γιάννη Γιαμβριά. Να μη ξεχνάμε ότι ωραία παγωτά έχουν και τα ζαχαροπλαστεία μας βέβαια.(Τζίμης, Μανέτης, Μαρόν, Παπαχρήστος).
Δεν θα πιστέψετε τι περίμεναν τα πιτσιρίκια με ανυπομονησία! Την ποδηλατάδα του Αυγούστου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε το πόσο χαρά κάνουν και πως την περιμένουν! Ευτυχώς ο καιρός βοήθησε εκεί, ενώ δεν βοήθησε και πολύ να ηρεμήσει το κεφάλι μας σχεδόν όλο το καλοκαίρι. Ευτυχώς που υπάρχει το τοιχάκι στην δυτική παραλία και κούρνιαζε ο κόσμος σαν τα πουλιά να προστατευτεί από τον αέρα. Μας έχουν βολέψει πολύ τα δέντρα και το τοιχάκι και έτσι όλον τον Αύγουστο παρέες, οικογένειες και μοναχικοί άνθρωποι, έβρισκαν καταφύγιο από τον δυνατό αέρα.
Στις στιγμές του καλοκαιριού δεν θα μπορούσαν να λείψουν οι φωτιές. Τι ζήσαμε πάλι όμως...Να σας πω την αλήθεια έχω θυμώσει πάρα πολύ μα πάρα πολύ. Μου φαίνεται εξωφρενικό να δεχόμαστε σαν λογικό το παράλογο . Αν είναι ένας εμπρηστής να τον πιάσουν να τον χώσουν μέσα διά βίου, αν είναι όμως μια εταιρία που την μια θέλει να την βλέπουμε σαν ιδιωτική και να κάνει ότι θέλει, ενώ όταν είναι να αναλάβει ευθύνες είναι δημόσια και το δημόσιο αναλαμβάνει αποζημιώσεις, τότε είμαστε εμείς παράλογοι που θυμώνουμε μιας και βλέπουμε ότι είμαστε έρμαια των αδυναμιών τους?. Παράλογο?
Στις στιγμές του καλοκαιριού δεν μπορούν να λείψουν τα σμάρια από τα πιτσιρικάκια που περπατούσαν γρήγορα στην παραλία λες και κάποιος τους κυνηγούσε όλα ίδια ντυμένα με μαύρες βερμούδες και μαύρες μπλούζες ..Κορίτσια και αγόρια όμοια , η χαρά της οικονομίας εδώ που τα λέμε..😉
Αυτές είναι λίγες εικόνες και σκέψεις από το καλοκαίρι του 2026 ..και η ζωή συνεχίζεται ελπίζω και εύχομαι, ειρηνικά και με υγεία για όλους σας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Ανέφερα ότι δεν έχω αναφέρει σε άλλες αναρτήσεις. Για τις υπόλοιπες παραστάσεις, χορωδίες, φεστιβάλ κλπ υπάρχουν εκτενείς αναφορές σε αναρτήσεις που θα δείτε στα περιεχόμενα.
Η Θεατρική Σκηνή του Γιάννη Χριστόπουλου παρουσιάζει το εμβληματικό έργο του Μενέλαου Λουντέμη, «Ένα παιδί μετράει τ' άστρα», σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Ρήγα, βασισμένη στο κείμενο της Έλενας Αγγελοπούλου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου