Καλημέρα σήμερα με Φθινόπωρο και δεν το καταλαβαίνεις μόνο από τον καιρό, αλλά και από τα δελτία έκτακτων καιρικών φαινομένων που κατακλύζουν το μέιλ μας. Αλλάζει η επικινδυνότητα από κίνδυνο σε φωτιά, σε κίνδυνο για πλημμύρες. Στην αρχή τα δημοσίευμα, στο τέλος σταμάτησα. Κάθε μέρα δελτίο επικίνδυνων καιρικών φαινομένων ,καταλήγεις να πιστεύεις ότι γενικά ο καιρός είναι επικίνδυνος.
Ήρθε λοιπόν το Φθινόπωρο και οι νοικοκυρές έκαναν μουσταλευριές. Τώρα πια την βρίσκεις και στους φούρνους , έτσι , για την ανάμνηση των παιδικών χρόνων. Τότε που μετά τον τρύγο γέμιζε το σπίτι με πιάτα που μοσχοβολούσαν κανέλα και μούστο. Τότε, που τα δάκτυλα μας καθάριζαν την ζελένια υφή από την κατσαρόλα για να μην πάει ούτε μια σταλίτσα χαμένη από την γλυκιά μουσταλευριά.
Ήρθε το Φθινόπωρο και τα πιτσιρίκα πήγαν πάλι στο σχολείο και όλες οι σχολές ξεκίνησαν και αυτές το δικό τους έργο. Ένας κύκλος που θα κλείσει το επόμενο καλοκαίρι με εκδηλώσεις στο Γιοκάλειο και στο υπαίθριο.
Τώρα που λέμε, "υπαίθριο" γιατί δεν του βγάζουμε ένα όνομα? Ένα ωραίο, δηλ ,εύηχο..να κάνει και ωραίο γκελ στα σόσιαλ. Δεν είναι ανάγκη να είναι για παράδειγμα "Παλαμήδιον" που ο Παλαμήδης είναι ένας ξεχασμένος ήρωας που θα μπορούσαμε να τον έχουμε τιμή μας και καμάρι μας. Εσείς τι λέτε? Θέλετε να κάνουμε προτάσεις? Τόσα πράγματα σας ρωτώ αλλά ούτε στα σχόλια δεν απαντάει κανείς αν και όταν βρισκόμαστε μου λέτε τις απαντήσεις σας. Όμως για το όνομα, ωραία θα ήταν να είχαμε ένα όνομα για το άλλο καλοκαίρι. Να είχαμε και καμαρίνια θα ήταν ωραία να αλλάζουν οι άνθρωποι, να φυλάγονται τα σκηνικά αντικείμενα και ο εξοπλισμός.. Σίγουρα θα ήταν πολύ ωραία. Δεν συμφωνείτε?
Για το Γιοκάλειο δεν μπορώ να πω τίποτα πια. Δεν υπάρχει ελπίς που λένε. Με προσωπικές παρεμβάσεις άλλοτε του δημάρχου και άλλοτε της κ.Γεωργίου που εργάζεται εκεί, κάτι διορθώνεται αλλά πάρα πέρα....ο αδάμαστος χρόνος που όλα τα δαμάζει και στο τέλος τα σέρνει νικητής μπροστά στα τείχη του κάστρου του πεπρωμένου, ήδη έχει ξεκινήσει τα τροχίζει το ξίφος του.
Ήρθε το Φθινόπωρο και μας πιάνει ένα ρίγος απελπισίας για το πως θα βγάλουμε τον χειμώνα με τις τιμές που όλο και ανεβαίνουν, τους πολέμους που αντί να σταματούν γίνονται περισσότεροι, με τις απειλές από τους Τούρκους και το αλληλοφάγωμα των πολιτικών στην τηλεόραση. Ο Άδωνης είπε σε παρουσία του στην τηλεόραση και σε ερώτηση δημοσιογράφου "Πως τα λέτε αυτά τα πράγματα? Παίρνετε μπάφο πριν βγείτε?' κάπως έτσι.
Τι να πούμε στον Άδωνι? Για να το λέει, κάτι θα ξέρει για τους μπάφους... Εμείς τι να ξέρουμε? Ότι αυτή η συμπεριφορά δεν είναι αποδεκτή? Ότι χάνετε το τελευταίο ψήγμα σοβαρότητας? Ότι ο άνθρωπος τελεσίδικα έχει χάσει κάθε συναίσθηση της θέσης του και είναι καιρός να μετακινηθεί κάπου αλλού? Σπίτι του , για παράδειγμα?
Ήρθε το Φθινόπωρο και δεν θα αργήσουν τα πρώτα Χριστουγεννιάτικα δεντράκια να κάνουν την εμφάνιση τους . Η ζωή συνεχίζεται παρόλα αυτά και με όλα αυτά. Χωρίς όμως μερικούς ανθρώπους που χάθηκαν άδικα πρόσφατα και πολύ πρόσφατα. Ανθρώπους που δεν είχαν κλείσει τον κύκλο τους, που είχαν ακόμα πολλές χαρές να δουν, παιδιά να καμαρώσουν, δουλειές να τελειώσουν, αγάπες να δώσουν, γέλια να μοιραστούν, αγωνίες να συμπαρασταθούν. Ανθρώπους που λείπουν από τις οικογένειες τους και εμείς τους στέλνουμε την αγάπη μας νοερά γιατί είναι αυτές οι στιγμές, που δεν μπορείς να πεις τίποτα που θα φέρει παρηγοριά και μαλάκωμα του πόνου.
Ήρθε το Φθινόπωρο και ο Οκτώβρης έχει ήδη σηκωθεί από την κουκέτα του, βάζει την φόρμα εργασία του, ξεκρεμάει το μπουφάν του και γυαλίζει τις αρβύλες του . Η ώρα για την σκοπιά του πλησιάζει..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου