Πολλοί εκπαιδευτικοί καταθέτουν τις μαρτυρίες τους στα μέσα μαζικής δικτύωσης ενώ άλλοι ακολουθούν την αλυσίδα των ευθυνών γιατί δεν μπορεί να μείνει ατιμώρητο αυτό το έγκλημα. Γιατί είναι έγκλημα λεκτικής και ψυχολογικής βίας.
Στην άκρη του μίτου της Αριάδνης, βρίσκουμε την είδηση του θανάτου της, στο κουβάρι που ξετυλίχτηκε , βρίσκουμε την διεύθυνση, τους γονείς, τους συγκεκριμένους μαθητές και μαθήτριες, κοινωνία, το υπουργείο, την ύλη, αλλά το ξύλο όπου είναι τυλιγμένο το κουβάρι δεν είναι άλλο παρά η σιωπή.
Η αντίληψη του "ΝΑ ΜΗ ΜΠΛΕΞΩ" και το 'ΔΕΝ ΘΑ ΒΓΑΛΩ ΕΓΩ ΤΟ ΦΙΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΥΠΑ" που είναι ποτισμένη η κοινωνία μας σε κάθε επίπεδο.
Οι συμμαθητές και οι συμμαθήτριες που δεν σταμάτησαν τους συγκεκριμένους και δεν στάθηκαν σαν τοίχος μπροστά σε έναν άνθρωπο που δέχθηκε επίθεση. Οι συνάδελφοι που δεν ασχολήθηκαν σοβαρά με το θέμα, η ελεεινή συμπεριφορά της διευθύντριας που την έβγαλε πνευματικά ανίκανη, οι γονείς που κλείνουν τα μάτια σε ότι και αν κάνουν τα άτομα που φέρνουν στον κόσμο.
Θα μπορούσε κάποιος να πει ότι φταίει και η ίδια που την στιγμή που της πέταξαν το μπουκάλι δεν την έπιασε την μαθήτρια από το μαλλί να την πάει όχι στην διεύθυνση, αλλά στο σπίτι της.
Τι θα είχε συμβεί αν είχε κάνει κάτι τέτοιο?
Οι γονείς θα είχαν καταθέσει μήνυση στην καθηγήτρια και πολύ πιθανόν, να είχαν καλέσει και δημοσιογράφους να πουν την βία που άσκησε η εκπαιδευτικός στο αθώο τους παιδί. Το θύμα θα έπρεπε να αποδείξει ότι αυτή η συμπεριφορά όντως έγινε και να εξηγήσει το γιατί είναι ανάρμοστη σε ανθρώπους που στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, θα ήταν αρνητικοί από την αρχή προς το μέρος της. Οι παραβάτες μαθητές θα προχωρούσαν με μεγαλύτερη ένταση το μπούλινγκ, ενώ το υπόλοιπο εκπαιδευτικό προσωπικό ,επίσης στο μεγαλύτερο μέρος του, δεν θα ήταν υποστηρικτικό μιας και θα τους ενοχλούσαν διάφοροι με ερωτήσεις και θα ερχόντουσαν σε δύσκολη θέση γιατί θα έπρεπε να με την σειρά τους να πουν για τα συγκεκριμένα παιδιά το τι κάνουν. Οι περισσότεροι θα προσπαθούσαν να τα "μπαλώσουν" για να μην γίνουν και αυτοί στόχος , με αποτέλεσμα το θύμα να νιώθει απομονωμένο και σε ακόμα χειρότερη θέση από ότι ήταν πριν.
Οι εκπαιδευτικοί είναι εργαζόμενοι που ζουν συνέχεια σε μια ψυχολογική πίεση πολύ διαφορετική από άλλα επαγγέλματα μιας και πρέπει να εξηγούν στους γονείς οι οποίοι δεν είναι μπροστά σε ότι συμβαίνει στο σχολείο και στο μεγαλύτερο ποσοστό των παραβατικών μαθητών οι γονείς δεν δέχονται την αλήθεια που τους παραθέτουν οι εκπαιδευτικοί.
Αν για κακή τύχη των εκπαιδευτικών ο γονέας έχει κάποιο δυνατό μέσο, η είναι "επιφανή¨ μέλος της κοινωνίας, τότε πραγματικά καλύτερα να αφήνουν το κακομαθημένο να πετάει μπουκάλια παρά να μιλήσει μιας και μπορεί να βρεθεί από άλλη πόλη, μέχρι και σε πολύ δύσκολη θέση.
Όταν σε ένα σχολείο υπάρχουν 40 καθηγητές καταλαβαίνουμε όλοι ότι δεν μπορεί να είναι όλοι κατάλληλοι να διδάξουν σε εφήβους. Θα υπάρχουν και 2,3 που λένε ιστορίες από τα νιάτα τους χωρίς να κάνουν μάθημα καθόλου, θα υπάρχουν και άλλοι ένας, δυο, που δεν μπορούν να επιβληθούν αλλά θα υπάρχουν και οι περισσότεροι που κάνουν καλά την δουλειά τους και προσπαθούν το καλύτερο για τα παιδιά. Και όμως, αυτή η μειοψηφία των καθηγητών γίνεται αιτία να χάνουν τον σεβασμό τους, να ακυρώνουν συνολικά το έργο των άλλων, και να παίρνουν έναν αέρα αναίδειας στην συμπεριφορά τους.
Θα ρωτήσει πάλι κάποιος , γιατί δεν τους βγάζουν από την τάξη όσους όντως δεν κάνουν μάθημα?
Γιατί δεν υπάρχουν άλλοι και θα είναι κενό, γιατί δεν υπάρχει σωστός τρόπος αξιολόγησης, γιατί όπως είπαμε , δεν αγγίζουμε θέματα που θα μας φέρουν σε δύσκολη θέση και ήδη προσπαθούμε να επιβιώσουμε όπως μπορούμε.
Αν νομίζετε ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στα σχολεία κάνετε μεγάλο λάθος. Πόσα και πόσα περιστατικά που καταλήγουν στο αστυνομικό τμήμα έχουν παρόμοιο πλαίσιο συμπεριφοράς από τα εμπλεκόμενα μέλη?
Για παράδειγμα , καλεί το τμήμα έφηβο που οδηγεί χωρίς κράνος, δίπλωμα, η, με μεγάλη ταχύτητα.
Το αποτέλεσμα να πηγαίνουν έξαλλοι γονείς να βρίζουν τους αστυνομικούς, να καλούν βουλευτές να σβήσουν τις κλίσεις, η ακόμα χειρότερα, σε περιστατικά που πηγαίνουν στον δρόμο προς την εισαγγελία, να γίνονται τηλέφωνα από "πάνω" και το περιπολικό να γυρίζει πίσω.
Αυτοί οι γονείς είναι οι ίδιοι που προσπαθούν να συνετίσουν οι εκπαιδευτικοί για το παιδί τους. Πραγματικά πιστεύετε ότι υπάρχει αποτέλεσμα?
Αυτή η πραγματικότητα ισχύει παντού στον κόσμο, και οι παραιτήσεις των δασκάλων και των εκπαιδευτικών γενικά κοντεύει να γίνει τσουνάμι που θα αφήσει τα σχολεία άδεια.
Ας αρχίσουμε πρώτα να καλλιεργούμε τις παλιές καλές αξίες που μας γλυτώνουν από ψυχολόγους, φασαρίες, καταγγελίες και στενοχώριες.
1. Σεβόμαστε τους μεγαλύτερους
2. Ακούμε τους δασκάλους.
Ας ξεκινήσουμε από την αρχή..
Οι παραιτήσεις εκπαιδευτικών διαφέρουν πολύ από χώρα σε χώρα. Με βάση διεθνή στοιχεία (π.χ. από τον OECD), ο μέσος όρος αποχώρησης από το επάγγελμα είναι περίπου 6,5% τον χρόνο, αλλά σε κάποιες χώρες είναι πολύ υψηλότερος.
Χώρες με τις περισσότερες παραιτήσεις εκπαιδευτικών
Σε ανεπτυγμένες χώρες τα υψηλότερα ποσοστά καταγράφονται κυρίως σε:
-
Δανία
-
Εσθονία
-
Λιθουανία
Σε αυτές τις χώρες πάνω από 10% των εκπαιδευτικών εγκαταλείπουν το επάγγελμα κάθε χρόνο.
Επίσης υψηλά ποσοστά αποχωρήσεων έχουν αναφερθεί σε:
-
Αγγλία (Ηνωμένο Βασίλειο) – σχεδόν 10% των εκπαιδευτικών φεύγουν ετησίως.
-
Αυστραλία – πολλοί εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι σκέφτονται να φύγουν λόγω άγχους και φόρτου εργασίας.
Χώρες με λιγότερες παραιτήσεις
Σε ορισμένες χώρες τα ποσοστά είναι αρκετά χαμηλά (κάτω από 3%), όπως:
-
Γαλλία
-
Ελλάδα
-
Ιρλανδία
-
Ισραήλ
Γιατί παραιτούνται οι εκπαιδευτικοί
Οι πιο συνηθισμένοι λόγοι παγκοσμίως είναι:
-
Χαμηλοί μισθοί σε σχέση με άλλες δουλειές.
-
Μεγάλος φόρτος εργασίας (διοικητικά, διορθώσεις, προετοιμασία μαθημάτων).
-
Άγχος και burnout.
-
Προβλήματα συμπεριφοράς μαθητών και πίεση εξετάσεων.
-
Έλλειψη υποστήριξης ή κακές συνθήκες εργασίας.
📊 Ένα σημαντικό στοιχείο είναι ότι πολλοί που παραιτούνται είναι νέοι εκπαιδευτικοί με λιγότερα από 5 χρόνια εμπειρίας, γιατί δυσκολεύονται να αντέξουν τις συνθήκες του επαγγέλματος.
✅ Συμπέρασμα: Δεν υπάρχει μία μόνο χώρα με τις περισσότερες παραιτήσεις παγκοσμίως, αλλά στις ανεπτυγμένες χώρες υψηλά ποσοστά εμφανίζονται σε χώρες της βόρειας Ευρώπης και στο Ηνωμένο Βασίλειο, κυρίως λόγω πίεσης εργασίας, χαμηλής αναγνώρισης και άγχους.
Οι χώρες όπου οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν τη μεγαλύτερη επαγγελματική ικανοποίηση (σύμφωνα με έρευνες του OECD και τη διεθνή έρευνα TALIS) είναι κυρίως χώρες όπου το επάγγελμα έχει υψηλό κύρος και καλή υποστήριξη.
Χώρες όπου οι εκπαιδευτικοί είναι πιο ευχαριστημένοι
Οι πιο συχνές χώρες που εμφανίζονται στις πρώτες θέσεις είναι:
🇫🇮 Finland
-
Πολύ υψηλό κύρος επαγγέλματος.
-
Μεγάλη αυτονομία στον τρόπο διδασκαλίας.
-
Λιγότερη γραφειοκρατία και εξετασιοκεντρικό σύστημα.
-
Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δηλώνουν ότι θα επέλεγαν ξανά το επάγγελμα.
🇸🇬 Singapore
-
Πολύ καλή εκπαίδευση και επιμόρφωση εκπαιδευτικών.
-
Καθαρή επαγγελματική εξέλιξη και υψηλοί μισθοί.
-
Το επάγγελμα θεωρείται πολύ σημαντικό κοινωνικά.
🇨🇦 Canada
-
Καλή ισορροπία εργασίας–ζωής.
-
Υποστήριξη από σχολικές διοικήσεις και κράτος.
-
Υψηλά επίπεδα ικανοποίησης και χαμηλότερο burnout.
🇳🇱 Netherlands
-
Καλές συνθήκες εργασίας.
-
Συνεργασία μεταξύ εκπαιδευτικών.
-
Σχετικά καλή αμοιβή σε σχέση με άλλες χώρες.
Τι έχουν κοινό αυτές οι χώρες
Οι εκπαιδευτικοί είναι πιο ευχαριστημένοι όταν υπάρχουν:
-
👩🏫 Αυτονομία στο μάθημα (όχι υπερβολικός έλεγχος).
-
💰 Αξιοπρεπείς μισθοί.
-
📚 Συνεχής επιμόρφωση και επαγγελματική εξέλιξη.
-
🧠 Λιγότερη γραφειοκρατία και διοικητική πίεση.
-
⭐ Υψηλό κοινωνικό κύρος του επαγγέλματος.
📊 Ενδιαφέρον στοιχείο: σε χώρες όπως η Finland, λιγότερο από 10% των εκπαιδευτικών σκέφτονται να φύγουν από το επάγγελμα, ενώ σε άλλες χώρες το ποσοστό μπορεί να φτάσει το 30-40%.
✅ Αν θέλεις, μπορώ επίσης να σου πω σε ποια χώρα οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται περισσότερο στον κόσμο — τα αποτελέσματα συνήθως εκπλήσσουν.
Η χώρα όπου οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται περισσότερο στον κόσμο είναι το 🇱🇺 Luxembourg.
🥇 Χώρες με τους υψηλότερους μισθούς εκπαιδευτικών
Σύμφωνα με στοιχεία του OECD:
-
🇱🇺 Luxembourg
-
🇨🇭 Switzerland
-
🇨🇦 Canada
-
🇩🇪 Germany
-
🇦🇺 Australia
-
🇳🇱 Netherlands
-
🇰🇷 South Korea
-
🇳🇴 Norway
-
🇩🇰 Denmark
-
🇮🇱 Israel
💰 Παράδειγμα μισθού
-
Στο Luxembourg ένας εκπαιδευτικός μπορεί να ξεκινά περίπου 70.000 $ τον χρόνο και να φτάνει ακόμη και πάνω από 120.000 $ με εμπειρία.
-
Σε χώρες όπως η Germany και η Netherlands οι έμπειροι εκπαιδευτικοί μπορούν επίσης να ξεπεράσουν τις 90.000 $ ετησίως.
🤔 Γιατί πληρώνονται τόσο καλά σε αυτές τις χώρες
Οι χώρες με υψηλούς μισθούς έχουν συνήθως:
-
⭐ Μεγάλο σεβασμό στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού
-
📚 Πολύ απαιτητικές σπουδές για να γίνεις καθηγητής
-
💼 Σταθερή καριέρα στο δημόσιο
-
🧠 Επένδυση του κράτους στην παιδεία
📊 Για παράδειγμα, στο Luxembourg η εκπαίδευση θεωρείται βασικός παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, γι’ αυτό και οι εκπαιδευτικοί πληρώνονται ιδιαίτερα καλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου