Απόψε στην λειτουργία της Ανάστασης βρέθηκα δίπλα σε ένα πολύ μικρό κοριτσάκι , περίπου τριών χρονών. Όταν ακούστηκε το Χριστός Ανέστη , κοιτούσε την μητέρα του με προσήλωση και προσπαθούσε να ψάλλει και αυτό μαζί της. Κρατούσε την άσπρη της λαμπάδα με προσοχή και το προσωπάκι της έλαμπε από χαρά. Στο τέλος είπε " γιούπι" και γέλασε χαρούμενα.
Ρώτησα την μητέρα της το γιατί είναι τόσο χαρούμενο το παιδί και μου είπε, "Επειδή αναστήθηκε"/
Τόσο απλά και τόσο όμορφα, περνάει η παράδοση και η πίστη από γενιά σε γενιά και πέφτει το σποράκι της αγάπης του Χριστού στις παιδικές καρδιές .
Είναι οι εικόνες που αποτυπώνουμε στις φωτογραφίες αλλά είναι και εκείνες οι καθημερινές αυθόρμητες στιγμές που έρχονται να μας γεμίσουν το Φως της Αγάπης μέσα από την τρυφερότητα μας μανούλας και της άδολης χαράς ενός παιδιού.
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου