https://www.facebook.com/groups/270096524337353/?locale=el_GR
1940–1941 – ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΝΤΖΙΝΗΣ: Ο 28ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΨΑΛΑ ΣΤΥΡΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ ΠΟΤΕ – Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΕΝΤΟΠΙΣΤΗΚΕ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ – Η ΚΑΡΥΣΤΙΑ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΉταν μόλις 28 ετών όταν έχασε τη ζωή του στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Είχε αφήσει πίσω του, στα Κάψαλα Στύρων, την οικογένειά του και δύο μικρά παιδιά. Δεν πρόλαβε να τα δει να μεγαλώνουν. Ο τάφος του εντοπίστηκε περίπου εξήντα χρόνια αργότερα, στους Βουλιαράτες της Αλβανίας.
Ο Γεώργιος Μαντζίνης του Φραγκίσκου ήταν ένας από τους εκατοντάδες Ευβοιώτες στρατιώτες που δεν επέστρεψαν από το μέτωπο του 1940–1941.
Η ιστορία του, ωστόσο, δεν περιορίζεται στην πολεμική θυσία και στην αναζήτηση του τάφου του.
Χάρη σε νεότερες πληροφορίες που μας παραχώρησε η απόγονός του, κυρία Μαρία Μαντζίνη, γνωρίζουμε πλέον περισσότερα για την οικογένεια που άφησε πίσω του και για τους απογόνους του που εξακολουθούν να ζουν στα Κάψαλα μέχρι σήμερα.
28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 – Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, η φασιστική Ιταλία απαιτεί την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της και την κατάληψη στρατηγικών θέσεων στην Ελλάδα.
Η απόρριψη του ιταλικού τελεσιγράφου οδηγεί στην έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου.
Χιλιάδες Έλληνες επιστρατεύονται και αναχωρούν για το μέτωπο.
Ανάμεσά τους βρίσκονται άνδρες από πόλεις και χωριά της Εύβοιας, οι οποίοι εγκαταλείπουν την καθημερινή τους ζωή, τις οικογένειες και τις εργασίες τους για να υπηρετήσουν στον ελληνικό στρατό.
Από τη νότια Εύβοια, ανάμεσα στους στρατιώτες που δεν θα επιστρέψουν, βρίσκεται και ο Γεώργιος Μαντζίνης.
Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΝΤΖΙΝΗΣ ΤΟΥ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ
Ο Γεώργιος Μαντζίνης καταγόταν από τα Κάψαλα, τον οικισμό κοντά στα Στύρα που σήμερα ανήκει στον Δήμο Καρύστου.
Το όνομά του καταγράφεται στην ιστορική έρευνα του Αγαθοκλή Παναγούλια για τους Ευβοιώτες που έχασαν τη ζωή τους κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο.
Η δημοσιευμένη καταγραφή διασώζει τρία βασικά στοιχεία:
- Το ονοματεπώνυμό του, Γεώργιος Μαντζίνης.
- Το πατρώνυμό του, Φραγκίσκος.
- Τον τόπο καταγωγής του, Κάψαλα Ευβοίας.
Η έρευνα περιλαμβάνει επίσης φωτογραφία του.
Μέχρι σήμερα δεν είχαμε στη διάθεσή μας επαρκείς πρόσθετες πληροφορίες για την ηλικία και την οικογενειακή του κατάσταση.
Αυτή η εικόνα συμπληρώνεται πλέον με τη μαρτυρία της κυρίας Μαρίας Μαντζίνη, απογόνου του πεσόντος στρατιώτη.
ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ 28 ΕΤΩΝ – Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μας παραχώρησε η κυρία Μαρία Μαντζίνη, ο Γεώργιος Μαντζίνης ήταν μόλις 28 ετών όταν έχασε τη ζωή του στον πόλεμο.
Είχε αφήσει πίσω του την οικογένειά του και δύο μικρά παιδιά:
Τον Νικόλα Μαντζίνη, ο οποίος, σύμφωνα με την οικογενειακή μαρτυρία, πέθανε σε ηλικία περίπου τριών ετών.
Τον Κωνσταντίνο Μαντζίνη, ο οποίος βρίσκεται σήμερα εν ζωή, σε ηλικία 89 ετών.
Ο Κωνσταντίνος Μαντζίνης είναι ο παππούς της κυρίας Μαρίας Μαντζίνη και εξακολουθεί να ζει στα Κάψαλα, στον τόπο καταγωγής του πατέρα του.
Εκεί μεγάλωσε, δημιούργησε τη δική του οικογένεια και απέκτησε απογόνους.
Σήμερα έχει εγγόνια και δισέγγονα.
Η ιστορία αυτή αποκτά ιδιαίτερη ανθρώπινη σημασία όταν αναλογιστούμε τις ηλικίες.
Ο Γεώργιος Μαντζίνης έχασε τη ζωή του μόλις στα 28 του χρόνια. Ο γιος του, Κωνσταντίνος, έφτασε τα 89 και εξακολουθεί να ζει στον τόπο από τον οποίο ο πατέρας του αναχώρησε για τον πόλεμο.
Ο πατέρας δεν πρόλαβε να δει τα παιδιά του να μεγαλώνουν.
Δεν γνώρισε τα εγγόνια και τις επόμενες γενιές της οικογένειάς του.
Η οικογένειά του, όμως, συνέχισε την πορεία της και η μνήμη του διατηρήθηκε ζωντανή μέσα από τους απογόνους του.
Πρόκειται για μια πτυχή της ιστορίας που δεν αποτυπώνεται στις στρατιωτικές καταστάσεις των πεσόντων, αλλά διασώζεται μέσα από τις οικογενειακές αφηγήσεις.
ΟΙ ΕΥΒΟΙΩΤΕΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ
Ο ιστορικός ερευνητής Αγαθοκλής Παναγούλιας πραγματοποίησε πολυετή έρευνα για τους πεσόντες του πολέμου του 1940–1941.
Σύμφωνα με τη δημοσιευμένη καταγραφή του, εντόπισε στοιχεία για 302 πεσόντες από τον Νομό Ευβοίας, μεταξύ των οποίων 12 αξιωματικούς και 290 οπλίτες.
Πολλοί έχασαν τη ζωή τους στις επιχειρήσεις που διεξήχθησαν από την περιοχή του Τεπελενίου μέχρι τα υψώματα της Κλεισούρας.
Άλλοι τραυματίστηκαν και πέθαναν αργότερα σε στρατιωτικά νοσοκομεία και πρόχειρους υγειονομικούς σχηματισμούς.
Αρκετοί τάφηκαν κοντά στα πεδία των μαχών, ενώ για πολλούς η ακριβής θέση της ταφής παρέμεινε άγνωστη επί δεκαετίες.
Ο Γεώργιος Μαντζίνης ήταν ένας από τους στρατιώτες των οποίων τα στοιχεία διασώθηκαν μέσα από την ιστορική αυτή έρευνα.
2001 – Ο ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΑΦΟΥ ΣΤΟΥΣ ΒΟΥΛΙΑΡΑΤΕΣ
Περίπου εξήντα χρόνια μετά τον πόλεμο, η προσπάθεια αναζήτησης των τάφων των Ελλήνων στρατιωτών εξακολουθούσε.
Ο Αγαθοκλής Παναγούλιας, ερευνώντας τους χώρους ταφής στην Αλβανία, κατόρθωσε το 2001 να εντοπίσει στους Βουλιαράτες της περιοχής Αργυροκάστρου τους αναγνωρισμένους τάφους τριών Ευβοιωτών πεσόντων.
Ανάμεσά τους ήταν και ο Γεώργιος Μαντζίνης από τα Κάψαλα.
Ο ερευνητής αναφέρει ότι ενημέρωσε τους συγγενείς των πεσόντων για τα αποτελέσματα της έρευνάς του.
Για τους ανθρώπους που είχαν χάσει δικούς τους στον πόλεμο, η αναζήτηση των τάφων αποτελούσε μια εκκρεμότητα που συχνά μεταφερόταν από γενιά σε γενιά.
Ο εντοπισμός ενός αναγνωρισμένου τάφου μπορούσε να δώσει μια συγκεκριμένη απάντηση στο ερώτημα πού βρισκόταν ο τόπος ανάπαυσης ενός στρατιώτη.
Στην περίπτωση του Γεωργίου Μαντζίνη, η ιστορική έρευνα συνέδεσε το όνομά του με έναν συγκεκριμένο τόπο ταφής, μακριά από τα Κάψαλα όπου είχε αφήσει την οικογένειά του.
ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΒΟΥΛΙΑΡΑΤΩΝ
Οι Βουλιαράτες βρίσκονται στη νότια Αλβανία, στην περιοχή του Αργυροκάστρου, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Εκεί δημιουργήθηκε στρατιωτικό κοιμητήριο για Έλληνες πεσόντες του πολέμου του 1940–1941.
Η προσπάθεια εντοπισμού, αναγνώρισης και αξιοπρεπούς ταφής των Ελλήνων στρατιωτών αποτέλεσε επί πολλά χρόνια αντικείμενο ιστορικής έρευνας, οικογενειακών αναζητήσεων και διακρατικών συνεννοήσεων.
Με τη συμφωνία Ελλάδας και Αλβανίας, που κυρώθηκε στην Ελλάδα με τον Ν. 3782/2009, θεσπίστηκε πλαίσιο για την αναζήτηση, την ταυτοποίηση και τον ενταφιασμό των πεσόντων σε στρατιωτικά κοιμητήρια.
Οι Βουλιαράτες και η Κλεισούρα αποτέλεσαν τους δύο βασικούς χώρους αυτής της προσπάθειας.
ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗ ΜΝΗΜΗ
Η έρευνα του Αγαθοκλή Παναγούλια παρουσιάζει και ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον φωτογραφικό τεκμήριο.
Στη δημοσίευσή του για τους πεσόντες της Εύβοιας, στις 12 Οκτωβρίου 2013, περιλαμβάνεται φωτογραφία με τη λεζάντα:
«Στρ. Μαντζίνης Γεώργιος – Κάψαλα Ευβοίας».
Έτσι, δίπλα στο όνομα του πεσόντος διασώζεται και η εικόνα του.
Η φωτογραφία είναι ένα σημαντικό στοιχείο για την ιστορική μνήμη του τόπου μας, καθώς μας επιτρέπει να γνωρίσουμε το πρόσωπο ενός ανθρώπου που έφυγε από τη νότια Εύβοια για να υπηρετήσει στον πόλεμο και δεν επέστρεψε.
Σήμερα, χάρη στη μαρτυρία της οικογένειάς του, μπορούμε να συνδέσουμε αυτή τη φωτογραφία με μια ολόκληρη οικογενειακή ιστορία.
ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΨΑΛΑ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ – ΚΑΙ ΠΙΣΩ ΣΤΙΣ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ
Τα Κάψαλα αποτελούν έναν από τους οικισμούς της περιοχής των Στύρων.
Η ιστορία του Γεωργίου Μαντζίνη συνδέει αυτό το χωριό με τα γεγονότα του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από την Εύβοια.
Παράλληλα, φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πλευρά της ιστορίας του 1940.
Ο πόλεμος δεν τελείωσε για όλες τις οικογένειες με την παύση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Για πολλές από αυτές ακολούθησαν δεκαετίες αναζητήσεων, μέχρι να προσδιοριστεί πού είχαν ταφεί οι άνθρωποί τους.
Άλλες οικογένειες μεγάλωσαν παιδιά χωρίς τους πατέρες τους, διατηρώντας τη μνήμη τους μέσα από φωτογραφίες, αφηγήσεις και λιγοστά προσωπικά αντικείμενα.
Στην περίπτωση του Γεωργίου Μαντζίνη, η οικογενειακή συνέχεια συνδέεται ακόμη και σήμερα με τον ίδιο τόπο.
Ο γιος του, Κωνσταντίνος, εξακολουθεί να ζει στα Κάψαλα.
Και οι νεότερες γενιές της οικογένειας διατηρούν τη γνώση και τη μνήμη του ανθρώπου που χάθηκε τόσο νέος στον πόλεμο.
Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΚΑΡΥΣΤΟΥ
Στη σειρά των ιστορικών μας αφιερωμάτων γνωρίσαμε ανθρώπους της Αντίστασης, μυστικές θαλάσσιες επιχειρήσεις, περιστατικά της Κατοχής και γεγονότα που σημάδεψαν την καθημερινή ζωή των κατοίκων.
Η ιστορία του Γεωργίου Μαντζίνη μάς επιστρέφει στην αρχή αυτής της περιόδου: στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940–1941.
Μας υπενθυμίζει ότι πίσω από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, τους αριθμούς των πεσόντων και τις μεγάλες ιστορικές ημερομηνίες βρίσκονται άνθρωποι με συγκεκριμένο όνομα, οικογένεια και τόπο καταγωγής.
Ο Γεώργιος Μαντζίνης του Φραγκίσκου ήταν ένας από αυτούς.
Ένας 28χρονος άνθρωπος από τα Κάψαλα Στύρων, που άφησε πίσω του δύο μικρά παιδιά και δεν επέστρεψε ποτέ.
Ο τάφος του εντοπίστηκε περίπου εξήντα χρόνια αργότερα.
Η οικογένειά του, όμως, συνέχισε να ζει και να μεγαλώνει στον τόπο του.
Και σήμερα, ογδόντα πέντε χρόνια μετά τον πόλεμο, η ιστορία του εξακολουθεί να μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.
ΕΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΜΑΡΙΑ ΜΑΝΤΖΙΝΗ
Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την κυρία Μαρία Μαντζίνη, απόγονο του Γεωργίου Μαντζίνη, για την επικοινωνία της με την ομάδα μας και για τις πολύτιμες πληροφορίες που μοιράστηκε μαζί μας.
Η μαρτυρία της συμπληρώνει σημαντικά κενά της μέχρι σήμερα διαθέσιμης βιογραφικής καταγραφής, προσφέροντας πληροφορίες για:
- Την ηλικία των 28 ετών στην οποία έχασε τη ζωή του.
- Τους δύο γιους που άφησε πίσω του, Νικόλα και Κωνσταντίνο.
- Τον θάνατο του Νικόλα σε ηλικία περίπου τριών ετών.
- Τον Κωνσταντίνο Μαντζίνη, ο οποίος είναι σήμερα 89 ετών και εξακολουθεί να ζει στα Κάψαλα.
- Τη συνέχεια της οικογένειας, με εγγόνια και δισέγγονα.
Η συμβολή της αποτελεί ένα πολύτιμο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι οικογενειακές μαρτυρίες μπορούν να εμπλουτίσουν την ιστορική γνώση.
Καλούμε και άλλες οικογένειες του Δήμου Καρύστου που διατηρούν φωτογραφίες, επιστολές, έγγραφα ή προφορικές μαρτυρίες από τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και την Κατοχή να επικοινωνήσουν μαζί μας.
Γιατί η ιστορία του τόπου μας δεν βρίσκεται μόνο στα αρχεία και στα βιβλία. Ζει και μέσα στις μνήμες των οικογενειών μας.
ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
- Αγαθοκλής Παναγούλιας, «Μνήμη πεσόντων 1940–41 από το Ν. Ευβοίας», 12 Οκτωβρίου 2013. Περιλαμβάνει ονομαστική αναφορά στον Γεώργιο Μαντζίνη, καταγραφή του εντοπισμού του τάφου και φωτογραφία του.
- Αγαθοκλής Παναγούλιας, Όσοι δε γύρισαν από το μέτωπο, Αθήνα, 2002, βιβλιογραφική πηγή της δημοσιευμένης έρευνας.
- Γενικό Επιτελείο Στρατού, Αγώνες και νεκροί 1940–1945, όπως αναφέρεται στη βιβλιογραφία του Παναγούλια.
- Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, «Απάντηση σε κοινοβουλευτική ερώτηση για τον ενταφιασμό πεσόντων κατά τον πόλεμο του ’40», 20 Νοεμβρίου 2014.
- Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), διοικητικές μεταβολές οικισμού Καψάλων, για την επιβεβαίωση της ένταξής του στον σημερινό Δήμο Καρύστου.
- Μαρία Μαντζίνη, απόγονος του Γεωργίου Μαντζίνη, προσωπική επικοινωνία και οικογενειακή μαρτυρία, 27 Οκτωβρίου 2026. Πληροφορίες για την ηλικία του πεσόντος, τα δύο παιδιά του και τη συνέχεια της οικογένειάς του στα Κάψαλα. Τα συγκεκριμένα βιογραφικά στοιχεία βασίζονται στην οικογενειακή μαρτυρία και δεν έχουν ακόμη διασταυρωθεί ανεξάρτητα με ληξιαρχικά ή στρατιωτικά αρχεία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου