Μια εξαιρετική παράσταση "ΕΧΘΡΟΙ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ" του Αρκά στην θεατρική σκηνή Καρύστου!

Η ομάδα του Λυκείου μας έδωσε πολλαπλά  μηνύματα μέσα από το έργο του Αρκά ΕΧΘΡΟΙ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ, που ανέβηκε στον φιλόξενο και καλαίσθητο χώρο της θεατρικής μας σκηνής.

Οι νεαροί μας ερασιτέχνες ηθοποιοί, μας παρουσίασαν μια πραγματικά έξυπνη παράσταση που κράτησε το ενδιαφέρον των θεατών μέχρι και το τελευταίο λεπτό.

Την παράσταση προλόγησε ο Δήμαρχος Λευτέρης Ραβιόλος δίνοντας τα εύσημα στην σκηνοθέτιδα του θεατρικού Καρύστου Πετρούλα Ματζουκίδα , η οποία με την σειρά της τον ευχαρίστησε για την στήριξη και αυτής της ομάδας, όπως και για τις άλλες που τις παραστάσεις τους θα τις παρακολουθήσουμε εν καιρώ.

 Τα παιδιά της τρίτης Λυκείου ξεκινούν ένα μεγάλο ταξίδι ζωής γεμάτο εμπειρίες στον κόσμο των ενηλίκων αλλά είναι σίγουρο ότι αυτές οι όμορφες αναμνήσεις  από τις εμπειρίες που έζησαν τόσα χρόνια παρέα στο θεατρικό , θα τους συντροφεύουν για πάντα. 

Ο Ισίδωρος Παπαλυμπέρης υποψήφιος βουλευτής Ευβοίας με το Μέρα25 -Συμμαχία για τη Ρήξη.

 

Ο συμπατριώτης μας Ισίδωρος Παπαλυμπέρης πιστός στα πιστεύω του συνεχίζει να συμμετέχει ενεργά στα κοινά .  Η υποψηφιότητα του μας δίνει ένα ακόμα βήμα στα κέντρα εξουσίας για τα τόσο σοβαρά θέματα που αντιμετωπίζουμε και βρίσκουμε πόρτες κλειστές χρόνια τώρα.

ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΜΑΣΤΕ - ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ - ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ..Δεν αφήνουμε σε άλλους τις αποφάσεις που μας αφορούν και ορίζουν την ζωή μας.

Ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλή δύναμη!

https://mera25.gr/ Στον ιστότοπο μπορείτε να ενημερωθείτε για τις θέσεις και τα προγράμματα του Μέρα 25 -Συμμαχία για την Ρήξη.

Η ανακοίνωση του Ι.Παπαλημέρη στην σελίδα του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Η προσπάθεια συνεργασίας στους κόλπους της Αριστεράς γεννά ελπίδα κοινωνικής και αγωνιστικής ανάτασης. Σας καλώ να μας στηρίξετε.
Γιατί ΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ!!!

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ.

O Iσίδωρος Παπαλυμπέρης γεννήθηκε το 1973 στην Κάρυστο Ευβοίας όπου και τελείωσε το σχολείο.

Σπούδασε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης, απ΄όπου και αποφοίτησε το 1996. Στη συνέχεια εργάστηκε στον τομέα της πληροφορικής στην Αθήνα και το 2001 επαναπατρίστηκε και δραστηριοποιείται ως ελεύθερος επαγγελματίας. Ασχολείται χρόνια με συλλόγους και επαγγελματικούς φορείς της περιοχής και έχει διατελέσει μέλος των Δ.Σ. Αυτών. Υπήρξε μέλος του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Καρύστου για 8 χρόνια και το 2015 ήταν ο επικεφαλής της Δημοτικής παράταξης “Αλλιώς” που συμμετείχε στις δημοτικές εκλογές. Είναι παντρεμένος και πατέρας τριών παιδιών.

Πολιτιστικό διήμερο στην Κάρυστο! Μουσική-θέατρο!

Ένα πολιτιστικό διήμερο περιμένει κατοίκους και επισκέπτες στην Κάρυστο! 

Ξεκινάμε με την συναυλία των Καλλιτεχνικών Οριζόντων στο Γιοκάλειο στις 8 με ένα μοναδικό αφιέρωμα σε αγαπημένα ελληνικά ροκ και έντεχνα τραγούδια. Η επιλογή θα σας ενθουσιάσει και θα περάσετε καταπληκτικά με το σχήμα που αποτελείται από την Τίνα Ζαντιώτη στο τραγούδι, τον Γιάννη Πρεβενιό στην κιθάρα, τον Δημήτρη Φαρφαρά στα κρουστά και την Κωσταντίνα Κολόμπαρη στο πιάνο. 

Η θεατρική πρόταση έρχεται από την ομάδα του Λυκείου  του θεατρικού τμήματος των Ανεμοπυλών με την πρωτότυπη παράσταση ΕΧΘΡΟΙ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ του Αρκά σε σκηνοθεσία της Πετρούλας Ματζουκίδου, στην στέγη του θεατρικού που βρίσκεται ακριβώς πίσω από το Πρώτο Δημοτικό Σχολείο! (Γεραιστού 100) στις 9 το βράδυ!

Η παράσταση θα επαναληφθεί και την Κυριακή, επομένως ...μην αγχώνεστε!

Καλή διασκέδαση με στιγμές πολιτισμού που όλοι χρειαζόμαστε!

Ο Τόμυ που δεν ήταν ελέφαντας.(παραμύθι)

 

Μια φορά και έναν καιρό, σε έναν μικρό ζωολογικό κήπο ζούσαν η Τάμυ και ο Τόμυ.

Η Τάμυ ήταν μια μικρή χαριτωμένη μαιμουδίτσα με μακριά στριφογυριστή ουρά και η καφετιά της γούνα είχε κάτι γκρι γραμμές λες και είχε κάνει μες. Τα μαύρα της ματάκια λαμπύριζαν από την πονηριά και το μυαλουδάκι της έκανε συνέχεια σχέδια για ζαβολιές και πειράγματα.

Τα περισσότερα πειράγματα τα δεχόταν ο Τόμυ, ένας καλόβολος γορίλας που παρά τον όγκο του, δεν ενοχλούσε κανένα ζωάκι και πάντα προσπαθούσε να αποκρούσει τα πειράγματα της Τάμυ χωρίς να την πληγώσει.

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ήταν η ατραξιόν του ζωολογικού κήπου αυτό το αταίριαστο ζευγάρι που έκανε βόλτες ανάμεσα στα δέντρα, σκαρφάλωνε στα γερά κλαριά και γρύλιζε χαρούμενα από μακριά στους επισκέπτες, ιδιαίτερα στα πιτσιρίκια που τους χαιρετούσαν πίσω από τον φράκτη και πιο πίσω, από το χοντρό μεγάλο τζάμι που ξεχώριζε τα ζώα από τους ανθρώπους.

Ο κήπος ήταν παλιός και οι εγκαταστάσεις του χρειαζόντουσαν επιδιόρθωση αλλά τα έσοδα είχαν πέσει , πρώτα με την κρίση και μετά με τις καραντίνες. Τα έσοδα έφταναν ίσια ίσια για την τροφή τους, τα φάρμακα τους και τους μισθούς του προσωπικού..Ποιος θα έδινε προτεραιότητα στα σύρματα που είχαν χαλαρώσει και μια τρυπούλα είχε ήδη ανοιχτεί εκεί στην άκρη που ήταν το αγαπημένο δέντρο της Τάμυ?

Ποιος άλλος εκτός από την Τάμυ , που από την στιγμή που την εντόπισε άρχισε να τραβά τα σύρματα με όλη της την δύναμη και μάλιστα ζήτησε την βοήθεια του Τόμυ. Αυτός δεν ήθελε μπλεξίματα και της γύρισε την πλάτη, αλλά πες πες την βαρέθηκε και της έκανε το χατήρι. Έτσι τώρα, έχασκε εκεί στην άκρη μια μεγάλη τρύπα που χωρούσε άνετα η Τάμυ και αν το ήθελε ο Τόμυ, θα μπορούσε να την μεγαλώσει τόσο, όσο να μπορέσει να χωρέσει και αυτός.

Η Τάμυ άρχισε να κάνει όνειρα για να αποδράσει και να πάει να γνωρίσει τον μεγάλο κόσμο. Ονειρευόταν περιπέτειες, συγκινήσεις, μεγάλους δρόμους με μεγάλες προκλήσεις. Ο Τάμυ πάλι, της έλεγε ότι δύο ζώα στους δρόμους των ανθρώπων το μόνο που θα είχαν ,θα ήταν πείνα, πόνος και απελπησία, αλλά του κάκου την συμβούλευε. Η Τάμυ ήταν αποφασισμένη και εκείνος που πάντα την προστάτευε , με βαριά καρδιά, τράβηξε το τελευταίο σύρμα και πέρασε τον φράκτη προς την μεγάλη πρόκληση.

"Μην ανησυχείς! Θα γυρίσουμε! Απλά να πάμε να δούμε την πόλη! Να δούμε τους ανθρώπους χωρίς φράκτες και τζάμια, να τους μιλήσουμε και να γίνουμε φίλοι! συνέχιζε τον ατέλειωτο της μονόλογο η Τάμυ.

Πήραν τον σκοτεινό δρόμο και ακολούθησαν τους φανοστάτες ενώ από μακριά τα φώτα της πόλης όλο και πλησίαζαν. Μέχρι την αυγή είχαν μπει κιόλας στα περίχωρα και η Τάμυ έτρεμε από τον ενθουσιασμό της ενώ ο Τόμυ γινόταν όλο και πιο σκεπτικός και φοβισμένος.

Θα ήταν κιόλας 8 το πρωί όταν συνάντησαν τον πρώτο άνθρωπο που έτυχε εκείνη την ώρα να πηγαίνει στο χωράφι του. "Μα τι βλέπω!!"  έκανε έκπληκτος εκείνος! Μια μαιμού και έναν...." κόμπιασε για λίγο, δεν έβρισκε το όνομα..και τότε πετάχτηκε η Τάμυ και συμπλήρωσε, "έναν ελέφαντα!"

"Μα ναι! ΄Έναν ελέφαντα!" επανέλαβε ο άνθρωπος. Η Τάμυ γελούσε τόσο πολύ που κυλήστηκε στο μαλακό χορτάρι ενώ ο Τόμυ γρύλισε ενοχλημένος, "Δεν είμαι ελέφαντας! Είναι γορίλας!"

"Μα τι λες! Είσαι ελέφαντας!Το είπε η μαιμού!' Είπε ο άνθρωπος και μπήκε στο αυτοκίνητο του να πάει να διαδόσει το νέο, ότι μια μαιμού και ένας ελέφαντας θα έμπαιναν σε λίγο στην πόλη.

Ο Τόμυ ήθελε να γυρίσει πίσω, στην ασφάλεια και στην βολή του. Ήθελε να πάει εκεί που όλοι ήξεραν ότι ήταν γορίλας και κανείς δεν πίστευε την ζαβολιάρα μαιμού,αλλά η Τάμυ όλο έτρεχε και πηδούσε σε όποιο δέντρο έβρισκε και του πέταγε διάφορα στο κεφάλι, την μια για τα φάει και την άλλη για να την κυνηγήσει στο δρόμο θυμωμένος, σε ένα κυνηγητό που τους έφερνε όλο και πιο κοντά στην πόλη.

Και πράγματι, τα σπίτια πύκνωναν, τα αυτοκίνητα στους δρόμους έτρεχαν, και ο θόρυβος γινόταν όλο και πιο ενοχλητικός για τα αμάθητα αυτιά τους. Η άσφαλτος έκαιγε γιατί ήταν καλοκαίρι, η δίψα τους μεγάλωνε και η ανάγκη για νερό έγινε στο τέλος επιτακτική.

Ευτυχώς για αυτούς, βρέθηκαν μπροστά σε ένα μεγάλο σπίτι με δέντρα και γκαζόν ενώ οι ψεκαστήρες πετούσαν νερό γύρω γύρω. ' ΑΑΑ!Τι ωραία που είναι! Είδες που ανησυχούσες άδικα?' "Δεν ανησυχώ άδικα! Εσύ δεν έχεις μυαλό στο κεφάλι σου και κάνεις τρέλες! Εγώ θα γυρίσω πίσω και κάνε ότι νομίζεις!" της είπε αποκαρδιωμένος ο Τόμυ και ΄ξάπλωσε να ξεκουραστεί.

Δεν είχε προλάβει να κλείσει τα μάτια όταν πρόσεξε παρέες παρέες ανθρώπων να πλησιάζουν δισταχτικά προς το μέρος τους και να τους δείχνουν. Ο Τόμυ αναστατώθηκε, φοβήθηκε, ένιωσε τον κίνδυνο να πλησιάζει και ανασηκώθηκε έτοιμος να αρχίσει να τρέχει..

¨Κοιτάξτε τον ελέφαντα πόσο μεγάλος είναι!΄ακούστηκε η φωνή του άντρα που είχαν συναντήσει στο χωράφι έξω από την πόλη! 

"Δεν είμαι ελέφαντας! Είμαι γορίλας!" διαμαρτυρήθηκε ο Τόμυ έτοιμος να βάλει τα κλάμματα.

"Είναι ελέφαντας! Ένας μεγάλος ελέφαντας με κομμένη  προβοσκίδα!" Ξεφώνησε η Τάμυ και έτρεξε κοντά στους ανθρώπους για να κάνει τα κόλπα της και να τους εντυπωσιάσει με την εξυπνάδα της. Μόλις έφτασε σε απόσταση αναπνοής μια μεγάλη θηλιά πετάχτηκε από το πουθενά και ένιωσε ένα λουρί να της σφίγγει τον λαιμό. Σάστισε και ούρλιαξε από το τρόμο, ενώ η πίεση της θηλιάς την οδηγούσε σε ένα μεγάλο άσπρο φορτηγάκι με την πίσω πόρτα να χάσκει ανοιχτή για να την υποδεχτεί.

Οι άνθρωποι πλησίαζαν αργά αλλά σταθερά τον Τόμυ που τώρα πια είχε καταλάβει το τι τον περίμενε και σε πλήρη ετοιμότητα όρθωσε το ανάστημα του, έσφιξε τις γροθιές του και αφού φώναξε δυνατά, "ΔΕΝ ΕΊΜΑΙ ΕΛΕΦΑΝΤΑΣ" άρχισε να τρέχει όχι προς τους ανθρώπους, αλλά ούτε και προς τον ζωολογικό κήπο, αλλά προς τις πλαγιές του βουνού έξω από την πόλη.

Έτρεχε , έτρεχε και ο δρόμος έτρεμε κάτω από το βάρος του. Σε κάθε διασκελισμό φώναζε μέσα του όλο και πιο δυνατά, "Είμαι γορίλας" και σε κάθε επανάλληψη μεγάλωνε και η αυτοπεποίθηση του και σε κάθε δρασκελιά  οι ματιές των αθρώπων γινόντουσαν όλο και πιο φοβισμένες που τώρα πια φώναζαν, "Πιάστε στον γορίλα!"

Αλλά μάταια! Ο Τόμυ ήταν ήδη μακριά και η σκιά του χάθηκε ανάμεσα στα ψηλά δέντρα που οι άνθρωποι δεν τόλμησαν να πλησιάσουν.

Η Τάμυ έκλαιγε ενώ ταραζόταν μέσα στο φορτηγάκι που την οδήγησε πίσω στον ζωολογικό κήπο .  Όταν την ελευθέρωσαν με κατεβασμένη την ουρά πήγε και κουλουριάστηκε στο αγαπημένο δέντρο του Τόμυ και έκλαψε πικρά για όσα του είχε κάνει και για το πόσο λάθος είχε κάνει να νομίζει ότι θα μπορούσε να ξεγελάσει τους ανθρώπους..αυτή ..μια απλή μαιμού...

Ανοιξιάτικη Αιμοδοσία της Αδελφότητας Καρυστίων 8 και 9 Απριλίου στο 2ο Δημοτικό Σχολείο!

 Στις 08 και 09/04/2023 δίνουμε όλοι R/V στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Καρύστου όπου θα πραγματοποιηθεί η Ανοιξιάτικη Αιμοδοσία της Αδελφότητας Καρυστίων και από ώρα 08.30 έως 13.30. Όλοι μας ξέρουμε ότι με το να προσφέρουμε αίμα δινουμε ζωή σε κάποιον συνάνθρωπο μας και κάνουμε καλό και στην υγεία μας

Ας είμαστε όλοι εκει

Δεν ξεχνάμε το ΑΜΚΑ και την ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ.

Μια χρήσιμη και εκπαιδευτική δράση καθαρισμού στην δυτική παραλία.

η φωτό από το μπλουζάκι που μας μοίρασαν!

 Σήμερα το πρωί είχα την χαρά να συμμετάσχω σε μια περιβαλλοντική δράση στην δυτική παραλία, η οποία ήταν μια σύμπραξη των KARYSTEA NATURAL COSMETCS  και της περιβαλλοντικής οργάνωσης LOVEMYEARTH by ANAMASTORE.

Τα οφέλη μιας τέτοιας δράσης είναι πολύπλευρη. Ο καθαρισμός του χώρου είναι έτσι και αλλιώς αναγκαίος , αλλά πόσο μεγαλύτερο όφελος όμως είναι η βιωματική εκπαίδευση των μικρών παιδιών που μαθαίνουν από μια τόσο τρυφερή ηλικία την σημασία της συμμετοχής, του εθελοντισμού και της ευαισθητοποίησης τους σε σχέση με το περιβάλλον?

Πόσο ανεκτίμητες αναμνήσεις η ώρα με τους φίλους τους και τους γονείς τους?

Τι ωραίο και σημαντικό παράδειγμα των γονέων που έτσι και αλλιώς στα παιδικά μάτια τους είναι πάντα οι ήρωες τους?

Ο ρόλος του γονέα είναι αντικατάστατος και το παράδειγμα του, το πιο σημαντικό από όλα τα μαθήματα σε οποιοδήποτε σχολείο.

Και τι όμορφο που είναι να ακούγεται η πόλη μας για τέτοιες δράσεις!

Το παράδειγμα όμως για να έχουμε όλοι μας μια μικρή συμμετοχή δεν έρχεται μόνο από ένα μέρος. Χτες, μια υπερήληκη κυρία με την βοήθεια του Π, καθάριζε παρτέρια στο μικρό της δρόμο και φύτευε όμορφα λουλούδια. Ένας γείτονας άσπριζε με ασβέστη το πεζοδρόμιο του. Ας έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά σε κάθε καλό και ας αναγνωρίζουμε την αξία του για την κοινή μας ζωή.

Στο τέλος μας μοίρασαν αντισημπτικά χορηγία των Karystea natural cosmetics και τα νερά ήταν χορηγία του Γαλαξία.

Καλή βδομάδα!

Γυναίκα και εκλογές.

 

Η προεκλογική περίοδος άρχισε και οι υποψήφιοι έχουν αρχίσει να κάνουν τις προτάσεις τους και να ξεδιπλώνουν τα προγράμματα τους και τους στόχους τους. 

Οι υποψήφιοι σύμβουλοι κάνουν και αυτοί την παρουσία τους και δηλώνουν το στίγμα τους για την συμμετοχή τους στα κοινά.

Το μεγαλύτερο λάθος που θα μπορούσαμε να κάνουμε μια τέτοια περίοδο είναι να πιστεύει ο κάθε κάτοικος σε μικρότερο η μεγαλύτερο μέρος, ότι , αυτό που συμβαίνει σε τοπικό επίπεδο, είναι κάτι ξεχωριστό και μοναδικό, ξέχωρο και διακριτό από ότι συμβαίνει στην υπόλοιπη Ελληνική κοινωνία.

Ο νόμος ορίζει ένα ποσοστό του τουλάχιστον 40% γυναικών στο ψηφοδέλτιο, και εδώ ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε, την ακόμα σε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του πληθυσμό νοοτροπία ,που είναι ένα εκρηκτικό μίγμα , πατριαρχίας  και σεξισμού. Το οποίο κατά μια διαστρεβλωμένη μετάφραση, δικαιολογείται σαν "ηθική".

Και έρχεται η κάθε γυναίκα που σκέφτεται να δηλώσει παρόν στα κοινά, να εξεταστεί όχι για την εργατικότητα η τις ιδέες της, όχι για την δυναμικότητα η την τόλμη της , ούτε για τα αντικειμενικά της προσόντα που θα την έκαναν οφέλιμη στην κοινωνία,. Κυρίως, έρχεται  να αντιμετωπίσει την αμείληκτη κριτική για το πόσο η προσωπικότητα της συνάδει με τα ξεπερασμένα δεδομένα του πάρα πάνω μίγματος.

Οι επιθέσεις που θα δεχτούν οι γυναίκες, είναι διαφορετικές από εκείνες που δέχονται οι άνδρες. Εστιάζουν στον κατά πόσο "συμμορφώνεται" με τον έναν η τον άλλον τρόπο, και πρέπει να έχει μια πανοπλία από ατσάλι για να μην περάσουν τα φαρμακερά βέλη.

Όμως αν η κοινωνία μας είχε απαλλαγεί από τα πατριαρχικά της πρότυπα και οι άνδρες δεν αισθανόντουσαν μια απειλή σε κάθε γυναικεία παρουσία ,δεν θα τολμούσαν ποτέ να επιτεθούν με σεξιστικούς όρους  σε ότι θεωρούν δικό τους πεδίο.

Η ανάγκη του νόμου κλείνει στόματα, αλλά με την παραμικρή ευκαιρία, γίνονται επιθέσεις στο φύλο τους που πληγώνουν την γυναικεία  προσωπικότητα , την τιμή και την υπόληψη τους με έναν πολύ ύπουλο τρόπο.

Πριν λίγο καιρό είχαμε την γιορτή της γυναίκας, αλλά αν σκεφτούμε ότι σε κοντινές χώρες κορίτσια και γυναίκες δολοφονούντε μαζικά όπως στο ΙΡΑΝ και στο Αφγανιστάν όπου ζουν σε συνθήκες φυλάκισης, αν σκεφτούμε τις γυναικοκτονίες και τις διακρίσεις σε κάθε τομέα ακόμα και στις κοινωνίες της Δύσης, τότε δεν νομίζω ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια για καμία ανοχή σε οποιαδήποτε επίθεση σε οποιαδήποτε γυναίκα.

 Το χειρότερο στην δική μας, την Ελληνική, είναι ότι ξεγελιόμαστε από την επιφανειακή , εξ ανάγκης, αλλαγή της γενικά αποδεκτής συμπεριφοράς.

Μια πικρή ρητορική ερώτηση που βγαίνει αβίαστα είναι,το πως η κάθε γυναίκα που θα σκεφτόταν να συμμετέχει στα κοινά θα επηρεαστεί από ιστορίες όπου ο κάθε ένας τολμά να επιτίθεται στο φύλο τους ?

Οι γυναίκες πρώτες από όλες πρέπει να είναι ενωμένες και να μην δείχνουν καμιά επεικεία σε οποιαδήποτε τέτοια συμπεριφορά.

Καμιά επιείκεια  σε κάθε είδους εκφοβισμού από όπου και αν προέρχεται, σε όποιαν και αν απευθύνεται. Χωρίς να πρέπει το κάθε θύμα να εξηγεί η να δικαιολογεί το οτιδήποτε.  

Ο νόμος λέει, "τουλάχιστον 40%", εύχομαι και ελπίζω, να συμμετέχουν οι γυναίκες σε δημοτικές και εθνικές εκλογές, και με την συμμετοχή τους αν μη τι άλλο, να πολεμηθούν περισσότερο οι νοοτροπίες που μας πληγώνουν.

Άρθρο 11 – Ποσοστό υποψηφίων κατά φύλο στις εκλογές των εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης

1. Η περ. α της παρ. 3 του άρθρου 18 του ν. 3852/2010 (Α΄ 87), όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής : «3.α. Ο αριθμός των υποψήφιων δημοτικών συμβούλων από κάθε φύλο ανέρχεται τουλάχιστον στο 40% του συνολικού αριθμού των μελών του δημοτικού συμβουλίου.

Ο σωβινισμός είναι η αφοσίωση σε μια ομάδα στην οποία κάποιος ανήκει, ιδιαίτερα όταν αυτή η αφοσίωση προϋποθέτει μοχθηρία και μίσος εναντίον μιας αντίπαλης ομάδας.

σεξισμός: (από τις αγγλ. λ. sex= φύλο, sexy= ελκυστικός και τον όρο sexism). Η ιδέα ή η αντίληψη, ότι τα άτομα ενός φύλου είναι λιγότερο έξυπνα ή λιγότερο ικανά από αυτά του άλλου φύλου και ότι συγκεκριμένες εργασίες ή δραστηριότητες είναι κατάλληλες για τις γυναίκες, ενώ άλλες για τους άνδρες.

Πατριαρχία (από τα αρχαία ελληνικά: πατήρ και αρχή, δηλαδή εξουσία) ονομάζεται το κοινωνικό σύστημα στο οποίο οι άντρες κρατούν κατά κύριο λόγο την εξουσία και κυριαρχούν στην πολιτική, αποτελούν ηθικές και ιδεολογικές αυθεντίες και διαθέτουν κοινωνικά προνόμια ενώ συνήθως διαθέτουν τον έλεγχο της περιουσίας.