Παρασκευή 21 Απριλίου 2023

 Το Πάσχα τέλειωσε και αυτή η φωτογραφία είναι από την Μεγάλη Παρασκευή στον Γραμπιά.

Ένα παλιό σπίτι ανάμεσα στα νέα με την φύση τριγύρω να αναγεννάται όπως κάθε χρόνο αυτή την εποχή. Μια αναγέννηση μαζί με την Ανάσταση, μαζί με τις ελπίδες που γεννούν οι φόβοι για χίλια δυο θέματα που απασχολούν τον κόσμο.

Θα υπήρχε ελπίδα χωρίς την ανάγκη να καταπολεμηθεί ο φόβος? Ένα ερώτημα που γεννά πίστη, θρησκείες, πολιτικές και στάση ζωής. Η ισορροπία ανάμεσα στα δύο είναι που κάνει την διαφορά για την ψυχική μας υγεία και αυτή είναι που πρέπει να διαφυλάξουμε πάση θυσία.

Βλέπουμε παντού γύρω μας το πόσο εύθραυστη είναι αυτή η ισορροπία, η μάλλον καλύτερα, η οπτική μας είναι αυτή που καθορίζει το προς τα που γέρνει κάθε φορά.

Σαν σήμερα ξεκινούσε μια επταετή περιπέτεια για την πατρίδα μας με το πραξιπόπημα των συνταγματαρχών , και παρόλα αυτά, η ελαφρότητα που αντιμετωπίζουμε το δικαίωμα μας στην δημοκρατία είναι αξιοσημείωστη.

Δεν έχουμε συναίσθηση? Δεν έχουμε γνώση? Δεν μας ενδιαφέρει και έτσι και αλλιώς όποιος είναι περιχαρακομένος στα εντελώς προσωπικά του προβλήματα δεν τον νοιάζει αν έχουμε χούντα η δημοκρατία?

Δεν μπορώ να δώσω μια απάντηση. Αυτό που ξέρω σίγουρα είναι ότι όλα είναι θέμα πολιτικής και αυτή η αδιαφορία μας είναι τελικά που μας δημιουργεί πολλά από τα προσωπικά μας προβλήματα.

ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΡΥΣΤΟΥ

Ενημέρωση από την Βασιλική Βαρελά -σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ν.Κ. 

ΜΠΑΤΑΡΙΕΣ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΚΑΡΥΣΤΟΥ

Μπαταρίες λιθίου ( άμα πάρουν φωτιά δεν σβήνει.....) μέσα σε μεταλλικά κουτιά και όχι σε πυράντοχους οικίσκους από σκυρόδεμα πού προστατεύουν από την διάδοση τυχόν πυρκαγιάς !!

ΜΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΑΝΑΛΩΣΙΜΟΥΣ ΠΡΟΦΑΝΩΣ !!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΩΡΑ !!

Ο Δήμος Καρύστου μέσω πληρεξουσίου εξωτερικού δικηγόρου θα στείλει αίτηση αναθεώρησης της άδειας παραγωγής για μπαταρίες στη θέση ΜΑΛΛΙΑ ΔΕ ΣΤΥΡΕΩΝ προς την αμαρτωλή ΡΑΕ ......

Η αίτηση έχει ήδη συνταχθεί .

Επίσης θα προσφύγει στο ΣτΕ κατά της Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων για την άλλη χωροθέτηση μπαταριών στη θέση ΣΠΑΤΑ ΔΕ ΜΑΡΜΑΡΙΟΥ που υπέγραψε

" ελαφρά τη καρδία " ο Αντιπεριφερειάρχης Περιβάλλοντος κ.Κυρμανιδης !!

Νίκη ενάντια στην υπεράριθμη εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Καρυστία!

 

Βασιλική Βαρελά.

"ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΝΙΚΗ

Μια μεγάλη νίκη όλων αυτών που αγωνίζονται στην Καρυστία κόντρα στην αδράνεια και την απελπισία .

Με αισιοδοξία προχωράμε στην κατάργηση όλου του έργου της DMX που αφορά αιολικά στις θέσεις ΡΙΖΑ ,ΤΡΙΚΟΡΦΟ ,ΠΛΑΤΑΝΟΣ ,ΛΙΑΠΟΥΡΘΙ ,ΑΓΙΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ και ΑΓΙΟΙ ΤΑΞΙΑΡΧΕΣ Δήμου Καρύστου .

Προς το παρόν πετύχαμε την κατάργηση ολόκληρου του αιολικού σταθμού στη θέση ΔΙΣΤΡΑΤΑ , 3 ανεμογεννητριών στη θέση ΠΛΑΤΑΝΟΣ και μιας ανεμογεννήτριας στη θέση ΛΙΑΠΟΥΡΘΙ .

Προχωράμε στην προσφυγή ενώπιον του ΣτΕ ζητώντας ακύρωση της Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων για ολόκληρο το έργο που αν γίνει θα βάλει ένα ακόμη λιθαράκι στην υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος της Νότιας Καρυστίας

Η ΠΛΗΓΩΜΕΝΗ ΝΟΤΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΛΛΕΣ ΜΑΧΑΙΡΙΕΣ"

Η θεραπευτική δύναμη της καλοσύνης.

 

Χτες το πρωί πήγα στο Νοσοκομείο για μαστογραφία στο νέο ψηφιακό μαστογράφο.

Όλα πήγαιναν καλά μέχρι που ο κόσμος μαύρισε, και βρέθηκα ένα βήμα πριν την λυποθυμία. Απλά μου είχε πέσει η πίεση, τίποτα σοβαρό.

Η γιατρός ήταν πολύ γλυκειά, η νοσοκόμα που ήρθε αμέσως με βοήθησε να συνέλθω, και η άλλη γιατρός με ηρεμία και υπομονή μου εξήγησε τα επόμενα βήματα που περιλαμβάνει η εξέταση για την τελική διάγνωση.

Θέλω να πω ότι η συμπεριφορά τους με βοήθησε να συνέλθω πιο γρήγορα και να μην αισθάνομαι άσχημα που ενόχλησα , η καθυστέρησα την ροή της δουλειάς τους.

Φεύγοντας από το νοσοκομείο εκτός από την ανακούφιση του ότι μπορούμε να εξυπηρετηθούμε στον τόπο μας δωρεάν, ήμουν και συγκινημένη από την αντιμετώπιση τους.

Όλους τους ανθρώπους πρέπει να τους αντιμετωπίζουμε με καλοσύνη και σεβασμό, αλλά όταν πρόκειται για οποιοδήποτε θέμα που αφορά την υγεία μας, η συμπεριφορά παίζει έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο να νιώθεις άνθρωπος και όχι περιστατικό.

Αναμνήσεις από ένα παιδικό Πάσχα.

 

Ήταν ένα Πάσχα χειμωνιάτικο και βροχερό χωμένο κάπου στα 10 χρόνια της ζωής μου το 1972.

Το μικρό σπίτι ζεσταινόταν με την ανάσα της σόμπας πετρελαίου και η μαμά μας είχε βάλει για ύπνο από νωρίς .

Όμως τα μάτια μου δεν έκλειναν. Την έβλεπα να ετοιμάζεται για την εκκλησία και ήθελα να πάω μαζί της στα 12 Ευαγγέλια. « Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι την Γη κρεμάσας» «Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται ο των αγγέλων βασιλεύς».. Τριγύριζαν τα λόγια στο μυαλό μου και με όλη μου την ψυχή ήθελα να ψάλλω μαζί με τους ψάλτες , να δω τον Εσταυρωμένο στην σκοτεινή εκκλησία να δίνει την ευλογία του  και τα κεριά στα χέρια των πιστών να τρέμουν από την συγκίνηση της θλίψης για τα πάθη του Ιησού.

Η μαμά ήταν έτοιμη, κομψή και όμορφη με το όμορφο καινούργιο ταγιέρ και το ζεστό της πανωφόρι.

«Θέλω να έρθω και γω» της είπα παρακλητικά. «Κοιμήσου, κάνει κρύο, μπορεί και να χιονίσει» μου απάντησε και έφυγε βιαστικά για την εκκλησία.

Ο ύπνος όμως δεν ερχόταν και στο τέλος το αποφάσισα. Θα πήγαινα μόνη μου. Έκανε κρύο πράγματι και έβαλα τα μποτάκια μου τα παλιά, την μοναδική μου φούστα και ένα καφέ πουλόβερ. Το μπουφάν μου κόκκινο και χαρούμενο δεν ταίριαζε με την μέρα, αλλά δεν το σκέφτηκα ούτε για μια στιγμή. Έκλεισα την πόρτα πίσω μου και χάθηκα μέσα στο σκοτάδι. Η Εκκλησία δεν ήταν μακριά αλλά τα παιδιά δεν πήγαιναν πουθενά μόνα τους τότε μετά την δύση του ήλιου. Πόσο μάλλον, μια τέτοια μέρα που οι οικογένειες πήγαιναν όλοι μαζί στην εκκλησία με τα καλά τους. Δεν συνάντησα κανέναν στον δρόμο και όταν έφτασα ο κόσμος είχε ήδη γεμίσει ακόμα και το προαύλιο.

Η εκκλησία έλαμπε με όλους τους πολυέλαιους αναμμένους, τα ψαλτήρια γεμάτα κόσμο που έψαλλαν, οι πιστοί με κατάνυξη και σκυμμένο το κεφάλι πρόσεχαν την λειτουργία.

Έσπρωξα με θάρρος , είπα πολλά συγνώμη, και είδα πολλά βλέμματα γεμάτα ερωτήματα που δεν είχα καμιά απάντηση. Κατάφερα να φτάσω την μαμά, μπροστά μπροστά κοντά στο δεξιό ψαλτίρι. Της τράβηξα το μανίκι «μαμά ήρθα» της είπα πολύ χαρούμενη για την απόφαση μου. Εκείνη με κοίταξε έκπληκτη, οι κυρίες γέλασαν γύρω μου με κατανόηση, «’Ηθελε το παιδί νάρθει  και ήρθε» , η μαμά μου αμήχανη τους απάντησε, « ‘Εκανε κρύο τους είπα να μείνουν σπίτι, δεν περίμενα νάρθει μόνη της» ενώ κοίταζε το μπουφάν μου που ξεχώριζε σε όλη την εκκλησία. «Αυτά τα μποτάκια βρήκες να βάλεις? Δεν έχεις δέσει καλά ούτε τα κορδόνια» που είπε σκύβοντας « Θα νομίζει ο κόσμος ότι δεν έχεις τίποτα της προκοπής» και συνέχισε να ψάλλει τα  τροπάρια από το βιβλιαράκι.

Ήμουν έτοιμη να βάλω τα κλάματα, ένιωσα ότι ντρεπόταν για μένα. Ντρεπόταν που δεν ήμουν μια κομψή μικρή κυρία αλλά ένα ατημέλητο παιδί με παράταιρο μπουφάν.

Όμως εκείνη την ώρα, έκλεισαν τα φώτα, τα κεριά άναψαν και ο Εσταυρωμένος πέρασε μέσα από όλη την εκκλησία. Γυναίκες από τον γυναικωνίτη έριξαν άνθη, και πολλοί γονάτισαν στο πέρασμα του.

Η λειτουργία τελείωσε και συναντήσαμε τον μπαμπά μου που δεν είχε καταλάβει ακόμα το τι είχα κάνει. Γέλασε  ευχαριστημένος που είχα έρθει, γιατί εκείνος ήταν πιο πολύ της « εκκλησίας» από την μαμά μου.

 

Karystea natural cosmetics.

 

Πάσχα παιδιών χαρά μεγάλων!

Στις φετινές διακοπές του Πάσχα τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να παίξουν ποδόσφαιρο και να δουν τους συνομιλήκους τους να αγωνίζονται στο γήπεδο στις 10 -12 Απρίλη. Οι εξέδρες γέμισαν , τα παιδιά το χάρηκαν, και εμείς με την χαρά τους.

Οι μικροί μας ποδοσφαιριστές είχαν πάει στην Καλαμάτα που έπαιξαν στην εκεί διοργάνωση και συνέχισαν στην πόλη τους με άλλες ομάδες.

Απέκτησαν εμπειρίες  με άλλους παίκτες, γνώρισαν κόσμο, μέτρησαν τις δυνάμεις τους και γέμισαν όρεξη για καλύτερο παιχνίδι και πιο πολλά γκόλ

Ήταν πολύ ωραία και αισιόδοξη εικόνα το γεμάτο γήπεδο, έστω και αν το είδα οδηγώντας.

Το Μ.Σάββατο εκτός από το τρενάκι που είναι ένα must  θα παίξουν με την ψυχή τους με πασχαλιάτικα παιχνίδια στην πλατεία.