Α ΄Βραβείο γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Μονεμβασιάς για την θεατρική μας ομάδα!

 Η ζωή είναι πολλές φορές άδικη, αλλά και πολλές φορές δίκαιη! Το πρώτο βραβείο γυναικείου ρόλου άξιζε και με το πάρα πάνω στα κορίτσια και στον Γιώργο Μπινιάρη που αποφάσισε να ανεβάσει ένα τόσο δύσκολο και σκληρό έργο!

Μεγάλη μας χαρά για το επιστέγασμα των προσπαθειών τους και ευχόμαστε ολόψυχα σε ακόμα μεγαλύτερες επιτυχίες!

Η αναγνώριση δεν είναι αυτοσκοπός, είναι όμως μια επιβεβαίωση ότι είναι κάποιος στον σωστό δρόμο και μπορεί να τον συνεχίζει με το κεφάλι ψηλά!

ΑΣΤΕΡΙΑ ΛΙΩΝΗ- ΙΩΑΝΝΑ ΚΟΥΦΟΥ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΣΤΑΥΡΟΥ, ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟ ΜΠΙΝΙΑΡΗ ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:

Α' Βραβείο στη νεανική ομάδα του Θεατρικού Τμήματος Καρύστου των "Ανεμοπυλών"

Με πολύ μεγάλη χαρά και ενθουσιασμό σας ανακοινώνουμε τη σπουδαία διάκριση που πέτυχε η νεανική ομάδα του Θεατρικού Τμήματος Καρύστου των "Ανεμοπυλών" στο 7ο Πανελλήνιο Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού θεάτρου του Δήμου Μονεμβασίας.

Συγκεκριμένα, η Αστερία Λιώνη, η Ιωάννα Κουφού και η Αλεξάνδρα Σταύρου απέσπασαν με τη συγκλονιστική ερμηνεία τους στο έργο "ΤΖΟΡΝΤΑΝ" το βραβείο Α' Γυναικείου Ρόλου, υπό τη σκηνοθεσία και την καθοδήγηση του Γιώργου Μπινιάρη.

Η ομάδα έλαβε τα καλύτερα σχόλια από την κριτική επιτροπή και το κοινό και σημείωσε ισχυρή υποψηφιότητα και σε άλλες δύο κατηγορίες, κουστουμιών και σκηνοθεσίας.

Ο Δήμαρχος Καρύστου Λευτέρης Ραβιόλος, η Πρόεδρος του ΝΠΔΔ "Ανεμοπύλες" Μαρία Βερούχη Λεμονιά και όλο το Δ.Σ. των "Ανεμοπυλών" εκφράζουν τα θερμά συγχαρητήριά τους σε όλους τους συντελεστές και δεσμεύονται πως θα συνεχίσουν να συνδράμουν για την ενίσχυση όλων των ομάδων και τμημάτων του Οργανισμού του Δήμου Καρύστου.

Θεατρικό Τμημα Καρυστου

------------------------------------------------------------------------------------------------------

Γιώργος Μπινιάρης

Ευχαριστώ τον δήμαρχο κύριο Λευτέρη Ραβιόλο που είναι πάντα δίπλα μας Lefteris Raviolos, την πρόεδρο του Πολιτιστικού οργανισμού Ανεμοπύλες κυρία Μαρία Βερούχη Λεμονιά Maria Verouhi-Lemonia που στάθηκε βράχος από την πρώτη στιγμή και για την εμπιστοσύνη της. Σε αυτό το σημείο θέλω να υπογραμμισω ότι είναι δώρο που το Πολιτιστικό στηρίζει την Νεανική ομάδα και συντηρεί αυτό το ολιγομελες τμημα. Ως επαγγελματίας στον χώρο γνωρίζω πολύ καλά ότι άλλος οργανισμός στο άκουσμα μόνο ότι το συγκεκριμένο τμήμα είναι ολιγομελες θα το έκοβε χωρίς να υπολογίσει ούτε την πορεία του ούτε τις διακρίσεις του με συνοπτικες διαδικασίες. Εσείς Πολιτιστικός, Αθλητικός & Τουριστικός Οργανισμός "Ανεμοπύλες" οχι μόνο δεν το κόψατε αλλά το στηρίξατε μέχρι εκεί που δεν πάει. Σας υπέρ ευχαριστώ για αυτό. Ευχαριστώ όλους τους συντελεστές της παράστασης την Sofia Givisi βραχος υποστήριξης, για τον σχεδιασμό του προγράμματος και για το ψηφιακό υλικό, την Sevi Steliatou για όλη της την αγάπη και την άψογη συνεργασία όλα αυτά τα χρόνια, την Τέχνης Φίλοι για όλα (ξέρει εκείνη), την Petroula Mantzoukidou για όλα και που δεν πήρε διαζύγιο με τόσο άγχος που είχα.

Τέλος ευχαριστώ τις μούσες μου δεν θα πω τίποτα για αυτές. Γιατί δεν υπάρχουν λέξεις. Είστε ένα δώρο για εμένα. Asteria Lioni Ιωάννα Κουφού Αλεξάνδρα Σταύρου

8

• Μου αρέσει!

Γιώργος Μπινιάρης

Είμαι τόσο συγκινημένος....

Σας ευχαριστώ όλους για τα υπέροχα λόγια.

Θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στην υπεύθυνη μας, την γλυκιά παραγωγό της καρδιάς μας για την υποστήριξη της. Ήταν δίπλα μου και δίπλα στα κορίτσια από την αρχή μέχρι την ώρα της απονομής. Σε ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη σου. Με συγκινεί η αντιμετώπιση προσωπικά...

Gwgw Kollia

+2

Όλες οι αντιδράσεις:

39Maria Andrellou, Tonia Voulgari και 37 ακόμη

Ο χρήστης Θεατρικό Τμημα Καρυστου είναι με το χρήστη Gwgw Kollia 

Η ιδέα της επιλογής του έργου "ΤΖΌΡΝΤΑΝ " και της σκηνοθεσίας του Γιώργου Μπινιάρη,που ξεκίνησε να δουλεύει με τα κορίτσια με επιμέλεια συνέπεια και μεράκι.Τολμησε να το στείλει στο Φεστιβάλ Μονεμβασιάς,σε ένα φεστιβάλ που το θέατρο είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση από τις συμμετοχές έως τους κριτές και την διοργάνωση. Η πρώτη επιτυχία ήταν η επιλογή του έργου στα 12 από τα 190,η δεύτερη η αντιμετώπιση του κοινού και των κριτικών θεάτρου και η αποκορύφωση ήρθε με το βραβείο Α'Γυναικειου ρόλου.Σας παρουσιάζω τους Κριτικούς θεάτρου που έδωσαν τα βραβεία.

Και ξεκίνησε ο Αύγουστος.

 

Πρώτη Αυγούστου σήμερα και άλλος ένας μήνας ξεκινά φορτωμένος με  ελπίδες. Μοιράζεται το βάρος με τον Δεκέμβρη, τον Φλεβάρη, τον Απρίλη, (ανάλογα το πότε πέφτει το Πάσχα) .

Ο Αύγουστος όμως μας ξεγελάει. Είναι οι εκδρομές και οι διακοπές του, είναι που γλυκαίνει η μέρα, είναι που ημερεύουν τα μελτέμια του Ιούλη, είναι στην προκειμένη περίπτωση, που σταμάτησαν οι φωτιές.

Για να είμαστε ειλικρινείς όλο αυτή η στάση ζωής να αντιμετωπίζουμε τα πάντα συλλογικά, δεν είναι και πολύ υγιές για την ψυχική μας υγεία.

Συλλογικό πένθος για το τρένο, για το ναυάγιο, και για τις φωτιές. Ο περισσότερος κόσμος έχει τα δικά του προβλήματα, και τα δικά του πένθη ,αρρώστιες και έννοιες. Έχει τις προσωπικές του χαρές και επιτυχίες. Πότε θα τις χαρεί? Γενέθλια παιδιών και παιδικά πάρτι. Τι φταίνει εκείνα? Τι αναμνήσεις θα έχουν αν οι γονείς του συμμετέχουν ενεργά σε κάθε δυστυχία? Γάμοι, βαπτίσεις, επιτυχίες στο πανεπιστήμιο, το πρώτο του σπίτι, η πρώτη του δουλειά. Συναντήσεις ξενιτεμένων συγγενών, αντάμωμα παλιών φίλων, το πανηγύρι του χωριού που περίμεναν τόσο καιρό. Πότε θα ξανάρθουν αυτές οι στιγμές?

Μπορούμε να συμπονούμε αλλά δεν μπορούμε να πάρουμε όλο αυτό το βάρος στους ώμους μας. Θα λυγίσουμε αργά η γρήγορα ενώ θα έχουμε χάσει στιγμές που δεν γυρίζουν πίσω και χάσαμε τόσες πολλές με τα χρόνια της καραντίνας.

Ήρθε ο Αύγουστος λοιπόν και ας χαρεί ο καθένας τις μικρές η τις μεγάλες του χαρές. Το δικαιούται να τις ζήσει χωρίς τύψεις. 

Ένας γλάρος αλλιώτικος από τους άλλους στην παραλία της Γαλλίδας.Διαβάστε την ιστορία του.

 Μια οικογένεια βρήκε ένα μικρό αβοήθητο πουλάκι στην παραλία με σπασμένο το φτερό. Έτρεμε, πεινούσε, και είχε φουσκώσει τα φτερά του από τον φόβο και τον καημό του.

Το λυπήθηκαν το καημένο πλασματάκι και το πήραν σπίτι να το γιατροπορέψουν. Το πουλάκι έγινε καλά, γνώρισε την μαμά για μαμά του και τα παιδιά για αδελφάκια του. Από την χαρά του όταν γυρνούσαν από το σχολείο, πετούσε με δειλά πετάγματα μέσα στο σπίτι, και κουτσολούσε τα πατώματα και τις καρέκλες.

Η αγάπη των παιδιών όμως ήταν τόσο μεγάλη που τα καθάριζαν με υπομονή .

Δεν πέρασε πολύς καιρός και άρχισε να κάνει βόλτες στην αυλή και να παίζει ακόμα και με τα γειτονόπουλα. Έπαιρνε από πίσω τους δικούς του όπως τα σκυλάκια και είναι ένα τόσο αξιοπρόσεκτο και ευχάριστο θέαμα να βλέπει κάποιος έναν γλάρο να συμπεριφέρεται σαν σκύλος!

Το καλοκαίρι ήρθε και μαζί με αυτό, ο καιρός να μάθει να ζει στο φυσικό του περιβάλλον. Έτσι, άρχισαν οι επισκέψεις στην θάλασσα και το μάθημε πετάγματος πάνω από τα κύματα.

Τα πρώτα του βήματα σαν γλάρος ήταν δειλά και φοβισμένα. Πήγαινε στο νερό, έκανε βουτιά και μετά κατευθείαν πήγαινε στην μαμά του να καμαρωθεί για το κατόρθωμα του. Καθόταν στην άμμο και χάζευε τους ανθρώπους που έμπαιναν και έβγαιναν στο νερό πιο εύκολα από αυτόν.

Οι μέρες περνούσαν και όπως κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την φύση του, έτσι και ο μικρός μας γλάρος, αγάπησε την θάλασσα και άρχισε τα ταξίδια από το σπίτι στην παραλία. 

Χωρίς να φοβάται τους  ανθρώπους, με μεγάλη αδυναμία στα παιδιά, κολυμπά μαζί τους και τους αφήνει να τον αγγίξουν.

Δεν έχει γνωρίσει την σκληρότητα μας και εύχομαι να μην την γνωρίσει ποτέ. Όταν κουράζεται, πάντα τον γυρίζει πίσω κάποιο μέλος της οικογένειας του που τους περιμένει πως και πως.

Τώρα που έχει έρθει κόσμος και δεν γνωρίζει την ιστορία του, ας ενημερωθούν όσοι ανησυχούν, η φοβούνται.

Είναι ένα πολύ καλό θαλασσοπούλι, στην κατηγορία του γλάρου, και έχει όλη την φροντίδα και την αγάπη που χρειάζεται για να γίνει ένα αυτόνομο και περήφανο πουλί που ψαρεύει μόνος του και ταξιδεύει στις θάλασσες.