Και έτσι εκπληρώθηκε ένα όνειρο που είχα από πολύ μικρή , τότε που έγραφα συνεχώς σε ότι χαρτί έβρισκα μπροστά μου.. Διάβασα 50 χρόνια μετά ότι ήθελα να ανεβάσω "Μια κωμωδία , να είναι αστεία, ας είναι και μια αηδία, αρκεί να έχει λίγη ομορφιά".
Μεγάλη ευγνωμοσύνη λοιπόν για τους ερασιτέχνες ηθοποιούς που με εμπιστεύτηκαν, την Σοφία, την Δήμητρα και τον Νίκο. Την Σέβη που χωρίς καμιά ερώτηση ήρθε και στήριξε με τον ήχο, την Ιωάννα που με τις φωτογραφίες της σήμερα θυμάμαι τις στιγμές, τον Γιώργο που που έβγαλε το βίντεο και το βλέπω πότε πότε στο you tube.
Mια από τις πολύ χαρούμενες και συγκινητικές αναμνήσεις που έχω είναι τα πρόσωπα που γελούσαν στο πατάρι της Χόβολης. Ίσως κάποτε, η τύχη να φέρει κοντά πάλι κάποιους ανθρώπους που θα ήθελαν να κάνουμε κάτι παρόμοιο..
Όσο για την απάντηση στην ερώτηση "Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις?" Νομίζω ότι θα είμαι ευτυχής αν μπορώ να συνεχίζω να κάνω ότι κάνω μέχρι τώρα με υγεία σε όλους γύρω μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου