Μια πρόταση για ονομασία του νέου μας θεάτρου!

Από την ομάδα  "Αγαπάμε Κάρυστο" 

Μία πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση ήρθε από τον συμπατριώτη μας και λάτρη της Ελληνικής Ιστορίας, Αντωνης Καλλιανιωτης. Το όνομα του Απολλόδωρου του Καρύστιου, να δοθεί στο νέο μας θέατρο, ήτοι Απολλοδώριο θέατρο. Είναι εύηχο, ο Απολλόδωρας σχετίζεται με το θέατρο και ταυτόχρονα αξιοποιούμε την πλούσια ιστορία μας και την αναδεικνύουμε μέσο της ονομασίας αυτής. Εξάλλου σώζονται κάποια έργα του και θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να βλέπαμε το θεατρικό του Δήμου μας να τα αναβίωναν στο τόπο που γεννήθηκε ο συγγραφέας. Ακούγεται συγκινητικό και με βρίσκει θετικό.

Ας δούμε όμως ποιος ήταν ο Απολλόδωρας ο Καρύστιος.

Αρχαίος Έλληνας θεατρικός συγγραφέας από την Κάρυστο. Ήταν μεταξύ των σημαντικότερων συγγραφέων της αττικής Νέας Κωμωδίας, η οποία άκμασε στην Αθήνα μεταξύ του 300 και 260 π.Χ. Έγραψε 47 κωμωδίες και βραβεύτηκε πέντε φορές. Οι κωμωδίες Εκυρά και Φορμίων του Τερέντιου βασίζονται στις κωμωδίες Εκυρά και Επιδικαζόμενος του Απολλοδώρου.

Μερικά από τα έργα του που σώζονται εξολοκλήρου η εν μέρει, είναι τα εξής:

• Αμφιαρεύς
• Αντευεργετών
• Αποκαρτερούντες
• Απολείπουσα
• Γραμματειδιοποιός
• Διάβολος
• Εκυρά
• Εννέα
• Επιδικαζόμενος
• Ιέρεια
• Προικιζομένη
• Σφαττομένη

Απολλόδωρος ο Καρύστιος

10 γλώσσες

• Λήμμα
• Συζήτηση

• Ανάγνωση
• Επεξεργασία
• Επεξεργασία κώδικα
• Προβολή ιστορικού

Εργαλεία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Απολλόδωρος ο Καρύστιος
Γενικές πληροφορίες
Κατοικία	Αρχαία Αθήνα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	αρχαία ελληνικά[1]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	κωμικός συγγραφέας
Περίοδος ακμής	300 π.Χ. και 260 π.Χ.
δεδομένα

Ο Απολλόδωρος ο Καρύστιος ήταν αρχαίος Έλληνας θεατρικός συγγραφέας από την Εύβοια. Ήταν μεταξύ των σημαντικότερων συγγραφέων της αττικής Νέας Κωμωδίας, η οποία άκμασε στην Αθήνα μεταξύ του 300 και 260 π.Χ. Είναι διακριτός από τον Απολλόδωρο τον Γελώο (342—290), σύγχρονο του Μενάνδρου, ο οποίος ήταν επίσης συγγραφέας της Νέας Κωμωδίας. Έγραψε 47 κωμωδίες και βραβεύτηκε πέντε φορές. Οι κωμωδίες Εκυρά και Φορμίων του Τερέντιου βασίζονται στις κωμωδίες Εκυρά και Επιδικαζόμενος του Απολλοδώρου.^[2]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Αμφιαρεύς
• Αντευεργετών
• Αποκαρτερούντες
• Απολείπουσα
• Γραμματειδιοποιός
• Διάβολος
• Εκυρά
• Εννέα
• Επιδικαζόμενος
• Ιέρεια
• Προικιζομένη
• Σφαττομένη

Εκτός από αυτά τα δώδεκα θεατρικά έργα που έχουν σωθεί εξολοκλήρου ή εν μέρει, υπάρχουν εννέα άλλοι τίτλοι (και σχετικά τμήματα), τα οποία έχουν πιστοποιηθεί στον Απολλόδωρο από τις αρχές της αρχαίας Αθήνας, χωρίς να προσδιορίζουν αν εννοούν τον Απολλόδωρο τον Καρύστιο ή τον Απολλόδωρο των Γελώο. Αυτά τα εννιά έργα είναι τα παρακάτω:

• Αδελφοί
• Αφανιζόμενος
• Γαλάται
• Διαμαρτάνων
• Κιθαροδός
• Λάκαινα
• Παιδίον
• Παραλογιζόμενοι
• Συνέφηβοι

Όλες οι αντιδράσε

Εγκαίνια στο θεατράκι μας!

 

Σήμερα το βράδυ έγιναν τα εγκαίνια στο νέο μας θεατράκι με την παρουσία του δημάρχου Καρύστου κ.Λευτέρη Ραβιόλου, του Περιφερειάρχη κ.Σπανού και Αντιπεριφερειάρχη κ.Κελαιδίτη. Της Περιφερειακής συμβούλου κ.Άννας Καρύκας και πολλών Δημοτικών Συμβούλων. Άλλων επισήμων και πλήθος κόσμου που κατέκλυσε τις κερκίδες.

Λόγω εργασίας δεν παρευρέθηκα από την αρχή παρά μόνο σε ένα μέρος της συναυλίας.

Ο αέρας είχε κόψει τελείως και η μουσική ακουγόταν μέχρι έξω. Με το που μπήκα στο θέατρο ένα δυνατό συναίσθημα με γέμισε μέχρι τα βάθη της καρδιάς μου.

Ήταν το ίδιο συναίσθημα της συγκίνησης που είχα αισθανθεί πάλι στα εγκαίνια του σχολείου. Μια χαρά, μια αισιοδοξία, μια ελπίδα πάρα πάνω ότι παρά όλα όσα μας βασανίζουν, η ζωή μπορεί να είναι ωραία και να γίνει καλύτερη.

Πάνω στην σκηνή ανάμεσα στην ορχήστρα, ο Βαγγέλης μας ο Ζαρμπούτης με του μπουζούκι του. Μπορεί ο τραγουδιστής να ήταν εκπληκτικός , η τραγουδίστρια υπέροχη, τα άλλα μέλη εξαιρετικά, αλλά τι να το κάνεις? Τον Βαγγέλη καμαρώναμε και από ότι μου είπαν το θέατρο σείστηκε από τα χειροκροτήματα όταν μπήκε.

Ένα πολύ πολύ αγαπητό παιδί που έχει μπει στις καρδιές όλου του κόσμου με την τέχνη και τον καλό του χαρακτήρα.

Το νέο μας θεατράκι θα γεμίσει ζωή, τέχνη και χαρά. Ο κόσμος έχει ανάγκη να τρέφει την ψυχή του και το πνεύμα του τόσο όσο έχει ανάγκη να τρέφει το σώμα του, και αυτό το νέο πανέμορφο σημείο συνάντησης για τα πολιτιστικά μας, θα μας ανταμείψει μέσα από τις προσπάθειες όλων των ανθρώπων που δουλεύουν στον πολιτισμό.

Δεν μπορούμε παρά να φέρουμε στον νου μας έναν άνθρωπο που αγάπησε πολύ τον τόπο μας και τους ανθρώπους του. Τον Ιταλό MENOTTI PARIZELLA που είχε την Κάρυστο σαν δεύτερο σπίτι του και είχε ονειρευτεί να γίνει ένας τόπος χαράς το σημείο . Μετά από τόσα χρόνια και η δική του ψυχή θα χαίρεται εκεί ψηλά. 

Είναι ένα έργο που θα μείνει, και ο Λευτέρης Ραβιόλος θα είναι πάντα περήφανος για αυτό το έργο που σχεδίασε και υλοποίησε με την βοήθεια της Περιφέρειας. Πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει ένα κομμάτι της σημερινής συγκίνησης, κάθε φορά που θα επισκέπτεται τον χώρο.

ΚΑΛΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ- ΚΑΛΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ- ΚΑΛΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ -ΝΑ ΤΟ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ! 

ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
 20:00 Εγκαίνια υπαίθριου θεάτρου
 21:00 Συναυλία «αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο» με τους Κώστας Τριανταφυλλίδης & την Andriana Babali
Συνδιοργάνωση: Δήμος Καρύστου Πολιτιστικός, Αθλητικός & Τουριστικός Οργανισμός "Ανεμοπύλες" Σας περιμένουμε όλους με χαρά!
Είσοδος Ελεύθερη!

Όλες οι αντιδράσεις:

12Georgia Siaga, Σοφοκλης Μποτονακης και 10 ακόμη

Η Κούλα Βρανά υποψήφια στην περιφέρεια με την ΛΑΙΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ.

 

Αρκετοί συμπολίτες μας είναι υποψήφιοι σε διάφορους συνδυασμούς στην Περιφέρεια και η Κούλα Βρανά είναι μία από αυτούς.

Με τον Κώστα Μπασδέκη της Λαικής Συσπείρωσης εννοείται!

Από όσο θυμάμαι η Κούλα ήταν πάντα στις πρώτες γραμμές του κάθε αγώνα της περιοχής μας.

Πολλές φορές βρεθήκαμε δίπλα δίπλα, και πάντα το ΚΚΕ και η Κούλα Βρανά και ο Δημήτρης Παρασκευάς από τότε που ανέλαβε την εκπροσώπιση της Λαικής Συσπείρωσης είναι από τους πρώτους που ανταποκρίνονται δυναμικά σε κάθε κοινωνικό αίτημα.

Η ζωή της είναι από μόνη της απόδειξη της δυναμικότητας της και δεν θα απογοητεύσει τους ψηφοφόρους της Λαικής Συσπείρωσης.

Ο Βαγγέλης Κουκουράκης υποψήφιος με τον Κώστα Μαρκόπουλο.

 Δεν ανεβάζω υποψήφιους αν δεν έχω μια προσωπική εμπειρία όσο αφορά τα κοινά για να πω. Δεν είμαστε διαφημιστική σελίδα.

Έχω ακούσει αρκετές φορές τον Βαγγέλη να τοποθετείται τόσο σε δημοτικά συμβούλια όσο και σε δημόσιες συγκεντρώσεις με θέματα που μας απασχολούν.

Με νηφάλιο λόγο, επεξηγηματικό περιεχόμενο, και καταρτησμένο υπόβαθρο σε κάθε περίπτωση μας έδωσε χρήσιμες πληροφορίες, και βοήθησε στην διαδικασία.

Πάντα σκεφτόμουν ότι θα έπρεπε να μας εκπροσωπεί κάπου και να υπερασπίζεται τα κοινά μας συμφέροντα.

Ελπίζω λοιπόν να έχει λόγο στην Περιφέρεια και οι ψηφοφόροι του Μαρκόπουλου να τον τιμήσουν. Να είναι σίγουροι ότι δεν θα το μετανιώσουν.

Είμαι ο Βαγγέλης Κουκουράκης είμαι 37 χρονών .

Είμαι Πτυχιούχος Ηλεκτρολόγος Μηχανικός .

Αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδος.

Ασκώ το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου από μικρός.

Η ενασχόληση μου με τα κοινά έχει ξεκινήσει από το 2017 όταν και εκλέχθηκα μέλος του Συνδέσμου Επαγγελματιών και Βιοτεχνών Καρύστου .

Είμαι Παντρεμένος εδώ και τέσσερα Χρόνια ,διαμένω και εργάζομαι στον Δήμο Καρύστου.

Είμαι εργασιομανής, οραματιστής και άνθρωπος που του αρέσει ο σχεδιασμός και η μεθοδικότητα. Όμως είμαι και ρεαλιστής, αυτό , γιατί αντιλαμβάνομαι τι χρειάζεται μια κοινωνία για να ορθοποδήσει και να μπορέσει να αναπτυχθεί .

Η απόφαση μου να ασχοληθώ με τις αυτοδιοικητικές Περιφεριακές Εκλογές , έχει να κάνει με την αγάπη μου για τον τόπο που μεγάλωσα και ζω. Θέλω να τον δω να αναπτύσσετε , θέλω να τον δω να προοδεύει , θέλω να τον δω να ανθίζει , χωρίς δόγματα και στερεότυπα.

Η εμπιστοσύνη μου στο πρόσωπο του κ. Κώστας Μαρκόπουλος είναι αυτή που με έκανε να κατέβω για πρώτη φορά στον στίβο της πολιτικής.

Σας ζητώ να σταθούμε όλοι κόντρα στα προβλήματα που μας ταλανίζουν!!!

Και να στηρίξουμε τον Γιατρό μας.

Για μια Στέρεα Περιφέρεια Στ.Ελλάδος

Για μια Στέρεα Εύβοια .

#evia #stereaellada #stereaperiferia #kostasmarkopoulos

Γονείς σε 2 φάσεις της ζωής.

 

Πριν μερικές μέρες συνάντησα μια ηλικιωμένη κυρία και έτυχε να πιάσουμε κουβέντα για τα παιδιά μας.

"Αστο παιδί μου" μου είπε. "Τα παιδιά μου είναι στο εξωτερικό". "Και γιατί δεν πάτε να μείνετε μαζί τους μερικούς μήνες?" την ρώτησα.

"Που να πάω? Στην Αμερική που είναι ο ένας? Στο Ντουμπάι που είναι ο άλλος η στον Πειραιά που είναι ο τρίτος? "

"Τουλάχιστον στον Πειραιά που είναι πιο κοντά" της απάντησα διστακτικά.

"Πάω στον καθένα 4, 5 μέρες και γυρίζω στο χωριό. Δεν πρέπει οι γονείς να είναι μέσα στα πόδια των παιδιών, έχουν την δική τους ζωή" μου είπε και συνέχισε με πίκρα "Άσχημη η μοναξιά" ..Πλήρωσε και έφυγε.

Είτε Αμερική είτε Ντουπάι είτε Πειραιάς, όλα είναι ξενιτιά αφού δεν είναι κοντά στα πάτρια εδάφη, κοντά στον κόσμο που ξέρει και μπορεί να ζει.

Πολλοί άνθρωποι είναι μερικά  φυτά που μεγαλώνουν ωραία μόνο σε ένα περιβάλλον και αν αναγκαστούν να ζήσουν αλλού, μαραζώνουν. Όμως αυτή η εικόνα της πολύ όμορφης κυρίας που με αξιοπρέπεια και εγκαρτέριση έχει αποδεχτεί την ζωή της με αυτήν την πίκρα να στάζει από την ψυχή της δεν μπορούσε να βγει από το μυαλό μου.

Σκεφτόμουν αυτό που σκεφτόμαστε όλοι για το χρόνο που φεύγει τόσο γρήγορα, για τα λίγα χρόνια που έχουμε τα παιδιά μας στην ευθύνη μας και η ζωή μετά μας αφήνει πάλι με άδεια "φωλιά" και το τηλέφωνο να μετατρέπεται σε ένα νέο "σπίτι" όπου μοιραζόμαστε στιγμές,αγωνίες, χαρές και νέα.

Λέμε όλοι μας "Νάναι καλά και ευχαριστημένα όπου και να είναι. Να τα καμαρώνουμε να προοδεύουν και δεν πειράζει που είναι μακριά". Και έτσι είναι πράγματι, αλλά αν ξέραμε το πως είναι, τότε τι θα κάναμε διαφορετικά όταν ήταν μικρά?

Αυτές τις σκέψεις έκανα στο ταμείο ενός σούπερ μάρκετ ενώ περίμενα την σειρά μου. Μπροστά μου ένας νέος πατέρας με ένα αγοράκι και ένα κοριτσάκι περίπου 5 και 8 χρονών προσπαθούσε να βγάλει άκρη με τις τσάντες και τα πράγματα. Τα τρισχαριτωμέναπαιδάκια βουτούσαν στο καλάθι και έβγαζαν τα πράγματα, γελούσαν και μιλούσαν ακατάπαυστα, έπαιζαν και έκαναν την ζωή του πατέρα δύσκολη.

Είχε εκνευριστεί γιατί ήθελε να τελειώσει, να φύγει, να απελευθερωθεί η ουρά και να μην καθυστερεί την ταμία που με υπομονή περίμενε να αδειάσουν τα πράγματα από τον πάγκο.

Ενώ στα δικά μου τα μάτια ήταν μια πολύ γλυκιά εικόνα, μια όμορφη οικογενειακή στιγμή, και του έλεγα νοερά, "Μην συγχίζεσαι..Θα το θυμάσαι με νοσταλγία κάποτε, και το κάποτε είναι απλά αύριο".

Οι σχέσεις μας με τα παιδιά όταν είναι μικρά δεν είναι παρά μια πρόβα για το πως θα είναι όταν μεγαλώσουν. Όσο πιο πολύ "πρακτική" κάνουμε, τόση λιγότερη θα είναι η "μοναξιά" όπου και αν βρίσκονται, ότι και αν κάνουν, και αν ακόμα η ζωή τα φέρει έτσι και ζούμε σε μια φυσική μοναξιά, η καρδιά μας θα είναι γεμάτη και θα ζούμε για τις μέρες που θα μοιραζόμαστε με τα παιδιά μας.

Αν ήμουν δήμαρχος!

 

Πόσες και πόσες φορές το έχουμε ακούσει και πόσο επίκαιρο είναι σήμερα με τόσους υποψήφιους παντού στην Ελλάδα να μας υπόσχονται ότι θα πάνε καλύτερα από τον αντίπαλο τους ?

Τι θα έκανα λοιπόν αν ήμουν δήμαρχος στα σοβαρά και όχι σαν και αυτά που γράφω συνήθως?

Πρώτο και κύριο, θα έδινα δωρεάν διαιτολόγιο σε κάθε νοικοκυριό και θα προσελάμβανα μαζί με την βοήθεια στο σπίτι ολόκληρη ομάδα διαιτολόγων να παρακολουθεί την πρόοδο σε κάθε νοικοκυριό.

Θα έκανα συμβάσεις με τις σχολές γυμναστικής και χορού και με κουπόνια θα είχαν όλοι την ευκαιρία να γυμνάζονται η να χορεύουν η να κάνουν σπορ, για καλύτερη φυσική κατάσταση.

Οι γιατροί θα μας ευγνωμονούν, τα φάρμακα θα μειωθούν, οι διάδρομοι στα σούπερ μάρκετ θα αλλάξουν προιόντα, οι ταβέρνες θα ξεσηκωθούν , οι σερβιτόροι θα χάσουν την δουλειά τους, αλλά επειδή όλοι μαθαίνουμε να προσαρμοζόμαστε σε νέες συνθήκες, θα προσαρμοστούν και αυτοί σε άλλα διαιτολόγια .Μετά από μια περίοδο προσαρμογής θα είμαστε τοπ προορισμός σε υγιεινή διατροφή και vigan μενού. Ένα παράδειγμα προς μίμηση, που θα προσέλκυε ανάλογα συνέδρια και επισκέπτες από όλο τον κόσμο. 

Αν ήμουν δήμαρχος θα επανέφερα τις κότες σε κάθε σπίτι. Όπως παλιά που είχε κάθε νοικοκυριό το κοτέτσι του, έστω και στην ταράτσα μετά που δεν είχαν κήπο. Ειδικά κατασκευασμένα, καλαίσθητα κοτέτσια να μοιραζόντουσαν σε κάθε σπίτι η κάθε πολυκατοικία που θα μπορούσαν να έχουν ένα μεγαλύτερο.

Με αυτόν τον τρόπο θα γινόταν η πρώτη διαλογή οικιακών απορριμάτων στην πηγή και θα μειωνόταν ο όγκος τους στο ελάχιστο. Ταυτόχρονα, θα είχαν όλοι φρέσκα αυγουλάκια και νόστιμα κοτοπουλάκια. Θα είχαν μεγάλη μείωση στα έξοδα διατροφής και οι αγαπημένες κοτούλες θα εύρισκαν επιτέλους την θέση που τους αξίζει στην ζωή μας. Θα πληρώναμε λιγότερα για διαχείρηση απορριμάτων σαν δήμος και θα μπορούμε να επενδύουμε σε υποδομές περισσότερα!

Μεταξύ αστείου και σοβαρού και η αλήθεια κάπου στην μέση.