"Τα κιονόκρανα της Ιωάννου Κότσικα "

Βρισκόμαστε το 2050. Οι μαγαζάτορες της Ιωάννου Κότσικα ανακαινίζουν σε χρηματοδότηση από τα ΕΣΠΑ τις προσόψεις και τις εγκαταστάσεις των καταστημάτων τους. Ο διάλογος είναι φανταστικός και κάθε ομοιότητα με πράγματα και πρόσωπα είναι συμπτωματική.

Μαγαζάτορας 1

 - Έλα μάστορα! Εδώ θα καλουπώσεις και ...κοίτα δω...μη πατάει πάνω στην γραμμή των ΑΜΕΑ και έχουμε μπλεξίματα...ναι ..εδώ,,,καλά είναι...Τι πράγμα? Άδεια...χαχαχα πλάκα έχεις καημένε...Ποιος θα μας μιλήσει ρε μάστορα...Εγώ...εδώ τους έχω... Μη κοιτάς αλλού ρε σύ...Τι άνθρωπος είσαι εσύ..Εδώ λέμε..στο χέρι...Κοίτα γροθιά...ξέρεις πόσους χωράει ...

Μάστορας. :  Και δεν μου λες...είναι ανάγκη να το κάνουμε κορυνθιακού ρυθμού? Δεν μπορούμε να το κάνουμε όπως το δίπλα να είναι αρμονικό τουλάχιστον?

Μαγαζάτορας 1.

 Τι λες ρε που θα κάνω ότι έκανε και ο άλλος.. Δεν έσκασα το εκατομμυριάκι μου να πάρω το νεοκλασσικό για να το κάνω όπως αυτό...Θα κάνουμε ολόκληρη αψίδα και θα βγάζουμε τα τραπεζάκια το καλοκαίρι...το καλύτερο μπαρ στο νησί, όχι αστεία...

Μάστορας.: .Καλάααα, μη πεις ότι δεν στο είπα μετά....

Μαγαζάτορας 1: ...Κάνε δουλειά σου και μη σε νοιάζει...Εγώ με την εξουσία είναι έτσι...αυτοκόλλητοι...δεν βλέπεις τον γείτονα ..ποιος τον πείραξε? 

Μαγαζάτορας 2: . Εγώ θέλω ένα ωραίο στέγαστρο πλαστικό, να πλένεται εύκολα βρε αδελφέ...τι κολώνες και αηδίες...Εντάξει ο άνθρωπος μπαρ έχει, θέλει το εφέ του, εγώ μινι μάρκετ έχω...σεμνά πράγματα

Μάστορας..:Τι εννοείς σεμνά? Άκου σεμνά?! Ολόκληρη κατασκευή με αλουμίνιο και θέλεις και τις κολώνες που μοιάζουν με αρχαίες..

Μαγαζάτορας 2.:. Ε, ναι..να δένει με του γείτονα...Να μην είναι τελείως ξεκούδουνο το στέγαστρο...

Μάστορας... Τι ξεκούδουνο ρε φίλε...Τι δρόμος είναι αυτός? Λες και θα έχετε έκθεση θα είναι..

Μαγαζάτορας.1 .Και σένα τι σε νοιάζει? Σε πληρώνουμε να κάνεις μια δουλειά, δεν ρωτάμε την γνώμη σου...Δεν σου πέφτει λόγος..Ξέρουμε εμείς...

Μαγαζάτορας 2. Και βέβαια ξέρουμε εμείς...Αφού μας πληρώνουν κιόλας να τα φτιάξουμε.

Μάστορας.. Σας πληρώνουν για τέτοιες κατασκευές? 

Μαγαζάτορας 1.. Ε....πάνε μαζί με τα γενικά έξοδα...Δεν φτάνει που κάνουμε τέτοια επένδυση στο χωριό.. που δεν πατάει άνθρωπος...Δεν θα μπορούσαμε να πάμε αλλού? Εμείς όμως, εδώ...επενδύσαμε στον τόπο μας... Όλοι τους είναι υποχρεωμένοι, ένα κομμάτι ψωμί θα πάρουν που θα μας πουν και πως να φτιάξουμε την πρόσοψη!

Μαγαζάτορας 2.. Πέστα, όχι πέστα εσύ να μη τα λέω εγώ και με λένε υπερόπτη και φαντασμένο!

Μαγαζάτορας 1. Τα λέω, δεν τα λέω? Και συ μάστορα μεγάλη γλώσσα έχεις και όλο αντιρρήσεις είσαι..Άντε μπράβο μη φωνάξουμε μια κατασκευαστική και ψάχνεσαι για μεροκάμματο...

Μαγαζάτορας2.. Έχουν θράσσος βρε παιδί μου, τι να πω δηλαδή....

Μάστορας.. Εγώ για το καλό σας το λέω..να μην είναι σαν γύφτικο παζάρι...να είναι ομοιόμορφο....

Μαγαζάτορας1... Άκου να σου πω....Εγώ πλήρωσα διακοσμητή αρχιτέκτονα...εσύ θα μας πεις ? Σπούδασες? Όχι, τι μιλάς...Είπαμε σιωπή....Κατασκευαστική....

Μαγαζάτορας 2.. Καλά, δεν το συζητώ...Το μαγαζί μου θα είναι το καλύτερο...θα έρχεται ο κόσμος 24 ώρες το 24ωρο..Ότι θέλει...και τα τραπεζάκια που λες..δεν είναι κακή ιδέα...Να βάλω και γω μια αυτόματη μηχανή καφέ...δεν πιστεύω να σου κόψω την κίνηση...σιγά τώρα...ίσα ίσα για τους πελάτες μέχρι να έρθει το ταξί, να ξεκουραστούν λίγο...

Μαγαζάτορας 1....Χμμ....εξαρτάται...θα δούμε...δεν θα τα χαλάσουμε... άλλωστε η πρόσοψη μου είναι πολλά πιο πολλά μέτρα από την δική σου, δεν νομίζω ότι όταν τελειώσει η κατασκευή μου θα φαίνεται καν το δικό σου!

Μαγαζάτορας 2.. Τι λες αδελφέ? Δεν θα φαίνεται? Μάστορα...πάρε 2 μέτρα πάρα πάνω..

Μάστορας..Πως να πάρω δυο μέτρα πάρα πάνω..τι το πέρασες...άδεια έχεις?

Μαγαζάτορες 1 και 2.....χαχαχαχαχα,, νάσαι καλά, μας έκανες και γελάσαμε σήμερα..... Κάνε βρε ότι σου λέμε....

Μαγαζάτορας 3.. Τι κάνεις εκεί ρε μάστορα..?

Μάστορας.. Μου είπε ο γείτονας σου να πάρω 2 μέτρα πιο πολύ

Μαγαζάτορας 3.. Και θα πάρεις τα μέτρα προς το μαγαζί μου?

Μαγαζάτορας 2... Τι τα θες εσύ μωρέ ? Ρούχα πουλάς...δεν το θες το πεζοδρόμιο...

Μαγαζάτορας3...Άκου εκεί που δεν το θέλω...Μόνο εσείς είστε έξυπνοι και θα κάνετε ότι θέλετε στον πεζόδρομο? Δεν έχετε πάει στα νησιά να δείτε τι γίνεται? Θα βγάλω έξω τραπεζάκι, σταντ για ρούχα, καλάθια με προσφορές...Που ζείτε...Μάστορα..εδώ που σου μιλάω εγώ....Κοίτα τι ωραίο που το έχω φτιάξει...όχι τις αηδίες που σου λένε αυτοί...εδώ κοίτα...βλέπεις...κούκλα το μαγαζί μου...

Μάστορας...Ναι, ναι ...δεν λέω...ότι πείτε...εσείς πληρώνετε....

Μαγαζάτορες 123   ΕΕΕΕ, αυτό έλειπε....εμείς πληρώνουμε.....

Μαγαζάτορας 1 Τι θα γίνει τώρα, θα αφήσετε τον άνθρωπο να πάρει τα σωστά μέτρα...Εδώ άνθρωπε μου λέμε....Ξεκινάς από εδώ και φτάνεις εδώ...

Μαγαζάτορας 2 ...Είπαμε...κρατήσου...εδώ είμαι εγώ ..μέχρι εδώ...

Μαγαζάτορας 3...Τρελλός παπάς σε βάφτησε....Κάτσε πιο πέρα λέμε...θα σκοτωθούμε.....

Μάστορας... Να φύγω και όταν αποφασίσετε να με ξαναφωνάξετε?

Μαγαζάτορες 1,2,3,,, Θα δούμε θα δούμε...θα σου τηλεφωνήσουμε....

Μαγαζάτορας 1... Εγώ θα πάρω μέχρι εκεί ...κοίτα τα δάκτυλα μου...έτσι είμαι με τον υπουργό..έτσι....

Μαγαζάτορας2... Καλά, εγώ μέχρι εκεί.... ο δήμαρχος είναι κουμπάρος μου...δεν υπάρχει περίπτωση να μην με εξυπηρετήσει...500 σταυροί είναι αυτοί, δεν είναι παίξε γέλασε....

Μαγαζάτορας 3... Εγώ έχω γίνει χορηγός στον δήμο ,στην αστυνομία στο λιμεναρχείο.... θα στραβοκοιτάξουν και λίγο δεν θα πάθουν τίποτα...θα πάω μέχρι το ξενοδοχείο....

Μαγαζάτορας 1 Και το ξενοδοχείο δεν θα φωνάξει? Θα του κλείσεις την είσοδο σχεδόν...

Μαγαζάτορας 3...Μπαααα, δεν έχει τα μέσα αυτός τώρα...Τότε ήταν αλλιώς...τώρα...τώρα είμαστε εμείς... Κάνε δουλειά σου...ξέρω γω....

Μαγαζάτορας 1.. Δεν έρχεστε να δοκιμάσετε το μενού για τα εγκαίνεια? Να μου πείτε την γνώμη σας? Κουράστηκα με τόσα σχέδια...

Μαγαζάτορες 2 και 3.. Ναι, ναι ευχαρίστως... Πάμε...Εμείς θα αναστήσουμε την πόλη...

Όλοι μαζί...... Ποιος θα μας μιλήσεις εμάς βρε...😅😁😃

 

Που θα καταλήξουν τα σκουπίδια-αυτοκίνητα της Τεχνικής Υπηρεσίας?

Εδώ και καιρό είχαμε μάθει ότι ο δήμος σκέφτεται και σχεδιάζει να δημιουργήσει χώρο εναπόθεσης- κομψά=χωματερη- στην θέση Χαρτζάνι στον κάμπο, μέσα στην ιδιοκτησία του Ιδρύματος Μπουρνιά.

Από τότε πέρασε αρκετός καιρός αλλά απάντηση δεν πήραμε. Ούτε διαβεβαίωση ότι δεν θα έρθουν στον κάμπο. Επανερχόμαστε λοιπόν και ρωτάμε εμείς οι κάτοικοι της περιοχής και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι για το τι συμβαίνει τελικά και αν γλυτώσαμε χωρίς περισσότερες φασαρίες και καταγγελίες τα σκουπίδια της Τεχνικής.

Ένας πρώην δήμαρχος μας είπε ότι κανονικά έπρεπε εδώ και χρόνια να έχει γίνει δημοπράτηση και να έχουν φύγει όλα μαζί για λαμαρίνες.

Όσο τα βλέπουμε στην Τεχνική ανησυχούμε και θα θέλαμε μια απάντηση και αν δεν θέλουν να μου το πουν εμένα, ας το πουν σε κάποιον να μας ενημερώσει.

 

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2025

Λέμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στην δημιουργία Δημοτικού πάρκινγκ (χώρου εναπόθεσης οχημάτων) στο Χαρτζάνι στο κτήμα του Ιδρύματος Μπουρνιά.

Φωτο από Χ.Παλιούρη

 Πριν λίγες μέρες έμαθα ότι ο δήμος Καρύστου σχεδιάζει να δημιουργήσει στο κτήμα του Ιδρύματος Μπουρνιά στο Χαρτζάνι, χώρο εναπόθεσης αυτοκινήτων του δήμου για να απελευθερωθεί ο χώρος στην Τεχνική Υπηρεσία.

Στον χώρο της Τ.Υ. υπάρχουν πολλά οχήματα προς απόσυρση και γίνεται προσπάθεια να συμπληρωθούν τα απαραίτητα έγγραφα έτσι ώστε να  μεταφερθούν όλα σε ανάλογη μονάδα της Αττικής, και πράγματι, έχουν ήδη αρχίσει οι αποσύρσεις.

Παρόλα αυτά, δεν είναι σωστό να γίνει ούτε χώρος εναπόθεσης, ούτε πάρκινγκ στο Χαρτζάνι για τους πολύ απλούς λόγους.

Πρώτον το Χαρτζάνι είναι και αρχαιολογικός χώρος . Παλαιότερα γινόταν συζήτηση από τον Δήμαρχο, να γίνει περίφραξη, φωτισμός και αξιοποίηση του χώρου έτσι ώστε να είναι επισκέψιμος και τουριστικά αξιοποιήσιμος.

Δεύτερον, στην περιοχή υπάρχουν νέες καλλιέργειες και ο βιολογικός τους χαρακτήρας κινδυνεύει από την μόλυνση που δυνητικά μπορούν να προκαλέσουν παλαιά και νέα αυτοκίνητα με διαρροές  από λάδια, καταλύτες , βαρέα μέταλλα , αντιψυκτικά , καύσιμα κλπ. Οι άνθρωποι που επένδυσαν η σκέφτονται να επενδύσουν σε βιολογικές καλλιέργειες κινδυνεύουν να χάσουν την πιστοποίηση λόγω όλων των ανωτέρω.

Τρίτον, ο υδροφόρος ορίζοντας επίσης είναι κάτι που πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά μιας και αυτή η περιοχή "κατεβάζει" νερά που καταλήγουν στα πηγάδια των κατοίκων της περιοχής. 

Επίσης η περιοχή βασανίζεται συχνά από πυρκαγιές, είτε από κολώνες, και σε μια τέτοια περίπτωση  μια τέτοια εγκατάσταση θα είναι η χαριστική βολή. Τα παλαιά οχήματα γίνονται αιτίες πυρκαγιάς σε υψηλές θερμοκρασίες και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να παραβλέπουμε.

Τέταρτον, η περιοχή έχει σηματοδοτηθεί για μονοπάτια περιπάτου και υπάρχει τουριστικό ενδιαφέρον με επισκέψεις εκατοντάδων επισκεπτών στα μονοπάτια και σε μελισσοκομεία στα Αλαμανέικα και στο Χαρτζάνι.

Πέμπτον, η τσιμεντοποίηση του κάμπου πρέπει να σταματήσει μιας και με διάφορες προφάσεις γίνονται σχέδια για την περιοχή χωρίς καμιά διαβούλευση, ενημέρωση, η συμμετοχή των κατοίκων. Λέμε κάθετα όχι σε ότι υποβαθμίζει την αξία της γης μας, το περιβάλλον και το μέλλον της.

Έκτον, ο δήμος πρέπει να χρησιμοποιήσει χώρο κοντά στην πόλη, η το παρακείμενο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ όπου μπορεί να εναποθέσει τα οχήματα του χωρίς να επιβαρύνει το περιβάλλον με επιπλέον τσιμέντο και όλα όσα αναφέρθηκαν ενώ ταυτόχρονα δεν θα μολύνει με επιπλέον καυσαέρια την ατμόσφαιρα ούτε θα σπαταλά χρήματα στις μεταφορές που θα χρειάζονται. 

Αυτή η περιοχή πρέπει είτε να μείνει αγροτική, είτε να αξιοποιηθεί με άλλον τρόπο. Τα φωτοβολταικά που ακούγεται ότι θα έμπαιναν ,δεν θα μπουν γιατί υπάρχει πρόβλημα με το δίκτυο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει οπωσδήποτε να κάτι κάτι επιβαρυντικό για το περιβάλλον.

Εμείς οι κάτοικοι, έχουν ζαλιστεί από τις επιθέσεις που δέχεται η περιοχή μας και κάθε μέρα ακούμε ακόμα ένα αρνητικό για μας,

Παρακαλούνται  όλοι να σκεφτούν το σωστό και να αλλάξουν τα σχέδια τους πριν είναι αργά.

Πέμπτη 19 Ιουνίου 2025

Ποιος ήταν τελικά ο Ιωάννης και η Ελένη Μπουρνιά? Ποιος ο σκοπός της δωρεάς στο κτήμα στο Χαρτζάνι?

 Από το 2012 έχουμε την τελευταία καταγραφή αγωνίας και απορίας του Αντώνη Καραμπουρνιώτη για την τύχη του Ιδρύματος Μπουρνιά και του 155 περίπου στρεμμάτων του κτήματος δωρεά στο Χαρτζάνι.

Την ίδια απορία έχουμε και μεις και καταθέσαμε εδώ και μέρες ερώτημα στον δήμο με αριθμό πρωτοκόλλου αλλά μέχρι στιγμής καμιά απάντηση.

Στο σημείωμα του ο Αντώνης Καραμπουρνιώτης επανέρχεται με την πρόταση του από το 1999 για δημιουργία νέου νεκροταφείου.

Από ότι ξέρουμε το νέο νεκροταφείο θα γίνει στην τοποθεσία του Αγίου Γεωργίου κοντά στην ΔΕΗ. Καλό είναι να το θυμόμαστε αυτό και τι σκέφτονται να βάλουν δίπλα ...

2. Ρωτά λοιπόν, Τι απέγινε  ο φάκελος του ανωτέρω κληροδοτήματος ο οποίος έχει χαθεί από το αρμόδιο γραφείο? Σημειωτέον ότι εντός του φακέλου υπήρχαν η διαθήκη των δωρητών και λοιπά στοιχεία οριοθέτησης του κληροδοτήματος των 155 στρεμμάτων στο Χαρτζάνι.

3. Γιατί παραμένει στο χρονοντούλαπο του Δήμου το υπόμνημα μου χωρίς να έχω λάβει απάντηση μέχρι σήμερα. Καταστρατηγώντας Συνταγματική Διάταξη και το Νόμο 2.690/99 οι οποίοι ορίζουν την προθεσμία δύο μηνών όπου πρέπει να δίνονται οι απαντήσεις στους δημότες και γενικά στους Έλληνες Πολίτες.

Έχουμε λοιπόν πολλά χρόνια σε εκρεμμότητα τις ερωτήσεις αλλά πουθενά τις απαντήσεις.

Θα θέλαμε να ξέραμε ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι. Τι έγραφαν στην διαθήκη τους για το κτήμα. Έτσι θα καταλαβαίναμε καλύτερα τις προθέσεις της δωρεάς . Παρόλα αυτά, αρνούμαι να πιστέψω ότι οι προθέσεις τους ήταν να γίνει νεκτροταφείο αυτοκινήτων σε οποιοδήποτε στάδιο αποσύνθεσης.

Μιας και έχει γίνει αίτημα, θα επιμένουμε να μάθουμε τις απαντήσεις. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει Ίδρυμα χωρίς κανένα απτό στοιχείο της ύπαρξης του.

'Εντονες οι αντιδράσεις για το στέγαστρο στην Ιωάννου Κότσικα.

Πολλές οι αντιδράσεις των συμπολιτών μας για το τερατούργημα- στέγαστρο που εμφανίστηκε ξαφνικά στην Ιωάννου Κότσικα και όλοι έκπληκτοι περνάμε και προσπαθούμε να καταλάβουμε το σκεπτικό.

Και πράγματι  το καταλάβαμε. Σε μια πόλη που μόνο στα λόγια διασώζει την αρχιτεκτονική των νεοκλασσικών και στο μεράκι των ιδιωτών, μια πόλη που ακολουθεί σαν πιθικάκι ότι συμβαίνει στην Αθήνα, ήταν επόμενο να ζηλέψει κάποια στιγμή τις εισόδους μεγάλων και μικρότερων ξενοδοχείων που για την προστασία των πελατών από τις καιρικές συνθήκες στήνουν διάφορα στέγαστρα. 

Το πρόβλημα με το συγκεκριμένο είναι ότι κρύβει οπτικά από την παραλία όλο το πεζοδρόμιο, εμποδίζει την διέλευση των πεζών, οι όγκοι είναι ασύμμετρα μεγάλοι με το πεζοδρόμιο και τις αποστάσεις, μειώνει αισθητικά τα γύρω κτήρια και φυσικά πάνω από όλα, είναι πάρα πολύ μπετόν..Πάρα πολύ! 

Θα πει κάποιος, αυτή είναι η γνώμη σου και εμάς τι μας νοιάζει.. Επειδή είναι η πόλη μου όχι μόνο είμαι υποχρεωμένη να έχω άποψη, αλλά επίσης είμαι υποχρεωμένη να κάνω ότι μπορώ για να μείνει κάτι, κάτι έστω λίγο, από την παλιά αρχοντιά της. Από την καλαισθησία των οικοδομημάτων, από τις αρμονικές γραμμές των όγκων, και το πάντρεμα τους με τον δημόσιο χώρο.

Και αυτός ο δημόσιος χώρος υποφέρει και ασφυκτιά στην πόλη μας. Τα έχουμε πει τόσες φορές, και είναι στην κυριολεξία, Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.

Ακόμα το πάρκο του Αγίου Νικολάου να ξεκινήσει μια νέα πορεία προς την δημιουργία Παιδικής Χαράς η ανανέωση του πάρκου με νέα φυτά για παράδειγμα.

Υπάρχει μια τάση σε όλη την Ελλάδα όπου πολίτες συγκεντρώνονται και βάζουν την τεχνοχνωσία τους στην υπηρεσία του τόπου τους. Για παράδειγμα στο Σαρακίνο ματαίωσαν την κατασκευή Ξενοδοχείου, ενώ είχε όλες τις άδειες!!, στην Σίφνο καταγγέλουν και εμποδίζουν διάφορες κατασκευές που καταστρέφουν την φυσιογνωμία του νησιού, και σε άλλα μέρη πράττουν αναλόγως.

Ίσως ήρθε η ώρα να γίνει και εδώ κάτι τέτοιο να σωθεί και οι επιστήμονες με τεχνογνωσία και γνώμη να μπουν μπροστά.

Ελπίζω και εύχομαι να καταλάβουν το λάθος τους και να διορθώσουν αυτό το χάλι. Υπάρχουν πολύ όμορφα στέγαστρα να βάλουν αν κρίνεται ανάγκη χωρίς να καταστρέφουν όλον τον δρόμο με μπετά και άχρηστες ζαρντινιέρες! 

Ακούει κανείς?

    

 Sophia Giannakou

Δυστυχώς τα ιδιωτικά συμφέροντα έχουν καταστρατηγήσει κάθε έννοια δημοσίου συμφέροντος και ζωτικού δημόσιου χώρου.

Υποθέτω πως όλοι όσοι αγαπάμε και σεβόμαστε την πόλη που γεννηθηκαμε, μεγαλώσαμε και ζούμε, νιώθουμε αγανάκτηση και απογοήτευση με την αλόγιστη τσιμεντοποιηση της

Πόσω μάλλον, που αυτή την πόλη παραδίδουμε στα παιδιά μας.

Kerastaris Yorgos

1 ημ.  · 

Μόλις τώρα μου την έστειλε η φίλτατη μου Μαρία Πολυχρονίου,

φαίνεται πως μερικοί έχουν αποθρασυνθεί τελείως, τι νομίζουν επιτέλους ? με ποίων τις πλάτες παρανομούν μέρα μεσημέρι ? πού βρισκόμαστε ? σε ποιά μπανανία ? Ελπίζω πως οι αρμόδιοι να επιληφθούν του θέματος και να άρουν την καραμπινάτη παρανομία.

Ιωάννα Νόβα

Συγχαρητήρια Μαίρη. Συμφωνώ απόλυτα και συμμερίζομαι την ανησυχία για την αλλοίωση της φυσιογνωμίας της πόλης μας. Η διατήρηση του σχεδίου πόλεως και ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο είναι απαραίτητα στοιχεία για την προστασία της ιστορικής και πολιτιστικής ταυτότητας της Καρύστου.

Παράλληλα, αναγνωρίζουμε τη σημασία των τουριστικών επενδύσεων και το θετικό τους αποτύπωμα στην τοπική οικονομία. Όμως, αυτές οι επιχειρηματικές δραστηριότητες δεν πρέπει να λειτουργούν εις βάρος της αρχιτεκτονικής συνοχής και της ποιότητας ζωής των κατοίκων.

Η ανάπτυξη πρέπει να στηρίζεται σε σεβασμό: στο περιβάλλον, στην ιστορία και στο πολεοδομικό σχέδιο. Ό,τι χάνεται σήμερα, δύσκολα ξανακερδίζεται.

Tolis Gagomoiros

Εγώ πάντως, ζώντας στην Αθήνα και ιδιοκτήτης (κατά ένα λαογραφικό περιοδικό) του 2ου αρχαιότερου σπιτιού της Καρύστου (1877) ένα έχω καταλάβει και δεν ισχύει μόνο στην Κάρυστο. Το χώμα και τα δένδρα έχουν γίνει ο μεγάλος εχθρός. Τσιμέντο παντού. Ετυχώς η γενιά μας πρόλαβε και έπαιξε σε αλάνες και έφαγε γλυκό κουταλιού ή υποβρύχιο κάτω απο τις μουριές του Ντάνη.

Μνήμες νόστιμες- μνήμες ζωής. " O Κουρκουμπίνας"

 Η ταβέρνα του Γιώργου  και της Ελένης Θεοδώρου στο Νικάσι αποτέλεσε για 24 ολόκληρα χρόνια- από το 1976 μέχρι το 2000- πυρήνα τοπικής κουζίνας, πρεσβευτή και διασώστη, εμπνευστή και πρωτοπόρο.

Με το πέρασμα των χρόνων, το όνομα εύκολα αναγνωριζόταν σαν ΚΟΥΡΟΚΥΜΠΙΝΑΣ, μιας και η ταβέρνα είχε κάνει την μεγάλη στροφή στην μαγειρική της εποχής και μαγείρευε κουρκουμπίνες, χορτόπιτες και ψητά. 

Η οικογενειακή αυτή επιχείρηση δούλευε μόνο τα Σαββατοκύριακα λόγω του κύριου επαγγέλματος του Γιώργου ο οποίος ήταν οικοδόμος, και έκανε δυο πανηγύρια τον χρόνο.Της Αγίας Τριάδας και του Θεολόγου στις 8 Μάη , η στις, 26 Σεπτέμβρη.

Εργαζόμενοι ήταν οι γονείς, Γιώργος και Ελένη και τα παιδιά, Σοφία  και Γιάννης. Ο εμπνευστής της ιδέας για την ταβέρνα ήταν του Χρήστου, του μεγαλύτερου γιού, ο οποίος όταν ήταν μικρό παιδάκι του δημοτικού πήγαινε στην Αγία Τριάδα και πουλούσε μπακαλιάρο και κρασί στην γιορτή του Αγίου Σπυρίδωνα λόγω νηστείας. Τα καλοκαίρια ξεδιψούσε τους επισκέπτες με πορτοκαλάδες. Ο Χρήστος έφυγε για τα καράβια και έγινε Αρχιμηχανικός ενώ τα αδέλφια του συνέχισαν παράλληλα με άλλες εργασίες να βοηθούν στην ταβέρνα.

Ο κόσμος που πήγαινε ήταν κυρίως οικογένειες από τα χωριά της Γούρνας και την Κάρυστο. Δεν είχαμε τότε ούτε παραθεριστές, ούτε τουρίστες που θα ενδιαφερόντουσαν για την ταπεινή και απλή ταβέρνα στο Νικάσι. Ο κόσμος όμως της περιοχής, εκτιμούσε και προτιμούσε την κουζίνα της γιατί εκτός των άλλων, ήταν  και είναι άνθρωποι καλοί, πρόσχαροι, κοινωνικοί και πολύ αγαπητοί.

 Μετά από καιρό, και άλλες ταβέρνες άρχισαν και προσθέτουν στο μενού τους της κουρκουμπίνες και τα άλλα παραδοσιακά μας πιάτα και να στηρίζουν την κουζίνα τους στον κορμό της παράδοσης.

Έτσι ξεκίνησαν και οι πρώτες ιδέες κατασκευής παραδοσιακών ζυμαρικών που βλέπουμε μέχρι και σήμερα να απασχολούν παλαιότερες και νεότερες επιχειρήσεις.

Τα χρόνια πέρασαν , τα παιδιά μεγάλωσαν και τα εγγόνια πια, συνέχισαν την παράδοση του πανηγυριού της Αγίας Τριάδας σε συνεργασία με άλλους επαγγελματίες, και είχαμε αυτό το πολύ όμορφο πανηγύρι με την εγγονή της κυρίας Ελένης, την Έλενα την Θεοδώρου να είναι η ψυχή του.

Ο κύκλος της ζωής, ακολουθεί τα βήματα της παράδοσης, και οι γευστικές μνήμες αποδεικνύονται πάρα πολύ δυνατές για να αφεθούν στην λήθη. Αντίθετα, ακολουθούν την ζωή και τους ανθρώπους της.

Άλλες ταβέρνες που έγραψαν ιστορία είναι ο Πλάτανος στον Αετό που άνοιγε για χορούς μέχρι πρόσφατα. Στα σκιερά πλατάνια, στην όμορφη πλατεία του, έχουμε γιορτάσει βαπτίσεις, γάμους, απόκριες, όμορφα καλοκαιρινά βράδια και ο κόσμος έβρησκε δροσιά από την ζέστη του καλοκαιριού. Φυσικά στον Πάνω Αετό η ταβέρνα που έκλεισε πέρυσι του Μούτση. Άλλη μια πάρα πολύ σοβαρή, αξιόλογη και αξιόπιστη θα έλεγα πρόταση καλού φαγητού σε έναν καταπληκτικό χώρο. Θυμόσαστε τι γινόταν όταν άνοιξε το Ρέμα? Εκεί που είναι τώρα η ταβέρνα του Μπαιραχτάρη στον Αετό? Κεριά, μυστηριώδης ατμόσφαιρα - ρεμπέτικα και τραγούδια που αναβίωναν μουσικές άλλων εποχών μαζί με νόστιμους μεζέδες και φασαριόζικες παρέες.  Αξέχαστη φυσικά η ταβέρνα το Πανόραμα. Ποιος και ποιος δεν θα την θυμάται! Καταπληκτική θέα, ωραία σάλα, χοροί, εκδηλώσεις, νοστιμιές και για χρόνια και χρόνια το Πανόραμα ήταν ένας τόπος προσέλευσης πιστών της γεύσης . Ακόμα πιο παλιά ίσως στα Οβρέικα οι ταβέρνες είχαν την τιμητική τους με τον Γλυκαμάν, τον Ζωγράφο, τον Διόνυσο αργότερα με τα σουβλάκια, να γεμίζουν ασφυκτικά μέχρι πάνω τον δρόμο με τραπέζια και ένα μελίσσι κόσμου να μαζεύεται κάθε βράδυ. Πάνε αυτά, μάλλον για πάντα .....και για το τέλος να πω πως σφίγγεται η καρδιά μου που βλέπω το καφενείο του Φίλιππα, έτσι άδειο. Μεγάλος πρεσβευτής της κουζίνας μας ο Φίλιππας! Σπουδαίος μάγειρας! Ωραίος άνθρωπος! Έκανε το καφενείο του και την Κάρυστο για πολλούς ευκαιρία για να έρθουν εδώ και να τους περιποιηθεί αυτούς και την παρέα τους. Αν έχετε φωτογραφίες από τις ταβέρνες αυτές και θέλετε να τις μοιραστείτε μαζί μας, στείλτε τις στο messenger  η στο μειλ  kollia.sophia.@gmail.com

Έτσι για τιμής ένεκεν και εις μνήμην όσων έχουν φύγει.

Στην Ιωάννου Κότσικα , ράβε ξύλωνε και στέριωνε ασχήμιες!!

Με έκπληξη και στενοχώρια δάβασα το σχόλιο της κ.Πολυχρονίου και είδα τις απίστευτες φωτογραφίες. Δεν υπάρχουν λόγια πράγματι! Για τον μιναρέ δίπλα στον Τζίμη δεν μιλήσαμε, για τα άσχημα και λάθος κτήρια δεν μιλήσαμε, για το νεοκλασσικό σχολείο, δεν παλέψαμε, για ότι φανεί του καθένα που δεν έχει καλαισθησία και αίσθηση γεωμετρίας και αρχιτεκτονικής πάλι δεν μιλάμε...ΚΑΙ ο κεντρικός μας δρόμος σε αφήνει με το επιφώνημα WTF BRO!

 Μαίρη Πολυχρονίου

Πάντα πίστευα ότι η γενέτειρα κάθε ανθρώπου δεν είναι μόνο έμπνευση, αλλά είναι βίωμα ανεξίτηλο που γεμίζει τις σελίδες της ζωής μας, κρατώντας ζωντανές τις μνήμες που ζήσαμε ως παιδιά. Σήμερα λοιπόν σε μια πρωινή βόλτα στη πόλη που μεγάλωσα στον κεντρικό και πιο όμορφο δρόμο που οδηγεί από το δημαρχείο στη πλατεία, βρέθηκα έκπληκτη στις εικόνες που βλέπετε . Ο νέος ιδιοκτήτης του πολυώροφου ακινήτου που μάλλον προορίζεται για ξενοδοχείο είχε αποφασίσει να εξαφανίσει τις υπάρχουσες μουριές του πεζοδρομίου και στην θέση τους οι εργάτες έκτιζαν σήμερα με τούβλα τμήμα του πεζόδρομου ανάμεσα σε ένα γκρίζο ικρίωμα με σκεπή που είχαν τις προηγούμενες ημέρες υψώσει. Δεν γνωρίζω φυσικά ποια άδεια έχει δοθεί από το Δήμο και ποιο είναι το πλαίσιο χορήγησης της για να γίνουν τέτοιες παρεμβάσεις. Για την πολεοδομία Καρύστου δεν ρωτάω ….προφανώς είναι δύο τετράγωνα μακριά και κατά συνήθη τακτική δεν ακούει και δεν βλέπει το πιο κεντρικό δρόμο της πόλης.

Η ειρωνεία είναι ότι σε πείσμα των καιρών και μιας εποχής που δεν έχει όρια και φραγμούς, δίπλα του στέκεται αγέρωχο το εμβληματικό διατηρητέο ακίνητο κληρονομιά εύπορων οικογενειών που έζησαν κάποτε στη πόλη και που προς τιμή της κάποια άλλη οικογένεια αγόρασε και διέσωσε, ίσως για να θυμόμαστε και να συγκρίνουμε.