ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΡΥΣΤΟΥ

                       ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                                                                                   

                           ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ 

             5η Υ.Πε ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ & ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

                        «ΔΙΟΚΛΕΙΟ»

 ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ-Κ.Υ ΚΑΡΥΣΤΟΥ                                                   

ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΡΥΣΤΟΥ

Άνοιξε σήμερα, Τρίτη στις 12:00 το μεσημέρι η πλατφόρμα υποβολής αιτήσεων του λοιπού, πλην ιατρικού, επικουρικού προσωπικού, η οποία θα ολοκληρωθεί την Κυριακή 20-3-2022. Οι ενδιαφερόμενοι, όλων των ειδικοτήτων, θα πρέπει να εισέρχονται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα https://loipoepikouriko.moh.gov.gr/ για την υποβολή αιτήσεων.

Σημαντική σημείωση: για τους υποψήφιους όπου είχαν υποβάλει και κατά το παρελθόν αίτηση συμμετοχής σε παλιότερες ενεργοποιήσεις της πλατφόρμας, καλούνται από το Υπουργείο, για προσεκτική ανάγνωση της κωδικοποιημένης ΚΥΑ και των νέων οδηγιών, καθώς έχουν υπάρξει αλλαγές. Επίσης, θα πρέπει να ελέγξουν τα αποθηκευμένα δικαιολογητικά τους ως προς την ισχύ τους.

Επισημαίνεται τέλος, ότι έχει αλλάξει το περιεχόμενο της Υπεύθυνης Δήλωσης (iv) και όλες οι υπεύθυνες δηλώσεις θα πρέπει να υποβληθούν εκ νέου με καινούρια ημερομηνία.

Η μοριόδοτηση των υποψηφίων θα γίνεται από τον ΑΣΕΠ και στην έδρα της κάθε Υγειονομικής Περιφέρειας (Υ.ΠΕ.) της χώρας θα καταρτίζονται και θα τηρούνται ηλεκτρονικοί κατάλογοι ανά κατηγορία και κλάδο. Υπενθυμίζουμε ότι το Νοσοκομείο Καρύστου  ανήκει στην 5η Υ.Πε. Θεσσαλίας και Στ. Ελλάδας.

23/2/2022

 Σήμερα ,μέρα Τετάρτη η θερμοκρασία είναι στους 11 βαθμούς και συννεφιά και αρκετό αέρα.

Τα νέα από την εισβολή στην Ουκρανία από την Ρωσσία κυριαρχούν στις ειδήσεις, ενώ όλος ο κόσμος αναρωτιέται για το πως πέθαναν σε 3 χρόνια 3 αδελφάκια στην Πάτρα.

Η διασπορά του ιού είναι μεγάλη ανάμεσα στον πληθυσμό και οι τάξεις των σχολείων είναι αποδεκατισμένες παρόλο που τα σχολεία παραμένουν ανοιχτά.

Η κοινωνική ζωή έχει δεχθεί ένα τεράστιο πλήγμα και εδώ και 2 μιση χρόνια τώρα, δεν έχει γίνει καμιά εκδήλωση μουσική η άλλη, αν εξαιρέσουμε μικρές και ελάχιστες εξαιρέσεις.

Πάνε οι συναυλίες, πάνε οι επισκέπτες καλλιτέχνες, πάνε οι χοροί, παραδοσιακοί και άλλοι, με τις φωτογραφίες να μας θυμίζουν μια άλλη πόλη, μια άλλη ζωή.

Περιμέναμε να βγούμε από την κρίση, καπάκι μας έπιασε ο ιός, και ακόμα δεν έχει φύγει ο ιός και τα σύννεφα του πολέμου μας σκεπάζουν με μια νέα μαυρίλα.

ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΟΑΕΔ ΣΤΟ ΝΟΣ. ΚΑΡΥΣΤΟΥ

 ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΜΕΣΩ ΟΑΕΔ ΣΤΟ ΝΟΣ. ΚΑΡΥΣΤΟΥ

Το Γενικό Νοσοκομείο Καρύστου, στα πλαίσια του προγράμματος απασχόλησης του ΟΑΕΔ για μακροχρόνια εγγεγραμμένους άνεργους ηλικίας 55 – 67 ετών πρόκειται να προσλάβει 9 υπαλλήλους των κάτωθι ειδικοτήτων:

 

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ	ΚΛΑΔΟΣ − ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ	ΑΡΙΘΜΟΣ ΘΕΣΕΩΝ
Δ.Ε.	ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ → ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΦΥΛΑΞΗΣ	2
Δ.Ε.	ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΩΝ → ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ	2
Υ.Ε.	ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ → ΒΟΗΘΟΣ ΝΟΣΟΚΟΜΟΥ	1
Υ.Ε.	ΒΟΗΘΗΤΙΚΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ → ΤΡΑΥΜΑΤΙΟΦΟΡΕΑΣ	1
Υ.Ε.	ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ → ΚΑΘΑΡΙΣΤΗΣ-ΣΤΡΙΑ ΚΤΙΡΙΩΝ	1
Υ.Ε.	ΒΟΗΘΗΤΙΚΩΝ ΧΕΙΡΟΝΑΚΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ → ΕΡΓΑΤΗΣ-ΤΡΙΑ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ	1
Υ.Ε.	ΓΕΝΙΚΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ → ΕΡΓΑΤΗΣ-ΤΡΙΑ ΑΠΟΘΗΚΗΣ	1

Οι ενδιαφερόμενοι θα πρέπει να επικοινωνήσουν με τους εργασιακούς συμβούλους του ΟΑΕΔ στα τηλέφωνα 2106033487-88/εσωτερικά: 909 & 910 για να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους για τη θέση προτίμησής τους.

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ:

ΑΠΟ 12/01/2022 (και για δέκα εργάσιμες ημέρες) ΕΩΣ 25/01/2022

Νικόλαος Κριεζώτης- Από ποιμένας - στρατηγός.

 ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ , ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΕΥΒΟΙΑΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ σε απλή μετάφραση.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ.

Αυτός ο ήρωας της νεότερης Ελλάδας γεννήθηκε το 1785 στο χωριό Βήρα της Καρυστίας.

Πατέρας του ήταν ο τσομπάνης  Ισίδωρος Χαραχλιάνος και την μητέρα του την έλεγαν Χρυσή.

Ανατράφηκε στο χωριό Κριεζά όπου μετακόμισε ο πατέρας του απότο χωριό Βίρα το σημερινό Αργυρό. Δυστυχώς ο πατέρας του δολοφονήθηκε η δηλητηριάσθηκε από τον διοικητή της Καρύστου Μουσταφά Αγά, πατέρα του Ομέρ πασά και η επιμέλεια του Νικόλαου πέρασε στον παππού του Νικόλαο Χαραχλιάνη που ζούσε στον Δύστο.  Ο Νικόλαος είχε πέντε αδέλφια.  Ο Κωσταντίνος, ο Γρηγόριος, τρίτος ο Νικόλαος και μετά ήταν η Σοφία και η Καλή. Το όνομα ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ, το πήρε στο στρατόπεδο των Βρυσακίων, μετά από ανάκριση των Τούρκων όταν τον είχαν δει να φορά τούρκικα ρούχα. Τους είχε απαντήσει ότι ήταν από τα Κριεζά και είχε έρθει από την Ασία να επισκεφθεί στον αδελφό του Κωσταντίνο ο οποίος ζούσε τότε στα Κριεζά.

Όταν ήταν παιδί στον είχαν στείλει να μάθει γράμματα στο μοναστήρι των Λευκών. Όμως δεν του άρεσαν και αντί να διαβάζει, ασχολούνταν με την κατασκευή ξύλινων μαχαιριών και πυροβόλων. Μετά τον θάνατο του πατέρα του έφυγε από το μοναστήρι και πήγε στο χωριό Λάτα με την θεία του, την αδελφή της μητέρας του σύζυγο του Αντωνίου Μπάνου. Εκεί, έμεινε αρκετό καιρό αλλά ήταν ανήσυχος και ατίθασος και έδερνε τα άλλα παιδιά.  Για αυτόν τον λόγο τον πήρε η θεία του και τον πήγε στην Χαλκίδα. Δεν πέρασε πολύς καιρός και ο Νικόλαος χαστούκισε το παιδί κάποιου επίσημου Τούρκου. Αμέσως έφυγε από την Χαλκίδα και γύρισε στην Λάτα. Στην αρχή δεν έλεγε τον λόγο της επιστροφής του αλλά μετά το είπε στην θεία του . Τον μάλωσαν, προσπάθησαν να τον συναιτίσουν και να του δείξουν το λάθος του αλλά μάταια. Εκείνη την ώρα, φάνηκαν τρεις ιππείς στρατιώτες και τον έψαχναν. Παρότι τους είπαν ότι δεν ήταν εκεί, εκείνοι τον περίμεναν. Οι συγγενείς του τον έκρυψαν και περίμεναν την νύχτα. Την ίδια νύχτα λοιπόν, ο θείος του ο Αντώνης παρέλαβε τον Νικόλαο και πήγε στην Κύμη στον φίλο του πατέρα του Κωσταντίνο Κυπαρισσό. Από αυτόν, φυγαδεύτηκε στην Μικρά Ασία.

Όταν έφτασε στην Ασία στην αρχή έμεινε στην Πέργαμο όπου δούλεψε σαν τσομπάνης και εκεί έμεινε εργαζόμενος για τρία χρόνια.

Εκεί υπήρχε η συνήθεια να μοιράζουν την βοσκή και κανένας ποιμένας να μην μπαίνει στις βοσκές των άλλων. Δύο όμως ποιμένες άλλου κοπαδιού έφεραν ένα βράδυ στο κοπάδι τους στα χωράφια του Νικόλαου και ο Νικόλαος το έμαθε από έναν άλλον βοσκό των κοπαδιών τους.

Τότε ο Νικόλαος έκανε το εξής τέχνασμα. Είπε στον συνάδελφο βοσκό να αλλάξουν το κοπάδι τους και να αναλάβει αυτός το δικό του και ο Νικόλαος να πάρει το άλλο. Τότε ξεχώρισαν τα κοπάδια από τα κουδούνια των ζώων και ο Νικόλαος οδήγησε το κοπάδι μέσα στις βοσκές των άλλων. Οι άλλοι άρχισαν να φωνάζουν και να απειλούν αλλά ο Νικόλαος δεν μιλούσε για να μην τον γνωρίσουν από την φωνή.

Αυτοί πλησίασαν με φωνές και απειλές για να τον κτυπήσουν επειδή νόμιζαν ότι ήταν ο συνάδελφος του Νικόλαου τον οποίον δεν τον φοβόντουσαν. Τον Νικόλαο όμως τον φοβόντουσαν πολύ και για αυτό τον έλεγαν Δελή Νικόλαο.

Όταν έφτασαν κοντά, ο Νικόλαος όρμησε με το σπαθί του και τους έτρεψε σε φυγή. Οι τσομπάνηδες άφησαν τα κοπάδια τους και πήγαν στον επιστάτη τους – τον Κεχαγιά- και του είπαν ότι τους είχε κάνει ο Δελής Νικόλας. Ο επιστάτης μετέφερε το γεγονός στον Καραοσμάνογλου τον τοπάρχη Μαγνησίας.

Αυτός έστειλε τέσσερις στρατιώτες να συλλάβουν τον Νικόλαο όπως και έγινε. Όμως βρέθηκε Χριστιανός που υποστήριξε τον δίκαιο λόγο της πράξης του Νικολάου και έτσι ο τοπάρχης τον άφησε ελεύθερο.

Μετά λίγες μέρες έγινε το ίδιο με έναν τρομερό Αιθίοπα επειδή πήγε να ποτίσει το κοπάδι του στα μέρη του Νικόλαου. Και πάλι τον πήγαν μπροστά στον Καραοσμάνογλου ο οποίος αμέσως τον δικαίωσε.

Από τότε ήταν ένοπλος και αφού κέρδισε την εμπιστοσύνη του κυρίου των κοπαδιών με την τιμιότητα και την τόλμη του, έγινε επιστάτης και με τον καιρό, απέκτησε δικά του κοπάδια και χρήματα.

 Η αρχή της Επανάστασης τον βρίσκει άρρωστο στην Πέργαμο.  Επειδή οι Τούρκοι έσφαζαν τους Χριστιανούς ο αδελφός του Γρηγόριος , ο οποίος ήταν εφημέριος εν Κυδωνίαις, πήγε στην Πέργαμο για να τον πάρει και να επιστρέψουν στην Εύβοια.

Εκεί πήγαν στο νησί Χηλή της Κύμης όπου κατέφευγαν για προστασία από τον Ομέρ οι καταδιωγθέντες Κυμαίοι και μετά πήγαν στην Κύμη.

Εκεί ο Γρηγόριος τον προέτρεψε να πάνε μαζί στο μοναστήρι Μάντζαρη όμως ο Νικόλαος είπε ότι θα πάει στο Ελληνικό στρατόπεδο και αφού φίλησε τον αδελφό του, χώρισαν οι δρόμοι τους.

Ο Κριεζώτης πήγε στο χωριό Καστροβαλά του δήμου Κοτυλαίων . Στον δρόμο συνάντησε κάποιον που είχε ένα παλιό πυροβόλο και του ζήτησε να το αγοράσει. Ό άνθρωπος όμως τον έβρισε και δεν δεχόταν να το πουλήσει. Τότε ο Νικόλαος το πήρε με την βία και του έριξε τα χρήματα στο χώμα.

Έτσι οπλίστηκε και πήγε στο στρατόπεδο των Βρυσακίων όπου άλλαξε και το όνομα του σε Κριεζότη για να ξεκινήσει η ηρωική του απελευθερωτική δράση και να φτάσει με το σπαθί και τον χαρακτήρα του , να πάρει την θέση του ήρωα στην ιστορία και στην συνείδηση του λαού.

https://www.triadaevias.gr/index.php/oikogeneia-kriezwrh/kriezwth-family

https://eviaportal.gr/nikolaos-kriezotis-o-eyboiotis-oplarchigos-tis-epanastasis-toy-1821/

Αγριότητες στην Καρυστία το 1824

 Αγριότητες στην Καρυστία το 1824

Συνεχίζουμε την ελεύθερη μετάφραση για τις αγριότητες που περιγράφονται στο βιβλίο ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΕΥΒΟΙΑΣ του ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ

Στην διάρκεια του έτους 1824 εκτός από την άτυχη εκστρατεία του Κριεζώτη εναντίον του κάστρου της Καρύστου, συνέβησαν και άλλα αν και όχι τόσο σημαντικά για την ιστορία γεγονότα.

Δυστυχώς οι κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής της  Καρυστίας  έπαθαν πολλά, όχι μόνο από τους Τούρκους αλλά και από τους ίδιους τους ομοεθνής τους.

Τον Μάρτιο ένα Ψαριανό πειρατικό πλοίο άρπαξε κοπάδι μοναστηρίου κοντά στις Πετριές  όπως και τα καζάνια μαζί με τα σκυλιά των τσομπάνηδων.

Στις 10 Μάη δύο πειρατικά Ψαριανά καράβια επιχείρησαν το ίδιο στις Πετριές  κοντά στην σπηλιά  της Αχλαδερής αλλά αποκρούστηκαν από τον Καλλίνικο Κούμα  αλλά εν μέρει πέτυχαν τον σκοπό τους στην νησίδα της Οκτωνιάς . Έτσι οι Ψαριανοί πειρατές λήστευαν τις ακτές και τις νησίδες και οι Χριστιανοί κατέφευγαν για προστασία στις σπηλιές για να σωθούν από τις σφαγές και από τις αιχμαλωσίες των Τούρκων. Σε αντίθεση με τα πλοία από το Κρανίδι που περιέπλεαν τις ακτές και πουλούσαν σιτάρι σώζοντας έτσι τον δυστυχή λαό από την πείνα.

Μετά από όλα αυτά, ο αρχηγός Βάσος που έμενε στην Σκύρο στέλνει 12 άνδρες με αρχηγό κάποιον Λεμονή  στη νησίδα της Οκτωνιάς και ύστερα κατά το επίνειο Σρυγγυλή της Αχλαδερής όπου όχι μόνο βασάνισαν  και λήστεψαν τους κατοίκους  αλλά και τους άρπαξαν τρία καράβια. Ακόμα ήθελαν να κακοποιήσουν τον Καλλίνικο αλλά αυτός αφού τους συνέλαβε τους συγχώρεσε. Όμως ο Βάσος προσεβλήθη πάρα πολύ από αυτό και μετά τρεις μέρες πλέει από την Σκύρο στην Αχλαδερή για να τον εκδικηθεί και δυστυχώς, έβγαλε όλο του το άχτι πάνω στους κατοίκους.

Τον ίδιο χρόνο περίπου ο Μουσταφάς Οντάμπασης ξάδελφος του Ομέρ πασά, έκανε συνεταιρισμό στην Κάρυστο με κάποιον Κεφαλονίτη Κισμέτο, πλοίαρχο των Φραγκοσυρίων αδελφών Σαλάχα, και αφού πρόσλαβε σαράντα Τούρκους Καρυστινούς  ήρθε μέσω του Καφηρέα προς τις ανατολικές ακτές της επαρχίας για να σκοτώσει και να αρπάξει.

Στις 12 Μαίου στην νησίδα Κάμηλο της Πετριάς  όπου είχαν καταφύγει οι κάτοικοι του Δύστου και άλλων χωριών ο Κισμέτος συνέλαβε δύο άντρες. Ο ένας από αυτούς ήταν ο ιερέας  του Δύστου. Τους πήρε την βάρκα για να μην μπορούν να φύγουν . Μετά πήγε σε μια άλλη νησίδα όπου είχαν βρει καταφύγιο κάτοικοι από τις Πετριές και με δόλο τους προέτρεψε να τον ακολουθήσουν στην Κάρυστο να γνωρίσουν τον Μουσταφά, και  να σωθούν από τους πειρατές και από τον Τούρκικο στόλο  που επρόκειτο να έρθει στην Καρυστία.

Ο δραστήριος και άγρυπνος Καλλίνικος όμως, ενώ περιέπλεε με 35 άνδρες , ξαφνικά μαθαίνει τα νέα για τον στόλο στο επίνειο του Καλάμου. Ο Μουσταφάς στέλνει εκεί κατά του Καλλίνικου την μεγάλη βάρκα με δέκα άνδρες  τους οποίους μετά από δύωρο μάχη τους τρέπει σε φυγή.  Μετά από αυτά οι Τούρκοι πήραν τα 80 πυροβόλα των Χριστιανών και αφού επιβίβασαν 180 ανθρώπους, άνδρες γυναίκες και παιδιά, τους πήραν όλα τα υπάρχοντα τους, και το βραδάκι ξεκίνησαν την σφαγή ενώ πολλοί έπεσαν στην θάλασσα και πνίγηκαν. Μετά πήγε στο νησάκι Κάμηλο από όπου πήρε και άλλους αιχμαλώτους και έφυγε. Το βράδυ οι βάρβαροι έβγαζαν από το αμπάρι έναν έναν τους άνδρες και αφού τους έκοβαν σε κομμάτια τους πέταγαν στην θάλασσα.

Όταν πια έφτασαν στην Κάρυστο, κατέβασαν τους αιχμαλώτους εκεί που είναι η πλατεία Αμαλίας . Πρώτα βασάνισαν τον ιερέα από τα Κριεζά Άγγελο. Του έκοωαν την μύτη και στο τέλος τον θανάτωσαν . Μετά το ίδιο έκαναν και στους άλλους. Όσο για τις γυναίκες, μερικές τις δώρισαν στον Ομέρ και άλλες τις πούλησαν. Μετά από όλα αυτά, μοίρασαν τα λάφυρα μεταξύ τους.

Εκεί λοιπόν βασανίστηκαν και θανατώθηκαν 80 άνδρες.  Όμως ο πρωταίτιος  Μουσταφάς, έπαθε τα ίδια το 1829   από τον Θεόδωρο Μελάνη η Τόσκα από τα Στύρα σε μάχη.

Μαζί με τον Μουσταφά ήταν και ο επίσημος Αβδής Κοτζάβεης μεγάλος Χριστιανομάχος και αιμοβόρος. Αλλά και αυτός σκοτώθηκε από τους Έλληνες στο Καπανδρίτι της Αττικής σε εκστρατεία εναντίον του Ομέρ.

 Όλα αυτά υπέφεραν οι κάτοικοι της Καρυστίας  όχι μόνο από τους Τούρκους αλλά και από ομογενής  και για αυτό σκορπίστηκαν για να σωθούν  άλλοι στην Σκύρο, άλλοι στην Άνδρο, στην Κέα στην Αίγινα στην Αττική και αλλού.

 

ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟΝ ΤΟΥ 1824 –ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ

 Ελεύθερη μετάφραση από το βιβλίο ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΕΥΒΟΙΑΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΟΥΝΑΡΟΠΟΥΛΟΥ.

ΠΟΛΙΟΡΚΙΑ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟΝ ΤΟΥ 1824 –ΑΡΧΗΓΟΣ ΚΡΙΕΖΩΤΗΣ

Όπως λέγεται , ο Κριεζώτης αφού αρρώστησε στο Αλιβέρι  έφυγε και πήγε στην Κέα. Επειδή όμως δεν τον δέχθηκαν εκεί μιας και φοβόντουσαν την επιδημία πανώλης που είχε η Εύβοια, πήγε στην Αίγινα και αφού έγινε καλά, επέστρεψε στο στρατόπεδο των Βρυσακίων. Πριν να διαλύσουν το στρατόπεδο αποφάσισαν να κάνουν αντιπερισπασμό στην Κάρυστο και ο φιλότιμος Κριεζώτης το ανέλαβε με την βοήθεια  επτά Ψαριανών πλοίων από τα οποία τα πέντε ήταν μύστικες, δηλ ιστιοφόρα ειδικά για καταδρομές και πειρατές..

Έφυγε από το Αλιβέρι με 800 άνδρες  δια ξηράς και φθάνοντας στην Βρύση του Μπέη στο Μαρμάρι, αποφάσισε να στρατοπεδεύσει στο Λυκόρεμα που απέχει περίπου δύο ώρες από το κάστρο.

Ανήγειρε οχυρώματα στην θέση Κεφάλα απέναντι από τους Πεταλιούς και για μεγαλύτερη ασφάλεια στο εκκλησάκι του Ταξιάρχου πάνω στον δρόμο που οδηγεί στο Μαρμάρι. Τα δε πλοία αγκυροβόλησαν στο στρατόπεδο για να παρέχουν τα αναγκαία.

Το πρώτο βράδυ οι Έλληνες, έπιασαν 500 πρόβατα στην θέση Κρυφτή που ανήκε στον Μαχμούτ Δεληβραίμη , επίσημο Τούρκο τον οποίον τον σκότωσαν μαζί με κάποιον άλλον. Την επομένη άρπαξαν χιλιάδες πρόβατα στην Παξιμάδα και στο Λιβαδάκι τα οποία παραδόθηκαν στον αρχηγό και στους Ψαριανούς.

Οι δε Τούρκοι αφού έμαθαν τον ερχομό των Ελλήνων άλλοι ήθελαν να εκστρατεύσουν προς το Λυκόρεμα , όπως ο διοικητής Αχμέτ Κεχαγιάς , εξωμότης από την Χαλκίδα και αρχηγός τρακοσίων Τούρκων οι οποίοι είχαν έρθει για να ενισχύσουν την φρουρά του Κάστρου,- άλλοι πάλι είχαν αντίθετη γνώμη. Ο Φρούραρχος Μουσταφάς Αγαζαδές  επέμενε πολύ για να μην απομακρυνθούν . Παρόλες τις αντιρρήσεις του, αποφασίστηκε η  έξοδος προς το Λυκόρεμα.

Βγήκαν λοιπόν από το κάστρο, δύο αρχηγοί με 600 Τούρκους. Πρώτα τον διοικητή πάνω σε λευκό άλογο και τον Φρούραρχο . Ακολούθησαν και πεζοί ακολουθούμενοι από υπηρέτες και βάδισαν μέσω της μεγάλης γέφυρας και του κάμπου .

Φθάνοντας σε μια θέση που μπορούσαν να δουν τους Έλληνες,  τους βλέπουν να χορεύουν σε ένα μαντρί και ταράχτηκαν γιατί δεν μπορούσαν αμέσως να καταλάβουν το τι πρέπει να κάνουν. Μερικοί έλεγαν να κατασκευάσουν προμαχώνες και με τα όπλα να διώξουν τους επαναστάτες. Ο δειλός όμως Φρούραρχος πρότεινε να γυρίσουν και να κλειστούν στο κάστρο και πρώτος πρώτος ξεκίνησε να γυρίσει πίσω ενώ τον ακολούθησαν και πολλοί άλλοι.  Ξαφνικά τότε, παρουσιάστηκε μια αλεπού να τρέχει  και ο Κριεζώτης το θεώρησε καλό οιονό και διέταξε να την πιάσουν  και να την γδάρουν ζωντανή.  Μετά οι Έλληνες κατάλαβαν τον φόβο των Τούρκων  οι οποίοι αμαχητί έφευγαν ενώ οι Έλληνες τους κυνηγούσαν φωνάζοντας και πυροβολώντας.

Και έτσι τρέχοντας οι Τούρκοι προσπαθούσαν να φτάσουν στο κάστρο για να σωθούν. ‘Αλλοι ρίχνοντας τα όπλα, άλλοι έφιπποι, άλλοι  κρατώντας ακόμα και τις ουρές των αλόγων. Οι Έλληνες συνέχισαν να τους καταδιώκουν και έφτασαν στην Μεγάλη Γέφυρα. Εκεί χωρίς αντίσταση σκότωσαν 22 και έπιασαν 9. Ένας από αυτούς ήταν ο αρχηγός Κεχαγιάς. Αυτός, ενώ έφευγε, έπεσε από το άλογο το οποίο σκοτώθηκε στην μάχη. Ο Κεχαγιάς προσπαθούσε να βρει διέξοδο όταν έπεσαν πάνω του οι Έλληνες.  Ο Κεχαγιάς αντιστάθηκε με σθένος και αφού άδειασε τα όπλα του, πολέμησε με το σπαθί του. Στο τέλος του επιτέθηκαν τρεις. Ο Αγγελής, ο Ισίδωρος και ο Ιωάννης και αφού τον έπιασαν από τα μαλλιά τον πήγαν στον αρχηγό. Από τους Έλληνες συνελήφθη μόνο ένας, τον οποίο τον γκρέμισαν από τα βράχια του κάστρου. Οι υπόλοιποι καταδιωκόμενοι μέχρι τους Κοκκάλους, κατάφεραν και μπήκαν στο κάστρο.

Οι δε Έλληνες σαν ήδη νικητές, δεν επέστρεψαν στο Λυκόρεμα αλλά στρατοπέδευσαν κοντά στο Χαρτζάνι δίπλα στη γέφυρα των Βαρδιάνων για να μπορούν να κάνουν πιο στενή την πολιορκία.

Ο Κριεζώτης έστειλε τους αιχμαλώτους και τα κεφάλια των νεκρών στην Αθήνα στο αρχιστράτηγο Οδυσσέα ο οποίος όπως λέγεται, στενοχωρέθηκε γιατί ζήλεψε την νίκη του Κριεζώτη.

 Ο Κεχαγιάς έφτασε στα Ψαρά μαζί με τους Ψαριανούς και ελευθερώθηκε αφού καταβλήθησαν λύτρα , η σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες, ενώ ήταν φυλακισμένος σε ένα σπίτι, σώθηκε κατά την καταστροφή των Ψαρών και επέστρεψε στην Χαλκίδα.

Οι Τούρκοι βρέθηκαν σε πολύ δύσκολη θέση γιατί δεν μπορούσαν να βοσκήσουν τα κοπάδια τους έξω από το κάστρο ούτε να προμηθευτούν τρόφιμα. Έτσι, αποφάσισαν να βγουν και να καταδιώξουν τους Έλληνες.

Πράγματι βγήκαν και έγιναν διάφορες μικροεπιθέσεις στους Βαρδιάνους με τους Τούρκος να γυρίζουν στο δρόμο για το  κάστρο . Όμως οι Έλληνες τους κυνήγησαν μέχρι το Νικάσι . Εκεί επειδή υπήρχαν πολλά στενά μονοπάτια ανάμεσα στα περιβόλια, φοβήθηκαν τις ενέδρες των Τούρκων και για αυτό εγκατέλειψαν την καταδίωξη και επέστρεψαν  στο στρατόπεδο ενώ οι Τούρκοι, για δεύτερη φορά νικημένοι, κλείστηκαν στο κάστρο.

Οι Έλληνες σκεφτόντουσαν πώς να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της τροφής και αποφάσισαν να στήσουν καρτέρι στα κοπάδια των Τούρκων όταν τα έβγαζαν το πρωί για βοσκή και για αυτό τον λόγο ο Κριεζώτης έφτιαξε ένα ειδικό σώμα. Ξαφνικά όμως  εκείνη την νύχτα, ήρθε ξαφνικά από την Αθήνα ο Οδυσσέας με πενήντα στρατιώτες και τρεις σαλπιγκτές για να κάνει επιθεώρηση της πολιορκίας  και παραδέχθηκε και ο ίδιος ότι η απόφαση του Κριεζώτη να στήσουν καρτέρι στα πρόβατα των Τούρκων ήταν σωστή.

Πράγματι λοιπόν, το άλλο πρωί, ενώ τα πρόβατα βγήκαν έξω από τα τείχη για να βοσκήσουν, οι σαλπιγκτές έδωσαν το σήμα και οι Έλληνες όρμησαν, έπιασαν διακόσια πρόβατα και γύρισαν στο στρατόπεδο των Βαρδιάνων.

Λέγεται ότι εκείνη την νύχτα τσακώθηκε ο Κριεζώτης με τον  Οδυσσέα  για τα πρόβατα γιατί ο Οδυσσέας ήθελε να τα πάρει όλα ενώ ο Κριεζώτης τα ήθελε για τις ανάγκες των στρατιωτών του.  Με αφορμή αυτό το γεγονός ο Οδυσέας ραδιουργεί  με τους αξιωματικούς  Αναστάσιο Βούλγαρη και Ιωάννη Μέλιο, έχοντας 250 άνδρες, οι οποίοι το ίδιο βράδυ έφυγαν και πήγαν στο Λυκόρεμα . Έφυγε και ο Οδυσσέας και έπεισε τους πλοιάρχους να μη δώσουν στον Κριεζώτη ούτε πολεμοφόδια  ούτε τρόφιμα.

Δυστυχώς όλα αυτά έγιναν γνωστά στον Ομέρ από δυο Χριστιανούς βοσκούς του οι οποίοι ανέβηκαν στο κάστρο και είπαν ότι οι Έλληνες έφυγαν από το στρατόπεδο λόγω διχόνοιας και άφησαν και τα πρόβατα.  Προέτρεπαν τους Τούρκους να βγουν και να βοηθήσουν να τα μαζέψουν. Οι Τούρκοι βγήκαν με τον έναν, ενώ τον άλλο τον κράτησαν στο κάστρο. Όταν έφτασαν στα οχυρώματα του στρατοπέδου, μην περιμένοντας να βρουν αντίσταση, άρχισαν να βρίζουν τους Έλληνες και να τους λένε αν θα ήθελαν να τους δώσουν πολεμοφόδια. Όμως εκείνοι παίρνοντας θάρρος από την απελπισία τους, όρμησαν  και τους καταδίωξαν . Οι Τούρκοι τράπηκαν σε φυγή και από τον θυμό τους σκότωσαν τον βοσκό στους Κοκκάλους  επειδή θεώρησαν ότι τους είχε εξαπατήσει. Όταν έφτασαν στο κάστρο διαμέλισαν τον άλλον βοσκό.

Το ίδιο βράδυ λόγω έλλειψης εφοδίων ο Κριεζώτης αφήνει το στρατόπεδο και πάει στο Λυκόρεμα για να ζητήσει βοήθεια από τον στόλο.    Μάταια όμως. Δεν υπήρχε βοήθεια και μάλιστα λέγεται ότι ενώ ο Οδυσσέας ήταν μέσα σε ένα Ψαριανό πλοίο , ο ίδιος του ο γραμματέας ο Παναγής Ιγγλέζης απέτρεψε τον Κριεζώτη να μπει λέγοντας του ότι δεν ήταν μέσα ο στρατηγός.

Λόγω έλλειψης εφοδίων ο Κριεζώτης στέλνει με επιστολή δυο Καρυστινούς στην Κέα , τον Αναγνώστη Παπαιωάννου και τον Αντώνιο Γουναρόπουλο οι οποίοι δεν κατόρθωσαν τίποτα και στην επιστροφή κινδύνευσαν να συλληφθούν από τους Τούρκους.

Έτσι ματαιώθηκε η τέταρτη εκστρατεία κατά Καρύστου κατά την οποία πολλές οικογένειες κατέφυγαν για να σωθούν στους Πεταλιούς  μετά την διάλυση του στρατοπέδου. Άλλες οικογένειες πήγαν στην Αττική και άλλες αλλού.

Ο Κριεζώτης χωρίς εφόδια μαθαίνει ότι έρχεται στρατός από τον Βόλο στην Χαλκίδα για να βοηθήσει τον Ομέρ και ένα απόσπασμα από αυτούς ήρθε μέχρι το Αλιβέρι. Έλυσε την πολιορκία από ανάγκη ο Κριεζώτης και δια ξηράς με τον υπόλοιπο στρατό του στις αρχές του Μάη αφού πολέμησε με χίλιους Τούρκος στην Ζερμπίσια , πήγε στην Σκύρο.

 

 

 

 

Κωσταντίνος A. Γουναρόπουλος- Βιογραφικό σημείωμα του ίδιου σε ελεύθερη μετάφραση.

 Σε αυτή την ανάρτηση, βλέπουμε την ζωή του Κωσταντίνου από το σημείωμα που υπάρχει στο τέλος του βιβλίου ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΕΥΒΟΙΑΣ . 

Πολύ συγκινητική η αναφορά του σαν "πατρίδα " την Κάρυστο και την επιθυμία του να επιστρέφει .

Ένας άνθρωπος που θα έπρεπε να τον ξέρουμε και να τον τιμούμε.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Κωσταντίνος A. Γουναρόπουλος- Βιογραφικό σημείωμα του ίδιου σε ελεύθερη μετάφραση.

Με το δικό μου χέρι χαράσσω στο χαρτί όσα αφορά την ζωή μου. Θα ήθελα να μην παρεξηγηθώ. Αυτό το κάνω όχι από κενοδοξία  ούτε να δείξω κάποια ιδιαίτερη και διακεκριμένη παρουσία μου  στον κόσμο.

Βλέπω την μικρότητα μου όπως βλέπω και το μέγα σύμπαν του Υψίστου  δημιουργού.

Από άλλα πράγματα ωθούμαι για να το κάνω και αυτό δεν είναι παρά να δείξω ότι αν και χωρίς πόρους, από μικρό παιδί αγάπησα τα γράμματα και παρά τις μεγάλες δυσκολίες και στερήσεων ασχολήθηκα να αναπτύξω το πνευματικό μου μέρος και να γίνω όσο το δυνατόν καλύτερος και ταυτόχρονα να κληροδοτήσω στην οικογένεια μου και στην αγαπημένη μου πατρίδα την κλίση μου προς τις επιστήμες, το καλό και την άμιλλα. Γιατί, μέσω αυτών ο άνθρωπος γίνεται τέλειος και μια πραγματική εικόνα του δημιουργού.

Τον πατέρα μου τον έλεγαν Αντώνιο και γεννήθηκε στο χωριό Μεκουνίδα της Καρύστου το 1796. Αφού έμαθε από ιερέα ανάγνωση και γραφή, ασχολήθηκε στον τόπο του με το εμπόριο. Παντρεύτηκε την Αγγελίνα, με καταγωγή από καλή οικογένεια του χωριού Μελισσώνα.

Στα χρόνια της επανάστασης και μετά την λήξη της πολιορκία του Κριεζώτη το 1823 με την άφιξη πολλών χιλιάδων Τούρκων, οι κάτοικοι έφυγαν μαζί με τον στρατηγό. Άλλοι πήγαν στην Αττική και άλλοι στις Κυκλάδες. Ο πατέρας μου άφησε όλη την περιουσία του και σώθηκε στο φιλόξενο νησί της Κέας. Παρόλα αυτά, πήρε μέρος σε πολλές μάχες τόσο στην Κάρυστο όσο και στην Αττική όπου έχασε τον αδελφό του Δημήτριον και τιμήθηκε με Αριστείο του Αγώνος από την Κυβέρνηση.

Ο πατέρας μου είχε επτά παιδιά, τρία κορίτσια και τέσσερα αγόρια που γεννήθηκαν πρώτα στην Κέα και μετά στην Κάρυστο. Τα αγόρια , μετά την βασική εκπαίδευση στράφηκαν προς το εμπόριο στην Ελλάδα, στην Αίγυπτο, στην Γαλλία και στην Συρία. Ήταν ο Δημήτριος, ο Αλέξανδρος, και τελευταίος ο Ιωάννης.

Εγώ, γεννήθηκα στην Κέα το 1825. Τελείωσα το δημοτικό  και το Ελληνικό Σχολείο  και επειδή αγαπούσα πολύ τα γράμματα πήγα στο Γυμνάσιο Σύρου. Αφού τέλειωσα το Γυμνάσιο έγινα φοιτητής το 1847 στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Όθωνος από όπου έλαβα και το απολυτήριο μου το 1851 μετά από τετραετή φοίτηση.

Κατόπιν, εξάσκησα το ιατρικό επάγγελμα στην Θεσσαλονίκη και στην Κοζάνη της Μακεδονίας. Κατόπιν επέστρεψα στην Αθήνα όπου έκανα το διδακτορικό μου και έλαβα Κυβερνητική Έδρα. Το 1861 αποφάσισα να εγκατασταθώ στην πατρίδα, ( στην Κάρυστο), και διορίσθηκα δημοτικός γιατρός μέχρι την εκθρόνιση του βασιλιά Όθωνα.

Παντρεύτηκα την καλή Ελένη ,κόρη του προκρίτου Δημητρίου Χατζηκωνσταντίνου και αδελφή του Κωσταντίνου Δημητριάδου ,διευθυντού της Αστυνομίας Αθηνών και νομάρχου.

Δυστυχώς , η ίδια και τα δύο μας παιδιά  Ευάγγελος και Αγγελική πέθαναν. Ύστερα, διορίσθηκα γιατρός στο Γαύριο  της Άνδρου όπου και υπηρέτησα μέχρι το 1867.

Επί της πρωθυπουργίας του Αλέξανδρου Κουμουντούρου  και του υπουργού Εξωτερικών Χαριλάου Τρικούπη,  διωρίσθηκα  υποπρόξενος στην Πτολεμαίδα ( ΑΚΡΗ) της Συρίας όπου ταυτόχρονα εξασκούσα και το ιατρικό επάγγελμα.

Εκεί γνώρισα τον φιλόμουσο Πατριάρχη Ιεροσολύμων Κύριλλο τον Σάμιο και βοήθησα να δημιουργηθεί σχολείο Θηλέων και Ελληνικό Αρένων, με σκοπό να εξαπλωθεί ο Ελληνισμός στους Ορθόδοξους Αραβόφωνες.

Πήρα προαγωγή και μετατέθηκα στην Αττάλεια από τον υπουργό Πέτρο Δελιγιάννη, και το 1896, πήγα στην Μασσαλία μετά την διακοπή των σχέσεων Ελλάδας –Τουρκίας για να επισκεφθώ τον αδελφό μου Δημήτριο.

Λόγω των ταραγμένων πολιτικών χρόνων, άφησα την δημόσια υπηρεσία και στο τέλους του 1896 πήγα στην Αλεξάνδρεια όπου μέσω του Ελληνικού Προξενείου πήρα την άδεια ασκήσεων επαγγέλματος στην Αίγυπτο, όπου και διορίσθηκα γιατρός της Αιγυπτιακής Κυβέρνησης.

Όμως έπαθα δυσεντερία και τον Φλεβάρη του 1872 επέστρεψα στην Ελλάδα. Ενώ ήμουν στην  Αθήνα προς το τέλος του ίδιου χρόνου προσκαλέστηκα σαν γιατρός στην πρωτεύουσα Φιγαλείας στην περιοχή της Ολυμπίας. Το δε, 1874 ενώ πέρασα από την Πύλο, με τις προτροπές φίλων  έμεινα εκεί μέχρι το 1879 όπου και διωρίσθηκα  από τον Κουμουνδούρο γιατρός του στρατολογικού συμβουλίου Πυλίας, της φρουράς  του στρατιωτικού θεραπευτηρίου και των ποινικών φυλακών .

Όμως ποθούσα στην πατρίδα και έτσι άφησα την υπηρεσία στα μέσα του 1979 και επέστρεψα. Παντρεύτηκα για δεύτερη φορά την Ανδρομάχη , κόρη του Νικολάου Μουράτου, αγωνιστού και λοχαγού του πεζικού, όπου και απέκτησα τέσσερα παιδιά, την Αγγελική, τον Αντώνιο τον Νικόλαο και τον Κωσταντίνο.

Δεν ήθελα να ανακατευτώ με την πολιτική λόγω της εξαχρειώσεων των χαρακτήρων  τόσο των αρχόντων όσο και των αρχομένων. Μόνο το 1883 λόγω της πίεσης φίλων εκλέχθηκα δημοτικός σύμβουλος Καρύστου , πρωτοκολλητής του Συμβουλίου και μέλος εξελεγκτικών επιτροπών των δημοτικών διαχειρήσεων του δήμου και πάλεψα κατά των αρπάγων του δημοτικού ταμείου.

Σαν δημοσιογράφος δε, έγραψα « Εν Σύρω την Ένωσιν και εν Αθήναις τον Άρην και Όλυμπον 1861 κατά της Κυβερνήσεως του Όθωνος».

Έγινα μέλος επιστημονικών Εταιρειών «της εν Παρισίοις προς ενθάρρυνσιν των Ελληνικών γραμμάτων, της εν Αθήναις Ιστορικής και Εθνολογικής, τους Αναπλάσεως πτος βελτίωσιν του κλήρου, και το Λαικού Συλλόγου»

Αν και πέρασα μια ζωή με πολλά βάσανα και σε πολλά μέρη, είχα ζήλο προς τις μελέτες και ασχολήθηκα με διάφορα θέματα , συγκεκριμένα με ιστορικά και ιατρικά πιστεύοντας ότι κάθε λόγιος οφείλει να συνεισφέρει κατά την δύναμη του σε ότι αφορά την εθνική πρόοδο.

 ΠΟΝΗΜΑΤΑ ΕΚΔΟΘΕΝΤΑ