Σήμερα είχα μια κουβέντα με τον Χρήστο Μιχαλόπουλο, το ιδρυτή του Συλλόγου Δασοπυρόσβεσης και Διάσωσης Καρύστου και έμαθα το πως ξεκίνησε ο σύλλογος, πως πήρε την πρώτη του χρηματοδότηση και αυτοκίνητο από το ίδρυμα Λάτση. Έμαθα για πολλές περιπτώσεις φωτιάς και διάσωσης όχι μόνο από φωτιά αλλά και από θάλασσα και αποκλεισμένων πεζοπόρων.
Είναι μια περίοδος με δυνατό μελτέμι με τον χάρτη επικινδυνότητας να ανανεώνεται συνεχώς . Είναι μια περίοδος που η ανησυχία για τις πυρκαγιές αναζωπυρώνεται σε κάθε είδηση, σε κάθε εικόνα από άλλες φωτιές, σε κάθε θύμηση του παρελθόντος που κινδυνεύσαμε λίγο η πολύ.
Η αλήθεια είναι ότι χρωστάμε πολλά σε όλους όσους έχουν την δύναμη και την ψυχική θέληση να αφιερώσουν τον χρόνο τους στην προστασία μας και σίγουρα ένας από αυτούς είναι και ο Μιχαλόπουλος.
Τι κάνουμε όμως εμείς για να είμαστε έτοιμοι στο ενδεχόμενο της φωτιάς? Έχουμε επενδύσει και μεριμνήσει για την προστασία των σπιτιών μας και των καλλιεργειών μας? Μήπως είναι ένα έξοδο που μοιάζει πια απαραίτητο και η πρόληψη μοιάζει πιο σημαντική από ποτέ?
Ακούγοντας τις ιστορίες του κ.Χρήστου μόνο τέτοιες σκέψεις γεμίζουν το μυαλό μας και το αποτέλεσμα είναι ότι η σιγουριά πηγάζει μόνο από την σωστή προετοιμασία. Τουλάχιστον, να ξέρουμε ότι πήραμε όλα τα απαραίτητα μέτρα και κάναμε ότι καλύτερο μπορούσαμε.
Συνήθως όλες αυτές οι σκέψεις φεύγουν από το μυαλό μας μόλις ο καιρός αλλάζει η περνά το καλοκαίρι. Όμως ακούγοντας κάποιον που η αναμέτρηση με την φωτιά ήταν η καθημερινότητα του, βλέπεις ότι ο κίνδυνος είναι πολύ πιο κοντά από ότι νομίζουμε. Θα μπορούσαμε πάντα να είμαστε στην θέση του άλλου, έτσι δεν είναι?
Ας ευχηθούμε να είναι οι κρουνοί λειτουργικοί, οι δεξαμενές γεμάτες, η πυροσβεστική πλήρως λειτουργική και ο αέρας να σταματήσει σύντομα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου