"'Οταν σε βρω..θα σε παντρευτώ" μια παράσταση για σκέψεις στις σχέσεις και όχι μόνο.

 

Το θεατρικό έργο "'Οταν σε βρω..θα σε παντρευτώ" ανέβηκε στο υπαίθριο θέατρο Καρύστου σε σενάριο και σκηνοθεσία της Παναγιώτας Μπιμπλή με την ίδια και τον Γιάννη Μαστρογιάννη.

Το έργο διαπραγματεύεται την προσπάθεια δύο αδελφών ψυχών να ενωθούν μέσα στον χρόνο μιας και οι δυσκολίες της ζωής , τους έβαζαν εμπόδια που απέτρεπαν την ένωση τους, μέχρι το 2040 όπου αν και είναι η πιο δυστοπική εκδοχή της πραγματικότητας, καταφέρνουν να αναγνωρίσουν η μια την άλλη και να ενωθούν με τα δεσμά του γάμου και μάλιστα πραγματικού, επί σκηνής.

Με εξαιρετικές ερμηνείες πάνω σε ένα έξυπνο σενάριο, αναφέρθηκαν από  κακοποιητικές συμπεριφορές, καταπιεστικές κοινωνικές συμβάσεις, μέχρι και πολιτικές επεμβάσεις για έλεγχο του πληθυσμού μέσω της απροκάλυπτης λογοκρισίας του νου με απαγόρευση συναισθηματικού λεξιλογίου. Όμως, η αγάπη βρήκε τρόπο να εκφραστεί και ίσως το μήνυμα του έργου να είναι αυτό. Ότι δηλ. παρά όλα τα εμπόδια, η αληθινή αγάπη πάντα βρίσκει τρόπο να τα  ξεπερνά.

Ίσως το τελευταίο μέρος του έργου με την λογοκρισία να φάνηκε υπερβολικό σε αρκετούς θεατές όμως η πικρή αλήθεια είναι ότι ήδη το ζούμε.

Για παράδειγμα, σε αρκετές χώρες του κόσμου ήδη εφαρμόζεται η πολιτική όπου η κοινωνική συμπεριφορά δίνει πόντους για ευνοικές ρυθμίσεις σε δάνεια, θετικές εισηγήσεις για νοίκι ακόμα και για προαγωγή στην δουλειά. Μέσα από τις κάμερες στους δημόσιους χώρους και την κίνηση της πιστωτικής κάρτας, παρακολουθείτε η ιδιωτική ζωή των πολιτών και δίνονται, η αφαιρούνται οι "πόντοι"..δηλ credits. 

Όσο αφορά το λεξιλόγιο, ας σκεφτούμε ότι μέχρι πρόσφατα μπορούσες να καταγγείλεις κάποιον αν συκοφαντούσε, η διέδιδε ψέματα η σε πρόσβαλε όσο αφορά την τιμή και την υπόληψη σου, τότε που η τιμή και η υπόληψη...είχαν κάποια αξία. 

Τώρα, μπορεί κάποιος να κάνει μήνυση για οποιαδήποτε λέξη θεωρεί ο οποιοσδήποτε προσβλητική ακόμα και αν απλά περιγράφει μια πραγματικότητα. Όταν η λογοκρισία μπαίνει στο καθημερινό λεξιλόγιο και η πολιτική παρέμβαση έχει πρόσβαση σε κάθε έκφραση της κοινωνικής ζωής, τότε πραγματικά ένας ιδιότυπος φασισμός είναι ήδη εδώ ακόμα και αν διατυμπανίζει τις ανθρώπινες ελευθερίες και τον σεβασμό στην προσωπικότητα.

Το έργο ανέβηκε για πρώτη φορά στην Κάρυστο και ευχόμαστε καλή συνέχεια και πολλές πολλές παραστάσεις.

φωτογραφίες από την Ιωάννα Μούτση.