ΚΑΡΥΣΤΙΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ-"ΣΚΟΥΡΕΤΖΕΣ" και "ΤΣΙΡΚΟΥΛΑΤΕΣ".! Χάρης Θέμελης

 

Xaris Themelis

19 Ιουνίου 2016  · 

ΚΑΡΥΣΤΙΝΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ-"ΣΚΟΥΡΕΤΖΕΣ" και "ΤΣΙΡΚΟΥΛΑΤΕΣ".!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

-Άλλαξε η όψη της και έγινε ακόμα πιο όμορφη η πόλη μας, η αγαπημένη μας Κάρυστος, με τα έργα στην παραλία και την πλακόστρωση των πεζοδρομίων.!!

Και όμως μέχρι το πέρας των εργασιών ήμασταν χωρισμένοι σε "Πεζοδρομιακούς" και "Αντιπεζοδρομιακούς",..τα ξέρετε,..τι να πεις..!

-Έτσι και τότε στα χρόνια της αθωότητας,στα ανέμελα χρόνια του

Σχολείου εκεί στην ΣΤ.! τάξη του Δημοτικού, έτσι ήμασταν και εμείς

χωρισμένοι σε δυο ομάδες..στις "Σκουρέτζες" και στις "Τσιρκουλάτες".!! Τι είχε συμβεί ?.. Να..τσακωθήκανε ο Θανάσης ο

Κούτσουλης με τον Κώστα τον Σκοπελίτη και κορόιδευε ο ένας τον

άλλον...Η γιαγιά του Κούτσουλη έλεγε τις σοκολάτες "Σκουρέτζες" και

η γιαγιά του Σκοπελίτη "Τσιρκουλάτες".! Και εμείς οι συμμαθητές, ως

μετέχοντες στα κοινά, είχαμε πάρει θέση και μοιρασμένοι οι μισοί

φωνάζαμε ομαδικά το σύνθημα "Σκουρέντζες ρε" και απαντούσαν οι

άλλοι μισοί "Τσιρκουλάτες ρε".!!

Οι δάσκαλοι, άκουγαν τα συνθήματα, κοίταζαν με απορία,.. ποτέ δεν

κατάλαβαν...

-Μετά το Δημοτικό χαθήκαμε με τον Κούτσουλη και τον Σκοπελίτη, τα

χρόνια πέρασαν, κόντευα να τους ξεχάσω, ευτυχώς όμως γιατί ξανασυναντηθήκαμε στην Αθήνα..και να πως..

Έμενα στα Εξάρχεια και με τ΄αμάξι μου, ένα 2CV, το επονομαζόμενο "Μητσάρας", πήγαινα Παγκράτι στην Σπ.Μερκούρη στον φίλο μου τον Δημήτρη Βρανά. Με είχε καλέσει ο Δημήτρης γιατί η αδελφή του η Ζωή είχε φτιάξει την σπεσιαλιτέ της το γλυκό "Μωσαϊκό" που ήταν

υπέροχο, έγλυφες τα δάχτυλά σου όταν η Ζωίτσα δεν μπέρδευε την

ζάχαρη με το αλάτι.!

-Και εκεί λοιπόν στην αρχή της Σπ.Μερκούρη ξαφνικά Μπάμ τράκαρα με μια τρίκυκλη μοτοσυκλέτα του 40 απ΄αυτές που έχουνε

ένα καλάθι στο πλάι.!

"Που πας ρε μ@λ@κα με αυτόν τον τενεκέ" μου φώναξε δυνατά ο οδηγός της..! Θύμωσα, προσβλήθηκα, πληγώθηκα..ακούς εκεί..να πει.. τενεκέ τον "Μητσάρα".Το αντιπαρήλθα όμως και συντονιζόμενος

τον ρώτησα ευγενικά.."Εμένα είπες μ@λ@κα ρε μ@λ@κ@ " ?? και εξήλθον του "Μητσάρα" έτοιμος για καυγά όπως και ο αντίπαλος που είχε ξεπεζέψει απ΄την μοτοσυκλέτα.!

Εν τω άμα είχον συρρεύσει αυτοκίνητα και πεζοί που περίμεναν να απολαύσουν την έκβαση της μάχης..

Πλησιάζοντας ο ένα τον άλλον με άγριας διαθέσεις, ξαφνικά λέει ο

μοτοσυκλετιστής.."Ρε Χάρη εσύ" ? ..κοιτάζω..τάχασα.."Ρε Κώστα εσύ" ?..Ήτανε ο Κώστας ο Σκοπελίτης..τότε ακούω και τον συνοδηγό που ήταν στο καλάθι της μοτοσυκλέτας.."Σκουρέτζες ρε".Aυθόρμητα

απάντησα.."Τσιρκουλάτες ρε"..ήτανε ο Θανάσης ο Κούτσουλης..!!

Τι να πεις,είχαμε χαθεί καμιά 20ριά χρόνια και έπρεπε να τρακάρουμε

για να συναντηθούμε.!! Αγκαλιαστήκαμε και οι τρεις και φιληθήκαμε

ακούγοντας.. το χειροκρότημα του πέριξ κοινού που νόμισε ότι έγινε

"φιλικός διακανονισμός,ασφάλειας ατυχήματος" που σημειωτέον τότε

ακόμη.. δεν υπήρχε..!

-Σε λίγο άρχισαν να κορνάρουν όμως γιατί εμείς αγκαλιασμένοι εκεί

στη μέση της Σπ.Μερκούρη είχαμε αρχίσει...-Τι κάνεις ρε? - Χαθήκαμε ρε συ - Παντρεύτηκες? - Θυμάσαι τότε..- Ποιος τις χέζει τις λαμαρίνες..- Πήγες καθόλου πέρα ? - Πωωω ρε χρόνια αξέχαστα..-

"Σκουρέτσες ρε " -" Τσιρκουλάτες ρε " .!!

Ααα.. Ναι και η φίλη μου η Ζωή Βρανά τόχε πετύχει το "Μωσαϊκό".!!

ΕΝ ΚΑΡΥΣΤΩ.! ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ στην ΑΙΓΛΗ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΖΑΦΕΙΡΑΤΟΥ ---Χάρης Θέμελης

 

Xaris Themelis

27 Σεπτεμβρίου 2017  · 

Νοσταλγικές αναμνήσεις γραμμένες, σαν σήμερα, πέρσι 27-9-2016.!

Xaris Themelis

27 Σεπτεμβρίου 2016  · 

ΕΝ ΚΑΡΥΣΤΩ.!

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ στην ΑΙΓΛΗ του ΓΙΩΡΓΟΥ ΖΑΦΕΙΡΑΤΟΥ ------------------------------------------------------------------------------

-Ως μαθητές του Γυμνασίου μεγαλώνοντας στην εφηβεία (κράτησε ως τα 39) μεγάλωναν μαζίμας και οι ανάγκες "κεφαλαίου κίνησης" και λόγω της περιορισμένης χρηματοδοτικής ρευστότητος των γονέων

χαιρόμασταν ιδιαιτέρως σε κάθε ευκαιρία ανεύρεσης ή προσφοράς

εργασίας. Το ζαχαροπλαστείο "Η ΑΙΓΛΗ" του Γιώργου Ζαφειράτου

προσέφερε τέτοιες ευκαιρίες.

Παγωτατζής με το τρίκυκλο ποδήλατο τριγυρνούσες στις γειτονιές πουλώντας τα "ΠΑΓΩΤΑ Η ΑΙΓΛΗ"..να θυμήθηκα τώρα παγωτατζή τον Δημήτρη τον Κατσαμπάρη συμμαθητής και αυτός, όπως επίσης Σερβιτόρος στην πλατεία της ΑΙΓΛΗΣ τα Σ/Κ που ήταν μια κουραστική αλλά ποιοτική και επικερδής εργασία,

-Σαββατόβραδο, φουρφουλιό ο κόσμος, τίγκα τα τραπέζια δεν έβρισκες καρέκλα να καθίσεις και μαζί με τον παλιό μου συμμαθητή και φίλο τον Αλέκο τον Βερούχη τρέχαμε να προλάβουμε τις παραγγελίες και το σερβίρισμα της πλατείας.

Ο Κυρ Γιώργος ο Ζαφειράτος, ο Στριβερέν, έτρεφε μια ιδιαίτερη συμπάθεια στο απόσταγμα της χαράς το και αλλέως πως τε αποκαλούμενον ουζάκι και πίστευε μάλιστα πολύ στις ενεργειακές και τονωτικές του ιδιότητες.! Μας έλεγε κάθε τόσο: "Στάσου λίγο ρε Χάρη να, κοπάνα ένα ουζάκι να δυναμώσεις", κοπάναγε και αυτός ένα.! Τα ίδια έκανε και με τον Αλέκο.!

Αγριοκοίταζε η Κυρα Μαρίκα, η συμβία του.." Γιώργο τι κάνεις εκεί.. θα τα μεθύσεις τα παιδιά ".- "Άσε Μαρίκα ξέρω τι κάνω, τη μισή Κάρυστο έχουμε έξω στα τραπέζια μας, άμα δεν πιούνε ένα ουζάκι πως θα τα βγάλουν πέρα.."

Εε καλά και σεις τώρα..οι πονηροί..Ντροπής πράματα να σκέφτεστε υπομειδιώντας ότι τάχα ήμασταν η πρόφαση για το αγαπημένο ουζάκι του Κυρ Γιώργου.. Εγώ, πάντως αφελής, τάκουγα αυτά και αναλογιζόμουνα πόσο ξύλο έφαγα άδικα μικρός για να κατεβάζω με το ζόρι κάθε πρωί την κουταλιά μ΄εκείνο το απαίσιο δυναμωτικό το Μουρουνέλαιο.. τόσο ξύλο άδικα γιατί βλέπεις η μάνα μου δεν ήξερε για το θαυματουργό ουζάκι...

-Άμαθοι, παιδιά εμείς και νηστικοί στο 3το -άνευ μεζές- ουζάκι έχεις ζαλιστεί, λίγο πας προσω-ανάποδα, τις πάστες τις λες και πάθτεθ και όλα γύρω είναι χαρωπά.. Πλην όμως το παραλλήλως δημιουργηθέν πρόβλημα με το μπέρδεμα των παραγγελιών μεγάλωνε..

Πρόβλημα ? Μπέρδεμα οι παραγγελίες ? Πφ σιγά το πρόβλημα.Ι Μα ήτανε δυνατόν ένα Καρυστινό μυαλό που το φρεσκάρει διαρκώς ο δυνατός αγέρας να μην κατεβάζει ιδέες? Να μην βρει έστω μια λύση?

-Τις διάφορες και διαφορετικές επιθυμίες των πελατών, την ποικιλία των παραγγελιών τις απλουστεύεις -τι μαθαίναμε τα μαθηματικά- κάνοντας αναγωγή στην..δυάδα.! Απλά πράματα ή μάλλον διπλά.. όλες οι παραγγελίες επί δύο.!

-Έμπαινα μέσα και έδινα παραγγελία: 2 Σοκολατίνες, 2 ινδιάνους, 2 πεταλούδες, 2 Σεράνο, 2 Τρούφες.

-Σερβίριζα έξω : "Μα παρήγγειλα, ήθελα και εγώ Σεράνο." "Δυστυχώς τελειώσανε, αν θέλετε έχω όμως Σοκολατίνες"- " Καλά, άσε τότε μια Σοκολατίνα" . Και έτσι το προσκαίρως αναφυόμενον πρόβλημα παραγγελίας αυτοβούλως αυτοελύετο και ήμασταν όλοι ευτυχείς όπως το "Αίσιον Τέλος" κοινωνικοδραματικής ταινίας με χαροκαμένη μάνα την Ελένη Ζαφειρίου που το ορφανό, τυφλό παιδί της βρίσκει στο τέλος το φως του και έναν πατέρα.!

Κέρβερος η Κυρα Μαρίκα την τρίτη φορά το πρόσεξε.."Καλά βρε Χάρη, όλες οι παραγγελίες απόψε διπλές, περίεργο πράμα, πρώτη φορά συμβαίνει ".! Τότε ο πολύ υψηλής ευφυίας λίγο κοντός Γιώργος Ζαφειράτος έχοντας αντιληφθεί την λύση που θα δίναμε πριν καν ακόμα την σκεφτούμε, έμπαινε ακάθεκτος τριπλάροντας την Κυρα Μαρίκα από αριστερά. " Πάψε Μαρίκα, μην ανακατεύεσαι, άσε να ρεφάρουμε, ξέρει αυτός τι κάνει"..πέρναγε και στην αντεπίθεση.." Και δεν μου λες Μαρίκα να σε ρωτήσω κάτι, πες μου σε παρακαλώ σου φαίνονται τούτοι για χαζοί ? ". - " Κάνε δουλειά σου Χάρη και.. έλα σφίξε ένα ουζάκι.." - -" Άσε κυρ Γιώργο όχι άλλο γιατί σε λίγο θα σφυρίζουμε κλέφτικα".!

-Αργά το βράδυ κουρασμένοι τα μαζεύαμε, διπλώναμε και τις καρέκλες βορινά κόντρα στις μουριές μην πάνε θάλασσα και κάναμε ταμείο. -" Κυρ- Γιώργο έχουμε λιμάξει στην πείνα, δεν πάμε να φάμε κάτι απέναντι στου Σκεύα, έλα παρέα να σε κεράσουμε ένα μεζέ ".

Πηγαίναμε, τρώγαμε, πίναμε και ένα κρασάκι και στο τέλος φωνάζαμε τον Σκεύα για να πληρώσουμε εμείς.

Τότε ήταν που ο Κυρ Γιώργος προσβεβλημένος πεταγόταν όρθιος και αναψοκοκκινισμένος έβαζε αγριεμένος τις φωνές κάνοντας μάλιστα και χρήση του...κεφαλλονίτικου Slang λεξιλογίου του.!

-"Ρε τι πα να κάνετε κει ? Ρε σεις σας βγήκε ο κώλος απόψε να βγάλετε 5 φράγκα και θέλετε να τα χαλάστε? Ρε να μην είστε ρε τόσο φιλότιμοι..ρε μην είστε μ@λ@κες...Κοίτα ρε κάτι κουβαρντάδες που θέλουνε να πληρώσουνε και τα γ@μησι@τικα τα δικά μου..."

Και φώναζε τον Σκεύα : "Σκεύας έλα δω , σε μένα, άστους αυτούς είναι μ@λ@κες... σε μένα πες μου τι χρωστάμε ".

-Τα θυμάμαι όλα σαν να ήταν χτες.! Την "ΑΙΓΛΗ" , τις πάστες, την Κυρα Μαρίκα και τον Κυρ Γιώργο Ζαφειράτο τον Στριβερέν έναν σωστό Καρυστινό-Κεφαλλονίτη Gentleman.!

ΚΑΡΥΣΤΙΝΑ.! Ο Μπάρμπα Κώστας ο Μποέμης (Σπηλιώτης). Χάρης Θέμελης

 

Xaris Themelis

22 Οκτωβρίου 2017  · 

Ξαναθυμίζω μια περσινή, σαν σήμερα 22/10/16, Καρυστινή Ιστορία για να αναπολούμε οι πιο παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι.!

Xaris Themelis

22 Οκτωβρίου 2016  · 

ΚΑΡΥΣΤΙΝΑ.! Ο Μπάρμπα Κώστας ο Μποέμης (Σπηλιώτης).

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Μια από τις γραφικές μορφές που γνωρίσαμε στα παιδικά μας χρόνια στην Κάρυστο, ήταν ο Μπάρμπα Κώστας ο Μποέμης πού πάντα ήταν παρέα με τον γαϊδαράκο του.!

Ένας συμπαθητικός πνευματώδης, εκκεντρικός και κρασόδουλος γεροντάκος που πολλοί τον έλεγαν Φιλόσοφο για την ευρύτητα των γνώσεων, την ευφράδεια στο λέγειν και τις καινοτόμες απόψεις και ιδέες του. Ελέγετο ότι ήταν απόφοιτος τότε του Σχολαρχείου και πως είχε ζήσει χρόνια στην Αμερική.!

Αντικομφορμιστής και πνεύμα ατίθασο έβλεπε τα πράγματα από την δική του αντισυμβατική σκοπιά και σατίριζε αριστοφανικά τα, κατά την γνώμη του, κακώς κείμενα.! Τσαγκάρης στο επάγγελμα έμενε στο Νικάσι και όποτε τον συναντούσαμε εποχούμενο στον γαϊδαράκο του του πιάναμε κουβέντα για να ακούσουμε ιδέες και απόψεις που ήτανε πολύ πέρα από τα καθιερωμένα.

Ορίστε και μια επιλεκτική σταχυολόγηση πεπραγμένων από τα "Έργα και Ημέραι" του Μπάρμπα Κώστα του Μποέμη:

-Κατ΄αρχήν ο μεγαλύτερος αριθμός ήταν το Μηδέν και απέφευγε, σπάνια έπινε νερό - προτιμούσε το κρασί - για να μην σκουριάσει εσωτερικά.!

-Κάποτε κάποιος ξένος τον ρώτησε: "Πόση ώρα είναι μέχρι το Νικάσι" ? -"Από μισή ώρα μέχρι τρεις μέρες" - "Μα δεν καταλαβαίνω" "Κοίταξε για να κατέβω Κάρυστο κάνω μισή ώρα, για να ανέβω όμως μου παίρνει τρεις μέρες".! Κολλούσε στην Κάρυστο με τις παρέες και το κρασί και συνήθως εύρισκε τρόπο να κοιμάται τα βράδια στο Τμήμα Χωροφυλακής, ..τον φιλοξενούσαν ,όπως έλεγε.!

-"Ποιος είναι ο σκοπός της γέφυρας της Χαλκίδος"? Όχι, ο σκοπός δεν ήταν η διέλευση των οχημάτων ή των πλοίων αντίστοιχα αλλά ο σκοπός της γέφυρας είναι.. ο ναύτης.! (σκοπιά στο φυλάκιο).

-Στην ταβέρνα του Μούτση έθεσε στην ομήγυρη ένα πρόβλημα. Επάνω στο τραπέζι έκανε με κιμωλία ένα κύκλο και ρώτησε: 'Ποιος μπορεί να χύσει μέσα στον κύκλο μισή οκά κρασί χωρίς να περάσει την κιμωλία"? και επειδή κανείς δεν απαντούσε συνέχισε "Εγώ μπορώ και βάζω στοίχημα 2 οκάδες κρασί". Κάποιος δέχτηκε.. και τότε ο Μποέμης ανέβηκε στο τραπέζι και αφού ήπιε μονορούφι την μισή οκά κρασί του είπε: " Ορίστε άδεια η κούπα την άδειασα μέσα στην κιμωλία" και κέρδισε το στοίχημα που ήταν ο σκοπός του.!

-Σε προεκλογική συγκέντρωση της Ε.Ρ.Ε διέκοψε τον ομιλούντα πρώην (μόνιμο) Υπουργό Συγκοινωνιών Γιώργο Βογιατζή λέγοντάς του " Συγνώμη κύριε πρώην Υπουργέ και νυν υποψήφιε βουλευτά αλλά είναι επιτακτική ανάγκη να μεριμνήσετε για την δημιουργία Οίκου Ανοχής στην Κάρυστο δια τας ανάγκας της νεολαίας μας".! Έτσι πάλι είχε εξασφαλίσει το πρόβλημα διανυκτέρευσης στο Τμήμα.

-"Γειά σου Μπάρμπα Κώστα με το γαϊδούρι σου".! "Προσέξτε γιατί κάνετε ένα σημαντικό λάθος, δεν είναι γαϊδούρι αλλά γένους θηλυκού και μάλιστα γαϊδούρα".!

Ίσως γιαυτό συνήθιζε τα Σαββατόβραδα όταν οι Καρυστινοί έκαναν τις βόλτες πάνω- κάτω στην πλατεία να παίρνει την γαϊδούρα του αγκαζέ από το λαιμό για να κάνει και αυτός βόλτες στην πλατεία.!

Φυσικά για την αποκατάσταση της έννομης τάξης και για την μη διακωμώδηση και ευτελισμό του νυφοπάζαρου ως εθίμου, εκαλείτο ο Χωροφύλαξ.! Ο Μπάρμπα Κώστας ο Μποέμης ακολουθούσε πειθήνια τον χωροφύλακα και όντας ευρηματικά ετοιμόλογος τον κορόιδευε κατάμουτρα χαμογελώντας και λέγοντας στους γύρω του: "Είπε το γαϊδούρι ο χωροφύλαξ να μην κάνει βόλτες στην πλατεία".! Και γελούσαν όλοι -πλην του χωροφύλαξ- που ήθελε αλλά δεν μπορούσε να του προσάψει κατηγορία "δια αντίστασιν κατά της αρχής" ή " επί τη εξυβρίσει του στέμματος"! Πάλι η χωροφυλακή θα φρόντιζε με την φιλοξενία της..για τον ύπνο του Μπάρμα Κώστα.!

-Έτσι.. να χαμογελάμε.. γιατί το γέλιο ομορφαίνει την ζωή και γιατί είμαστε τυχεροί που ζούμε εδώ σ΄αυτόν τον Παράδεισο.!

15Gwgw Kollia, Maria Dasiou και 13 ακόμη

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ.! ( Μια Καρυστινή αληθινή ιστορία ) Χάρης Θέμελης

 

Xaris Themelis

22 Δεκεμβρίου 2016  · 

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ.!

( Μια Καρυστινή αληθινή ιστορία )

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

-Ζέσταινα τα χέρια μου στο μαγκάλι με τα κάρβουνα και είχα αφεθεί

να σκέφτομαι ότι τούτα τα Χριστούγεννα του -63 που περιμέναμε,

στην έκτη Δημοτικού, σίγουρα θάταν διαφορετικά.! Από τα μέσα του Δεκέμβρη τόχαμε σχεδιάσει με τον φίλο και συμμαθητή μου τον Νότη τον Σπύρου φέτος να στολίσουμε τα πρώτα μας Χριστουγεννιάτικα δέντρα.! Γιαυτό και ψάχναμε για άδεια πακέτα από τσιγάρα για τα ασημόχαρτα που θα τυλίγαμε τα κυπαρισσόμηλα πούχαμε μαζέψει και θα τα κρεμάγαμε με κλωστή στο δέντρο, τάχα για δώρα,και για χιόνι θα βάζαμε μπαμπάκι. Για φάτνη θα βάζαμε μέσα σε μπαμπάκι μια κάρτα με την Γέννηση του Χριστού που είχαμε βρει στο μαγαζί, στη παραλία, του Γιάννη του Τσολάκη.! Όσο για δέντρο.."Ξέρω εγώ που θα βρούμε" μου είχε πει ο Νότης, "θα κόψουμε δυο κορφάδες από κυπαρίσσια".!

-Τις ωραίες αυτές σκέψεις με εικόνες τις διέκοψε με τις φωνές της η μάνα μου." Πάρ΄τα ξεράδια σου απ΄τη φωτιά, γιαυτό έχεις χιονίστρες και άντε σήκω που πήρες αγκαλιά το μαγκάλι, δέκα φορές στόπα άντε νύχτωσε πήγαινε να πάρεις πυρήνα".!.. (Για τους μη μυημένους ξεράδια ή ξερά, κουλάδια ή κουλά στα αγνά Καρυστινά είναι τα χέρια όπως και για τα πόδια έχουμε ανάλογες λέξεις που όμως δεν είναι του παρόντος). "΄Τι να κάνω ρε μάνα έχουνε ξυλιάσει.. και μου φαίνεται ότι δεν ξέρεις τι λες.. γιατί πώς και στα αυτιά μου έχω χιονίστρες αφού ποτέ δεν έβαλα το κεφάλι μου κοντά στα κάρβουνα?".!" "Τον κακό σου τον καιρό που όλα τα ξέρεις και σήκω από κει να πας για την πυρήνα".

-Άντε παιδάτσι μου, συμπλήρωνε η γιαγιά μου, γιατί δεν ακούς τη μάνα σου, γιατί την σκας, άντε, την ευχή μου νάχεις, άντε να πάρεις την πυρήνα γιατί ο παππούς σου τ΄άδε τα μερομήνια, φέτη θάχουμε πολύ χιόνι τα Χριστούγεννα".! (Αδήριτος ελληνικός οικογενειακός κανόνας: Μάνα και κόρη αλληλουποστηρίζονται και συμπληρώνει η μια την άλλη: τόδα...αργότερα με την πεθερά μου και την κόρη της).

-Εδώ που τα λέμε ήθελα να πάω στον Νότη, έπρεπε να κανονίσουμε για το δέντρο, σκεφτόμουνα και το ζεστό τούβλο στα πόδια μου μέσα στις κρύες βελέντζες το βράδυ στο κρεβάτι μου και...ενέδωσα..

"Εντάξει ρε μάνα, μ΄έφαγες πια, ορίστε θα πάω".

Το πατρικό του Νότη ήτανε βορινά κολλητά στο γήπεδο και ήταν στο δρόμο μου για την Φάμπρικα που ήταν στο δημόσιο δρόμο δυτικά από το γήπεδο, από κει θά΄παιρνα την πυρήνα. -Με τον Νότη κανονίσαμε να πάμε για τα δέντρα την προπαραμονή των Χριστουγέννων.

Και έφτασε η προπαραμονή, κείνη τη μέρα ξύπνησα με το πρώτο χάραμα, παραξενεύτηκα γιατί έκανε πολύ κρύο, κοίταξα απ΄το παράθυρο και έξω όλα ήτανε άσπρα, πολύ χιόνι.! "Μπράβο".! σκέφτηκα,"Ο παππούς έπεσε διάνα με τα μερομήνια ούτε ο Σάκης Αρναούτογλου να ήτανε".!

Με τέτοιο ψόφο δεν ήταν να βγάλεις τις πιτζάμες, φόρεσα από πάνω παντελόνι, τρία πουλόβερ, σακάκι, πλεκτό σκούφο και γάντια, δυο ζευγάρια χοντρές κάλτσες και τις γαλότσες. Όμως με πήρε χαμπάρι η μάνα μου και ως συνήθως έβαλε τις φωνές.." Ο Θεός να μας σε γλυτώνει..που πας με τέτοιο χιονιά, δεν είδες το χιόνι έξω? τι το θες το δέντρο, γιατί δεν κάθεσαι στα αυγά σου, σε τρώει ο κώλος σου Χριστουγεννιάτικα"?

Η κυρά Μπίλιω, η μάνα του Νότη, εν αντιθέσει με τη μάνα μου δεν έβαλε τις φωνές αλλά ήρεμα μας είπε: "Παιδιά να προσέχετε, και μετά να περάσεις από δω Χάρη να σου δώσω κάνα αυγό να στα φτιάξει η μάνα σου".

-Ο Νότης είχε κάνει προεπισκόπηση της περιοχής και είχε εντοπίσει τα κυπαρίσσια σ΄ένα κτήμα κάπου πίσω από την Φάμπρικα που είχε κάτι γελάδες μέσα και δεν υπήρχαν σκυλιά, ευτυχώς που χιόνιζε κιόλας για να μην μας δει κανένα μάτι. Οι λεμονιές ήτανε φορτωμένες χιόνι και πολλές είχανε σπάσει από το βάρος, το χιόνι μας έφτανε μέχρι τα γόνατα.! Με κόπο σκαρφαλώσαμε στην μάντρα, τινάξαμε τα κυπαρίσσια να φύγει το χιόνι και σε λίγο είχαμε κόψει τις δυο κορφάδες που θέλαμε, θάταν κανα μέτρο η καθεμιά, ότι το καλύτερο για Χριστουγεννιάτικα δέντρα.!

Χαρούμενοι πηδήξαμε από την μάντρα για να φύγουμε και κείνη τη στιγμή ακούστηκε μια παράξενη τσιριχτή φωνή: "Εεεπ, τι κάνετε εσείς εκεί πέρα? τώρα θα σας πιάσω"..Ήτανε ο ιδιοκτήτης ο Βούζαρης! Το βάλαμε στα πόδια..σιγά μην μας έπιανε ο Βούζαρης.. Και ξαφνικά εκεί που τρέχαμε η γη υποχώρησε κάτω από τα πόδια μου βούλιαξα και βρέθηκα μέσα σε ένα λάκκο με βρωμόνερα και ακαθαρσίες μέχρι το λαιμό.! Όχι δεν ήταν "η κόπρος του Αυγεία".. ήτανε η κόπρος του Βούζαρη, ένας παλιός λάκκος από ασβέστη που ρίχνανε τις βουλιθιές από τις γελάδες.. και δεν φαινόταν απ΄το χιόνι.!

Ακόμα λίγο και θα πήγαινα "αύτανδρος"..αλλά ευτυχώς μ΄έσωσε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο που κρατούσα στο χέρι και με τράβηξε έξω ο Νότης.! Σύρθηκα έξω από το λάκκο μούσκεμα γεμάτος ακαθαρσίες και με τις γαλότσες γεμάτες ασβέστη.!

Τώρα τρέχαμε όχι για τον Βούζαρη αλλά γιατί έτρεμα σαν σκυλί από το κρύο..

Στο τι διημείφθη με την μητέρα μου επί τη εμφανίσει μου και άμα τη εισόδω εις την οικίαν δεν θα αναφερθώ διότι ουδόλως συνάδει με την ιστορίαν ενός Χριστουγεννιάτικου δέντρου και απάδει του πνεύματος των Χριστουγέννων.! Αυτό ήταν το πρώτο μου, αξέχαστο, Χριστουγεννιάτικο δέντρο που έμεινε αστόλιστο εκεί στο λάκκο με τις βουλιθιές.!

-Με τον συγχωρεμένο τον Καπετάν-Παναγιώτη, τον Νότη τον Σπύρου είχαμε γεννηθεί την ίδια μέρα, τους γιους μας τους λένε Βαγγέλη και οι αδελφές μας, η αδελφή μου Ελένη και η αδελφή του Αφροδίτη γεννήθηκαν εννιά χρόνια μετά πάλι την ίδια μέρα.!! Παράξενα πράγματα αλλά και ακατανόητα όταν συλλογιέσαι το "γιατί" που ο Νότης και η αδερφή μου η Ελένη έφυγαν τόσο νωρίς..

-Άμα το καλοσκεφτείς τα Χριστούγεννα είναι μόνο για τα παιδιά.!

Τα Χριστούγεννα με τα κάλαντα, το χριστουγεννιάτικο δέντρο, τα δώρα, έχουν μια μαγεία που μόνο τα παιδιά την αισθάνονται και την καταλαβαίνουν.! Και επειδή λέγεται ότι "Ολοι κρύβουμε μέσα μας ένα παιδί", έτσι και εφέτος όπως και πέρσι, θα πάρω το τρίγωνό μου και μαζί με τα παιδιά του Χορευτικού Καρύστου και τα όργανά τους θα πάμε να πούμε τα κάλαντα ξεκινώντας πάντα απ΄το Νοσοκομείο .!

Και ελπίζω εκεί στο Γηροκομείο να ξαναδώ εκείνη τη γιαγιά που μετά τα κάλαντα όταν "ρίξαμε" και λίγο "Καβοντορίτικο" μου άρπαξε και μου φιλούσε τα χέρια λέγοντάς μου: " Την ευχή μου νάχετε γιόκα μου για την χαρά που μας δώσατε".!

- - - - - -

Καλές Γιορτές και Χρόνια Πολλά με Υγεία σε όλους μας.