Καρυστινοί Μουσικοί

 Το χειμώνα του 2014, θεώρησα σαν μια καλή ιδέα να καταγράψω όλους τους μουσικούς που διασκέδαζαν τον κόσμο κυρίως επαγγελματικά και ενώ ξεκίνησα με τόση χαρά, γιατί σκεφτόμουν "Τι μπορεί να πάει στραβά? Δεν είναι πολιτικοί" στην πορεία πικράθηκα πολύ..Διαβάζω τα βιβλία της λαογραφίας και λέω, "Τι διαφορετικό κάνω και προκαλώ τόσο φθόνο άραγε? Μήπως πρέπει να γεράσει πολύ κάποιος, η να πεθάνει για να αναφερθούμε σε αυτόν η αυτήν χωρίς να μας καταλογίζουν τα χίλια όσα?" Ανασέρνω λοιπόν από τα αρχείο ξανά τα ονόματα τους για να ξέρουν οι αυριανοί ότι υπήρχε μουσική κίνηση στην Κάρυστο , πολύ πλούσια και πολύ ωραία. Δυστυχώς οι φωτογραφίες δεν σώθηκαν.

 

Δευτέρα, 13 Ιανουαρίου 2014

Καρυστινοί Μουσικοί 

Στην προσπάθεια να καταγραφούν οι εν ενεργεία μουσικοί που ασχολούνται σε διάφορους τομείς πάνω στην μουσική,  μέχρι στιγμής έχουμε αυτά τα αποτελέσματα.
Προσπάθησα να κάνω ένα κατάλογο όσο το δυνατόν να απεικονίζει το κάθε ύφος.




Παραδοσιακοί οργανοπαίχτες εν ενεργεία.

Γιώργος Πυλιχός (Στύρα) βιολί
Αντώνης Μαγγανιάρης Βιολί
Γιώργος Μαγγανιάρης Μπουζούκι
Βαγγέλης Μαγγανιάρης Αρμόνιο

Ντελής Θοδωρής Μπουζούκι-τραγούδι
Τσιμπούκης Γιάννης κιθάρα

Στράτος Δασκαλάκης Κιθάρα
Μπαμπανιώτης Σωτήρης Μπουζούκι
Σφυρίδης Γιώργος (Μπίλιωσης) Βιολί
Πολίτης Σταμάτης Κιθάρα (Χωριά του Καβοντόρου)
Κάπουλας Αντώνης Βιολί

      "
Ρεματάς Παρασκευάς Μπουζούκι    "
Ρεματάς Πολυχρόνης Αρμόνιο        "
Γκάγκωσης Νεκτάριος Βιολί           "Εργάζεται με την κ.Λεγάκη.

Νέες τραγουδίστριες       
Θωμά Μαρία Τραγούδι
Κρίσιλια Μαρία   Τραγούδι 

Μουσικό Πανεπιστήμιο
Ζαρμπούτης Βαγγέλης Μπουζούκι
Καραμπύλας Αλέξανδρος -φοιτητής- μπουζούκι
Ξυδέας Παναγιώτης Βιολί

 Kαθηγητές Πανεπιστημίου
Στελιάτος Νίκος Πιάνο ανώτερη θεωρεία

Διάφορα Πτυχία
Μαρτζανάκης Άκης  Μπουζούκι
Βαρελάς Βαγγέλης    Μπουζούκι
Ανθή Κοτσώνη        Φωνητική
Ζωγράφου Βατή       Φωνητική
Μπούσουλα Σμαράγδα "
Λάβδας Χρήστος           "
Τσούρκας Γιάννης     βιολί
Τσακνάκη Τίνα Πιάνο

 

Συγκρότημα Νέων
Χουντάσης Βαγγέλης πλήκτρα
Χουντάσης Δημήτρης Μπουζούκι
Γιάννης Μίζας  βιολί.

Ροκ μουσική
Cavodoros  blue band
Λαλιούτης Ρένος ντραμς
Μπαλτάς Χρήστος τραγούδι 
Ευφροσύνης Aνδρέας  Κιθάρα

Σχολές
Στελιάτου Σεβαστή - κιθάρα. 


Καρυστινοί κατ'επιλογήν
Βασιλοπούλου Εύα      Σχολή Μουσικής - Μαέστρος- Πιάνο- Τραγούδι.
Βασιλόπουλος Μάνος    Πιάνο -ενορχηστρωτής- Τραγούδι
Φαρφαράς Δημήτριος  Κρουστά.

Παραγωγή cd
Τίτλος Αντλαντίδα- Κυριάκος Μούτσης- στίχοι-μουσική.

Η λίστα συνεχίζεται και με την βοήθεια σας διορθώνεται και εμπλουτίζεται.

Επίσης θα ήθελα να πω και κάτι.
Αυτή η ...έρευνα..ας το πούμε και έτσι, γίνεται με κάθε καλή διάθεση να ασχοληθούμε με κάτι που μας δίνει χαρά και να αφήσουμε για λίγο, τα πολιτικά.
Το ρεπορτάζ θα συνεχιστεί και πάρα πέρα, για αυτό ας μην βιάζονται μερικοί να βγάζουν συμπεράσματα και να κάνουν σενάρια. Πρώτον είναι άδικο, δεύτερον είναι άκαιρο.

Ξεκινήσαμε με συνεντεύξεις με μουσικούς που παίζουν σε διάφορες σκηνές, συνεχίζουμε την λίστα με μουσικούς ανά είδος και επαγγελματική ταυτότητα.
Εδώ είναι μπλογκ...δεν έχουμε προθεσμίες, δεν έχουμε ..πληρωμές και εντολές..Καλό είναι να το θυμόμαστε και αυτό.

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2014

Μουσικό Σχήμα με τους αδελφούς Χουντάση και Γιάννη Μίζα.

Ένα συγκρότημα πολύ γνωστό στην περιοχή μας και όχι μόνο, αποτελείται από τους,
Βαγγέλη Χουντάση  στα πλήκτρα,
Δημήτρη Χουντάση  στο μπουζούκι,
και τον Γιάννη Μίζα στο βιολί.

Ενώ ο Γιάννης είχε το βιολί σαν τρόπο ζωής μιας και έπαιζε ο πατέρας του, οι αδελφοί Χουντάση ξεκίνησαν την μουσική μέσα στο γενικό κλίμα της ευρύτερης παιδείας και καλλιέργειας, για να καταλήξει να γίνει το επαγγελματικό τους πεδίο.

 Ξεκίνησαν και φοίτησαν για αρκετά χρόνια στην Μουσική Σχολή της Εύας Βασιλοπούλου, ενώ συνέχισαν στην Μ.Σ.της Σέβης Στελιάτου, όπου και συνεργάστηκαν σε πολλές περιπτώσεις.

Ο Βαγγέλης ο Δημήτρης και ο Γιάννης, ανέπτυξαν μια τόσο καλή σχέση και συνεργασία, έτσι ώστε, ως λογικό επόμενο είναι το σημερινό μόνιμο σχήμα.

Εκτός από εμφανίσεις σε όλες τις σκηνές της περιοχής, έχουν εμφανιστεί σε κέντρα και εκδηλώσεις σε πολλά μέρη της Ελλάδας.

Η γκάμα τους επεκτείνεται σε όλα τα είδη μουσικής, και το ρεπερτόριο τους προσαρμόζεται ανάλογα το κοινό και τον τόπο εμφάνισης.
Έτσι υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία στα τραγούδια τους, από έντεχνο μέχρι λαικό, και από παραδοσιακό -νησιώτικο, μέχρι και παλιό λαικό.

Στα όνειρα τους για το μέλλον, περιλαμβάνεται η δισκογραφία , κάτι για το οποίο, ήδη έχουν ανοίξει έναν δρόμο, και η πλήρης ενασχόλησης τους στον τομέα των ζωντανών εμφανίσεων.

Ενώ εργάζονται προς αυτήν την κατεύθυνση, μοιράζουν τον χρόνο τους με τεχνικά επαγγέλματα που τους εξασφαλίζουν την απαραίτητη οικονομική ανεξαρτησία.

Όσο για το λαικό τραγούδι στις μέρες μας, πιστεύουν ότι εκφράζει τον σύγχρονο λαικό άνθρωπο.
Παρόλα αυτά, μεγάλοι κλασσικοί συνθέτες και στιχουργοί , μένουν διαχρονικά επίκαιροι.
Αν και συγκρότημα, ο καθένας δημιουργεί το δικό του προσωπικό προφίλ, μέσα από τις εμπειρίες τους και τις γνώσεις τους.

Ευχαριστώ τα παιδιά για την κουβέντα μας και τους εύχομαι κάθε επιτυχία και αναγνώριση .

Σημείωση.
Επίσης δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στις ηχητικές καλύψεις. Αναλαμβάνουν, Γάμους, Βαπτίσεις και Κοινωνικές εκδηλώσεις.

Μαρία Θωμά - Μια γνήσια φωνή στο νησιώτικο τραγούδι.

 Η Μαρία είναι μόλις 24 χρονών και τραγουδά περίπου 3 χρόνια στην περιοχή μας.

Είναι μια αυτοδίδακτη τραγουδίστρια που προέρχεται από μουσική οικογένεια. Ο παππούς της Γιάννης Θωμάς παίζει βιολί, ενώ ο πατέρας της που πια δεν είναι μαζί μας, έπαιζε κιθάρα λαούτο και τραγουδούσε.

Η μουσική ήταν πάντα μέσα στο σπίτι της Μαρίας, και έτσι η οικογένεια της την στήριξε στην απόφαση της να τραγουδήσει.

Ξεκίνησε με τον Μπαμπανιώτη Σωτήρη στο μπουζούκι, τον Γιώργο Σφυρίδη (Μπίλιοση) στο βιολί, και τον Στράτο Δασκαλάκη στην κιθάρα.

Μετά, σιγά σιγά, συνεργάστηκε με όλα σχεδόν τα τοπικά σχήματα, και τραγουδά και σε άλλους χώρους, η εκδηλώσεις.

Πρόσφατα,  ενώ βρισκόταν  στο Ρεούζι σαν θαμώνας, της πρότειναν να τραγουδήσει ένα δυο τραγούδια.

Έτυχε να είναι παρόν ο Σταμάτης Χατζόπουλος και έδειξε ενδιαφέρον για την Μαρία.
Το αποτέλεσμα ήταν να γραφούν 3 τραγούδια. Το " παράξενο φιλί", το "Ματάκια αγαπημένα" και το "Η αγωνία να σε δώ". Το τελευταίο θα κυκλοφορήσει σύντομα, ενώ τα άλλα δύο, έχουν ήδη ανέβει στο you tube. Στα τραγούδια αυτά, ο κ.Χατζόπουλος έχει γράψει τον στίχο και την μουσική, ενώ στο βιολί είναι ο Στάθης Κουκουλάρης ,ένας καταξιωμένος μουσικός. Τα τραγούδια γράφτηκαν στο studio Δρακάκη.



Ενώ κουβεντιάζουμε με την Μαρία, μαθαίνουμε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα για τα πανηγύρια και για την καθημερινή ζωή στο χωριό.
Παλαιότερα το να χορέψει κάποιος με κάποια κοπέλα, σήμαινε ότι φλέρταρε, ακόμα και ότι ήταν κάτι σαν πρόταση γάμου.
Φυσικά αυτός που πληρώνει τα όργανα, χορεύει μαζί με την παρέα του και θεωρείται από μεγάλη αγένεια, μέχρι μεγάλη προσβολή το να συμμετάσχει στον χορό κάποιος εκτός της παρέας.
Μερικές φορές, η παραγγελία στα όργανα δεν περιλαμβάνει και χορό. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο επειδή δεν θέλει η δεν μπορεί να χορέψει, αλλά επειδή έχει πένθος.

Υπάρχει μια μεγάλη επιστροφή της νεολαίας σε αυτό τον τρόπο διασκέδασης, όπου συμμετέχουν με ενθουσιασμό και μεγάλο κέφι. Ενώ για τους παλαιότερους ίσως  ήταν η μοναδική τους γνώση γύρω από την μουσική, και για αυτό η αυτονόητη έκφραση της συμμετοχής τους , για τους νέους είναι μια επιλογή. Μια επιλογή άλλοτε για να τους προσφέρει κάτι διαφορετικό, άλλοτε για να νιώσουν ότι επιστρέφουν σε έναν πιο απλό και ξεκάθαρο τρόπο διασκέδασης, άλλοτε γιατί υπάρχουν μνήμες και όμορφες αναμνήσεις από το χωριό, άλλοτε πάλι γιατί πληρούν μια ανάγκη φυγής από τα ασφυκτικά προβλήματα και άγχη της καθημερινότητας.
 Γίνονται στην γιορτή του προστάτη Αγίου η Αγίας του χωριού, και τα χωριά ζωντανεύουν από τους επισκέπτες και τις ετοιμασίες.
Εκεί μαζεύονται μέλη οικογένειας που εργάζονται και ζουν σε διαφορετικά μέρη, βρίσκονται φίλοι και παλιοί γνωστοί. Όσο για τους επισκέπτες, πάντα δίνουν μεγάλη χαρά στους ντόπιους μιας και θεωρούν τιμή τους το να καλύπτουν τόσα χιλιόμετρα για να είναι μαζί τους και να συμμετέχουν στην γιορτή του χωριού τους.
Τα πανηγύρια έχουν την θρησκευτική αφετηρία την κοινωνική προέκταση και την μουσική κάλυψη.

Η κρίση δεν θα μπορούσε να μην επηρεάσει και την διάθεση του κόσμου ακόμα και την ώρα που έχει αποφασίσει να διασκεδάσει. Ούτε πια είναι τόσο μεγάλη η συμμετοχή τους, ούτε το κέφι τους. Αυτό αντισταθμίζεται κάπως με την αγάπη που δείχνει η νεολαία.

Κάτι που πράγματι μου έκανε μεγάλη εντύπωση, είναι ότι στις περισσότερες οικογένειες υπάρχει η μουσική σαν τρόπος ζωής, με πολλούς αυτοδίδακτους μουσικούς.

Τα όνειρα της είναι μια όμορφη οικογένεια, μιας και είναι νιόπαντρη, και επίσης να μπορέσει να γίνει καλύτερη, να μάθει περισσότερα πράγματα, να δοκιμάσει και άλλα είδη μουσικής και να είναι πάντα η μουσική, μέσα στην ζωή της.


Της ευχόμαστε Κάθε επιτυχία και την ευχαριστούμε πολύ που μας μίλησε και μοιράστηκε μαζί μας τις εντυπώσεις και τα όνειρα της.

Παρασκευή, 10 Ιανουαρίου 2014

Καρυστινοί Μουσικοί.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αυξηθεί πολύ οι παραστάσεις και οι διάφορες εκδηλώσεις από Καρυστινούς μουσικούς.
Αντί λοιπόν να περιμένουμε να γεράσουν και να τους πούμε τι ωραία που περνάγαμε μαζί τους, σκέφτηκα να τους το πούμε τώρα, να τους γνωρίσουμε ,όσους θέλουν βέβαια.

Αναφέρομαι μόνο στους επαγγελματίες μουσικούς και τραγουδιστές.

Έχετε ήδη μερικές συνεντεύξεις και χαίρομαι πολύ γιατί  είχαν μεγάλη αναγνωσιμότητα. Αυτό σημαίνει ότι τους αγαπάτε και ενδιαφέρεστε για αυτούς.

Επίσης το ενδιαφέρον σας ήταν μεγάλο για τα δυο παιδιά που έχουν δισκογραφία.
Την Μαρία Θωμά που ο κ.Χατζόπουλος της εμπιστεύτηκε τα τραγούδια του και τον Χρήστο Λάβδα με τα τραγούδια του να σκορπούν κέφι. Τον έχω ακούσω όταν μαθητής της Σχολής του ακόμα, τραγουδούσε πάρα πολύ ωραία. Από ότι ξέρω συνέχισε τις σπουδές του στο τραγούδι.

Θα ήθελα να σας ζητήσω μια χάρη.
Να μου στείλετε και σεις τους μουσικούς που ξέρετε και δραστηριοποιούνται  επαγγελματικά, από την Νότια Εύβοια να κάνουμε μια καταγραφή.
Έχω ακούσει επίσης τον κ.Γιώργο Πυλιχό στο βιολί. Ο κ.Γιώργος είναι από τα Στύρα.
Σαν συγκρότημα ξέρω τους αδελφούς Μαγγανιάρη. Αντώνης Μαγγανιάρης Βιολί, Γιώργος Μαγγανιάρης Μπουζούκι, Βαγγέλης Μαγγανιάρης Αρμόνιο-
και τους αδελφούς Βαγγέλη και Δημήτρη Χουντάση μπουζούκι με τον Γιάννη Μίζα στο βιολί.

Σε άλλο κλίμα τώρα, 
ο Βαγγέλης Ζαρμπούτης , καθηγητής μουσικής και συνθέτης στο μπουζούκι. Η σύνθεση του που μας παρουσίασε στο φεστιβάλ μουσικής στο κτήμα Μοντοφώλι ήταν καταπληκτική.
Από τραγούδι, έχουμε χαρεί πολλές στιγμές με την Νίκη Ανδριανοπούλου.

Πολλές διαφορετικές προσεγγίσεις στην μουσική. Άλλες αυτοδίδακτες , άλλες επιστημονικά καταρτισμένες, όλες όμως έχουν κάτι κοινό. Αποδέκτη τον ακροατή και την διάθεση του.

Τι λέτε και σεις? 

Ευχαριστώ τους αναγνώστες για την ανταπόκριση.

Γιάννης Τσούρκας. Αυτοδίδακτος,βιολί. Με 2 γνωστά δικά του τραγούδια.
Φωτεινή Μαστροσηφάκη Χατηρά τραγούδι
Τσακνάκη Τίνα Καθηγήτρια μουσικής
Βατή Ζωγράφου τραγούδι
Ανθή Κοτσώνη   τραγούδι
Στελιάτου Σεβαστή  Σχολή Μουσικής Κιθαρίστας
Βαρελάς Βαγγέλης Μπουζούκι
Σμαράγδα Μπούσουλα Τραγούδι 
Μερτζανάκης Άκης Μπουζάκι
Αλέξανδρος Καραμπύλας - Μπουζούκι και φοιητής στο Μουσικό Πανεπιστήμιο
Παναγιώτης Ξυδέας Βιολί και απόφοιτος Μουσικού Παενεπιστημίου.


Μουσικά σχήματα
Στράτος Δασκαλάκης κιθάρα
Μπαμπανώτης Σωτήρης Μπουζούκι
Γιώργος Σφυρίδης(Μπίλιοσης) Βιολί

Πολίτης Σταμάτης κιθάρα
Κάπουλας Αντώνης Βιολί
Ρεματάς Παρασκευάς μπουζούκι
Ρεματάς Πολυχρόνης Αρμόνιο

Πέτρος Ζέρβας

Γκάγκωσης Νεκτάριος Βιολί

Ροκ μπάντα με τους Λαλιούτη Ρένο ντραμς, και Χρήστο Μπαλτά τραγούδι (οι πληροφορίες είναι ελλειπεις)

Ντελής Θοδωρής Μπουζούκι και τραγούδι
Τσιμπούκης Γιάννης Κιθάρα, μαζί με τους  αδελφούς Μαγγανιάρη.

Αναρτήθηκε από Sophia Kollia στις 1:50 μ.μ. 

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2014

Μερτζανάκης Άκης - Ένα μπουζούκι στο ρεμπέτικο.

Ο Άκης ξεκίνησε με το πιάνο αλλά τον κέρδισε το μπουζούκι.
Έτσι,αν και με πτυχίο στην Αρμονία και Αντίστιξη, άρχισε από πολύ νωρίς να εξερευνά  την ιστορία και την διαδρομή της ρεμπέτικης μουσικής, πιάνοντας το νήμα από την αρχή.
Έχει δουλέψει για χρόνια σε ρεμπετάδικα, μουσικές σκηνές και αλλού, πάντα με γνώμονα τις καλές και φιλικές σχέσεις με τους υπόλοιπους της ορχήστρας.
Αγαπημένο μαγαζί, το Εικοσιπενταράκι στον Χολαργό, ενώ αγαπημένες στιγμές, όταν μοιράζεται την μουσική του με κοινό που την εκτιμά ανάλογα.
Η μουσική δεν τελειώνει ποτέ, και η ευχή του είναι να μπορεί να εξελίσσεται σαν καλλιτέχνης και να τελειοποιεί την τέχνη του.

Μέσα από την κουβέντα με τον Άκη, μαθαίνουμε πάρα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα, όσο αφορά την πορεία του ρεμπέτικου μέσα στα χρόνια.
Μέχρι το 1955, οι μουσικοί έπαιζαν χωρίς ρεύμα. Σαν συνέπεια είχε οι θαμώνες να ακούνε χωρίς φασαρία τους τραγουδιστές και η ατμόσφαιρα να είναι πολύ διαφορετική από ότι σήμερα όπου το ρεύμα έχει κάνει την μουσική να ακούγεται δυνατά, και ο κόσμος να προσπαθεί να συνεννοηθεί φωνάζοντας η μη προσέχοντας, δημιουργώντας μια οχλαγωγία.
Με το ρεύμα όμως, άλλαξε και η χροιά , και αυτό άλλαξε και το ύφος μιας και οι μουσικοί έπρεπε να τροποποιήσουν το παίξιμο τους έτσι ώστε να προσαρμοστεί στις ανάγκες της κονσόλας.
Οι μουσικοί της γενιάς του Άκη, άλλαξε το σκηνικό στο τρόπο όπου το κοινό ακούει το ρεμπέτικο, μιας και έδωσαν έμφαση στο τρόπο παιξίματος χωρίς μικρόφωνα από την μια, και από την άλλη, θυμίζοντας παλαιότερων δεκαετιών τραγούδια, του 30, 40 και 50.

Από το 2000 περίπου λοιπόν, μέχρι και τώρα, υπάρχει μια αύξηση του ενδιαφέροντος του κόσμου για τέτοιες σκηνές, μιας και η πρόταση των μουσικών έγινε αποδεκτή με ενθουσιασμό όπως φαίνεται από το κοινό του συγκεκριμένου είδους.
Θυμήθηκαν ξεχασμένα τραγούδια, αναβίωσαν ενορχηστρώσεις και η ατμόσφαιρα γυρίζει στο λιτό, αλλά σε μεγάλη μουσικής έκτασης προσέγγισης εκείνων των καιρών.

Επέμεναν στην πρώτη εκτέλεση των τραγουδιών, όπως το Πίνω και μεθώ του Περιστέρη.
Όλο αυτό έρχεται σε αντιδιαστολή με την συνήθη μέχρι τότε των μουσικών της εποχής του Άκη Πάνου, όπου ακολουθούσαν την εποχή και την τεχνολογία.

Τρίτη, 7 Ιανουαρίου 2014

Μαρία Θωμά και Χρήστος Λάβδας. Η πρώτη τους δισκογραφία! ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!

Το κάθε είδος τραγουδιού, έχει και τους εκπροσώπους τους. Στο πιο..ξεσηκωτικό..έχουμε στο νησιώτικο την Μαρία Θωμά, και στο λαικό, τον Χρήστο Λάβδα.

Καλή επιτυχία να έχουν τα παιδιά, μέσα από την καρδιά μας τα καλύτερα για μια όμορφη πορεία, όπως την ονειρεύονται.

Σημείωση
όταν τους βρω, δεν την γλυτώνουν την συνέντευξη!

Αναρτήθηκε από Sophia Kollia στις 9:24 μ.μ. 

Βατή Ζωγράφου - Τραγουδάμε και αγαπάμε!

Στην σειρά των συνεντεύξεων συναντάμε την Βατή Ζωγράφου.

Η Βατή ξεκίνησε 17 ετών στο Ωδείο Γιάννη Πανταζάτου στην Χαλκίδα με καθηγητή τον Κουρμπέτη Κωνσταντίνο. Συνέχισε στο Ερευνητικό Ωδείο Χαλκίδας με τον ίδιο δάσκαλο. Μετά από αρκετά χρόνια , ένα παιδί και μια εμπορική επαγγελματική προσπάθεια , η οποία συνεχίζεται, ήρθε η ώρα του διπλώματος  Φωνητικής τον Ιούνιο.( Σοπράνο - στο κλασσικό τραγούδι -Μονωδία).

Από τις μέχρι τώρα εμφανίσεις της θυμάται την συμμετοχή της στην Χορωδία Βασιλικού, στην Χορωδία της κ.Βασιλοπούλου στην Κάρυστο, και τις Παραστάσεις στο Θέατρο Παπαδημητρίου Χαλκίδας με κλασσικό τραγούδι.
Αυτήν την εποχή έχει την ευτυχία να συνεργάζεται με την μπάντα  που αποτελείται από την Σέβη Στελιάτου στην κιθάρα, τον Βαγγέλη Βαρελά στο μπουζούκι και τον Δημήτρη Φαρφαρά στα κρουστά.
Σε συνέχεια των παραστάσεων από την "Οδό Ονείρων" , παρουσιάζονται  μέσα στον Γενάρη σε Μουσικές Σκηνές της Χαλκίδας.
Φυσικά δεν λείπουν και αναφορές στις παρουσιάσεις τους στα τοπικά μαγαζιά, όπως το Αερικό  και η Χόβολη, όπου η ανταπόκριση του κόσμου είναι πολύ θετική.

Πάνω στην κουβέντα μας, ανέφερα στην Βατή, το πόσο μου άρεσε η παράσταση που ανέβηκε το Καλοκαίρι στο Πάρκο Μπουρνιά και ήταν αφιερωμένη στο Νέο Κύμα.
Ήταν μια ιδέα και πρωτοβουλία της Ανθής Κοτσώνη, και είχαμε περάσει όλοι υπέροχα. Βοήθησε βέβαια και ο καιρός που έστησε το τέλειο σκηνικό με το φεγγάρι για προβολέα.
Μέρος της ίδιας παράστασης, πλαισίωσε την Πόπη Αστεριάδου σε παρουσίαση της στο Στέκι των Δειπνοσοφιστών στα Στύρα Ευβοίας.

Πιο πολύ και από ένα άνοιγμα στην δισκογραφία, την Βατή ενθουσιάζει η προοπτική της συνέχισης των ζωντανών παραστάσεων σε μουσικές σκηνές, που άλλοτε τις λέγαμε μπουάτ.
Εκεί που όλος ο κόσμος γίνεται μια παρέα , μια φωνή, μια καρδιά που κτυπά στις μελωδίες.

Στην ερώτηση για το πιο αγαπημένο είδος μουσικής , η απάντηση ήταν η όπερα και το έντεχνο.

Αγαπημένο τραγούδι είναι το Ημερολόγιο του Χρήστου Θηβαίου, και μπορούμε να ακούσουμε την Βατή στην ερμηνεία της Πιρόγας.

Το έντεχνο έχει και έντονο το ερωτικό στοιχείο και θα ήθελα να μάθω, το πως έχει εξελιχθεί μέσα στα χρόνια και κυρίως τα τελευταία χρόνια της Κρίσης.

Η Τέχνη ακολουθεί την Ζωή, και όπως οι σχέσεις, ακόμα και οι συναισθηματικές, έχουν γίνει πιο κυνικές, έτσι και οι στίχοι των ερωτικών τραγουδιών, έχουν γίνει πιο πεζοί.
Η Κρίση έχει φέρει όμως πιο κοντά τους ανθρώπους και έχει βοηθήσει στην αναβίωση των Μουσικών Σκηνών, και αυτό το κλίμα έχει αρχίσει να βάζει πάλι τον ρομαντισμό στα τραγούδια.

Τελειώσαμε την κουβέντα με πολλές ευχές για Καλή Χρονιά στους αναγνώστες μας

Αναρτήθηκε από Sophia Kollia στις 8:07 μ.μ. 

Αντιδράσεις:

Σέβη Στελιάτου - Κιθαρίστα εν Καρύστω.

Η Σέβη και ο Νικόλας Στελιάτος, είναι δυο αδέλφια που κατάφεραν να κάνουν την μεγάλη τους αγάπη, επάγγελμα.
Η αγάπη για την μουσική, οδήγησε τον Νικόλα στο Εθνικό Ωδείο, όπου και τελείωσε τις σπουδές του , ενώ η άλλη αγάπη, εκείνη της γυναίκας του, τον οδήγησε στην Ολλανδία όπου και διδάσκει Πιάνο και ανώτερα θεωρητικά στο Πανεπιστήμιο της πόλης Λέλισταντ.

Η Σέβη, παρέμεινε στην Κάρυστο όπου εκτός από την Σχολή Μουσικής, δραστηριοποιείται και ως επαγγελματίες μουσικός.
Με σπουδές και δίπλωμα κλασσικής κιθάρας και Θεωρητικών, η Σέβη μπορεί να ελίσσεται σε πολλά διαφορετικά είδη και να προχωρά σε πολλές διαφορετικές συνεργασίες.

Έτσι έχει συνεργαστεί με την Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Χαλκίδας, με τον Παναγιώτη Λάλεζα στο Κιάτο πάνω στην Ελληνική Παράδοση, όπως και με πολλούς Δήμους στην Εύβοια και στην Αττική.

Άλλο ένα επαγγελματικό κομμάτι στο οποίο δραστηριοποιείται, είναι η ηχητική κάλυψη , παραστάσεων, ζωντανών εμφανίσεων και άλλων.

Σε κάθε μαθητή υπάρχει μια ζεστή γωνιά στην καρδιά του για κάποιον αγαπημένο δάσκαλο. Αυτή η γωνιά, ανήκει στον διπλωματούχο δάσκαλο κλασσικής κιθάρας, Μοτορίνο Χρήστο.

Είναι μεγάλη χαρά να μπορεί ένας καλλιτέχνης να βρει συνεργάτες όπου η χημεία ανάμεσα τους δημιουργεί τις κατάλληλες προυποθέσεις για ένα πολύ καλύτερο αποτέλεσμα.
Αυτοί οι συνεργάτες είναι ο Βαγγέλης Βαρελάς που παίζει μπουζούκι, η Χρήστος Λάβδας και η Βατή Ζωγράφου στο τραγούδι, και ο Δημήτρης Φαρφαράς στα κρουστά.

Μια έντονη στιγμή που έγινε μια πολύ όμορφη ανάμνηση είναι η παρουσία τους στην Μουσική Σκηνή "Οδός Ονείρων" του Αλκίνοου Ιωαννίδη στην Χαλκίδα, όπου η συμμετοχή του κόσμου ήταν συγκλονιστική.
Όπως επίσης κρατά πολύ καλές αναμνήσεις και από τις εμφανίσεις της μαζί με τον Β.Βαρελά, τον περασμένο Χειμώνα σε μπουάτ στο Ίλιο Αθήνας.

Εκτός όμως από τις αναμνήσεις που ανήκουν στο παρελθόν, υπάρχουν και σχέδια για το μέλλον.
Το μέλλον τους επιφυλάσσει μια μουσική συναυλία στην Γαλλία στο Montpellier ,στο Μέγαρο της Πόλης, όπου η συναυλία τους θα είναι μέρος εκδηλώσεων της Πόλης.

Μπορεί η μουσική να δίνει πολλές χαρές, όμως η διδασκαλία της μουσικής δίνει της περισσότερες για την Σέβη, που θεωρεί ότι το συναίσθημα της διδασκαλίας είναι αναντικατάστατο. 

Ευχαριστούμε την Σέβη για την κουβεντούλα μας και χαίρομαι  που μαθαίνω περισσότερα πράγματα για τους ανθρώπους που  μας ψυχαγωγούν.

Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2014

Μια μικρή κουβέντα με την λυρική τραγουδίστρια, κ.Ανθή Κοτσώνη.

Υπάρχουν πολλά αστέρια στον Ουρανό. Άλλα πιο μικρά, άλλα πιο μεγάλα, όλα μαζί όμως συνθέτουν το ανυπέρβλητο θέαμα του Γαλαξία.
Η μουσική είναι ένας γαλαξίας, με μικρά και μεγάλα αστέρια, και τις νότες να τρέχουν σαν το γάλα της Αμάλθειας ανάμεσα σε φωνές και συγχορδίες.
Στην μικρή γειτονιά του Σύμπαντος που ζούμε εμείς, η μουσική έχει τα δικά της αστεράκια, και αυτά τα αστεράκια που μας φωτίζουν λίγο με την λάμψη της τέχνης τους,και μας δίνουν χαρά  θα ήθελα να γνωρίσουμε, ένα ένα , αν είναι εφικτό.

Σήμερα θα γνωρίσουμε την Ανθή Κοτσώνη, την Καρυστινή τραγουδίστρια λυρικού τραγουδιού.

Η Ανθή γνώρισε την μουσική, την ομορφιά της και την σημασία της, μέσα από τις διδαχές της δασκάλας της Κίτσας Παγώνη.
Η κ. Παγώνη, σολίστα του πιάνου, είχε έρθει από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, και για πολλά χρόνια, ήταν  η οδηγός στον κόσμο της μουσικής στους μαθητές της. 'Ετσι έγινε και με την Ανθή, όπου της σύστησε την κλασσική μουσική με τις 4 εποχές του Βιβάλντι.
Τα χρόνια πέρασαν , και αποφάσισε να ασχοληθεί με το τραγούδι.
Φοίτησε στο Ορφείο Ωδείο Αθηνών,κλασσικό τραγούδι με την σολίστα της Λυρικής κ.Κατερίνα Αποστολάκη όπου και πήρε το δίπλωμα λυρικού τραγουδιού με Άριστα , παμψηφί..
 Επίσης, πήρε το πτυχίο ORFF,το οποίο είναι ένα μουσικοπαιδαγωγικό σύστημα μουσικής για παιδιά 3- 5 χρόνων, όπου τα παιδιά μαθαίνουν τα όργανα, τις αξίες, και τις νότες, μέσα από  το παιχνίδι.

Έχει εργαστεί ως σολίστ στην χορωδία της Λυρικής Σκηνής , στην χορωδία της ΕΡΤ , στην Χορωδία Αιγυπτιωτών Ελλήνων, και από το 2007 έως και σήμερα εργάζεται ως σολίστ στην Χορωδία της Τράπεζας της Ελλάδος.
Το 2006 με το κουαρτέτο του Μαέστρου και Συνθέτη Ντίνου Πάνζα, παρουσίασαν μελοποιημένα ποιήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
Έχει εργαστεί επίσης και σε πολλά Ωδεία της Αθήνας.
Όσο αφορά την παρουσία της σε Χορωδίες στην Κάρυστο, συμμετείχε και αργότερα συνεργάστηκε για αρκετά χρόνια, με την Χορωδία της κ.Εύας Βασιλοπούλου.


Κουβεντιάζοντας με την Ανθή για το πως η κρίση έχει επηρεάσει την τέχνη, επιβεβαιώθηκε η αντίληψη που υπάρχει ότι η Τέχνη είναι κάτι περιττό και πολυτελές. Ότι είναι κάτι που θα πρέπει να ..φύγει πρώτο..αφού οι άλλες ανάγκες είναι πιο σημαντικές.
Έτσι στην Κρίση, απογυμνώνονται οι δομές και οι φορείς της Τέχνης, στερώντας από την "ψυχή" της κοινωνίας την δύναμη της.

Ρώτησα την Ανθή να μας πει την γνώμη της για τα διάφορα είδη της μουσικής. Η απάντηση ήταν λιτή αλλά περιεκτική.
"Όπου δεν υπάρχει μελωδία, δεν υπάρχει μουσική."
Σε αυτό το μελωδικό ταξίδι, αγαπημένοι συνεργάτες και συμπαραστάτες ήταν και είναι ο Μαέστρος των Ελλήνων Αιγυπτιωτών Γιάννης Λαζαρίδης, η Μέτζο Σοπράνο, Δροσιά Λιωδάκη, ο πιανίστας Μιχάλης Γισυνανλής και η Καρυστινή κιθαρίστας , και ιδιοκτήτρια Μουσικής Σχολής, Σέβη Στελιάτου.

Για τον κάθε καλλιτέχνη η επαφή με το κοινό είναι πάρα πολύ σημαντική. Έτσι και για την Ανθή, αυτή η διάδραση της θετικής ενέργειας, είναι κάτι που όχι μόνο την γεμίζει χαρά, αλλά και επιστεγάζει τις προσπάθειες για το καλό αποτέλεσμα των παραστάσεων.

Ρώτησα την Ανθή να μας πει έναν ακόμα λόγο που ήταν καλό ένα παιδί να έχει μια ολοκληρωμένη γνώση της μουσικής , και μας είπε το εξής πολύ ενδιαφέρον που η αλήθεια είναι δεν το σκεφτόμαστε εύκολα.
Ότι δηλαδή, είναι πολύ σημαντικό να ήμαστε και καλοί ακροατές.
Να καταλαβαίνουμε τι ακούμε, να εκτιμούμε την ποιότητα του, και να σεβόμαστε τους λειτουργούς και τους δημιουργούς.
Στο σύνολο, βοηθάει να διαμορφώνουμε έναν χαρακτήρα με ποιοτικά στοιχεία, που επηρεάζει θετικά την ζωή μας.

Θα ήθελα και από δω να ευχαριστήσω την κ.Ανθή Κοτσώνη για την μικρή μας συνέντευξη . 

Αναρτήθηκε από Sophia Kollia στις 8:59 μ.μ. 

Παρασκευή, 14 Μαρτίου 2014

Παιδική Χορωδία Μουσικής Σχολής Καρύστου Εύας Βασιλοπούλου.

Αποτελείται από 40-45 χορωδούς, παιδιά ηλικίας 6-16 ετών.
Το ρεπερτόριό της είναι ποικίλο και περιέχει έργα σύγχρονων συνθετών, παραδοσιακά τραγούδια, θρησκευτικούς ύμνους, σπιρίτσουαλς και άλλες μουσικές δημιουργίες.

Η Παιδική Χορωδία Καρύστου, έχει δώσει συναυλίες στην Κάρυστο, στην ευρύτερη περιοχή της Εύβοιας στην Αθήνα στο Μέγαρο Παρνασσός, και συμμετείχε στα Φεστιβάλ Αυλωναρίου, Ασπροπύργου, Ερμιόνης, Νέας Μάκρης , Ελασσόνας, Γυμνού, Ναυπλίου, Αμαρύνθου, Σκιάθου, Λαυρίου Χαλκίδας ,Ανδρου κ.α. Εχει λάβει μέρος σε έξη Πανελλήνιους Διαγωνισμούς Χορωδιών στην Αθήνα, όπου και κατέκτησε το Β΄ Βραβείο το έτος 2001 το Α΄ Βραβείο κατά τα έτη 1998, 2000 και 2004 το Βραβείο εκτός Συναγωνισμού το 2006 και το Αριστείο του Διαγωνισμού το 2010.

Εχει συνεργαστεί και παρουσιαστεί με τη Χορωδία του Μουσικού Διαύλου Καρύστου σε μουσικές παραστάσεις, και συμμετέχει επίσης σε εκδηλώσεις Σχολείων, πολιτιστικών φορέων της περιοχής, και στο Χορωδιακό Φεστιβάλ του Δήμου Καρύστου.
Διοργανώνει από το 2006 υπό την αιγίδα του Μουσικού Διαύλου με μεγάλη επιτυχία το Φεστιβάλ Παιδικών Χορωδιών Ευβοίας. Σταθμός για τη χορωδία, υπήρξε η συνεργασία της με τη Λίνα Νικολακοπούλου το Σεπτέμβρη του 2012 στην καινούργια της δουλειά «ΧΕΙΡΟΛΑΒΕΣ»

Τη Διδασκαλία και τη Διεύθυνση της Παιδικής Χορωδίας Καρύστου, έχει η Μαέστρος κ. Εύα Βασιλόπουλου.

-

Τα τελευταία χρόνια δραστηριοποείται και ο σύλλογος ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ , αν δεν κάνω λάθος στα τέλη της δεκαετίας του 2000.Στο βίντεο η Κωσταντίνα έπαιξε σε εκδήλωση έξω από το Μπούρτζι διάσημες συνθέσεις και ανάμεσα τους και μια δική της σε ποίηση δική μου. Από τότε μέχρι και τον χειμώνα του 2020 που άρχισε ο Κορωναιός, οι μαθητές και μαθήτριες του  σύλλογου της έδωσε πολλές παραστάσεις, η ίδια έγραψε πολλές δικές της συνθέσεις και τραγούδια και συμμετείχε σε 2 εκδόσεις παραμυθιού.

Την ίδια περίοδο γύρω δηλ 2018 αν δεν κάνω λάθος, η Μουσική σχολή της Εύας Βασιλοπούλου άλλαξε χέρια και διεύθυνση από τον Παναγιώτη Ξυδέα.

Μετά ήρθε ο κορωναιός και μπήκαν τα πάντα σε αναστολή και μαθήματα με μάσκες και τηλεεκπαίδευση ακόμα και στην μουσική.

1o Φεστιβάλ Σφυριχτής Γλώσσας

 

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

1o Φεστιβάλ Σφυριχτής Γλώσσας.

 

Α Ν Α Κ Ο Ι Ν Ω Σ Η 

 

Πραγματοποιήθηκε στις 25 Αυγούστου το 1^ο Φεστιβάλ Σφυριχτής Γλώσσας του χωριού Αντιά, στο Μπούρτζι της Καρύστου, με επιτυχία που ξεπέρασε κάθε προσδοκία για τα δεδομένα της πόλης μας.

Κατά την έναρξη της εκδήλωσης, παρουσιάστηκαν 2 ντοκιμαντέρ που αναφέρονται στη ζωή των κατοίκων του χωριού Αντιά και ειδικότερα στην ιδιαιτερότητα που χαρακτηρίζει το χωριό και είναι η Σφυριχτή Γλώσσα που η ιστορία της χάνεται πίσω στους αιώνες.

Κατόπιν ο Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Απανταχού Αντιωτών κ. Παναγιώτης Τζαναβάρης έκανε μια ιστορική αναδρομή σχετικά με την ιστορία του χωριού, την προέλευση των Αντιωτών και ειδικότερα αναφέρθηκε στην Σφυριχτή Γλώσσα γύρω από το εχθές και το σήμερα της πορείας της Σφυριάς. Αυτό που τόνισε ειδικότερα, είναι ότι ο πρωταρχικός στόχος του Συλλόγου αλλά και προσωπικό του στοίχημα, είναι η διάσωση και διάδοση της Σφυριχτής Γλώσσας, τονίζοντας ότι δεν πρόκειται για κώδικες ή συνθήματα μέσω της Σφυριάς αλλά για πραγματική γλώσσα επικοινωνίας. Επίσης, ανακοίνωσε ότι κατερρίφθη ο μύθος ότι η σφυριχτή γλώσσα δεν διδάσκεται, διότι ήδη έχει εκπαιδεύσει 2 νέους με άριστα αποτελέσματα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα και ευχή του είναι να δείξουν ενδιαφέρον τόσο οι νέοι του χωριού αλλά και της ευρύτερης περιοχής ούτως ώστε να εξασφαλιστεί αυτή η ιδιαιτερότητα σε βάθος 40 – 50 χρόνων. Μέσα από μία συνεργασία και κοινή προσπάθεια που είναι σε εξέλιξη, ο Δήμος Καρύστου συμπλήρωσε και υπέβαλε πλήρη φάκελο υποψηφιότητας για την ένταξη της Σφυριχτής Γλώσσας στον Παγκόσμιο Κατάλογο της Άϋλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Ο Σύλλογος Αντιωτών επίσης, έχει αναπτύξει μία επικοινωνία με τις υπόλοιπες περιοχές της Ευρώπης στις οποίες χρησιμοποιείται ο ίδιος τρόπος επικοινωνίας.

Στην συνέχεια, τον λόγο έλαβε ο Δήμαρχος Καρύστου κ. Νικόλαος Μανώλης, ο οποίος αναφέρθηκε στην ανάγκη διάσωσης και διάδοσης της Σφυριχτής Γλώσσας, η οποία θα αποφέρει τεράστια οφέλη για την ευρύτερη περιοχή μας και υποσχέθηκε στο Πρόεδρο του Συλλόγου ότι ο Δήμος Καρύστου, θα σταθεί αρωγός σε κάθε προσπάθεια για την διάδοση της Σφυριχτής Γλώσσας.

Η βραδιά έκλεισε με την επίδειξη επικοινωνίας με τη Σφυριχτή Γλώσσα από σφυριχτάδες που είχαν έρθει από το χωριό Αντιά για το συγκεκριμένο λόγο και κατέπληξαν το ακροατήριο που είχε κατακλύσει τον χώρο μέσα και έξω του κάστρου Μπούρτζι και καταχειροκροτούσε τους συμμετέχοντες.

Ο Δήμος Καρύστου και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Αντιωτών, έδωσαν την υπόσχεση για την διοργάνωση του 2^ου Φεστιβάλ Σφυριχτής Γλώσσας σε ένα μεγαλύτερο χώρο και σε διεθνές επίπεδο.

Αναρτήθηκε στο sofiascomments.

Την ιστορία την φτιάχουν οι παρέες!

 

Δευτέρα, 2 Μαΐου 2011

Την ιστορία την φτιάχουν οι παρέες!

Οι πληροφορίες δόθηκαν από την Εύη Καπόλα. Εγώ επειδή δεν τους θυμάμαι όλους
όποιος θα ήθελε να συνεισφέρει με λεπτομέρειες ας τις προσθέσει και θα τα βάλω.



Το 1978 δημιουργείται ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος με πρόεδρο τον Γιώργο Τσολάκη.
Το 1985 δημιουργείται η θεατρική Ομάδα, με Δήμαρχο τότε τον Γιώργο Τσολάκη.
Το 1987 δημιουργείται το ΘΕΚ ,που κράτησε 3 χρόνια.(Θεατρικό Εργαστήρι Καρύστου -Καράβολας Παναγιώτης) -λεπτομέρειες σε άλλο ποστ.-
Το 1990 όλα οι πράξεις θεάτρου σταματούν, για να ξαναρχίσουν το 1995 με την δημιουργία των ΑΝΕΜΟΠΥΛΩΝ και με το ανέβασμα του έργου ο ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ τον Ιούνιο του 95 και τον Αύγουστο του 1995 τα ΡΟΥΧΑ ΤΟΥΒΑΣΙΛΙΑ.
Ο πρόεδρος ήταν ο Γιάννης Θεοδώρου και Δήμαρχος ο Χρήστος Παπαχατζής.
Το όνομα ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ ήταν του Δημήτρη Παπαμηχάλη και το νέο σχήμα του πολιτιστικού -θεατρικού, στήθηκε από τον Δημήτρη Παπαμηχάλη, την Εύη Καπόλα, την Χρυσανθη Χουντάση και τον Δημήτρη Πολυχρονίου.
Το 1999 πρόεδρος είναι ο Δημήτρης Μπαγιάτης και Δήμαρχος ο Σπύρος Πλατυμέσης.
Το 2000 εγκαινιάστηκε ο χώρος του Θεατρικού και πρόεδρος μένει ο Σπύρος Πλατυμέσης.
Το 2003 πρόεδρος γίνεται η Μαίρη Ανδρέλου και δήμαρχος είναι ο Θοδωρής Καρύκας.
Το 2007 Δήμαρχος και πρόεδρος του Πολιτιστικού είναι ο Σπύρος Πλατυμέσης.
Το 201ο Δήμαρχος ο Νίκος Μανώλης και πρόεδρος ο Οικονόμου, οι πρώτοι που προέρχονται από την ευρύτερη περιφέρεια του Νέου Δήμου και αναλαμβάνουν καθήκοντα.

Το πρώτο έργο που ανέβηκε από τον Σύλλογο Προστασίας και Περιβάλλοντος είναι η Δράκαινα!
Συμμετείχαν
Δέσποινα Παρασκευά
Γιώργος Κεραστάρης
Αντώνης Μιληλής
Γιάννης Παπαθανασίου
Κόλλια- Μπερέτη Φαλιά
Καπόλα Εύη
Πέτρος Μπαγιάτης

Φροντιστήριο
Μαίρη Τσολάκη
Γιώργος Τσολάκης
Γιωργία Παντελιά (Τζίτζη)
Δημήτρης Μπαγιάτης

ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΕΕΣ, έλεγε ο Σαββόπουλος και πόσο δίκιο έχει!

Μια παρέα λοιπόν, τότε που η Κάρυστος ήταν μια πιο μικρούλα κωμόπολη, χωρίς να υπάρχει τίποτα να περάσει ένας νέος άνθρωπος δημιουργικά την ώρα του.
Ένα βράδυ, μαζεμένη μια παρέα έψαχναν να βρουν τρόπο να γεμίσουν το κενό και η σκέψη έπεσε και έγινε σπόρος..
Αλλά, αλήθεια, ποιος σπόρος ποτέ μπορεί να φανταστεί το δέντρο που γίνει?
Έτσι απλά, το ίδιο βράδυ, διάλεξαν το έργο, μοίρασαν τους ρόλους και το Γιοκάλειο έγινε η καρδιά τους.
Εκεί έμαθαν τα λόγια, εκεί έμαθαν να παίζουν. Σαν παιχνίδι μιας παρέας..
Και από κει, την μικρή αίθουσα του Γιοκάλειου, απλώθηκε η τρέλα του Θεάτρου σε όλους τους Καρυστινούς που μαγευτήκαμε και χειροκροτούσαμε μέχρι να κοκκινίσουν οι παλάμες μας!
Και μετά, ήρθε η περιοδεία. στην Εύβοια!
Ο Δημήτρης ο Μπαγιάτης κύριος των σκηνικών, να τα στήνει σε γήπεδα και αλάνες!
Η ΔΡΑΚΑΙΝΑ ΤΟΥ ΜΠΟΓΡΗ , έδεσε αυτήν την παρέα, που τώρα τους βάζω να σκαλίσουν τις αναμνήσεις τους, να θυμηθούν τα νιάτα τους, να ξαναβρούν αυτό το παλικάρι και αυτήν την κοπελιά που αντιμετώπιζαν τις δυσκολίες με γέλιο και τον κόσμο με αφέλεια..
Ελπίζω να ανταποκριθούν και να στείλουν κείμενα με τις προσωπικές τους καταγραφές..
Η Ιστορία κάθε τόπου γράφεται επί-τόπου, και εκτός από τους θεατές,.....υπάρχουν και οι αναγνώστες...

Το θέατρο στην ζωή μας, και ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ.

Οι ΑΝΕΜΟΠΥΛΕΣ είναι το πολιτιστικό τμήμα του Δήμου Καρύστου.
Όταν όμως κοιτάμε πίσω, μέσα στον χρόνο, όλοι όσοι μένουν εδώ, η συμμετέχουν σε κάποιο τμήμα, θα καταλάβουν ότι είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι μέρος της ζωής μας, και μάλιστα ένα από τα καλύτερα .
Μας έχει δώσει απίστευτες στιγμές γέλιου, συγκίνησης, πληρότητας, αγάπης, διασκέδασης και έκφρασης.
Η ιστορία των Ανεμoποπυλών πάει πολλά πολλά χρόνια πίσω, και όχι μόνο την επιτυχία αλλά και την διαχρονικότητα τους, την χρωστάνε σε ορισμένους παθιασμένους ανθρώπους με το θέατρο και τον χορό.
Ένας από αυτούς ήταν ο Δημήτρης Πολυχρονίου. Ο Πολυχρονίου μας έφησε πριν μερικό καιρό, και δεν υπάρχει ανακοίνωση του θεατρικού, αφίσα, παράσταση, η απλά να περάσω έξω από το στέκι του τμήματος, που να μη βουρκώσω και να τον θυμηθώ.
Είναι μεγάλη η απουσία του, αλλά η μνήμη του θα μείνει για πάντα στην μνήμη μας.
Θα τον θυμόμαστε να μας χαρίζει απλόχερα το ταλέντο του και να μας γεμίζει με την μαγεία του θεάτρου.
Είναι αρκετοί αυτοί που ξεκίνησαν την πρώτη ομάδα, πριν 30 τόσα χρόνια!
Αυτούς που θυμάμαι πιο έντονα και που ξέρω ότι για χρόνια έδωσαν τον εαυτό τους και άφησαν το στίγμα τους, είναι η Εύη Καπόλα, ο Σωτήρης Κρομετίδης, η Λίτσα η Γκούμα, αλλά δυστυχώς δεν παίζουν πια...
(Για τα μέλη της ομάδας του υπάρχει τώρα, δεν ξέρω ακριβώς τα ονόματα τους και δεν θέλω να ξεχάσω κάποιον,η κάποια...)

Θα ήθελα πάρα πολύ στο Σχολείο των Καλυβίων, όπου θα διαμορφωθεί κατάλληλα για αίθουσα συμβουλίων, να υπήρχε μια αίθουσα σαν μουσείο η έκθεση, για την πορεία του πολιτιστικού τμήματος , με φωτογραφίες, εγκατάσταση με οθόνη όπου θα μπορούν οι επισκέπτες να βλέπουν τις παραστάσεις, με στοιχεία ανθρώπων που έγιναν τα θεμέλια του για να στηρίζεται τώρα.
Νομίζω ότι η ευγνωμοσύνη και η αναγνώριση είναι καθήκον κάθε πολίτη προς τους συμπολίτες μας που κάνουν την συνολική μας ζωή καλύτερη. Δεν έχει σημασία αν το κάνουν από χόμπι η από ψώνιο..Το αποτέλεσμα μετράει και το αποτέλεσμα είναι τόσα νέα παιδιά να έχουν ένα χώρο να αναπτύσσουν την προσωπικότητα τους, και να δημιουργούν πολιτισμό.
Πιστεύω ότι οι άνθρωποι τώρα που είναι στον Δήμο υπεύθυνοι για τον πολιτισμό έχουν πολύ ευαισθησία και καλή διάθεση να κάνουν το καλύτερο, επομένως,,ελπίζω..

Οι δύσκολες οικονομικές συνθήκες μας οδηγούν σε μείωση κονδυλίων για τα πολιτιστικά, όμως, ποιος μπορεί να μας πάρει την αγάπη για την τέχνη? Κανείς!
Μήπως είχαν κονδύλια ο Πολυχρονίου και η Καπόλα όταν έκαναν τα αριστουργήματα που ανέβαζαν?
Μήπως είχαν κονδύλια οι πρώτες ομάδες του χορευτικού, που έκαναν πρόβες για χρόνια στο κυλικείο του παλιού Γυμνασίου που έμπαζε από παντού?
Μήπως το παλιό φορητό στερεοφωνικό έβγαζε άλλο ρυθμό από την εγκατάσταση την τωρινή?
Άλλο ήχο, ίσως, αλλά όχι άλλο ρυθμό, και στον ρυθμό κτυπάει η καρδιά, και σέρνει τα πόδια..

Το θεατρικό τμήμα του Δήμου είναι ανοικτό σε όλον τον κόσμο..Όλοι οι δημότες μπορούν να γίνουν μέλη! Μη διστάζετε λοιπόν! Η τέχνη σώζει, όπως και η πίστη, αλλά χωρίς πίστη στην τέχνη, δεν δημιουργείται πολιτισμός.

Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

Πόσα αναλογούν στις Ανεμοπύλες?

Πόσα αναλογούν στις Ανεμοπύλες? Τι κάνουμε για να βρεθούν πόροι?

Υπάρχει στον Προυπολογισμό μνεία για τον Πολιτισμό η γίνεται ξεχωριστός προυπολογσμός και τα λεφτά που αναλογούν είναι ξεκάθαρα για τις Ανεμοπύλες? Γιατί αυτά τα λεφτά δεν φτάνουν για να καλύψουν τις βασικές ανάγκες της λειτουργείας τους?
Είναι κάτι που το βλέπουμε όλοι,το βλέπουν και οι γονείς που πληρώνουν για κάτι που δικαιούνται τα παιδιά τους. 

Ας πούμε, το ότι δεν έχει ολόκληρος Δήμος Καρύστου ηχεία ούτε για την παρέλαση και δανείζετε από άλλους καλή την πίστη, στέκει σε κάποια λογική?

Το ότι βγαίνει το λάδι  σε όσους έχουν αναλάβει να δημιουργήσουν είτε στον χορό είτε στο θέατρο για να βρούνε μια δεκάρα να παρουσιάσουν κάτι ευπρεπές και να τιμούν τα παιδιά και τους μεγάλους που συμμετέχουν ,επίσης στέκει στην λογική?
Έχουμε βρει την καραμέλα, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΦΤΑ...
Επίσης είμαι σίγουρη, ότι μπορούν να μας αραδιάσουν πίνακες λογιστικούς, που να αποδεικνύουν ότι πράγματι δεν υπάρχουν λεφτά, και για να μη σας πω, να δώσουμε και ελεημοσύνη στον Δήμο για να ανοίξει το πρωί..

Το πρόβλημα είναι ότι πολύ απλά δεν ενδιαφέρονται  για τον πολιτισμό που παράγετε στην Κάρυστο.
Είπα δεν θα μιλήσω μία, δυο τρεις, αλλά, πρέπει πια να παραδεχθούμε την αλήθεια για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε ανάλογα από δω και μπρος.

Πως εξηγείτε να αφήνετε χρόνια και χρόνια απλήρωτο το νοίκι του χορευτικού, να μη μπορεί το θεατρικό να μετακομίσει σε μια πιο κατάλληλη αίθουσα, γιατί αυτή είναι ακατάλληλη!
Η Επωδός είναι '"Κάντε ότι θέλτε, λεφτά μόνο μη ζητήσετε"  

Παρά τις θυσίες και το μεράκι, και την άοκνη προσπάθεια των ανθρώπων του θεατρικού, είναι ακατάλληλη! Είναι και επικίνδυνο όπως είναι υπόγειο και σε περίπτωση ανάγκης...καταλαβαίνετε...

Χρειάζεται άλλη αίθουσα, χρειάζεται πάνω από όλα, να καταλάβει ο αρχηγός και οι συν αυτώ, ότι ο πολιτισμός δεν είναι λόγια του αέρα, είναι ο ίδιος ο αέρας την ψυχής...
 Σε μια εποχή που ο άνθρωπος ψάχνει πάλι να στηριχτεί σε πανανθρώπινες αξίες, που βρίσκει ξανά τις ευαισθησίες του για τον συνάνθρωπο,έστω και κάτω από την πίεση των συνθηκών, σε μια εποχή που πρέπει με κάθε τρόπο να πολεμάς το σκοτάδι με το φως, στην Κάρυστο ο πολιτισμός έχει αναχθεί σε παιχνίδι για δύσκολους λύτες.
Σε αυτήν την περίοδο που όλα νεκρώνουν, που οι διέξοδοι χάνονται, ο πολιτισμός και η τέχνη πρέπει να αγκαλιάζονται με αγάπη και ενδιαφέρον και όχι να λέμε, 'Εντάξει μωρέ, αυτοί έχουν την τρέλα τους και θα τα κάνουν καλά, θα βρούνε τρόπο, ξέρουν αυτοί" και άλλα τέτοια όμορφα.

Κατά τα άλλα, αγαπάμε την νεολαία, νοιαζόμαστε, κάνουμε δείχνουμε, ράνουμε, και δεν πατάμε να τους πούμε ούτε ένα μπράβο..!!!!

Εν τοιαύτη περιπτώσει, δεν τα λέω παρά για να τα πούμε, να τα βγάλουμε από μέσα μας, μιας και δεν βλέπω να αλλάζει κάτι , τουλάχιστον σύντομα.

Αναρτήθηκε από Sophia Kollia στις 8:14 π.μ. 

Αναρτήθηκε από Sophia Kollia στις 11:42 π.μ. 

Μια επίκαιρη ανάρτηση από το μακρινό πια 2011!!

 

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

Το Μέλλον της Τέχνης ...αβέβαιο!

Ο χρόνος περνάει αμείλικτα για όλους και για όλα. Πολλά παρασέρνει και τα καταστρέφει, άλλα τα ωριμάζει και τα ομορφαίνει , άλλα τα καταχωνιάζει στις πτυχές της λήθης, και άλλα τα διαλύει με μικρά μικρά κομματάκια, που με άλλα νέα, συνθέτουν κάτι εντελώς καινούργιο,εμπεριέχοντας όμως και κείνη την μαγιά που δημιουργεί πάντα κάτι νέο.

Στο πέρασμα του χρόνου η κοινωνία άλλαξε στον μικρό μας όμορφο τόπο.
Περάσαμε από την αγροτική κουλτούρα στην αστική, και ενώ κρατάμε την πρώτη σαν παρακαταθήκη των καταβολών μας τιμώντας την όπως της αξίζει, ζούμε τις ομορφιές της δεύτερης, μέσα από την προσπάθεια και το μεράκι ορισμένων ανθρώπων.

Έτσι λοιπόν όταν αναφερόμαστε στους ελληνικούς χορούς και στο θέατρο, το μυαλό μας πάει αμέσως στιςΑνεμοπύλες, όταν μιλάμε για μουσική, στην Μουσική Σχολή της Εύας Βασιλοπούλου, και την Μουσική Σχολή της ΣέβηςΣτελιάτου.
Όταν μιλάμε για μπαλέτο και χορό στην Σχολή Μπαλέτου της Σοφίας Ντενούλη, και Λάτιν στην Σχολή της Μαρίας Πολυχρονίου .

Τα τελευταία 20 χρόνια η αστική κουλτούρα αναπτύχθηκε και γαλούχησε μια ολόκληρη γενιά, που έμαθε να ζει και να εκφράζεται μέσα από αυτήν.
Αυτή η καλλιτεχνική έκφραση, η η συμμετοχή με οποιονδήποτε τρόπο σε εκδηλώσεις αυτών των τεχνών, έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ζωής της πόλης, και φυσικά μια υγιής διέξοδος για τις καλλιτεχνικές ανησυχίες και έκφρασης των παιδιών μας.

Η κρίση μας κτυπάει την πόρτα και πρέπει να αναπροσαρμοστούμε στις καινούργιες συνθήκες, και ενώ η δική μας θέση είναι να εξασφαλίζουμε την επιβίωση, τι διαβίωση επιφυλάσσουμε για τα παιδιά μας?

Σε μια πόλη κτισμένη,χωρίς ανοικτούς χώρους για παιχνίδι, χωρίς γήπεδα με ανοικτή είσοδο, χωρίς μουσικό η κλασσικού χορού τμήμα που να λειτουργεί από τον Δήμο, με την απειλή της υποχρηματοδότησης στα υπάρχοντα τμήματα των Ανεμοπυλών, με τι περιμένουμε να αναπτύξουν τα υγιή στοιχεία της προσωπικότητας τους οι νέοι μας, αν οι υπάρχουσες υποδομές σταματήσουν να λειτουργούν?

Το να μεταστραφεί ολοκληρωτικά στην αγροτική κουλτούρα είναι αδύνατον, μιας και οι γενικές δομές της ζωής , και οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Έτσι λοιπόν, έχουμε ευθύνη σαν ενήλικες, σαν γονείς, σαν πολίτες, να μην αφήσουμε τα παιδιά να μεγαλώσουν μαθαίνοντας να είναι μόνο παραγωγικά εργαλεία, έχοντας βγάλει έξω από την ζωή τους την καλλιτεχνική έκφραση που τους βοηθάει να αναπτύξουν τον συναισθηματικό και ψυχικό τους κόσμο.

Η Τέχνη είναι η τροφή της ψυχής, και όπως αγοράζουμε το ψωμί μας, έτσι θα πρέπει να αγοράζουμε και την ψυχική μας τροφή.
Κατά την προσωπική μου άποψη, πιστεύω ότι ένας τρόπος για να βοηθήσουμε όλοι να συνεχίσουν όλες αυτές οι δραστηριότητες στον τόπο μας, για όλους τους πάρα πάνω λόγους, είναι να υπάρχει ένα εισιτήριο, έστω και μικρό.
Ένας άλλος, είναι η ηθική συμπαράσταση σε όλους όσους προσφέρουν πολιτισμό, έτσι ώστε να έχουν το κουράγιο και την αντοχή να συνεχίζουν την προσφορά τους, ακόμα και η απαίτηση μας για την στήριξη των πολιτιστικών θεμάτων έναντι άλλων.

Αν το μέλλον είναι σκοτεινό, ας κρατήσουμε το κερί της Τέχνης αναμμένο..

Aνέβηκε στο sofiascomments.blogspot.com

ΤΟ ΚΟΥΠΟΝΙ!! Μια ΞΕΧΩΡΙΣΤΉ εφημερίδα από παλιά.

Ας διαβάσουμε μια άλλη καταγραφή που δείχνει το επίπεδο των Καρυστινών ακόμα και στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής.

 Στις 7/11/90 ο Παπαμιχαήλ έγραψε την ιστορία για το ΚΟΥΠΟΝΙ.

Το Νοέμβρη του 1940, πενήντα χρόνια δηλ πριν από σήμερα, είχε αρχίσει να κυκλοφορεί στην Κάρυστο η νεανική χειρόγραφη εφημερίδα " ΤΟ ΚΟΥΠΟΝΙ".

Το "ΚΟΥΠΟΝΙ" είχε μπει τότε στην ζωή μας με την διανομή μερικών τροφίμων που γινότανε με κουπόνια, δηλ αποκόμματα από ένα συγκεντρωτικό δελτίο για κάθε άτομο.

Οι εκδότες της εφημεριδούλας βρήκαν αυτόν τον τίτλο που σήμαινε ένα κομμάτι χαρτί, ένα κουπόνι.

Η αιτία που εκδόθηκε περιέχεται σ ένα σατιρικό ποίημα για τους γυμνασιόπαιδες των Αθηνών που δημοσιεύτηκε σεένα από τα πρώτα φύλλα του "ΚΟΥΠΟΝΙΟΥ"

Να ένα απόσμασμα.

Σχολείο δεν πατούσαμε/ ολο σκασιαρχεία/τεσσερις μέρες άφαντοι/και δύο στα θρανία.

Και μια Δευτέρα, που'τυχε/να πάμεσ το σχολείο/φευ! το ευρήκαμε κλειστό/σα νάτανε μουσείο!

Εμάθαμε πως πόλεμο/μας κάνει ο Μουσολίνης/και αμέσως ευρεθήκαμε/στην στάση της Ραφήνης.

Και ήρχαμε στην Κάρυστο/όπου γυρνάμε μόνοι/και τι άλλο να κάνουμε?

Βγάζουμε το "ΚΟΥΠΟΝΙ"

Ώστε η έκδοση του ΚΟΥΠΟΝΙΟΥ σχετίζεται με την 28η Οκτωβρίου που κηρύτηκε ο πόλεμος με την Ιταλία.

Βέβαια οι εκδότες του "ΚΟΥΠΟΝΙΟΥ" δεν ήταν έτσι όπως αυτοί που σατιρίζονται στο ποίημα. 

Τουλάχιστον ο αείμνηστος Παναγιώτης Μπουρνέλος που ήταν ένας από τους ιδρυτές του, ήταν υπεράνω κάθε σκανδιαλιάς. Οι άλλοι ήταν ο Κώστας Ε Σαραβάνος, ο Γιώργος ο Χολέβας κι ο υποφαινόμενος. Επίσης και η Βάσω η Λάζου ήταν από τις πρώτες συνεργάτισσες.

Δεν με παίρνει ο χώρος για να γράψω τις λεπτομέρειες παρά να παραθέσω τον άγραφο κανονισμό του ΚΟΥΠΟΝΙΟΥ, όπως διασώθηκε από "γενιά" σε "γενιά" και καταγράφηκε κατά το 1950 περίπου.

1. Το ΚΟΥΠΟΝΙ, είναι χειρόγραφη εφημερίδα που μπορεί να είναι και δακτυλογραφημένη. Την εκδίδει επιτροπή από νέους από 15-18 χρονών μέσα στην Κάρυστο.

2. Το φύλλο της εφημερίδας βγαίνει κάθε δέκα μέρες. Την 1,11, και 21 του μηνός.

3. Απαγορεύεται η κυκλοφορία σε περισσότερα από ένα αντίτυπα , το οποίο περνά από χέρι σε χέρι διαβάζεται και επιστρέφεται.

4. Ο σκοπός της εφημερίδας είναι να αναπτύξει μια πνευματική κίνηση μεταξύ των νέων της Καρύστου να τους δώσει μια ευχάριστη πνευματική απασχόληση  και να διαδώσει τα ιδανικά της νεολαίας μέσα στα πλαίσια της πατρίδας , θρησκείας, οικογένειας, του φίλαφλου, φυσιολατρικού και καλλιτεχνικού πνεύματος κλπ.

5 . Η επιτροπή εκδόσεως είναι από τριμελής ως πενταμελής και η θητεία της διαρκεί δυο χρόνια.

 6 .Άμα λήξει η θητεία το ΚΟΥΠΟΝΙ παραδίδεται σε νεώτερη επιτροπή η οποία παίρνει το όνομα της σειράς της ,δηλ, υπάρχει 1η,2,3, κ.ο.κ

Το αρχείο φυλάσσεται από την τελευταία πάντα γενεά η οποία σε περίπτωση μη διαδοχής δύναται να το χαρίσει σε Σύλλογο, που θα έχει παρεμφερείς σκοπούς , χωρίς να αποκλείεται η συνέχιση της εκδόσεως εντός η εκτός του Συλλόγου."

Κοντά στους τόσους συνεργάτες που πέρασαν κατά την δεκαπενταετία  της ζωής του ΚΟΥΠΟΝΙΟΥ ήταν και ο άλλος μεγάλος απών , ο είμνηστος Αριστείδης Χατζηνικολής.

Ήταν μια σύμπτωση που με έκανε να αφιερώσω το χρονικό τούτο, στην μνήμη των δύο επιφανών Καρυστινώνπου πέθαναν τώρα κοντά.

Του Παναγιώτη Μπουρνέλου που ήταν απ τους παλαιότερους συνεργάτες του ΚΟΥΠΟΝΙΟΥ και του Αριστείδη Χατζηνικολή που ήταν της νεώτερης γενιάς της 3ης αν δεν απατώμαι.

Ο Αριστείδης μάλιστα , είχε προγραμματίσει μια συνάντηση των κατά καιρούς ΚΟΥΠΟΝΙΤΩΝ αλλά δεν πρόφτασε να την οργανώσει.7/11/ 1990

΄Εντυπος τύπος στην Κάρυστο.

Για πολλά πολλά χρόνια η εφημερίδα Καρυστινή, ενημέρωνε όλους τους ενδιαφερόμενους αλλά ταυτόχρονα, με σχολιασμούς και χρονογραφήματα αποτύπωνε την καθημερινή ζωή. Η εφημερίδα έκλεισε πριν 3,η 4 χρόνια αν θυμάμαι καλά. Δηλ. γύρω στο 2017 η 18. Το πρώτο φύλλο της εφημερίδας βγήκε το 23/10/1929. Μετά τον θάνατο του Ιωάννη Σέρελη, την εφημερίδα συνέχισε η κόρη του Ευαγγελία Σέρελη σε πείσμα των καιρών, δεν άλλαξε τίποτα στο ύφος και στην παρουσία της.

Όσο αφορά τις εφημερίδες, ήταν για κάποιο διάστημα οι "Καρυστινοί παλμοί", και για ένα πολύ μικρό διάστημα, η Κarystia Press, η οποία έγινε και διαδικτυακή. Δυστυχώς δεν κράτησε πολύ.

Τα περιοδικά που συντροφεύουν και αποτυπώνουν την ζωή, είναι η ΚΑΡΥΣΤΟΣ, της Αδελφότητας Καρυστίων της Αθήνας για 110 χρόνια, και 

η ΗΧΩ ΤΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ, της κ.Ιωάννας Μούτση που μπορείτε να το βρείτε σε συγκεκριμένα σημεία κάθε τρίμηνο.

Και στα δύο περιοδικά, μπορείτε να βρείτε εξαιρετικές μελέτες για διάφορα θέματα όπως και χρονογραφήματα.

Διαβάζοντας ΞΑΝΑ ,τα βιβλία του Σταμάτη Παπαμιχαήλ μαθαίνουμε για μια εφημερίδα που έβγαινε για 17 ολόκληρα χρόνια με τον τίτλο ΤΟ ΚΟΥΠΟΝΙ.

Θα αναφερθούμε εκτενέστερα σε αυτό αντιγράφοντας το κείμενο του Παπαμιχαήλ και ελπίζω να βρούμε την ευκαιρία να καταγράψουμε την ιστορία της κάθε εφημερίδας , έστω και ήταν μικρή η ζωή τους.

Καρυστινά νέα, βρίσκουμε και στον Ευβοικό τύπο γιατί ευτυχώς, ακόμα υπάρχουν και δεν έχει καταπιεί το διαδίκτυο τα πάντα.

Στο βιβλίο ΦΥΛΛΑ ΦΤΕΡΗΣ ΑΠ ΤΗΝ ΚΑΡΥΣΤΟ Β ΤΟΜΟΣ 1998, ΣΕΛ 191, αναφέρεται η εφημερίδα ΚΑΒΟΝΤΟΡΟΣ και μάλιστα στο φύλλο της 30.1.54 δημοσιεύεται επιστολή του δασκάλου Κωστή Μαστρογιάννη με τίτλο, ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΒΟΝΤΟΡΟΥ. Αναφέρεται σε και σε χρονογράφημα του Σπ Μελλά στην ΕΣΤΙΑ της 31.7.54 που αρχίζει "Εκεί εις τον Καβοντόρον.."

Ο Άγγελος Κεκεμπάνος έγραφε χρονογραφήματα στην ΚΑΡΥΣΤΙΝΗ, ζωγραφίζοντας στην κυριολεξία τον Καρυστινό τρόπο ζωής που ακόμα και τότε που έγραφε, δεν υπήρχε πια σε ένα μεγάλο βαθμό.

Διαβάζοντας τα βιβλία του Παπαμιχαήλ, ταυτίζομαι γιατί για 10 ολόκληρα χρόνια έκανα ακριβώς αυτό και μάλιστα σχεδόν καθημερινά. Καταγραφή της επικαιρότητας, σχολιασμοί και χρονογραφήματα. Λαογραφία και πολιτισμός στο blog Sofiascomments. Καταργήθηκε πριν 2 μήνες περίπου και πολλές φορές αναρωτιέμαι για το αν έγραφαν σήμερα στο ίντερνετ, θα είχαν ποτέ τελειώσει τα βιβλία ? Θα άντεχαν την κοινωνική πίεση , το  μπούλιγκ και τις προσβολές?  Έχω τυπώσει σε πρόχειρα βιβλία τα βασικά θέματα που απασχόλησαν την κοινωνία σε μεγάλο βαθμό  ενώ όλα τα άλλα, βυθίστηκαν στο άπειρο του διαδικτυακού χάους. Ξεκίνησε τον Φλεβάρη του 2008, άρχισα να ασχολούμε με τα κοινά το 2009 και σταμάτησα τον Μάη του 2021. Για την Ιστορία.

 

Τα Ιουλιανά του 1863- Ξεσηκωμός του λαού στην Κάρυστο- από τον Σταμάτη Παπαμιχαήλ στο βιβλίο "Φύλλα Φτέρης απ' την Κάρυστο"

 στην φωτό ο Σταμάτης Παπαμιχαήλ με παρέα.

φωτο Δήμος Φωτάκης -disaki.blogspot.com

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΥΜΕ ΑΠΌ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ.

ΤΑ ΙΟΥΛΙΑΝΑ ΤΟΥ 1863

Oι Καρυστινοί αγρότες δεν μπορούν βέβαια να καυχηθούνε ότι συναγωνίστηκαν στην δόξα τους αγρότες της Θεσσαλίας με το Κιλελέρ του 1910, όμως τούτοι οι δικοί μας είχαμε κάποτε ξεσηκωθεί τον Ιούλιο του 1863 ,που θα προσπαθήσουμε να του δώσουμε μια εικόνα στις λίγες τούτες γραμμές έτσι για την εκατονταεικοσάχρονη επέτειο.

Eίχαμε τότε την περίοδο της Μεσοβασιλείας (από τον διωγμό του Όθωνα στις 11/10/1862) μέχρι τον ερχομό του Γεωργίου του Α στις 19/10/1863) με πολλές ταραχές ,στάσεις ,εξεγέρσεις και εμφύλιες διαμάχες σαν συνέχεια του ξεσηκωμού για την έξωση του Όθωνα, που είχαν αρχίσει από τον Σεπτέμβρη του 1861.

Απ΄το "πανηγύρι" αυτό δεν έμεινε έξω κι ολόκληρη σχεδόν η Καρυστία.

Ειδικά για τα γεγονότα της Καρύστου δεν έχουμε άλλη μαρτυρία εξόν από τα γραφτά του ιστοριοδίφη και λόγοιου Σεβαστού Οικονόμου που πέθανε το 1967.

Κατά τον Σεβαστό, στην Κάρυστο υπήρχανε πριν και μετά την έξωση του Όθωνα, δυο πολιτικές μερίδες. 1. Οι κατέχοντες δημόσιες θέσεις (Οθωνιστές) και 2) Οι ιδιώτες δημοκρατικοί, σπουδαστές των Αθηνών κλπ.

Δεν μας λέει αν έγινε κάποια στάση πριν την έξωση του Όθωνα, παρά ότι λίγες μέρες μετά οι δημοκρατικοί της Καρύστου δεν μπορούσαν να ανεχθούν την εξουσία βασιλικούς.

Ο λαός ξεσηκώθηκε μυστικά από μια αντιβασιλική κίνηση που είχε αρχηγούς τον Αύγουστο Ι.Σαραβάνου και άλλους πέντεξη κτηματίες , έμπορους και πολιτευτές και τελικά κατέλαβε την Δημαρχία , διώρισε διοικητική επιτροπή από τους Αντ. Χατζηνικολή, πολιτευτή, Ιωάννη Χατζηνικόλα  άλλοτε δήμαρχο, και Γεώργιο  Μιχαλάκη η Μιχαηλίδη άλλοτε βουλευτή και κατήρτισε πολιτοφυλακή από καμιά εκατοστή άντρες με αρχηγό τον Αύγουστο Σαραβάνο.

Στο μεταξύ η Κυβέρνηση υιοθέτησε την ενέργεια του Νομάρχη Ευβοίας να διατηρήσει τις νέες αρχές που είχαν συσταθεί και σ άλλους Δήμους της Καρυστίας , κατά το παράδειγμα της Καρύστου, αλλά να μην αναγνωρίσει τον Δημαστυνόμο Σαραβάνο.

Είπαμε όμως ότι με μέσον του Γάλλου προξένου Μπενουά ο γαλλόφιλος υπουργός εσωτερικών Θρ,  Ζαίμης  διώρισε το Σαραβάνο Δήμαρχο στις 23/11/1862.

Αλλά η πολιτική ανωμαλία συνεχιζότανε και στην Αθήνα και στην επαρχία.

Στα μέσα του Ιουνίου του 1863  γίνανε φοβερές συγκρούσεις μέσα στην Αθήνα, (τα Ιουλιανά) μεταξύ των "πεδινών" αντιδραστικών και ορεινών με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πάνου από 200 άτομα.

Από μια σύμπτωση τα γεγονότα της Καρύστου άρχισαν ακριβώς την ίδια μέρα με της Αθήνας, το βράδυ της Κυριακής 16 Ιουνίου.

Κείνο το βράδυ σ' 'ενα καφενείο στους Μύλους έγινε τσακωμός μεταξύ αντιδραστικών και Σαραβανικών με αποτέλεσμα  με αποτέλεσμα οι τελευταίοι να πιάσουν τον Αριστείδη Μαύρο και να τον κάνουν...μαύρο στο ξύλο.

Στους δράστες Χρ.Νεοφώτιστο και Χρ.Σιδέρη τους πιάσανε ολοίσα για να τους στείλουνε στην Χαλκίδα.Αλλά στον δρόμο το σκάσανε και άμα ήρχε ο Σαραβάνος που έλειπε στην Σύρα , πήρανε θάρρος και όχι μόνο γυρίζανε φανερά έξω, αλλά και στρατολογούσανε οπαδούς για να κάνουμε επίθεση στις δημόσιες αρχές και στους αντιδραστικούς της Καρύστου.

Στις 11 Ιουλίου θα γινότανε επίθεση στην Κάρυστο. Όμως κείνη την ημέρα ερχότανε δύναμη χωροφυλακής απ την Κύμη για να ενισχύσει την νόμιμη φρουρά της Καρύστου. Έγινε συμπλοκή στη θέση Μάζες που έλαβε μέρος όλη η δύναμη της Καρύστου και την γλύτωσε φτηνά, μπορούμε να πούμε από τους εξαγριωμένους στασιαστές.

 Την άλλη μέρα, στις 13/7/1863, οι επαναστατημένοι αγρότες στείλανε τελεσίγραφο στις αρχές της Καρύστου και βάνανε όρους για να μην επιτεθούν στην πόλη.

1. Οι έμποροι και οι χτηματίες να χαρίσουνε τα μισά χρέη σε κείνους που τα χρωστάγανε.

2. Να αναβληθεί για ένα διάστημα η πληρωμή των φόρων στο δημόσιο και στον Δήμο και 

3. Να δοθεί γενική αμνηστία για όλες τις πράξεις τους.

Οι όροι δεν έγιναν δεκτοί και στις δύο το απόγευμα της ίδιας μέρας οι αγρότες με αρχηγό τον Νεοφώτιστο έκαναν επίθεση ,αλλά η στρατιωτική δύναμη της Καρύστου με βοήθεια από πολίτες ήταν καλά οχυρωμένη σε τέσσερα σημεία και τελικά οι αγρότες αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.

Οι αρχηγοί της εξέγερσης καταδικαστήκανε αργότερα με διάφορες ποινές.

Δε χρειάζεται παρά να κάνουμε μερικά ερωτήματα.

1. Τότε που ακόμα δεν είχανε καλά καλά διαμορφωθεί τα κόμματα, τι άλλο εχτός από μια αδικία σε βάρος τους θα έκανε τους ξωτάρηδες να ξεσηκωθούν?

2. Τι σημαίνει ο πρώτος όρος του "τηλεσίγραφου" (να χαριστούν τα χρέη κλπ)?

3. Γιατί το δρόμο της κεντρικής αγοράς τον είπανε από τότε  "Οβρέικα"μόλις λίγα χρόνια από το χτίσιμο της πόλης?

4. Τι ιδέα είχανε οι Καρυστινοί για το πανωγόμι? (και το διάφορο να θες τρεις και τέσσερις φορές)

5. Τι ιδέα είχανε οι Καρυστινοί για τους εμπόρους εγχωρίων προίόντων? 

Ας είναι!"

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------