" Περί Όνου Σκιάς " Χάρης Θέμελης

 

Xaris Themelis

21 Απριλίου  · 

" Περί Όνου Σκιάς "

- - - - - - - - - - - - -

-Η προέλευση της φράσης "Περί όνου σκιάς" ανάγεται στην αρχαιότητα και προήλθε κατά την εκδίκαση υπόθεσης στην πόλη Άβδηρα της Θράκης !

Τα Άβδηρα υπήρξαν πατρίδα του φιλοσόφου Δημόκριτου και του Λεύκιππου, του σοφιστή Πρωταγόρα, του Εκαταίου, και του Ανάξαρχου.

Μετά τους περσικούς πολέμους τα Άβδηρα γνώρισαν μεγάλη οικονομική και πολιτιστική ανάπτυξη ήταν δε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας. Οι νεόπλουτοι κάτοικοι των Αβδήρων θεωρούντο από τους υπόλοιπους Έλληνες σπάταλοι, ματαιόδοξοι και φαντασμένοι, έτσι προήλθε ο χαρακτηρισμός "Αβδηριτισμός" που σημαίνει την ακραία κενοδοξία ! Γνωστή και η φράση "Αβδηριτισμόν οφλισκάνω " δηλαδή πάσχω ή κατηγορούμαι για Αβδηριτισμόν.

- Ας δούμε όμως πως προήλθε η έκφραση "Περί όνου σκιάς" !

Κατ΄αρχάς πρωταγωνιστής αυτής της ιστορίας είναι ένας συμπαθητικός όνος - γάϊδαρος - και πρόκειται για την σκιά του για την οποία οι άνθρωποι μάχονται, εξού και η έκφραση "Σκιαμαχίες" !

Στα Άβδηρα είχε την έδρα του ένας οδοντίατρος ονόματι Στρουθίων που τακτικά επισκέπτετο κοντινές πόλεις και χωριά για τις υπηρεσίες του.

Προς τούτο μίσθωνε ένα γάϊδαρο για την μεταφορά του ιδίου και του οδοντιατρικού του εξοπλισμού. Ο ιδιοκτήτης και εκμισθωτής του γαϊδάρου γνωρίζοντας καλώς την ευρύτερη περιοχή ασκούσε και καθήκοντα ονηλάτου .

Ευρισκόμενοι εν πορεία προς την πόλη Ειρήνεια, μήνας Αύγουστος με καυτό ήλιο σε άνυδρη και άδενδρη περιοχή, ο οδοντίατρος κατέβηκε από τον γάϊδαρο και κάθισε κάτω από την σκιά του για να ανακουφισθεί από την αφόρητη ζέστη.

Τότε ο ιδιοκτήτης του γαϊδάρου ζήτησε πρόσθετη αμοιβή για την σκιά του γαϊδάρου που ήταν εκτός των συμφωνηθέντων !

Ο Οδοντίατρος αρνήθηκε και η διένεξη οδηγήθηκε στο δικαστήριο των Αβδήρων !

Ως ήτο φυσικόν (γνώρισμα των Ελλήνων) τα Άβδηρα χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα: στους "Σκιερούς" δηλαδή οπαδούς της σκιάς του γαϊδάρου ως αυθύπαρκτου και αυτοτελούς πράγματος και τους "Ονικούς" δηλαδή εκείνης της έννοιας του όνου- γαϊδάρου ως ενιαίου αντικειμένου στη συναλλαγή !

Μετά από αλλεπάλληλες δικαστικές αποφάσεις το θέμα έφθασε στην Βουλή των 400ων, προτού όμως λήξει η δίκη κάποιοι εξόντωσαν τον ατυχή γάϊδαράκο και έτσι μη υπάρχοντος του πειστηρίου η υπόθεση ετέθη εις το αρχείο.!

Από νομικής καθαρά άποψης ήταν μια απλή δίκη αστικής φύσεως όπου για πρώτη φορά ετίθετο το θέμα "κατάχρησης δικαιώματος"!

Για την καθημερινότητα όμως, η χρήση της έκφρασης "Περί όνου σκιάς" από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα σημαίνει την ενασχόληση με ένα ασήμαντο και ανάξιο λόγου γεγονός !

Είναι ταυτόσημη με γελοίες υποθέσεις και θέματα χωρίς νόημα και αξία που καλύπτονται με σοβαρότητα ή σπουδαιότητα !

Με λίγα λόγια σαν πολλά από αυτά που δυστυχώς παρακολουθούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις μας -o tempora o mores- από μερίδα δημοσιογράφων και πολιτικών !

----

Το χαμόγελο όπως και το off του τηλεκοντρόλ κάνουν καλό !

     

Αποδείξεις για την διαχρονική πολιτιστική ζωή στην Κάρυστο. " Φύλλα φτέρης από την Κάρυστο"

Τα τελευταία 30 τόσα χρόνια, την θεατρική ομάδα της Καρύστου και πρόσφατα του Μαρμαρίου, την έχει υπο την σκέπη του ο δήμος μέσω του Πολιτιστικού Οργανισμού Ανεμοπύλες. Όμως δεν ήταν πάντα έτσι, και τα ανήσυχα πνεύματα, παρά τις δυσκολίες, τους πολέμους, την Χούντα, την ταραχή της Μεταπολίτευσης κλπ, έβρισκαν τρόπο να εκφραστούν μέσω της τέχνης με ίδια μέσα και χωρίς επαγγελματίες σκηνοθέτες κλπ.

Αυτό που προξενεί κάποια συγκίνηση, είναι το ότι ανέβαζαν έργα γραμμένα και από ντόπιους. Όλοι ερασιτέχνες και όλοι λάτρεις της τέχνης και της δημιουργίας.

Ας παίρνουμε μαθήματα από το παρελθόν γιατί το παρόν μας έχει σκοτεινιάσει αρκετά τελευταία.

 

ΟΜΑΔΑ "ΟΜΗΡΟΣ" Αντιστασιακή ομάδα στην Νότια Καρυστία.

 

Αντιγράφουμε από τα "ΦΥΛΛΑ ΦΤΕΡΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΥΣΤΟ" ΤΟΜΟΣ Β. 10/11/1988 .

" Ο Χαλκιδαίος αντιστασιακός Σωτήρης Παπαστρατής, στην ετήσια έκδοση του 1981 στην Εφημερίδα 'Προοδευτική  Εύβοια" περιγράφει ρεαλιστικά τον τρόπο φυγάδευσης ορισμένων ομάδων και ατόμων κατά το 1944 από τις ανατολικές ακτές  της Εύβοιας και ιδιαίτερα από τους Τσακαίους , όπου μάλιστα είχε εγκατασταθεί μια ομάδα με αρκετούς Καρυστινούς αντάρτες.

Ο κ.Παπαστρατής, κατανομάζει και τα σημεία της ανατολικής πλευράς της Εύβοιας από όπου έφευγαν οι Έλληνες πατριώτες από την Χιλιασού της Κεντρικής Εύβοιας μέχρι το Γιαννίτσι ,χωρίς να προχωρήσει νοτιώτερα. Σημειώνει όμως , ότι κάθε ορμίσκος της νότιας ακτής του νησιού , κάτι έχει να διηγηθεί για τις διαφυγές αυτές. Και πράγματι. Το Καστρί το δικό μας , έχει πολλά να διηγηθεί  για τα γνωστά μας  πρόσωπα και πράγματα. Ποιος περίμενε όμως ότι κι η Παξιμάδα ακόμα που ήταν δύσκολη για σταθμό διαφυγής έχει κι αυτή να πει τα δικά της.

Ας την ακούσουμε δια στόματος, του μπάρμπα Φίλιππα του Πέρρου που μυστικά και αθόρυβα εργαζόταν στις επιχειρήσεις φυγάδευσης.

"Εμένα -λέει- με είχε βάλει μέσα στην οργάνωση ένας Κώστας Φατσής  φίλος μου από τον Πειραιά. Ούτε θυμάμαι πως τηνε λέγανε την Οργάνωση. Άμα κοιτάξω το παράσξμο που μου χουν δοσμένο θα στο πω.

Είχα πολλές γνωριμίες. Οι καπεταναίοι όλοι ήταν φίλοι μου. Έχαν βάνει μερικούς στην Οργάνωση, όσους καταλάβαινα πως μπορούσαν να βοηθήσουνε. Μέσα σ' αυτούς ήτανε κι ο καπετάν Κώστας ο Γιαγκουδάκης που τον έφερα σε γνωριμία  με τον Πειραιά και πέρναγε  ανθρώπους στο Τσεσμέ για την Μέση Ανατολή.

Στο μαγαζί -στο καφενείο του Πέρρου_ ερχέτανε ταχτικά ο καπετάν-Κώστας κι όσο πήγαινε καλά η δουλειά αποφεύγαμε τη κουβέντα. Μια μέρα όμως που τον είδα σκεφτικό κάτι κατάλαβα.

-Έχεις πολλούς μέσα? τον ρωτάω.

-Εγώ, παρατήθηκα απ την δουλειά. Δεν πάω πια πέρα, μου λέει.

Αργά το ίδιο βράδυ καθόμαστε στο μαγαζί με τον Κώτσο το Μακρή, άλλονε καπετάνιο από το Βόλο. Κει που τρώγαμε και πίναμε ήρχε η κουβέντα για αυτούς που φέγανε.

-Κείνος ο καπετάν- Κώστας ο Γιαγκουδάκης, μου λέει, έχει αφημένα καμιά τριανταριά κάτου στη Παξιμάδα.

Εγώ έσκασα. Γιατί δεν μου το 'πε αυτό μένα ο καπετάν -Κώστας?

Το πρωί άνοιξα το μαγαζί από τις τρείς η ώρα.

Άμα είδε το φως ο καπετάν- Κώστας ήρχε ολοίσια και μπήκε μέσα .

-Βρε συ, γιατί μου'πες ψέμματα ψε βράδυ? του λέω.

-Τι να σου πω? μου λέει. Τους έχω βγάνει στην Παξιμάδα και δεν έχουν ούτε νερό, ούτε ψωμί, ούτε τίποτα. Κάνε ό,το μπορείς.

Πααίνω αμέσως στο γαμπρό μου το Βαγγέλη τον Μπουρέλο. Του λέω ότι κει στην Παξιμάδα , στο νησάκι από μέσα είναι καμιά τριανταριά νοματαίοι που θα πάνε για έξω. Πάρε νερό και ψωμί και τίποτ΄'αλλο και να τους τα πας με το γαιδούρι γιατί πεινάνε οι άνθρωποι.

Έκανε όπως του΄πα .'Αμα έφτασε κει κάτου, οι άνθρωποι τον αγκαλιάσανε και τόνε φιλάγανε και τον ευχαριστήσανε τόσο πολύ που τους έκανε αυτή την εξυπηρέτηση.

Σρο μεταξύ βρίσκω τον Βαγγέλη το Λεωνίδη τον Κουτουκό, που είχαν επιτάξει την τράτα του οι Γερμανοί , δικό μας κι αυτόνε.  Του λέω ότι ο Γιακουδάκης έχει βγάλει καμιά τριανταριά στην Παξιμάδα.

-Βρε του διαόλου ο γιος!μου λεέι ο καπετάν-Βαγγέλης.

-Πρόσεξε , άμε περάσεις από  κει πέρνα όσο πιο ανοιχτά μπορείς μη σε δουν κάνα σημάδι οι Γερμανοί.

Σε δυο-τρεις  μέρες, άμε μπουναστάρισε, πήγαν ο καπετάν-Κώστας και τους πήρε και φύγανε.

Α!Τώρα που θυμήθηκα, την δική μας ομάδα τηνέ λέγανε ΟΜΗΡΟΣ, κι ήτανε μέσα και οι Μήτσος Βασιλόπουλος -ο Μόρτης- κι ο Μήτσος ο Ξυπόλητος απ' το Σκούασι."

Καρυστινή διάλεκτος.

 Σε κάθε τόπο και αν πας, θα ακούσεις σε περισσότερο η μεγαλύτερο βαθμό μια ιδιαιτερότητα στον λόγο.Πέρασαν χρόνια να ξεπεράσουμε το κόμπλεξ του "χωριάτη" που δεν μιλάει σωστά ελληνικά και να εκτιμήσουμε τον πλουραλισμό και την ομορφιά της ποικιλομορφίας της ανθρώπινης έκφρασης.

Έπρεπε ο πολιτισμός μας να καταστρέψει τον πλανήτη, να μας οδηγεί με γρήγορα βήματα στον όλεθρο και στον αλληλοσπαραγμό, για να στρέψουμε το βλέμμα μας προς τα πίσω και να ζητήσουμε συγνώμη από όλους όσους έζησαν και δημιούργησαν ζωή και ιδιαίτερο πολιτισμό σε αρμονία με την φύση και μια αλληλοεπίδραση σε κάθε έκφανση της ζωής τους.

Πολλοί άνθρωποι έχουν ασχοληθεί με την διάσωση των ιδιαίτερων πολιτιστικών στοιχείων της Νότιας Εύβοιας, τόσο όσο αφορά την Αρβανίτικη Παράδοση όσο και την Καρυστινή και των χωριών της Γούρνας.

Το Καρυστινό ιδίωμα χάθηκε με τα χρόνια αλλά υπάρχουν φράσεις που τις χρησιμοποιούμε ακόμα σαν φόρο τιμής σε μια ζωή και στους ανθρώπους της που δεν υπάρχουν πια.

Τίνους μαθές, θα τα ξεχάσουμε όλα? Άι..μωρή προκόπα που έχεις χίλιες τύφλες στην βάτρα σου και συ κάθεσαι σαν την αποζυμώστρα και ντάπα ντούπα όλο γράφεις? Τι γράφεις? Άντε κουνήσου να κάνεις καμιά δουλειά, κάνα φαί του αντρός σου......😄Τι να πεις και συ η δόλια που θες ντε και καλά να τα καταγράψεις όλα Και, φάει κάτι να σταλωθείς, έτοιμη είσαι να πέσεις κάτω!

Έκφραση αγανάκτησης σε παιδί που δεν τρώει.

"Βρομοστήλα και σφαήδωσε! " Δηλ. κάτσε κάτω και φάε το φαγητό σου.

Συνταγές.

Μερικές παραδοσιακές συνταγές που είχα ανεβάσει και στο εξαιρετικό blog Γεύσεις της Εύβοιας. Εκεί θα βρείτε πολλές Καρυστινές συνταγές όπως και από όλη την Εύβοια. 

http://gefseis-evias.blogspot.com/search/label/%CE%A0%CE%91%CE%A1%CE%91%CE%94%CE%9F%CE%A3%CE%99%CE%91%CE%9A%CE%91%20%CE%A6%CE%91%CE%93%CE%97%CE%A4%CE%91?updated-max=2012-12-21T01:56:00%2B02:00&max-results=20&start=40&by-date=false

Η μακαρονάδα του τσοπάνη

Από την κ. Σοφία Κόλλια - Κάρυστος
Μακαρονάδα στο τηγάνι στο κονάκι.

Τα παλιά χρόνια, ίσως και τώρα μερικές φορές, μαγειρεύουν μακαρονάδα στα κονάκια με τον εξής τρόπο : 

Βάζουν λίγο βούτυρο και νερό, όταν βράσει κόβουμε τα μακαρόνια και τα βάζουμε στο τηγάνι. Ανακατεύουμε και ρίχνουμε σταδιακά κεφαλοτύρι τριμμένο. Όταν είναι έτοιμα, λιώνουμε ακόμα λίγο βούτυρο ανακατεύουμε να λιώσει και βάζουμε ακόμα μια στρώση τυρί τριμμένο. Φυσικά τρώγεται αμέσως....

Την συνταγή μου την έδωσε ο Γιάννης Μυλωνάς.

Λουλουδοκεφτέδες με απίστευτη νοστιμιά!

Από την κ. Σοφία Κόλλια - Κάρυστος
Κεφτέδες από τα λουλούδια των κολοκυθιών

Αφήστε τα τριαντάφυλλα να στολίζουν αυλές γλάστρες και βάζα!

Αφήστε τις μαργαρίτες μόνο για τις ομελέτες του κ.Γαλάτη, και πιάστε τα λουλούδια του κολοκυθιού για γευστικότατες καλοκαιρινές γεύσεις!
Με αντιστοιχία λοιπόν 2 κούπες λουλουδιών κομμένα στο μούλτι, κόβουμε και την πράσινη βάση-μούλτι είναι αυτό!- αν έχετε ΠΟΛΛΑ λουλούδια, μην τα βάζετε αν δεν θέλετε, αλλά στην γεύση δεν φαίνονται καθόλου,
προσθέτουμε ένα κρεμμύδι μεγαλούτσικο,
ένα κολοκύθι μεσαίο τριμμένο στον τρίφτη του καρότου,
μια πατατούλα μεσαία και αυτή τριμμένη στον τρίφτη.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι όλα αυτά έχουν πολλά υγρά και θέλουν να στραγγίξουν αρκετή ώρα στο σουρωτήρι για να μη βγει ο κεφτές τηγανητή σούπα!
Ακόμα προσθέτουμε 1 κούπα κεφαλοτύρι, η μια κούπα τρίμμα τυράκι από το βαρέλι, η φετούλα,
3-4 αυγά ένα χεράκι δυόσμος λίγο μαιντανό και τα ανακατεύουμε όλα μαζί!
Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε τα γούτσου γούτσου και να αρωματίσουμε το μείγμα μας, να το καλοπιάσουμε και να βγει μυρωδάτο.
Βάζουμε λοιπόν, ρίγανη, αλάτι, πιπεράκι. Στο τέλος προσθέτουμε αλεύρι, η για όλες τις χρήσεις η από αυτό που φουσκώνει μόνο του.
Το αλεύρι έχει σκοπό να ενώσει τα υλικά για να σταθούν στο τηγάνι για αυτό πρέπει να προσέξετε να μη πέσει πολύ και γίνει ο κεφτές παπάρα!
Ανακατεύουμε το μείγμα μας και έχουμε ένα ωραίο πρασινοπορτοκαλί, που να το ψάχνει η Μοιραράκη σε χαλί και να μη το βρίσκει πουθενά!
Ζεσταίνουμε το λάδι μας και ρίχνουμε το μείγμα μας με ένα κουτάλι. Προσέχουμε να μην βάλουμε πολύ για να μη μείνει ατηγάνιστο μέχρι μέσα και σας βγει από έξω κούκλα και από μέσα τίποτα και πάει άδικα ο κόπος σας.
Βάζουμε χαρτί κουζίνας για να στραγγίξει το λάδι. Καλή σας επιτυχία και Καλή Ορεξη !!

Από τις αγαπημένες συνταγές των γιαγιάδων μας που με τα περιβολίσια κολοκυθάκια έκαναν ...λουλουδοθαύματα !!!

ΠΕΜΠΤΗ, 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2013

Λιρόπιτα, μια γλυκειά πίτα το χειμώνα

Από την κ. Σοφία Κόλλια - Κάρυστος

  

Η κολοκύθα κρύβει μια μεγάλη νοστιμιά μέσα από το σκληρό της κέλυφος.
Για μια νόστιμη γλυκιά πίτα παίρνουμε μια κολοκύθα και αφού την πλήνουμε, βγάζουμε το εξωτερικό της. Την κόβουμε σε κομμάτια, τόσο μεγάλα όσο, μπορούμε να τα πιάσουμε για να τρίψουμε στον τρίφτη, στην πλευρά που τρίβουμε το κρεμμύδι.

 

Αφού την τρίψουμε, την στοίβουμε καλά καλά και την αφήνουμε λίγη ώρα να στραγγίξει όλα της τα υγρά. Άλλες φορές μπορεί να είναι πιο μαλακή, άλλες πάλι πιο σκληρή, και σαν αποτέλεσμα δεν έχει τόσα πολλά υγρά. Επομένως, ανάλογα το κατά πόσο είναι "γινομένη" η κολοκύθα μας, γίνεται και η προσπάθεια αφαίρεσης των υγρών. Κατόπιν, σε αναλογία περίπου ενάμιση κιλό μείγματος, προσθέτουμε,
2 κουταλιές της σούπας λάδι,
3 κουταλιές της σούπας κανέλα,
5 κουταλιές της σούπας ζάχαρη.
καρύδι τριμμένο. 

Μια πλούσια αναλογία είναι το δοχείο του μούλτι μέχρι πάνω, όταν είναι άτριφτο.
2 κουταλιές ρύζι ψιλό. Σε άλλες περιοχές της Εύβοιας, προσθέτουν γλυκό τραχανά.
Επίσης τρίβουμε, ένα κουταλάκι γαρύφαλλο, και λίγο μοσχοκάρυδο.
Αφού πλάσουμε το μείγμα καλά καλά, απλώνουμε τα φύλλα.
Είτε τα φτιάχνουμε μόνοι-ες μας, είτε αγοράζουμε το φύλλο Κανάκι με λάδι, σε πράσινη συσκευασία.
Ανοίγουμε τον φούρνο να ζεσταθεί, και απλώνουμε ένα φύλλο. Το περνάμε με το πινέλο λάδι, βάζουμε μείγμα, περίπου τρεις κουταλιές της σούπας, το διπλώνουμε προσεκτικά σε μπαστούνι,και το βάζουμε σε καλά λαδωμένο ταψί.
Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία, μέχρι να τελειώσει το μείγμα.
Αλείφουμε τα φύλλα πάλι με λάδι.
Επίσης, για καλύτερη όψη και τραγανή υφή στα φύλλα, κάνουμε το εξής.
Κτυπάμε ένα αυγό καλά καλά, και προσθέτουμε γάλα. Αφού το κάνουμε ένα ομοιογενές μείγμα, το περνάμε με το πινέλο καλά καλά πάνω στα φύλλα.

 

Η πίτα ψήνεται περίπου στους 160 βαθμούς για 40 περίπου λεπτά, ανάλογα τον φούρνο. Η όψη της πίτας είναι ο καλύτερος οδηγός για να την βγάλετε.
Αν χρειάζεται προσθέτετε λάδι και ξανά περνάτε τα φύλλα με το μείγμα του αυγού με το γάλα.
Όταν την βγάλουμε και κρυώσει λίγο, την κόβουμε σε κομμάτια και την βάζουμε σε πιατέλα.
Περιχύνουμε μέλι και πασπαλίζουμε με κανέλα και ζάχαρη.
Αν έχει περισσέψει κολοκύθια σε κομμάτια, τα βράζουμε με ζάχαρη και τα στολίζουμε στην πιατέλα.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ !

Επειδή Παράδοση είναι η μνήμη .." Έλα δω κόρη μου!'

Μετά από παρότρυνση (δεν θέλω και πολύ), αναδημοσιεύω μερικά παλαιότερα πoστ,που νομίζω ότι κάτι έχουν κάτι να ανασύρουν στην μνήμη πολλών, η αγγίζουν κοινές ευαισθησίες.

Αφιερωμένο στους φίλους του www.notiosevoikos.blogspot.com που έδειξαν καλή διάθεση για ουσιαστική επικοινωνία.)

''Έλα δω κόρη μου. Πιάσε μου το μαντήλι που έπεσε πίσω από το κρεβάτι.



Έλα παιδί μου και δεν μπορώ. Εντάξει, την ευχή μου νάχεις. Που πας? Όλο δουλειά, δουλειά! Κάποτε είχα και γω δουλειές. Δεν με προλάβαινε κανείς. Τρεις γυναίκες μου φέρνανε γεμάτα κοφίνια με κρεμμύδια και τα έκανα πλεξούδες, και πάλι τους έλεγα, "Πιο γρήγορα, αργείτε!" Οκάδες ελιές ξεδιάλυνα, μόνο με τα χέρια από τα κλαδιά και τα φύλλα. Αυτά τα χέρια που δεν μπορούν ούτε το μαντήλι να πιάσουν, κουβάλαγαν το νερό από το πηγάδι . Δυο δυο τους γκαζοντενεκέδες.! 30 σκάλες από το κτήμα στο σπίτι! Χώρια το μονοπάτι. Αχ , πώς φύγανε τα χρόνια.! Που πήγανε? Αέρας έγιναν, αέρας και πάνε...... Να φύγω και γω, να πάω να βρώ τον άντρα μου, να βρω το παιδάκι μου.


Σου έχω πει πως τόχασα? Πνευμονία, 5 χρονών παιδάκι. Που γιατροί τότε! Που καράβια! Που φάρμακα! Φεύγανε τα αγγελούδια μας χωρίς να το καταλάβουμε.Αχχχ!


Γέρασα πολύ, γιατί να ζω? Θέλω να πεθάνω κόρη μου αλλά ο χάρος με ξέχασε εδώ κάτω να βασανίζομαι εγώ, να βασανίζω και σας! Και τι καταλαβαίνω? Ούτε το τηλ δεν μπορώ να δω πια. Έχω μια βουή μες το κεφάλι μου από τον ίλιγγο. Ένα τσσσσζζζζζ
όλη την ώρα. Βοήθησε με να φτιάξω λίγο τα μαξιλάρια..έτσι είναι καλύτερα...


Τι να κάνω παιδί μου όλη την μέρα μόνη μου! Κάποτε που ήμουνα νέα , 70 χρονών, ................τι γελάς? Νομίζεις ότι είσαι γριά 70 ? Όσο μπορείς και κάνεις είσαι νέα, μη κοιτάς που είσαι μικρή και δεν το καταλαβαίνεις! , Δεν με θυμάσαι που έπλεκα με το βελονάκι? Εκείνες τις κουβέρτες που σου έδωσα προίκα, να τις στρώνεις. Μη φοβάσαι, δεν παθαίνουν τίποτα. Να τις στρώνεις και να με θυμάσαι. Να λες, " Η γιαγιά μου τις έπλεξε" ! Και την άλλη, που έχει ένα κομμάτι σε πιο μπεζ? Και αυτή! Βάλε ένα μαξιλάρι πάνω, και δεν θα φαίνεται! Ο αφορεσμένος μου έδωσε λάθος νούμερο, και γώ τότε δεν έβλεπα καλά, και δεν το κατάλαβα.. Τέλος πάντων,,τώρα ότι έγινε έγινε.!..Στις γιορτές να τις στρώνεις, να στράφτει ο τόπος! Στις γιορτές να βάζεις άσπρα..Αυτές τις μόδες που έχετε εσείς οι νέοι, όλες οι μέρες ίδιες... Μόνο εσείς νομίζετε ότι έχετε δουλειές και δεν κρατάτε ούτε γιορτές, ούτε τίποτα! Τότε να σε είχα! Από το ξημέρωμα μέχρι αργά την νύχτα. Να τις κρατάς τις μέρες, και να τους λές, "Αυτή την έκανε η γιαγιά μου". Εσείς οι νέοι είστε ανεπρόκοποι! Μη φεύγεις, αμέσως να παρεξηγηθείς...μια κουβέντα δεν σηκώνετε,, γριά γυναίκα είμαι , μη με ξεσυνερίζεσαι παιδί μου, Θα φύγω και θα λες, η γιαγιά μου με έλεγε ανεπρόκοπη,,,,και θα γελάς!


Κάτσε λίγο ντε... πες μου για τις δουλειές σου, ο άντρας σου σου φέρεται καλά? Πάλι καλά. Έτσι είναι, τώρα τους διαλέγετε..που εμείς τότε! Από το παράθυρο τον βλέπαμε όταν ερχόταν γαμπρός στο σπίτι, και αν μας άρεσε καλά, αν δεν μας άρεσε ποιος μας ρώταγε? Έτσι και αλλιώς, ούτε το βρακί μας δεν βλέπανε. Όχι όπως τώρα, !! Εγώ ήμουνα τυχερή! Καλός ο Γιώργος μου. Πάνω στο άσπρο άλογο, με το ψαθάκι του...τον βλέπανε όλοι και τον σεβόντουσαν. Ο γραμματικός του χωριού τότε είχε μεγάλο κύρος. Ήξερε γράμματα!


Τι τα θες? Με άφησε χήρα 45 χρονών με τρία παιδιά! Μου λέγανε να ξαναπαντρευτώ! Σιγά ...να είχα ένα γέρο να του πλένω τα σώβρακα..καλά ήμουνα και μόνη μου...θα πάω τώρα να βρω τον Γιώργο μου, να του πω για όλα τα βάσανα που πέρασα. Έβαψα το σπίτι μαύρο απ έξω .Και μεις όλοι μαύρα φορέσαμε. Περάσανε 40 χρόνια να βάλω άλλο χρώμα! Και τι κατάλαβα! Μαύρισε πιο πολύ η ψυχή μου, μαύρισε και των παιδιών. Η μάνα σου τα έβαλε στα 14 και τα έβγαλε που αρραβωνιάστηκε στα 19. Με μαύρη ποδιά, και με τα πόδια από το χωριό στην πόλη για το σχολείο ,βρέξει χιονίσει. Μόνο 4 κορίτσια είχε η τάξη τους που τέλειωσαν. Την είδα την προκοπή τους. Η μια χωρισμένη, η άλλη ανύπαντρη, τέλος πάντων...... Ευτυχώς η μάννα σου πήρε τον πατέρα σου και πέρασε καλά!
Ναι ...τα ξέρετε όλα εσείς!


Τι θα φάνε τα παιδιά? Σουβλάκια? Πάλι? Εμείς κάναμε μια λουκουμάδα, μια τηγανίτα...ρίχναμε λίγο κανέλα, λίγο μέλι...έτοιμο. Τι δεν έχετε χρόνο? Πόσο χρόνο θέλεις να ανακατέψεις το αλεύρι με το νερό! Ποιο πολύ χρόνο θέλεις να περιμένεις να τα πάρεις. Μάθατε τώρα όλα έτοιμα!


Πάλι νευρίασες? Πολύ εύκολα νευριάζετε...υπομονή καθόλου! Αχ τα νιάτα! Τι πια νιάτα? 40 χρονών! Παιδί είσαι!


Στείλε μου λίγο τα παιδιά να τα δω. Όλο από τη σκάλα να περνάνε τα βλέπω. Ένα, "Γεια σου γιαγιά!" και δρόμο. Πάλι καλά! Άλλοι δεν τα βλέπουν καθόλου τα εγγόνια τους, το ξέρω. Αχ παιδί μου θέλω να φύγω, δεν μπορώ άλλο, κουράστηκα να ζω.....Άντε φέρε το πιεσόμετρο γιατί δεν νιώθω καλά , μη σου μείνω εδώ πέρα και δεν ξέρεις τι να με κάνεις, και όταν πας στο σούπερ , φέρε μου μια σοκολατίτσα να γλυκάνω λίγο το δόντι μου..όλο κουάκερ κουάκερ...βαρέθηκα...'Ας τους γιατρούς να λένε...Ας φύγω μια ώρα πιο γρήγορα...Άργησα κιόλας. Άντε ! Με την ευκή μου κόρη μου!''

Σοφία Κόλλια
http://sofiascomments.blogspot.com/

Admin: Σοφία, η ελευθερία λόγου, η ελεύθερη σκέψη, η κριτική, η ικανότητα, πάντα έχουν λόγο εδώ.

Μια ομιλία από παλιά, ίσως κατάλληλη και τώρα ."Σαν τον φοίνικα που αναγεννιέται μέσα από την τέφρα του, έτσι αναθάλλει"

Αυτές τις δραματικές ώρες που βιώνουν πολλά μέρης της Χώρας ιδιαίτερα η Εύβοια, το νησί μας το αγαπημένο που το βλέπουμε να καταστρέφεται από την μανία της φωτιάς και την παραμέληση της κυβέρνησης ήθελα να πω δυο λόγια στον κόσμο που υποφέρει για να δείξω και γω ότι είμαι ψυχικά κοντά τους και να τους δώσω λίγο θάρρος αν είναι δυνατόν. Από το βιβλίο ΦΥΛΛΑ ΦΤΕΡΗΣ Β ΤΟΜΟΣ ,διαβάζουμε μια ομιλία που απευθύνεται κυρίως στους νέους, και γράφτηκε με αφορμή μια εκδήλωση από έναν όμιλο νέων στην Κάρυστο παρουσία του Γερμανού κατακτητή.  Καλό κουράγιο σε όλους όσους υποφέρουν και αγωνίζονται αυτές τις δύσκολες μέρες και νύχτες.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΝΕΩΝ ΚΑΡΥΣΤΟΥ. ΚΥΡΙΑΚΗ 20.2.1944

............ 

Στην μουσική  εκδήλωση συνοδεία απαγγελιών την ομιλία έγραψε και διάβασε ο Θεμιστοκλής Κοκαλιάρης.

" Κυρίες και κύριοι,

μέσα στον τριχιλιετή κύκλο της Εθνικής μας Ιστορίας, ιστορίας γραμμένης με φωτιά και με αίμα είναι δύσκολο νάβρει κανείς τόσο τραγικές σελίδες σαν τούτες που γράφονται αυτή την στιγμή στην μεγάλη βίβλο της Ιστορικής Φυλής μας.

Ανάμεσα στον Ορυμαγδό και το σάλο που σκόρπισε και εξακολουθεί να σκορπίζει επάνω στην ωραία χώρα μας ένας πόλεμος πρωτογενής και μια τραγωδία άνευ προηγουμένου, συγκεντρώσεις σαν την σημερινή έχουν άραγε σκοπό και λογική συνέπεια?

Και δεν υπάρχει κίνδυνος να θεωρηθεί σαν παράκαιρη και ίσως ίσως και προκλητική κάθε παρόμοια εκδήλωση, όταν σε κάθε στιγμή αντικρύζουμε γύρωθεν μας την πείνα εως  τον εξωλοθρεμό? 

Ερωτήματα που βγαίνουν αμείλικτα από το στόμα του καθενός και επιτακτικά ζητούν απάντηση για δικαιολογία.

Στα ερωτήματα αυτά που τόσο έντονα μας διατυπώνονται μια είναι η απάντηση. Μας την δίνουν τα ιστορικά δεδομένα με την ψυχρή αντικειμενικότητα .

Στον ξεπεσμό και στις συμφορές που αντίκρυσε ο Ελληνισμός στην ιστορική του πορεία , μονάχα το πνεύμα στάθηκε αδιάφθορο πάνω από την κυριαρχική του πνοή όλους εκείνους που φαντάστηκαν ότι θα δαμάσουν με την υλική βία την ψυχή του λαού μας.

Περιπέτειες, διωγμοί, καταπιέσεις αντί να μας κλονίσουν , μας εχαλύβδωσαν ψυσικά και μας άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο για μια πνευματική ανάταση και δημιουργία. Σαν τον φοίνικα που αναγεννιέται μέσα από την τέφρα του, έτσι αναθάλλει στις πιο δύσκολες στιγμές του εθνικού μας βίου η ομορφιά του λόγου και της τέχνης γενικά, για    να καταπλήξει  με την λαμπερόχρωμη θεωρεία της όλο τον πολιτισμένο κόσμο που εκστατικά παρακολουθεί το θαύμα της Ελληνικής Αναγέννησης.

Γιατί μεσ τα γυρίσματα των κύκλων

ό,τι και αν έλθει ό,τι και αν βρέξει,

ό,τι κι αν γίνει σαν το πανί

αν μαζεύεσαι για λίγο

απλώνεσαι και πάλι ω Ρωμιοσύνη.

Είναι καιρός κυρίες και κύριοι, να παραχωρήσω τη θέση στην ποίηση και τη μουσική. Στις δυο αυτές θεότητες που εκφράζουν τα ανέκφραστα και λένε τα ανείπωτα. Σ' αυτές που θ΄αγγίξουν τις  πιο λεπτές χορδές της ψυχής μας, που θα μαγέψουν με τους ήχους τους τους ρυθμούς των την ακοήν μας, που θα χαιδέψουν με την απαλωσύνην τους την καρδιά μας και θα την κάνουν πιο ελαφριά από το  αβάσταχτο βάρος της σκλαβιάς και του πόνου.

Νομίζω πως απηχώ όλων σας την σκέψη εκφράζοντας στην νεολαία μας τον θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη μας για το τραχύ και δύσκολο έργο που ανέλαβε με τόσο ενθουσιασμό και αυτοθυσία. 

Αγαπητοί νέοι! Πόσες φορές μέχρι τώρα στις ρητορικές μας αποστροφές εμείς οι μεγαλύτεροι στην ηλικία δεν απευθυνόμαστε σε σας με λυρική έξαρση για να σας τονίσωμε ότι το "μέλλον σας ανήκει".

Ήλθε όμως ο καιρός για να αρπάξετε από τα χέρια μας εκείνο που ζηλότυπα κρατούσαμε για τον εαυτόν μας. Το παρόν. Σας ανήκει και αυτό δικαιωματικά. Για την τη στιγμή που εμείς λυγισμένοι, τσακισμένοι, αποκαμωμένοι γέρνομε ανήμποροι το κεφάλι και το κορμί, εσείς στα αμείλικτα κτυπήματα της Μοίρας απαντήσατε με ένα τραγούδι.!

Οι κτύποι της καρδιάς σας ηχούν σαν θριαμβευτικό εμβατήριο για να σαλπίσουν στα πέρατα της Ελληνικής γης τον Παιάνα της Ψυχής και της Νίκης.! Είσαστε η ενσάρκωση της Ελληνικής Ψυχής! Της ψυχής αυτής που α είναι κατάλυτη μέσα στους αιώνες και που ο μεγάλος μας Παλαμάς τον παρομοιάζει με την ήρωα των Μεσαιωνικών μας θρύλων και παραδόσεων τον Διγενή Ακρίτα.

Ο Ακρίτας είμαι χάροντα/δεν περνώ με τα χρόνια.μ΄άγγιξες και δεν μ΄ένιωσες/στα μαρμαρένια αλώνια.

Είμαι γω η ακατάλυτη/Ψυχή των Σαλαμίνιων/Στην Επτάλοφο έφερε/ το σπαθί των Ελλήνων.

Δεν χάνομαι στα Τάρταρα/ μονάχα ξαποσταίνω/ Στην ζωή ξαναφαίνομαι/και λαούς ανασταίνω.!'

Τον λόγο βέβαια τον κάλυψαν ενθουσιώδη χειροκροτήματα. Αλλά φανταστείτε τι θα γινόταν αν η κ.Αγλαία η διερμηνέας του Γερμανού Φρούραρχου που καθόταν μαζί του στην πρώτη σειρά, θα του έλεγε την αλήθεια, απατώντας στις επίμονες ερωτήσεις του για το τι έλεγε ο ομιλητής. Σίγουρα ο ομιλητής τούτος θα έπαιρνε την άγουσα προς τα στρατόπεδα του Νταχάου ακολουθούμενος από τους επτά που αποτελούσαμε το διοικητικό συμβούλιο του ΠΟΝΚ.!!