Η κάθοδος στο Δημοσάρη.

 

Σήμερα, 18 Ιουνίου του σωτηρίου έτους 2022, αξιώθηκα να κατέβω μαζί με μια καταπληκτική παρέα, το περίφημο φαράγγι του Δημοσάρη.

Όταν φτάσαμε στην είσοδο, ο αέρας ήταν τόσο δυνατός, που δύσκολα στεκόσουν όρθιος και η θερμοκρασία έκανε φθινοπωρινές εκπτώσεις.

Όμως, γρήγορα μπήκαμε στο φαράγγι, και όσο κατεβαίναμε, τόσο ο αέρας λιγόστευε, μέχρι που σταμάτησε τελείως.

Το μονοπάτι άλλοτε πιο εύκολο άλλοτε πιο δύσκολο, και άλλοτε, πάρα πολύ πολύ δύσκολο, επομένως χρειάζεται ένα ραβδί να βοηθά στο βάρος. Το καλντερίμι κλέβει την παράσταση έστω και αν είναι πολύ κουραστικό, ενώ οι λίγες διαδρομές σε ευθεία και σε χώμα, σου δίνουν την ευκαιρία να ανεβάσεις τα μάτια σου και να θαυμάσεις όχι μόνο το πράσσινο που σε τυλίγει από παντού, αλλά και τους παράξενους σχηματισμούς των θεόρατων βράχων που φαίνεται σαν να είναι πεταμένοι από ένα τεράστιο χέρι. Δεν προκαλεί λοιπόν απορία το γιατί υπήρχαν θρύλοι για δράκους και γίγαντες. Ποιοι άλλοι θα μπορούσαν να παίξουν μαζί τους?

Αυτό που θα είναι ενδιαφέρον να προσέξει κάποιος, είναι ότι το καλντερίμι σε πολύ μεγάλα κομμάτια του είναι φτιαγμένο από λευκό μάρμαρο. Υπήρχε κάποιος αρχαίος ναός η άλλα κτίσματα εκεί γύρω? Ίσως αν είχαμε έναν γνώστη οδηγό να μας έδινε τις απαντήσεις.

Αν είναι κάποιος ο πρωταγωνιστής στην πορεία, δεν είναι άλλος από την φτέρη.

Λιβάδια από φτέρες και σε αρκετά σημεία, το μονοπάτι κλείνει από την πυκνή τους βλάστηση. Όμως δεν έχεις παρά να τις μεριάσεις με το ραβδί και να συνεχίσεις το μονοπάτι δίπλα στο νερό που κυλά στο βάθος.

Δεν μπορείς να χαθείς γιατί εκτός του ότι ακολουθείς το νερό, υπάρχουν και σημάδια που σου δείχνουν τον δρόμο.

Κάποια στιγμή ,φτάνουμε στο φράγμα και σε ένα πλάτωμα που υπάρχουν ακόμα τα ερείπια των τραπεζιών και τα ξύλα από τα παγκάκια που είχε βάλει αν θυμάμαι καλά κάποτε η δασική υπηρεσία.

Μακάρι να μπορούσαν να ξαναστηθούν γιατί οι επισκέπτες είναι πάρα πολλοί και όλοι φτάνουν σε αυτό το σημείο είτε κατεβαίνοντας από αυτήν την πλευρά, είτε ανεβαίνοντας από την άλλη.

Εμείς πηγαίναμε αργά και σταματούσαμε πολύ συχνά να θαυμάσουμε αυτήν την μοναδική θέα, την απόκοσμη σχεδόν ατμόσφαιρα που τονιζόταν ακόμα περισσότερο με τα σύννεφα που βιαστικά περνούσαν πάνω από τις κορφές των γύρω λόφων.

Μετά από περίπου 4 ώρες, βγήκαμε στην εκκλησία της Παναγίας στους Λενοσαίους και μπορώ να πω ότι αυτό το κομμάτι του μονοπατιού αν και πανέμορφο, είναι νομίζω το πιο δύσκολο. Αξίζει όμως να παρατηρήσει ο οδοιπόρος το κτίσιμο του μονοπατιού, τις λαξεμένες πέτρες που σχηματίζουν μια πέτρινη δύσκολη σκάλα.

Βγαίνουμε στο δρόμο αλλά ο αναστεναγμός της ανακούφισης -γιατί η κούραση είχε πια καταβάλει μερικές από εμάς - γρήγορα αντικαταστάθηκε από βαθύ προβληματισμό. Άλλα περίπου 40 λεπτά αν είσαι σε κανονικό ρυθμό, 20 αν είσαι γρήγορος, 60 αν είσαι εντελώς εξουθενωμένος μέσα στον ήλιο και την μεσημεριανή ζέστη να ανέβουμε την ανηφόρα μέχρι την άσφαλτο που περίμενε το λεωφορείο.

Η απορία του γιατί δεν ήρθε το λεωφορείο λύθηκε γρήγορα με τον πιο Ελληνικό τρόπο. "Έχουν φτιάξει μια γέφυρα αλλά είναι στενή και δεν χωράνε όλα τα οχήματα. Σίγουρα όχι τα λεωφορεία". Με μεγάλη έκπληξη ακούσαμε τον οδηγό να μας λέει ότι δεν είναι παλιά, από τότε δηλ που οι άνθρωποι είχαν τα ζώα τους για μετακίνηση, αλλά καινούργια...Τι να πει κανείς!😔

Ευτυχώς για μας, έτυχε συνάδελφος με στενότερο όχημα και προθυμοποιήθηκε να μας πάει μέχρι πάνω. 😅

Και έτσι πήραμε τον δρόμο του γυρισμού με τις όμορφες εικόνες να μας συνοδεύουν μέσα από τις φωτογραφίες και το άλμπουμ της μνήμης.

Απόφαση Δημοτικού Συμβουλίου Καρυστίων για το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας και ευχαριστήριο στον Ν.Κριεζώτη.

 Το κείμενο είναι ακριβής αντιγραφή εκτός από τους τόνους. Ο Σεπτέμβρης γράφεται 7βρης

Σημ.

 Δημοσιεύομεν ει τέλει ως επίμετρον των διαφόρων εγγράφων και το έγγραφον, όπερ τη πρωτοβουλία του ημετέρου πάππου Δημ.Παπαχατζή, προέδρου τότε του δημοτικού Συμβουλίου και επί Τουρκοκρατίας δημογέροντος, έπεμψεν η Δημαρχία Καρύστου των Ν.Κριεζώτη, ως και την πράξιν του Δημοτικού Συμβουλίου επί τη ανακηρύξει του συντάγματος υπό του βασιλέως Όθωνος.

 

Την 18 7βρίου 1843. Εν Καρύστω.

Αρ. 33 Ελ την 21 7βρίου 1843.

Προς τον υποστράτηγον και Νομοεπιθεωρτήν Ευβοίας Κύριον Ν.Κριεζώτην.

Διαβιβάζουσα η Δημαρχία αντίγραφον της υπό Στοιχ.1 πράξεως του Δημοτικού Συμβουλίου δεν λείπει να απονείμη όσον το καθ΄εαυτήν τας ευγνωμοσύνας της , δια τας οποίας εδείξατε αρετάς και πατριωτισμόν εις τα συμβάντα της τρίτης 7βρίου, και σας παρακαλεί να έχει χρείας τυχούσης τα οδηγίας σας εις παν ό, τι αφορά την υσυχίαν, ασφάλειαν και ευταξίαν, μέχρις ου παγιωθώσιν αι συνταγματικαί πράξεις.

Ο Δήμαρχος Καρυστίων

Α.Στρατής.

Έκτατος Συνεδρίασις

Πράξις 1.

Το Δημοτικόν συμβούλιον των Καρυστίων προεδρευόμενον από τον κ.Δημήτριον Παπαχατζήν συνελθόν εις έκτακτον συνεδρίασιν εν των Δημαρχιακώ καταστήματι σήμερον, την εβδόμην 7βρίου του έτους 1843, επί παρουσία του Δημάρχου Α.Στρατή, έλαβε υπ΄όψιν την εις αυτόν κοινοποιηθείσαν εγκύκλιον διαταγήν της Β.Διοικήσεως Ευβοίας περί των κατά την τρίτην Σεπτεμβρίου 1 έτους συμβάντων και των κατά συνέπειαν εκδοθέντων Υ.Β. διαταγμάτων καταχωρισθέντων εις τον αριθ.31 της εφημερίδος της Κυβερνήσεως, εξ ων βεβαιούται ότι η Α. Μεγαλειότης ο Σ.ημών βασιλεύς ηυδόκησε να εισακούση τας ευχάς και αιτήσεις του λαού του περί παραδοχής του Συντάγματος.

Το συμβούλιον συμμετέχον των αισθημάτων τούτων και συναισθανόμενον ότι ως αντιπρόσωπον της ολομελείας των Δημοτών συμεριζομένων αυτά κατ΄έκτασιν, οφείλει διαερμηνεύον ταύτα να εκφράση βαθείαν ευγνωμοσύνην δια την απόφασιν ταύτην, ως παραγωγόν λαμπρού μέλλοντος, ξαθόσον του Βασιλέως περιστοιχούμενου από το έθνος δια της συμμετοχής εις την Διοίκησιν του, και ο θρόνος παγιούται εις βάσεις στερεάς και ακλονήτους, και τα συμφέροντα του λαού αντιπροσωπεύονται.

Αποφαίνεται παμψιφεί.

Αον. Εφράζει εξ΄ονόματος της ολομελείας του Δήμου βαθείαν ευγνωμοσύνην προς την Α.Μεγαλειότητα τον πολυπόθητον και συνταγματικόν ημών βασιλέα δια την παραδοχήν του συντάγματος υπέρ της δόξης του θρόνου και της ευημερίας της πατρίδος.

Βον. Απονέμει πλήρεις ευχαριστήσεις εις το Συμβούλιον της επικρατείας δια τα συνετά και έμφρονα μέτρα, τα οποία έλαβε κατά την 3^ην Σεπτεμβρίου υπέρ της σωτηρίας του θρόνου και της πατρίδος , καθώς και εις όλους τους λαβόντας μέρος και συντελέσαντας υπέρ της ησυχίας, ευταξίας και ασφαλείας του τόπου εις τα συμβάντα της αυτής ημέρας και ιδίως εις τον υποστράτηγον και Νομοεπιθεωρτήν Ευβοίας κ.Νικόλαον Κριεζώτην διατηρήσαντα επίσης την ησυχίαν, ευταξίαν και ασφάλειαν καθ’ όλην την Εύβοιαν.

Γ΄. Επεφημίζον δε την συγκρότησιν του ενεστώτος υπουργείου ως συγκειμένου από άνδρας απολαύοντας την γενικήν υπόληψιν του έθνους, εύχεται και παρακαλεί να εφορεύση τα προς συμπλήρωσιν  του μεγάλου τούτου και λαμπρού έργου κατά τα βουλάς της Α.Μεγαλειότητος.

Δ΄. Δοξολογία να ψαλή εις όλας τα ενοριακάς εκκλησίας του δήμου επιμελεία του κ.Δημάρχου μετά το τέλος της οποίας ν’ αναφημισθή το «Ζήτω ο Συμνταγματικόν ημών βασιλεύς, Ζήτω η πατρίς, Ζήτω το Σύνταγμα».

Αντίγραφον της παρούσης να καταβληθή εις την Β.Διοίκησιν Ευβοίας κλπ και έτερον να δημοσιευθή δια μιας των ελληνικών εφημερίδων δαπάνη του Δημοτικού ταμείου.

Το Συμβούλιον

Δημ. Παπαχατζής, Πρόεδρος

Σ.Νικολαίδης, Α.Χ.Νικολάου, Π.Α. Τρίκογλος, Δ.Βασιλείου, Μίμος Ζάχος , Χάσπαρης Χρήστου, Α.Ι ωάννου, Θ.Κότσινος.

Ότι ίσον αντίγραφον.

Την 18 Σεπτεμβρίου 18 7βρίου 1843. Εν Καρύστω

Ο Δήμαρχος Καρυστίων

Α.Στρατής.

ΠΗΓΗ

 ΔΟΚΙΜΙΟΝΤΟΥ ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΙΔΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΞ.-ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΠΑΧΑΤΖΗΣ-1915,

 Η 3η Σεπτεμβρίου του 1843 έφερε μια αλλαγή στην Ελλάδα. Κυρίως έφερε το Σύνταγμα!

Στον επικήδειο του Μακρυγιάννη το 1864 ο συγγραφέας Αναστάσιος Γούδας είπε ανάμεσα στα άλλα: «Σμικρόν τι εκινήθη κατά την αξιομνημόνευτον  3η Σεπτεμβρίου ο Μακρυγιάννης και τα πάντα έκλινον υπέρ του έθνους». Η κρίση του Γούδα ήταν απόλυτα σωστή.  Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης πρώτος τόλμησε να αντιταχθεί στη βαυαρική τυραννία από τα χρόνια ακόμα της αντιβασιλείας, όταν ακόμα ο Όθων ήταν ανήλικος.

Ερωτικά και άλλα Καρυστινά!

 Από το βιβλίο του Ευάγγελου Παπαχατζή ΔΟΚΙΜΙΟΝ ΤΟΥ ΓΛΩΣΣΙΚΟΥ ΙΔΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΞ, -1915 -αντιγράφουμε στίχους.

1.Ο κόσμος με τα βάσανα είν΄ανακατεμένος / ποιος εγεννήθη εις αυτόν νάν'       ευχαριστημένος?

2.Επήρα την απόφαση σαν το μαλλί στο στρώμα / που το πατούν και δεν μιλεί, γιατί δεν     έχει στόμα.

3. Στραβός βελόνα πέρναγε μέσα στον αχυρώνα / κι΄ένας κουφός του έλεγε, δε θ΄ακουστεί ακόμα?

4.Ένας κουτσός κατάτρεχε  να πιάσει καβαλλάρη / και ένας στραβός του έλεγε, "Γεια σου βρε παλλικάρι!"

5.Αν δε σε κάνω κουκουκου κι αν δεν σε κάνω κούκο / να σ' ερωτά η αγάπη σου "Που τόπαθες ετούτο?"

6. Μωρή στραβοπινακωτή μωρή στραβολεκάτη/ όπου βρωμούν τα χνώτα σου σαν το σκατί του γάτη!

7. Καρδιά του λιονταριού κρατείς , δε θέλεις να μερώσεις . /Σε άλλα χέρια να με ιδείς και θα το μετανιώσεις!

8. Δεν είδανε τα μάτια μου τέτοια καλή γυναίκα / να την φιλήσω μια φορά, να με φιλήσει δέκα!

9. Η νύχτα ώρες δεκατρείς  μόνο τις τρεις κοιμούμαι / τις άλλες δέκα μάτια μου, για σένα συλλογούμαι.

10. Λιγοθυμώ όταν σ' ιδώ , κι'  άμα σε δω τρομάζω/ κι άμα σ' ιδώ σβύνει η φωτιά, και πάλι ησυχάζω.

11. Μωρή στρογγυλοπρόσωπη , νερατζομαγουλάτη /πούχεις της χήνας το λαιμό, και τ' αηδονιού το μάτι / σαν την παπίτσα περπατείς / σαν την χηνίτσα σιέσαι / και τα φτερά του σαν χτυπάς / καθόλου δεν νογιέσαι.

12. Όταν σε θέλω θυμηθεί, αν είμ΄ορθός καθίζω / κι΄αν είμαι προσκέφαλο, σαν ψάρι λαχταρίζω.

13. Βάτους κ΄αγκάθια έφαγα, όσο να σ΄αγαπήσω / και τώρα που σ΄αγάπησα, πως να σε λησμονήσω?

14. Ο έρωτας δεν είν' δενδρί, δεν είν΄ανθός να πέσει / μον είναι βάτος με κλαδιά, και αλί που πάει να μπλέξει.

15. 

Εχτές ταχύ επέρασα απ΄την χαριτωμένη

τσαι στο στελό απάντηξα μια κόρη στολισμένη,

εκεί την καλημέρησα , λέει " έλα μέσα"

τσαι πήγα μες την πόρτα της πεντ΄έξι αντειωμένοι

τσαι κάμαν τη ραχίτσα μου κακά και λοχεμένη.

Τσαι το ταχύ στην εκκλησιά θωρεί με τσαι γελάει

"Εχτές ταχύ σ΄εγέλασα, το βράδυ αν θέλεις έλα"

Ανάθεμα σου κόρη μου, σένα τσαι το φιλί σου,

τσαι τις ραβδιές που έφαγα

όξω απ΄την αυλή σου.

------------------------------------------------------------------------------

16

Αυτού που πας πουλάκι μου

κι αυτού που θε ν΄αράξεις

πολλές κοπέλλες θα ιδείς, κ΄έμενα θα ξεχάσεις.

Και αν με ξεχάσεις μάτια μου,

και κάμεις άλλο ταίρι

σκλάβο να σε πουλήσουνε 

στης Μπαρμπαριάς τα μέρη.

Να σου φορέσουν σίδερα

και στον λαιμό καδένα

ν ΄αναστενάξεις και να λες

πως τα φορείς για μένα.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

17

Πένθιμο τραγούδι στον Μελισσώνα κλπ χωριά.

Σήμερα είν΄μπουνάτσα και σιγανεμιά

που κίνησε ο καλός μου, να πάει στην Αρμενιά.

Μηδέ γραφή μου στέλνει , μηδέ απιλογιά

μόνο δυο γραμματάκια μέσα στο μαχραμά.

Θέλεις , κόρη παντρέψου, θέλεις ανάμενε,

 για μένα με παντρέψαν εδώ στην Αρμενιά.

Μου δώσανε γυναίκα μιας μάισσας παιδί

μαγεύει τα ποτάμια, και δεν τρέχουνε,

μαγεύει τ΄αστεράκια , δεν βασιλεύουνε,

εμάγεψε και μένα , και δεν έρχομαι.

-----------------------------------------------------------------------------------

18

Βρέχει, βρέχει και χιονίζει / και η γουρούνα γρουγρουνίζει / και ο παππούς χειρομυλίζει / και η λαλά μου κοσκινίζει/ να μου κάνει μια κουλούρα / με τ΄αυγά και τα καρύδια  / με της γάτας τα παίδια / με του ποντικού τ' αρχίδια!

Κάρυστος 1821. Πρώτο μέρος.

 Οι Αγώνες και οι θυσίες της Νότιας Καρυστίας στην επανάσταση.

Το πρώτο τεύχος της εφημερίδας του Ναυτικού Ομίλου. Γενάρης 1997

Πριν 30 περίπου χρόνια, ο Ναυτικός Όμιλος είχε ξεκινήσει με όλα τα εφόδια της επικοινωνίας και ένας νέος άνεμος έπνεε στα πανάκια των σκαφών και στα όνειρα των νεαρών τότε πρώτων μελών του Ομίλου.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο με τον Θοδωρή Μπούσουλα και τον Δημήτρη Ρέτσα που μας εξιστορούν την ιστορία και την πορεία μέχρι αρκετά πρόσφατα του Ομίλου.

Εδώ, βλέπετε μόνο 3 σελίδες από το πολυσέλλιδο εφημεριδάκι.

 

Το ράδιο KARYSTOS 104.2 FM STEREO και γω.

 

Το πρώτο μου ρεπορτάζ έγινε το καλοκαίρι του 1987. Ήταν μέσω τηλεφώνου σε ένα περίπτερο στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Με μεγάλη ένταση και επιμονή, ήθελα να μεταδώσει ο 104.2 FM stereo την ανταπόκριση μου για όσα μόλις είχαν γίνει πάνω στον λόφο του Λυκαβηττού. Νεολαία από όλα τα σημεία της Αθήνας είχε συγκεντρωθεί μετά την ανακοίνωση και έκκληση του ΑΘΗΝΑ 9.84 για να μην κατέβει η κεραία του σταθμού. Τα ΜΑΤ από την μια, εμείς από την άλλη να φωνάζουμε για το δικαίωμα μας στην ελεύθερη ραδιοφωνία. «Γιατί μας διώχνετε?» Ρώτησα με ευγένεια αυτόν που κατάλαβα ότι ήταν ο διοικητής. « Δεν είναι κάτι πολύ λογικό να ακούμε τον σταθμό? Που είναι το κακό και θέλετε να μας διώξετε και να κατεβάσετε την κεραία?» Εκείνος, ένας συμπαθητικός πενηντάρης, χαμογέλασε με κατανόηση και μου είπε με ένα γέλιο που προσπαθούσε πολύ να μην φανεί « Πήγαινε παιδάκι μου σπίτι σου γιατί μπορεί να αρχίσει ξύλο και δεν σε βλέπω για παιδί που παίρνεις μέρος σε φασαρίες»

φωτογραφίες από τον σταθμό, πρωτοχρονιά και Φλεβάρης του 1990 και μια γιορτή με τους συμμετέχοντες ερασιτέχνες .

Η κατάσταση γύρω μου ζωήρευε συνεχώς και νέος κόσμος ερχόταν. Φωνές, φασαρία, αμήχανοι αστυνομικοί, απρόσωπα ΜΑΤ, εξαγριωμένο πλήθος και η λογική όπως πάντα απούσα.

Ο ΑΘΗΝΑ 9.84, ο δημοτικός σταθμός Αθήνας και ο δήμαρχος τότε Μιλτιάδης Έβερτ, άνοιξε τον δρόμο για να βγει η ραδιοφωνία από την πειρατεία και την παρανομία. Βγήκε στον αέρα στις 21 Μάη του 1987 και ήταν σαν να άνοιξε ένα παράθυρο στην μουσική και στην επικοινωνία.

Στην Κάρυστο, όπως και σε χιλιάδες άλλες επαρχιακές πόλεις και χωριά, το ραδιόφωνο ήταν ίσως ο μοναδικός τρόπος να επικοινωνήσει ο κόσμος μεταξύ τους, κυρίως οι νέοι που ασφυκτιούσαν μέσα στα κάγκελα των αυστηρών κανόνων της δημόσιας ζωής, μιας ηθικής που έπνεε τα λοίσθια και μιας ερήμου στην ενημέρωση και στην διασκέδαση μέσω της μουσικής.

Ο κόσμος άλλαζε και αυτό το κύμα των πειρατών έδειξε στο τότε κοινό του μια εναλλακτική μορφή επικοινωνίας. Η μουσική φέρνει τον κόσμο πιο κοντά και αυτό συνέβη και τότε.

Από μια τηλεόραση που έκανε υποστολή σημαίας στις 12 το βράδυ στα δυο κρατικά κανάλια της ΕΙΡΤ και της ΥΕΝΕΔ, και τις καθώς πρέπει εκπομπές του ραδιοφώνου, την σκυτάλη έπαιρναν οι πειρατές που έπαιζαν αυτά που ήθελε ο κόσμος για να διασκεδάσει, να στείλει τα μηνύματα του στα αγαπημένα του πρόσωπα, τα ραδιοραβασάκια της εποχής και να κρατήσει παρέα στην νεολαία με τα τραντζιστοράκια στο αυτί για να μην καταλάβουν τίποτα οι αυστηροί γονείς που φοβόντουσαν για την ηθική ακεραιότητα των τέκνων τους.

«Το παιδί με το παπί αφιερώνει στο κορίτσι από τα βόρεια προάστια», και το «παιδί από το λιμάνι αφιερώνει στους φίλους που τα πίνουν», ήταν τυπικά δείγματα αφιερώσεων τότε σε αυτές τις κοινότητες.

Τα αυτοσχέδια στούντιο γέμιζαν από επισκέπτες που έπρεπε να κάνουν ησυχία στην ώρα της εκφώνησης, η σε άλλες περιπτώσεις, τα τηλέφωνα για αφιερώσεις αποζημίωναν τον μοναχικό παραγωγό για την παρέα που έλειπε.

Δισκάκια των 33 και τον 45 στροφών , νησιώτικα, λαικά, ρεμπέτικα, ανάλογα την διάθεση της παρέας και των ακροατών, έπαιζαν εναλλάξ μέχρι το άλλο ραντεβού στον αέρα. Αργά, το βράδυ, όταν οι συχνότητες ήταν πιο καθαρές, είχαν την ευκαιρία να επικοινωνήσουν με άλλους λάτρεις του ραδιοφώνου από όλη την Ελλάδα μέχρι και τα Βαλκάνια. Χωρίς να το ξέρουν καλλιέργησαν την εντύπωση ότι όλος ο κόσμος έχει το δικαίωμα στην επιλογή της μουσικής και της ενημέρωσης, έχει το δικαίωμα στην ελεύθερη ραδιοφωνία.

Ο πρώτος ραδιοφωνικός σταθμός στην Κάρυστο ήταν ο ΚΑΡΥΣΤΟΣ 104.2 FM STEREO που επίσημα και είχε μια συντριπτική ακροαματικότητα κερδίζοντας τις καρδιές όλων των Καρυστινών των απέναντι νησιών και των ανατολικών ακτών της Αττικής.

Τα ιδρυτικά του μέλη ήταν ιδιώτες και ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος. Οι Παναγιώτης Αντωνιάδης, Νίκος Λαγώνικος, Γιώργος Φροσύνης (Γλογκλός) Δημήτρης Βλάχος και Σταμάτης Μήλας, έγινε η ομάδα που έφερε τον KARYSTOS 104.2 στην καρδιά των γεγονότων και με την ταυτόχρονη πολυεπίπεδη δράση τους, το ραδιόφωνο συμμετείχε σε όλες τις αγωνιστικές, πολιτιστικές  και διεκδικητικές κινήσεις για όλα τα σοβαρά θέματα της περιοχής μας.

Στην αρχή οι εκπομπές γινόντουσαν από το μεσημέρι μέχρι τα μεσάνυχτα, αργότερα ο σταθμός απέκτησε πρωινή ζώνη και ακολούθησε το 24ωρο πρόγραμμα. Μας έκανε συντροφιά μέχρι τις αρχές του 2000 όπου την ιδιοκτησία του ανέλαβε ο γιατρός Δημήτρης Ασπρογέρακας. 

Το πρώτο στούντιο ήταν στα Αλαμανέικα, απέναντι από την ταβέρνα του Ζούρα. Πολύ αργότερα μετακόμισε στην πολυκατοικία απέναντι από την πλατεία. Στα Αλαμανέικα,  το ποταμάκι από την μια, η θέα από την άλλη, και οι ερασιτέχνες εκφωνητές , DJs και σχολιαστές, έπαιρναν με την σειρά τους την θέση τους για εκπομπές λόγου, μουσικής, ενημέρωσης και ψυχαγωγίας.

Όλα τα είδη της μουσικής και όλων των ειδών τα θέματα πέρασαν από τα μικρόφωνα του σταθμού με τους ερασιτέχνες και ενθουσιώδης νέους ραδιοφωνικούς παραγωγούς να μοιράζονται την αγάπη και τις γνώσεις τους για την μουσική με τον κόσμο, αποκτώντας το δικό τους ακροατήριο και το δικό τους Fun club. Πολλά νέα παιδιά ήρθαν τότε σε επαφή με την μαγεία του ραδιοφώνου και τα διάφορα είδη της μουσικής μας έκαναν να γνωρίσουμε καλύτερα τις διάφορες νοοτροπίες που θέριευαν το κάθε είδος.

Εκτός των άλλων, ήταν ένας τόπος συνάντησης ειδικά τον χειμώνα που η ερημιά κτυπούσε κόκκινο στην μικρή μας Κάρυστο.

Η πρώτη ηχητική μόνωση ήταν από αυγοθήκες, αλλά αυτό δεν άλλαζε με τίποτα την μοναδική αγάπη που δημιουργείται για το ραδιόφωνο, είτε αν το στούντιο είναι με αυγοθήκες η το σωστό μονωτικό που ακολούθησε και αισθανόμασταν πιο επαγγελματίες.

Στον σταθμό είχα την δική μου εκπομπή αλλά ούτε που θυμάμαι πως την έλεγαν. Έγραφα διαφημιστικά σποτ και έλεγα τις ειδήσεις. Θυμάμαι, ερχόμουν σε πολύ δύσκολη θέση όταν έπρεπε να γράψω και να εκφωνήσω κείμενα που δεν ενέκρινα αλλά ο πελάτης έχει πάντα δίκιο, σωστά?

Η προσφορά όλων ήταν αφιλοκερδής αλλά το ρεύμα έπρεπε να πληρωθεί, το νοίκι κλπ, έτσι οι διαφημίσεις ήταν απαραίτητες.

Πόσο έχει αλλάξει η ζωή! Πως θα φαίνονται όλα αυτά στα σημερινά παιδιά που με ρωτούν «Κυρία, τι είναι σταθερός υπολογιστής?» γιατί όλα είναι στο τηλέφωνο πια, στα I PAD και το πολύ πολύ να έχουν Laptop .

Η ζωή όμως έπρεπε να πάρει τον δρόμο της και μας οδήγησε σε άλλους δρόμους για δημιουργία και απασχόληση. Η τάξη μου έγινε το στούντιο και οι μαθητές το κοινό μου.

Τι καλύτερο θα μπορούσα να ζητήσω?

 

 ΣΗΜΕΙΩΣΗ

Μόλις το 1989 επιτράπει η λειτουργία ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών. Το 1995 ίντερνετ είχε μόνο το 1% στην Ελλάδα και σταδιακά ανέβηκε στο 85% το 2017. Στα πρώτα χρόνια, έπρεπε να περιμένεις να συνδεθείς όπως στο τηλέφωνο με πολύ αργές ταχύτητες και πολύ ακριβό.

Στις 26 Σεπτεμβρίου του 2006, έγινε το face book προσβάσιμο στο ευρύ κοινό, και στις 14 Φλεβάρη του 2006, δημιουργήθηκε το you tube.

Πρέπει να προσθέσουμε αρκετά χρόνια μέχρι να γίνουν γνωστά και προσβάσιμα σε όλους. Επομένως η γενιά του 2000, αντιμετωπίζει σαν κάτι αρχαία ιστορία τις ιστορίες των πειρατών και των αγώνων για την ελεύθερη ραδιοφωνία.

 

 

 

Εκκλησίες στην Παλαιά Χώρα.

Άγιος Νικόλαος

Ανηφορίζοντας στον δρόμο προς Νικάσι περνάμε από την Παλαιά Χώρα. Αρχαίος και Βυζαντινός οικισμός, εκεί που έμεναν οι Επίσκοποι και αργότερα οι αξιωματούχοι των Οθωμανών μέχρι και την επανάσταση. Άλλωστε, στην Παλαιά Χώρα ανήκει και το κτήμα Μοντοφόλι, όπου υπάρχει η αρχαία Ακρόπολη της Καρύστου, ο βυζαντινός ναός της Αγίας Μαρίνας, και ήταν έδρα του Μπέη της Καρύστου.  Με την δημιουργία του νέου σχεδίου πόλης, οι κάτοικοι μετακόμισαν στην νέα πόλη. Η περιοχή της Παλαιάς Χώρας όμως, έχει γνωρίσει τα τελευταία χρόνια μια αναγέννηση και η περιοχή είναι γεμάτη με νέα όμορφα σπίτια.

Δυστυχώς, τα παλιά καλντερίμια, έχουν καλυφθεί από τσιμέντο για τις ανάγκες της μετακίνησης με αυτοκίνητο, αφήνοντας μόνο σε ορισμένα σημεία ορατές τις πέτρες που μαρτυρούν της ύπαρξη τους.

Στην στροφή προς Κοκκάλους, στρίβουμε δεξιά και ακολουθούμε τον δρόμο προς ανατολικά. Ο δρόμος μας οδηγεί σε μια διχάλα όπου ο ένας δρόμος οδηγεί προς τον Άγιο Νικόλαο, και ο άλλος προς την Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Τον Άγιο Νικόλαο τον έκτισαν το 1925 οι αδελφοί Ευάγγελος και Κωσταντίνος Στριφούλης. Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος που είναι και ο καθολικός ναός του χωριού, υπάρχει επιγραφή που αναφέρει ότι η εκκλησία κτίστηκε το 1710. Στους χώρους της εκκλησίας υπάρχει και το εκκλησάκι της Αγίας Ιερουσαλήμ το οποίο αφιερώθηκε αργότερα στην Αγία Σοφία.

Άγιος Νικόλαος

Αν και υπάρχει βλάστηση, και τα δρομάκια είναι δροσερά και σκιερά με υπέροχη θέα στους γύρω λόφους, στον κάμπο και στην θάλασσα στα ανοίγματα τους, όσοι είναι κάποιας ηλικίας ίσως θυμούντε τα περιβόλια και την ανυπέρβλητη ομορφιά που υπήρχε τότε, πριν μια μεγάλη πυρκαγιά καταστρέψει τα πάντα στο διάβα της και τα καλντερίμια ήταν ακέραια. Τα κυπαρίσσια ψηλά και ο αέρας γεμάτος με  ευωδιές από τα λεμονοπερίβολα .

Αρχαία στον περίβολο του Ναού της Μεταμορφώσεως

Ναός της Μεταμορφώσεως

 

Ναός της Μεταμορφώσεως

Στην Παλαιά Χώρα υπάρχουν άλλες δύο εκκλησίες. Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Αγία Κυριακή.

Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι και το κοιμητήρι του χωριού.

Ξαναγυρίζουμε στον κεντρικό δρόμο και λίγα μέτρα προς τους Κοκκάλους, αριστερά, μπαίνουμε στο δρομάκι για τον Άγιο Παντελεήμονα.

Στο σκαλί μπροστά στην πόρτα της εισόδου στο Κοιμητήριο, βρίσκεται ένα αρχαίο μάρμαρο με όμορφο σχέδιο. Η εκκλησία είναι και αυτή πολύ παλιά όπως φαίνεται κυρίως από τον νοτινό τοίχο . Σύμφωνα με την μαρτυρία μιας κατοίκου που έτυχε να βρίσκεται εκεί, την εκκλησία την έκτισε η οικογένεια του Γουναρόπουλου και παραπλεύρως υπάρχει και ο τάφος του. Ο Γεώργιος Γουναρόπουλους ήταν αγωνιστής της Επανάστασης και ο γιος του Νικόλαος Γουναρόπουλος, έγραψε το βιβλίο Ιστορία της Νήσου Ευβοίας  με πλήρη και λεπτομερή περιγραφή των μαχών στην περιοχή κατά τα χρόνια της Επανάστασης.

Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο με τα πόδια όμως , βγαίνουμε στην Αγία Κυριακή.

Μπορούμε να γυρίσουμε πίσω, και στον δρόμο μέσα από την παλαιά Χώρα, βλέπουμε μια όμορφη πινακίδια με ζωγραφισμένη την εκκλησία και με βέλος που μας δείχνει προς τα που είναι η εκκλησία.

Η μοναδική πινακίδα, δώρο προς όλους μας από κάποιον ιδιώτη. Ακολουθούμε τον μικρό αλλά φροντισμένο δρόμο, περνάμε περιποιημένες αυλές από την μια και καλλιέργειες από την άλλη μέχρι να φτάσουμε στην εκκλησία. Ένα μεγάλο πεύκο έχει κτυπηθεί από τον δυνατό αέρα και έχει σπάσει μπροστά στην πόρτα της.

Με μεγάλη ζεστή αγκαλιά μοιάζει η αυλή της Αγίας Κυριακής.

Τέσσερεις εκκλησίες σε κοντινή απόσταση δηλώνουν το μέγεθος του πληθυσμού εκτός από το βάθος της πίστης.

Στην Κάρυστο, έχουμε μόνο μια εκκλησία. Το τι δείχνει αυτό, είναι ένα άλλο θέμα.

Αγία Κυριακή

Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο προς τα νότια, συναντάμε το παλιό πέτρινο γεφύρι. Στα αριστερά μας το δροσερό ρέμα γεμάτο πλατάνια μας δείχνει τον δρόμο για την θάλασσα.

Βγαίνουμε στους νέους δρόμους της επέκτασης και μέσα στην Κάρυστο.

Μια όμορφη βόλτα στην Παλαιά Χώρα, στις εκκλησίες και την ιστορία της, για όλους μας, είναι ότι πρέπει για να γνωρίσουμε καλύτερα τον τόπο μας και να περάσουμε ένα ωραίο απόγευμα.

Αγία Κυριακή

Άγιος Παντελεήμονας

Η πλευρά δείχνει την παλαιότητα του κτίσματος.

Άγιος Παντελεήμονας

Αρχαίο διακοσμητικό στην είσοδο του Αγίου Παντελεήμονα

Ο δρόμος προς τον Άγιο Νικόλαο

Το ρέμα που κατεβαίνει από την Παλαιά Χώρα προς τα Αλαμενέικα

Ο Ναός της Μεταμόρφωσης. 1710

Αγία Κυριακή. Ένα πεύκο έχει σπάσει από τον δυνατό αέρα 

Το Βυζαντικό γεφύρι 

Ίχνη από το παλιό καλντερίμι στον δρόμο για τον Ναό της Μεταμόρφωσης